Een verre herinnering ... de stalmuur
de stalmuur
Een abstract basreliëf uit mijn jeugd toen ik gestraft (*) in de stal zat.
* Toen de appelbomen werden gedund, staken we de gevallen appeltjes op een stokje
en slingerden die prutsen 'super'-ver weg. Een appeltje kwam echter te vroeg los van
het stokje en botste per ongeluk en pardoes op de welgevormde boezem van tante 'Julia'
Zonder naar mijn uitleg te luisteren, stuurde vader me op straf. Ik zag dat toen als een
groot onrecht, temeer omdat hijzelf ons met eigen hand die prachtige werptechniek had
aangeleerd.



3 reacties op dit bericht
-
Eigenlijk was het de overbezordheid van mijn moeder.
Kan ook niet fietsen :(
shit
Vandaar dat mijn artistieke ontwikkeling niet echt van de grond is gekomen.
Bakens uit het leven.........