Tweede instapviering van de communicantjes

Op zaterdag 12 april ging de derde gezamenlijke catechesebeurt door. Deze keer ging de beurt niet door in het Sint-Janszaaltje, maar gingen vormelingen, catechisten en enkele ouders letterlijk en figuurlijk samen op weg: bestemming Dadizele.
De voormiddag was terug ingedeeld om via een doorschuifsysteem enkele onderwerpen aan bod te brengen. Na de picknick stond de pastoor van Dadizele, E.H. André Mostery klaar en bezorgde de vormelingen een aangename en leerrijke rondleiding doorheen de Basiliek.
Als kers op de taart nam de pastoor de vormelingen ook nog mee voor een bezoek aan de toren. Daarna volgde nog een gezamenlijk slotmoment.
De dagtocht werd afgesloten met het bijwonen van de eucharistieviering in de Sint-Jan de Doperkerk.

---

In de voormiddag werd er dus terug gewerkt via een doorschuifsysteem. De thema's die er aan bod kwamen waren o.a. het verhaal van 'De Man die zichzelf weggaf'. Dit verhaal gaat over een man die alles wat hij bezat, maar ook zijn lichaam weggaf aan zijn vrienden. Hij deed dat omdat hij zijn vrienden heel belangrijk vond. Op die manier leeft hij verder onder zijn vrienden. In dit onmogelijke verhaal blijkt dat houden van mensen eigenlijk hetzelfde is als je voortdurend weggeven.
Er werd ook een theelichthoudertje gemaakt met een Chinees symbool erop, het symbool staat voor: 'Geloven gaat verder'. De theelichtjes zullen ook tijdens de vormselviering gebruikt worden.
Rik Meersman stond terug in voor het aanleren van de liederen en ook de vredesdans werd aangeleerd. Deze dans zal in de dankviering verwerkt worden.
Om 13.00 u was het tijd voor het verorberen van de picknick en omstreeks 14.00 u werden de vormelingen, catechisten en medewerkers verwacht in de Basiliek voor een rondleiding. 

---

 
^{Schakel eerst de muziek van het blog uit}
De pastoor E.H. André Mostrey ontving de vormelingen met de vraag wie van hen Dadizele kende. Natuurlijk gingen er onmiddellijk stemmen op en kenden een aantal onder hen het Dadipark. De pastoor vertelde dat het pretpark momenteel gesloten is en binnen een maand zal afgebroken worden.
Binnen een goed jaar zal er een totaal nieuw pretpark zijn in Dadizele.

Na een korte inleiding begon de pastoor met een boeiende maar aangename rondleiding.
Hij wist te vertellen dat de basiliek ieder jaar door duizende mensen bezocht wordt. De basiliek is sinds de 12de eeuw een bedevaartskerk om te bidden tot Maria. Bij het binnenkomen van de basiliek ziet men dan ook centraal het beeld van O.L.V. van Dadizele staan, het miraculeus beeld genoemd. Een beeld dat reeds vele eeuwen oud is en al heel wat meemaakte. Zo is het beeld in een grote doos op de vlucht geslagen tijdens WOI. Naast het miraculeus beeld staat het beeld van O.L.V. van Lourdes.

“Waarom heb ik het daar gezet”, vraagt de pastoor. “Een beetje uit jaloersheid omdat het hier geen Lourdes is”, gaat de pastoor verder, “maar dat het hier wel Lourdes had kunnen zijn. In 1854 heeft de Paus een titel gegeven aan Maria en deze is Onze Lieve Vrouw Onbevlekt Ontvangen. De bisschop van Brugge had aan het kiezen van deze titel meegewerkt in Rome. Eenmaal thuisgekomen gaf de toenmalige bisschop aan het bedevaartsoord Dadizele ook de titel van Onze Lieve Vrouw Onbevlekt Ontvangen. Hij zou een nieuwe kerk bouwen ter ere van Maria, een praalkerk. De oude kerk werd afgebroken en op 8 september 1857 werd de eerste steen van de nieuwe kerk gelegd. Een jaar na de eerste steenlegging is Maria verschenen in Lourdes en daarom heb ik dat beeld voor een jaar hier gezet”, vertelde de pastoor.

“De kerk moest normaal veel groter geworden zijn en de toren veel hoger, maar er was geen geld genoeg. De bisschop is (heel jong) enkele jaren na de eerste steenlegging gestorven en zijn opvolger zag het niet zitten om zoiets groots af te maken”.
Na dit stukje geschiedenis wees de pastoor op de prachtige doopvont en de levensboom die er sinds een 14-tal jaar staat. Hij wist ook nog uitleg te geven over het altaar dat geschonken werd door de vlassers in de tijd dat het slecht ging in de vlasnijverheid.
In WOII is Dadizele en omstreken gespaard gebleven van schade. Slechts één bom trof de hoek van de kerk. Uit dank is er toen heel wat zilverwerk ingeleverd bij de pastoor, dat zilver werd samen met wat lood gesmolten en sindsdien siert het, het miraculeus beeld.
Daarna ging het naar de crypte, daar ligt Ridder Jan Van Dadizele samen met zijn vrouw begraven. Er zijn ook nog enkele oorspronkelijke attributen van Ridder Jan te bezichtigen, nl zijn sporen, zijn handschoenen en zijn zwaard.
Ook heel wat Franse bedevaarders vinden hun weg naar het bedevaartsoord te Dadizele. Er werd dan ook even stilgestaan bij het altaar waar deze bedevaarders wassen beeldjes, speelgoed of foto’s ophangen.

Na het bezoek aan de crypte ging het terug naar boven en kregen de vormelingen te horen en te zien waaraan een basiliek te herkennen is. In 1939 erkende de paus de kerk te Dadizele als basiliek. Een basiliek heeft twee symbolen, een paraplu en een belletje. De bel om te verwittigen als de Paus komt en de paraplu om hem te beschermen tegen zon en regen. Het bisdom Brugge telt 2 basilieken, ook de H. Bloedkapel is een basiliek.

De pastoor vertelde ook de legende van de rode draad, de twee ossen en de analfabeet die koster werd. Dat was in het kort wat de vormelingen tijdens de rondleiding te horen en te zien kregen. Tot slot mochten ze de 200 treden beklimmen om de toren te bezoeken en konden ze genieten van een prachtig vergezicht.
 
1. De legende van de twee witte en de twee zwarte ossen:
Heel lang geleden, woonde er te Dadizele een rijk en vroom man. Zijn rijke veestapel telde ondermeer twee prachtige pikzwarte ossen. En juist die twee ossen leken op zekere morgen spoorloos... Hoe de landbouwer en zijn knechten ook de omgeving afzochten, van de ossen vonden ze niet één spoor. Het nieuws kwam ook een kluizenaar ter ore. De brave man besloot tot Maria te bidden, die een heel bijzondere plaats in het leven van de kluizenaar bekleedde. En toen gebeurde het. Maria verscheen in een visioen en zei: "Ga naar de meester van de boerderij en vertel hem dat hij nooit meer zijn twee zwarte ossen zal terugvinden. Maar... vraag hem naar het elzenbos te gaan. Aan de rand van het bos zal hij twee sneeuwwitte ossen vinden. Die zijn voor hem. Vraag de meester ook op die plaats een kapel te bouwen, die aan Onze Lieve Vrouw moet worden toegewijd. Zeg hem dan dat Onze Lieve Vrouw dit alles gevraagd heeft." De kluizenaar bracht de boodschap over. Men ging naar het elzenbos en daar stonden twee sneeuwwitte ossen... Diezelfde dag nog begon de landbouwer met de plannen om er aan de rand van het bos een kapel op te trekken. Toen de kapel klaar was, kwamen er mensen van heinde en ver naar de kapel om er tot Maria te bidden.

2. De legende van de rode, zijden draad:
Toen de kapel helemaal opgetrokken was ging een afvaardiging van de notabelen naar het bisschoppelijk paleis in Doornik om aan de bisschop te vragen om de kapel in te wijden. Op weg naar de bisschop, ontmoetten ze een vrome vrouw die zei: "Het is niet nodig om de bisschop te vragen uw kapel te wijden. Zij is immers al gewijd door Onze Lieve Vrouw zelf." Toen de vrouw enige twijfelende gezichten zag, ging ze verder: "Omdat u zou geloven wat ik u vertel, zal ik een teken geven. Keer terug, u zal er een rode, zijden draad vinden gespannen rondom de kapel. De plaats binnen de draad is gewijd..." Ogenblikkelijk keerde men terug. Rondom de kerk vonden ze een rode, zijden draad. En die draad kende begin noch einde. En, vertelt de legende verder, die rode, zijden draad had een bijzondere genezingskracht. Zieken kregen er een stukje van mee, maar de draad verminderde nooit. Helaas raakte die rode draad verloren in de loop der tijden. Vandaag de dag wijdt de pastoor de rode draad, die nog altijd door de pelgrims meegenomen wordt naar huis.

3. De legende van de analfabeet die koster werd:
Kerstmis stond voor de deur en de metten moesten gezongen worden. Helaas! De koster was ziek en daardoor ze de pastoor de dienst moeten afgelasten. De nacht ervoor kreeg Jan Onraet, een analfabeet die geen noot muziek kende in een droom een visioen van Onze Lieve Vrouw die hem zei: "Sta op, ga naar de pastoor en zeg hem dat jij de dienst zal zingen!" Jan werd wakker maar dacht dat hij slechts gedroomd had: hij kon immers lezen noch schrijven en kende bovendien geen noot muziek. Daarom ging hij gauw weer slapen. Onze Lieve Vrouw verscheen echter een tweede keer en zei: "Jan, sta op en kijk onder jouw hoofdkussen. Neem dat boek en ga er mee naar de pastoor. Met dit boek kan je het wel!" Jan nam het boek, ging naar de pastoor en zong foutloos de Metten. Hij schijnt daarna nog vele jaren in dienst te zijn geweest.
_{^{Bron legendes: www Dadizele}}

---

Na het bezoek aan de basiliek trok de groep terug naar het park van Mariënstede voor de laatste activiteit: de vormselestafette. Deze stond in het teken van water en vuur. Aan de hand van het oplossen van heel wat vragen over o.a. het vormsel, het doopsel, de evangelisten.... kregen de vormelingen een vlammetje waarmee ze een parcours moesten afleggen zonder dat het doofde. Na de activiteit stond er nog een vieruurtje op het programma om daarna huiswaarts te keren voor het bijwonen van de eucharistieviering in de Sint-Jan de Doperkerk.
Na de viering werd deze boeiende maar aangename dag afgesloten met een ijsje. Vooraleer echter een punt te zetten achter deze dagtocht willen we nog een gelukkige verjaardag wensen aan catechist Marc die net op deze dag verjaarde
Hier sluit ook dit nogal lijvig verslag en gaat het nu in rechte lijn naar het H. Vormsel dat zal plaatsvinden op zondag 18 mei. (^_BL2008)

Sinds jaar en dag kunnen ouderen, personen met een handicap, zieken of sociaal geïsoleerde mensen die nog zelfstandig wonen aan de postbode vragen dat hij tijdens zijn ronde aanbelt. Dit kan eenvoudig gebeuren door het plaatsen van een affiche ‘AUB Postbode’ voor het raam.

De post heeft deze service onlangs opgefrist, een nieuwe affiche werd ontworpen en van de gelegenheid werd gebruik gemaakt om te verduidelijken wat er precies binnen het kader van deze dienstverlening valt :
- Verkoop van postzegels in kleine hoeveelheden (max. 10 stuks)
- Ontvangst van gewone binnenlandse en internationale genormaliseerde zendingen (en braillestukken) - Ontvangst van binnenlandse aangetekende zendingen (en braillestukken).
- Ontvangst van stortingsformulieren voor een maximumbedrag van 300 € per storting, waarbij er een gestructureerde mededeling gebruikt wordt.

Volledigheidshalve moet ook vermeld worden dat de bewoners van appartementen in plaats van een affiche, verwijderbare zelfklevers kunnen gebruiken, die ze op hun brievenbus moeten aanmelden.

Wie gebruik wenst te maken van deze dienstverlening kan contact opnemen met de sociale dienst van het stadsbestuur 056 62 12 35 – of  Email naar de sociale dienst Waregem klik hier.
De affiche of zelfklevers worden gratis ter beschikking gesteld.

Nathalie Pontegnies woont reeds een 12 jaar in Beveren-Leie, Sint-Janstraat 23 en is beroepshalve leerkracht monumentale kunsten aan de akademie te Harelbeke, daarnaast werkt ze mee aan vele kunstprojecten en maakt ze muurschilderijen. 

Ze heeft reeds deelgenomen aan meerdere tentoonstellingen (onder ander het kunstweekend te Beveren-Leie in '97.
 
Op dit ogenblik heeft ze een individuele tentoonstelling in de bib te Harelbeke. Deze loopt van 3 tot 30 april met de opening op 11 april om 20 u , op deze opening zal ze zelf aanwezig zijn, het muziekgroepje Casa*Bava en één van haar vrienden zal een gedicht over haar voorlezen.

Bij deze gelegenheid maakte ze ook een exclusief boekje over haar werk, in dat boekje zit telkens een persoonlijke tekening, het werd gedrukt in 12 exp.
^{Aldus Nathalie}

---

Ik koos de titel “ FRAGMENTEN” omdat ik in deze tentoonstelling wil werken tonen uit verschillende tijdstippen – fragmenten van vroegere tijden, waarbij de meeste evenementen nauw verbonden zijn met de Harelbeekse Vrijplaats.
Aansluitend fragmenten waarbij zee – lucht – levensritme mij sterk bezig hielden. Fragmenten van nu waarbij mijn werk een persoonlijke weerslag zijn van een momentopname, zoals iemand die een dagboek bijhoud.
Wat van al deze fragmenten overeind blijft zijn de vele architecturale elementen – torens, ritmes van bomen die hoog reiken in oneindige landschappen die overgaan in water en lucht met af en toe een omheining een afbakening. “ TORENS ”, torens die nu intenser – persoonlijker worden. Torens die nu niet alleen meer een architecturaal element meer zijn maar die nu een bepaalde tijd – herinnering – gevoel weergeven. Het worden fragmenten uit een leven. Soms zie ik iets rondom mij, op reis, waarbij ik denk “dit is wel mooi, het staat daar zo bijzonder”. Dit kan een goot gebouw zijn maar ook een heel simpel detail, iets gevonden op het strand. Al deze dingen sla ik op in mijngedachten om later te gebruiken
Op andere momenten beleef ik dan iets bijzonders, een gevoel een emotie, dit fragment wil ik dan tot uitdrukking brengen in concrete beelden, zichten, assemblages geplaatst in een soort imaginair landschap. Deze landschappen, sculpturen worden een manier van uitdrukking van mezelf.

In deze tentoonstelling zijn er grote doeken te zien die oneindige landschappen lijken. Deze zijn meestal uitgevoerd op ruw doek in gemengde technieken en collages met oude tekeningen of ander gevonden papier. Soms zijn er kleine werken die details – flarden van een moment opname tonen, ze zijn meestal heel kleurrijk met af en toe verassende materialen. De ruimtelijke torens vormen zowat het centrale gedeelte en komen steeds voor in verdere werken. In deze ruimtelijke werken zijn materie, textuur en afdruk zeer belangrijk. Ik werk heel graag met veel verschillende materialen waaronder glas de nieuwste ontdekking is.

Wat mij in dit materiaal boeit is niet het stugge harde maar de toevallig bekomen vormen en kleurschakeringen. Het glas dient als toets in een groter geheel.
Naar aanleiding van dit “fragmentarisch overzicht” die deze tentoonstelling biedt, vond ik ook de unieke gelegenheid om een soort persoonlijk boekje te maken waarin een klein fragment van mijn werk terug te vinden is, dit geheel vormt een multiple. Om het uniek karakter te behouden is er een oplage van een twaalftal boekjes te krijgen op de opening.

Praktisch is de tentoonstelling te bezichtigen van vrijdag 21 maart tot 30 april,
De opening vindt plaats op 11 april om 20 uur in aanwezigheid van de kunstenaar, met een eigen geschreven woordje van Piet Vandecasteele en een muzikaal tussendoortje van Jan Populier.

De 3e editie van Job*Rock, die afgelopen zaterdag plaatsvond in OC 't Klokhuis te Beveren-Leie, was volledig uitverkocht. Meer dan 900 bezoekers konden er genieten van optredens van oa Triggerfinger, Janez Detd, Humo's Rockrally winnaar Steak Number Eight en Dirk Stoops (Studio Brussel). Net zoals de voorbije 2 jaar kon ook de jobbeurs terug op de nodige interesse rekenen!

Gezinsbond Beveren-Leie "Erfgoedwandeling"
Vensters op het verleden” op zondag 13 april 2008 in samenwerking met het Stadsarchief van Waregem vanaf 10h00 tot 18h00. Start aan het Kerkplein aan de infostand, Erfgoedzoekopdracht voor de kinderen. Aankomst aan de Kernelle, drankjes aan democratische prijzen en animatie voor de kinderen. 

Stomen en Stoven op donderdag 24 april 2008 om 20h00 in ’t Klokhuis.
Wat is het verschil tussen stomen en stoven? Welke impact hebben de kooktechnieken op de voedingswaarde van onze bereidingen? Welke specifieke stoom- en stoofmateriaal bestaan er? Er worden uiteraard ook bereidingen gestoomd en gestoofd. (bestek en teljoor meebrengen). Info en inschrijven bij Ronny Vandenbussche voor 21 april 2008.
Telefoon 056/729024 of ronny.vandenbussche@versateladsl.be.

Op 28 maart 1968 werd een afdeling intensieve zorg opgestart in het O.L.V. van Lourdes Ziekenhuis Waregem. Dr. L. Bouckaert en dr. J. Colle waren, samen met Zuster Siegfrieda Siemoens en Zuster Margaretha Blaton, de drijvende krachten achter dit initiatief. Dit was ronduit gedurfd en vooruitstrevend, want enkel universitaire ziekenhuizen beschikten toen over een Intensieve Zorg, ook wel IZ genoemd.

40 Jaar Functie voor intensieve zorg (FIZ) De afdeling was een grote ruimte met 6 bedden die tijdens de verzorging door paravans van elkaar gescheiden werden. Dit had als voordeel dat de verpleegkundigen constant visueel contact hadden met de patiënten. De technische installatie bestond voor elk bed uit twee aspiratiesystemen, een bloeddrukmeter, verschillende stopcontacten en een infuusstaander. Voor de ganse afdeling was er één monitor voor hartbewaking die bij de patiënt op een tafeltje kon gezet worden.

In de volksmond werd Intensieve Zorg vaak “den intensief” genoemd maar dikwijls hoorden we ook zeggen “de slechte kamer”. Zuster Godewende repliceerde dan steevast dat het “de beste kamer” was.

In 1981 werd de afdeling voor de eerste maal vernieuwd. Vanaf toen waren er 5 aparte boxen en één dubbele. Elk bed kreeg toen ook een monitor voor hartbewaking. In 1991 werd een bijkomende vleugel voor 4 bedden in gebruik genomen.1993 was het jaar waarin het monitoringsysteem volledig vernieuwd werd met een centrale monitor die toeliet om alle patiënten tegelijkertijd te observeren. Onder impuls van onder andere dr. J. Debakker, huidig geneesheer- diensthoofd, werd de technische installatie verder uitgebouwd met onder meer nieuwe toestellen voor kunstmatige beademing, invasieve monitoring en spuitpompen voor continu toediening van medicatie.

In het eerst jaar werden 319 patiënten op FIZ opgenomen, in 1988 waren er reeds 990 en in 2007 werden er meer dan 1.500 zieken verzorgd. Met de jaren groeide ook het personeelsbestand van 4 voltijdse verpleegkundigen naar 24 verpleegkundigen, ondersteund door een logistieke assistente en schoonmaakpersoneel. Deze verpleegkundigen scholen zich constant bij zodat de patiënten steeds in de beste omstandigheden en volgens de meest recente ontwikkelingen en inzichten verzorgd worden.

De zwaar zieke patiënten worden van nabij gevolgd. Bloeddruk, polsslag, ademhaling en temperatuur worden constant geobserveerd. Zo kunnen we kort op de bal spelen, medicatie en behandeling constant aanpassen aan de vaak snel wijzigende medische toestand van de patiënt. Mensen die een zware operatie ondergingen, worden op FIZ verder gestabiliseerd en geobserveerd. De zorg is multidisciplinair. Zo kunnen we steeds beroep doen op kinesisten, diëtisten en een logopediste. Een verpleegkundige gespecialiseerd in pijnbestrijding komt elke dag langs om in overleg met de dokters-anesthesisten te zorgen voor een optimale pijncontrole.

We onderhouden goede contacten met de huisartsen, zo kunnen we steeds bij hen terecht voor aanvullende informatie over de patiënt. In deze zeer technische omgeving stellen we ook de mens centraal. Onze aandacht gaat niet alleen naar de patiënt maar ook naar de familie, want een opname op de Functie voor intensieve zorg is vaak emotioneel ingrijpend.

In de plannen voor de nieuwbouw en verbouwing van het ziekenhuis is een volledig nieuwe Functie voor intensieve zorg voorzien. Het aantal bedden blijft daarbij behouden op 10 maar de architectuur zal aangepast zijn aan de hedendaagse eisen en normen met o.a. aandacht voor kindvriendelijkheid. Dit zal ons toelaten om ook in de toekomst aan de patiënten de beste zorgen te blijven geven.

Voetbalterrein 2 Beveren-Leie: vervangen ballenvangers en structurele aanpassingen:
Ter vervanging van bestaande ballenvangers terrein 2 Beveren-Leie worden 87 lm nieuwe ballenvangers geplaatst en structurele aanpassingen uitgevoerd.
omschrijving ontwerp
1) plaatsen van ballenvanger hoogte 6m met net hoogte 4 m + plasitordraad 3,7 mm hoogte 2 m, palen diam. 76 x 3,20 mm met een totale lengte van 87m te verdelen zoals bestaande situatie
2) plaatsen van afsluiting hoogte 2 m naast ballevangers met een totale lengte van 17m te verdelen zoals bestaande situatie
3) plaatsen van een dubbele poort van 4 m br x 2 m h
4) plaatsen van afsluiting naast poort van 14 m (6+4m) x 2 m hoogte
5) plaatsen van 1 schuin poortdeel van 2,40 m br x 1,20 m h in galva uitvoering ter hoogte van toegangstrap cafetaria kant terrein 2 (uitwerking zoals reeds identieke aanwezige poortdelen)
Raming: 14.000,00 euro, btw inclusief

Paasfeest bij OKRA Desselgem klik hier.

Op 18 maart was het voor de zesde maal dat het Davidsfonds de Nacht van de Geschiedenis organiseerde. Ook in Beveren-Leie kon men terecht voor een brok lokale volkscultuur. “Herbergen en cafés in Beveren-Leie van vroeger en nu” en waar kon men daarvoor beter terecht dan in de oudste café van Beveren ’t Leckerke.

Voorzitter Koen Lavens heette de talrijke aanwezigen welkom en kondigde daarbij een opwarmertje aan. Hilde Soens en Hilde Defoort twee gewezen café dochters vertelden enkele grappige anekdotes. Daarna was het de beurt aan Etienne Ducatteeuw die samen met Michel Debrouwere heel wat opzoekingwerk deden over o.a. de Beverse cafés.

Zo wist Etienne een kroegentocht te maken die in het eerste deel geïllustreerd werd dia’s. Het tweede deel werd voorgesteld aan de hand van kaarten. De twee Beverse heemkundigen zijn erin geslaagd om via documenten een eerste algemene kaart van Beveren te maken van in 1784. Daarop staan alle huizen en cafés en zijn ook de bewoners ervan gekend. Beveren kon in kaart gebracht worden tot het jaar 1920 en telde toen 58 cafés. Verdere kaarten zijn er niet meer, er mag immers niet meer in documenten gekeken worden van minder dan 100 jaar.

De kroegentocht ging dan maar tot op heden verder zonder kaarten. Een avond die voor velen onder de 75 aanwezigen heel wat herinneringen opriep.

Hieronder een klein opwarmertje van de anekdotes die Hilde en Hilde vertelden.
Schiet echter niet op de pianist want dit filmpje is niet compleet, het hostingprogramma laat maar 5 minuten hosting toe.  Als pro kan er natuurlijk heel wat meer, maar Beverse Weetjes is er op vrijwillige basis, dus.....
In ieder geval kijk, luister en geniet!!!

Het centrum voor collectieve autodialyse

Op 1 april 2008 zal het low care dialysecentrum in het O.L.V. van Lourdes Ziekenhuis Waregem functioneel zijn en zullen patiënten met zowel acute en chronische nierinsuffi ciëntie kunnen worden opgevangen op spoedgevallen/IZ, in het low care dialysecentrum of voor een raadpleging bij de nefroloog.

Als je nieren falen
Jaarlijks krijgen ±1.200 Belgen, waarvan meer dan de helft jonger dan 60 jaar, te horen dat hun nieren niet meer functioneren. Zij sluiten aan bij de totale groep van om en bij de 7.000 patiënten die met dialyse of niertransplantatie behandeld worden. Het totaal aantal nierpatiënten dat gedialyseerd wordt, bedraagt momenteel 4.500.
Nierfalen is een sluipende ziekte: de evolutie verloopt vaak zonder al te veel symptomen. Herkenbaar is wel dat - als de nieren niet meer werken - de patiënt moe en zwak wordt en zijn eetlust verliest. Giftige stoffen hopen zich op in het bloed en er wordt vocht vastgehouden waardoor weefsels opzwellen, wat zich dan eventueel uit onder de vorm van misselijkheid en overgeven, jeukende huid, gezwollen handen en enkels en verstoorde slaap. Indien vroegtijdig vastgesteld, kan het verloop van de ziekte gestabiliseerd of vertraagd worden. In een aantal gevallen kan nierfalen zelf vermeden worden. Nierinsuffi ciëntie kan onder andere veroorzaakt worden door diabetes, hoge bloeddruk, ontsteking, blokkade of chronische infectie.

Dagelijks worden ongeveer 200 liters bloed door de nieren gepompt. Nuttige stoffen worden terug naar de bloedstroom gevoerd; water en afvalstoffen worden uit het bloed gefilterd en uitgescheiden
als urine.
Naast de zuivering van het bloed en de afscheiding van water en vloeistoffen, zorgen de nieren voor het evenwicht van chemische stoffen in het bloed, zoals kalium en natrium. Zij helpen het zuurgehalte op peil te houden en produceren hormonen. Deze hormonen helpen het beenmerg bij de aanmaak van rode bloedcellen, ze produceren vitamine D in de actieve vorm voor sterkte en gezonde botten en ze reguleren de bloeddruk.

Acuut nierfalen
Iemand kan perfect gezond blijven met slechts één werkende nier. Als beide nieren zwaar beschadigd zijn door een acute nierziekte, letsel of medicatie, spreken we van acute nierinsuffi ciëntie. Die kan worden genezen met de juiste medicatie en verzorging; de functie van de nieren kan tijdelijk worden overgenomen door een “kunstnier”.
Chronisch nierfalen
Indien de nierfunctie echter niet kan worden hersteld of, wat vaker gebeurt, indien de patiënt al aan een chronische nierziekte lijdt, spreken we van chronische nierinsuffi ciëntie. Die kan dodelijk zijn als ze niet adequaat of snel genoeg behandeld wordt.
Mogelijke behandelingen voor chronische nierinsufficiëntie
Eens de nierfunctie verloren is, moeten water en afvalstoffen op een andere manier verwijderd worden. De mogelijke behandelingen voor nierfalen zijn: niertransplantatie, hemodialyse en peritoneal dialyse.
Niertransplantatie
Slecht 50% van alle dialysepatiënten voldoet aan de lichamelijke eisen voor transplantatie of opteert voor deze behandeling. De grootste hinderpalen voor een geslaagde transplantatie zijn de beperkte beschikbaarheid van geschikte donororganen, alsook het risico op afstoting of andere complicaties. Hemodialyse
Hemodialyse is één van de meest toegepaste behandelingen voor patiënten met nierfalen. De behandeling gebeurt in een dialysecentrum en in sommige gevallen thuis. De patiënt moet driemaal per week ongeveer vier uren verbonden zijn met een dialysemachine die het bloed zuivert. De verbinding met dit toestel gebeurt via een fi stel of catheter (toegang tot de bloedbaan).
Peritoneale dialyse (PD)
Bij PD wordt 2 tot 3 liter van een dialyseoplossing in de buikholte gebracht via een permanente catheter, die in de onderbuik wordt geplaatst en door de buikwand steekt. Afvalstoffen gaan uit het bloed en de omliggende weefsels in de dialysevloeistof over: het eigen buikvlies wordt als fi lter gebruikt. Deze behandeling kan thuis gebeuren.
Vroegtijdig opsporen en verwijzen voor een betere behandeling
Als patiënten met nierproblemen in een vroeg stadium van de ziekte ingelicht worden over de behandelingsmethoden, dan kunnen zij actief deelnemen aan een keuze van therapie en zichzelf vroegtijdig aanmelden voor de wachtlijst voor transplantatie. Dit gebeurt steeds in overleg met de huisarts.