Ondertussen weer op zoek naar een boot met veel
ondervinding en heel wat kieskeuriger .
Het heeft dan ook nog enkele maanden geduurd voor
ik mijn goesting had gevonden .
Na een ongewenst verlof in het ziekenhuis werd het
tijd de draad weer op te nemen toen ik op een dag een
aankondiging zag in een watersport tijdschrift waar
een jonge Aquanaut Beauty werd aangeboden , het lag in de
Lemmer , dat was natuurlijk een eindje rijden maar
ge moet er wat voor over hebben he , dus vertrok ik naar de Lemmer
.
Ik had hem rap gevonden , hij lag in een
verkoopshaven , de boot was eigendom geweest van een verhuurbedrijf welke
over
de kop was gegaan ... de boot had maar één reis
gedaan , werd aangedreven door een Ford Lehman van 135 PK en was
mooi ingericht .
Ik had mijn slaapzak meegenomen
en na wat palaberen met de verkoper mocht ik op de boot overnachten en dat gaf
mij de
gelegenheid alles eens grondig na te zien , ook de
motor en na een rustige nacht werd s' morgens de koop gesloten .
In het volgende weekend ben ik de boot samen met
een neef gaan halen , we vertrokken de zaterdag morgend rond 7u30
en
wij hadden vrijdag de nacht op de boot geslapen
.

Ik heb de sjalk naar Couillet gevaren , beneden Charleroi waar ik bij
Paul ( een vriend die daar een werkplaats had aan de Samber ) voorlopig kon
blijven liggen om wat werken te laten uitvoeren .
Paul had het stuurwerk verandert en de koelwater toevoer aangepast ,
ondertussen had ik een ligplaats in Landelies boven de sluis in de
stuwarm te midden in het groen , maar verlaten en onveilig ... wat later
zou blijken , want er werd 2 maal ingebroken , enkel om vernieling aan te
brengen ... wat natuurlijk weer een hoop werk meebracht .
Later kreeg ik gezelschap van nog een paar boten , maar het werd er niet
beter op , een tijd later ben ik verhuisd naar Viesville boven de sluis
voor de
deur van de sluismeester , met toelating van de conducteur binnen de 50
meter .
Daar lag ik veilig en daar heb ik dan gelegen tot in 1982 , tot ik
gestopt ben met werken ... ondertussen was de boot voor mij een
ontspanning na een
drukke werkdag , ik heb ook nog de motor gereviseerd , van varen kwam er
vooreerst niet veel van terrecht .
In het weekend even een rondje in het kanaal en dat was het .
In de verlof ging ik in Nieuwpoort liggen om op adem te komen , later
zijn we dan een paar maal naar Nederland geweest , naar Zierikzee en wat
rondgescharreld op de Oosterschelde .
In 1982 heb ik de boot naar Klein-Willebroek gevaren en daar ben ik dan
ook gaan wonen , wat later heb ik de boot op de werf gezet en grondig
opgeknapt en wanneer de werken waren beeindigt en de boot terug in het
water lag bood zich een koper aan die verliefd was op de sjalk , ik heb hem
dan maar verkocht .
Ik was dan 60 en in pensioen en na enkele maanden zonder boot begon de
verveling weer toe te slaan met het onvermijdelijke gevolg ... terug op
zoek
naar een boot .

Eerst een ligplaats gezocht op het Veerse Meer , waar ik de tijd had om
alles na te zien en in orde te maken en wat te roderen op het Veerse Meer .
Want het gedacht was het naar huis te varen dan kon ik er rustig aan
werken en toen kwam de dag dat wij vertrokken naar huis , maar dat verliep
niet allemaal van een leien dakje .
We gingen langs Wemeldinge en Hansweert buiten en langs de Westerschelde
naar Antwerpen , maar de tij viel wat tegen en het was al donker als
we daar toe kwamen en dan gingen de poppen aan het dansen .
Geen navigatie verlichting , geen ankerlicht , de motor liep warm ...
dus maar de haven van Dredging binnen gevaren , wat niet was toegelaten
... dirrekt
kreeg ik al bewaking aan boord , maar na wat onderhandelen kon ik daar
overnachten .... de helft van de nacht in de machinekamer doorgebracht .
De politieboot was ook komen overnachten maar die vroegen niets , 's
morgens gingen ze mee uit de haven en volgden mij tot hangaar 1 en zonder
verdere problemen zijn wij Wintam binnen gevaren en verder het zeekanaal
op naar Brussel , het was nog vroeg en zijn we doorgevaren over het
kanaal Brussel - Charleroi tot in Lot .
Mijn echtgenote die had er meteen haar goesting van , maar met veel
overredingskracht hebben wij het toch nog een tijdje vol gehouden tot we
andere
tekortkomingen ontdekten .
De afstand werd ook een probleem , iedere vrijdagavond op rijden om de
zaterdag wat op het Veerse Meer rond te toeren en de zondag namiddag
terug ,
eigenlijk onzinnig , maar dat komt men pas te weten door ondervinding en
over de winter ellende zullen we maar niet praten .
Zo kwam aan dit hoofdstuk ook weer een einde en met wat geluk heb ik hem
daar ter plaatse verkocht .
Nu ging het leven weer zijn normale gang ... werken , eten , slapen ,
wat rond toeren en dat was het dan .
Na een tijdje werd dat wat teveel , ik had een zeer druk werk en te
weinig ontspanning , dus het verlangen naar het water stak weer de kop
op , dus op zoek
naar wat anders en op een dag zag ik in een watersportblad : te koop een
fries schutje omgebouwd tot motorboot , dus een sjalkje van ongeveer 15
meter
lang , een bedford 4 cyl.
Het lag ergens bij Rdam in de buurt .
Dus maar even gaan bezichtigen en keuren ... maar niet goed genoeg , wat
natuurlijk later zal blijken .
De motor had een lek aan de olie dichting achteraan , ik had een
specialist meegenomen en die vondt die lek niet erg ( had hij niet
moeten zeggen in het
bijzijn van de verkoper ) , maar het was gebeurt , nog wat gepingeld en
de koop werd afgesloten .
De woonst was komfortabel , wel wat aan verbetering toe , maar dat was
latere zorg .

Na niet lang genoeg en goed te hebben rondgekeken kocht ik een
tweedehands motorkruisertje van 10 meter in Friesland gebouwd .
Voorzien van een motor : perkins 4 cyl. maar dit bleek al gauw mijn
eerste miskleun te zijn .
Ik was in de waan dat er enkel eerlijke mensen waren , maar ook dat was
mijn missing , het bootje lag in een jachthaven in Wolpartsdijk op
het Veerse Meer en bij de eerste gelegenheid zouden wij naar Veere varen
maar halverwege viel de motor stil en was niet meer te starten.
Bij het openen van het luik zag ik wat er haperde , water in de olie ,
het schuim kwam uit het kleppendeksel .
Een voorbij varend motorjacht opgeroepen en die was bereid mij op
sleeptouw te nemen terug naar de haven , maar dat liep niet van een
leien dakje .
Het helpende motorjacht was tweemotorig en die zette er alles op ... (
dus volle gas ) , maar de Angele : zo noemde mijn bootje was erg
scherp en dat scheerde geweldig , met veel schrik zijn we toch in de
haven belandt en wat nu ?
Bij de pakken blijven zitten dat hielp niet dus mijn overall aan en
uitbreken , mee nemen naar huis ... dat was mijn eerste ondervinding met
de pleziervaart .
Eenmaal thuis kon ik bij een bevriend garagehouder het nodige
gereedschap gebruiken en mocht ik zelf mijn motor reviseren en ook van zijn
deskundige hulp genieten , een week verlof genomen en de werken konden
beginnen ... bij het demonteren kwam ook de reden van de panne
tevoorschijn , ze hadden de carter gebruikt als oliekoeler door er een
vaste bodem in te lassen van erg dun materiaal en daar zat een klein gaatje
in en dat was de boosdoener .
Dus ik heb de motor een ganse revisie gegeven en het volgende weekend
stond hij terug in de boot .
Ik had natuurlijk een hoop bewonderaars en die waren verbaasd dat hij
nog dirrekt startte ook , dus dat was weer opgelost en weer een
ondervinding rijker .

Ik had een appartement gevonden in een prachtig domein in een residentieele wijk in Montignie - le - Tilleul , wat 8km buiten de stad was gelegen . Alvorens te verhuizen heb ik eerst het appartement bemeubeld en in orde gebracht , dan de verhuis en dat verliep vlot met de medewerking van een vriend die over een vrachtwagen kon beschikken . Ook hier ben dan 20 jaar gebleven , ik had dan ook mijn wagen al overgebracht , wat zeker nodig was voor mijn werk en na een tijd hebben we dan ook gans de streek gaan verkennen , het was een prachtige tijd ... maar gedachten gingen nog altijd naar het water . Dus na de streek zowat te hebben uitgekamt ging ik op zoek naar een bootje .

Maar niet getreurd , reeds enkele dagen later kreeg ik een aanbieding
als directie chauffeur maar daar moest ik eerst een schriftelijk en
mondeling examen voor afleggen en dat vond plaats bij Esso Belgium en
daar waren kandidaten genoeg kon ik vaststellen .
Maar proberen dat mag altijd he ... dus laat ons maar eens meedoen , je
weet maar nooit en tot mijn grote verwondering kwam ik als
overwinnaar uit de strijd .
Ik kon me dus gaan aanbieden bij European Naval Store , dat was de
werkgever en ik kon dirrekt aan de slag .
Mijn werk gereedschap was een Lancia Aurelia , een knappe wagen en
de baas was een minzaam man , mijn werk bestond erin de
baas te vervoeren en gewoonlijk reed er een secretaresse mee , dewelke
notities nam en later werd opgepikt door een andere wagen
welke ons volgde en die haar terug naar het bureel bracht .
Dus tijdens het rijden en schakelen mocht men geen schokjes voelen , dus
dat was weer even wennen en zoeken , dat met een onbekende
wagen , maar dat had ik rap onder de knie hoor !
Soms had ik de ganse dag niets te doen en kon ik over de wagen
beschikken , als het nodig was poetste ik de wagen op want die moest
piccobello zijn , maar als ik niets aan de hand had dan ging ik eens
kijken naar de schippersbeurs ... daar zag ik dan veel bekenden en er
werd me ook steeds werk aangeboden als schipper op één of ander schip ,
maar dat zag ik zo dirrect niet zitten .

En op een dag zag ik een aankondiging staan in de krant van een meubelzaak , die vroegen een chauffeur en ik dacht laat ons maar eens gaan zien en ja ik mocht zo beginnen .
De wagen was een oude legertruck en rechts sturend dus dat was weer even wennen , maar alles wordt ge gewoon . Veel had ik niet te doen dus zat meestal in de schrijnwerkerij , want alles werd daar zelf gemaakt tot de boenwas toe , de meubelmakers waren allemaal oud gedienden , 30 jaar en langer in de zaak werkzaam dus daar was wel wat op te steken en dat zou me later weer van pas komen . Als de baas met verlof ging dan moesten wij daar blijven slapen voor op de zaak te passen en moest ik de schrijnwerkerij opkuisen en dat was een ganse karwij en stof genoeg , dat zat me niet zo lekker dus na een vijftal maanden hield ik het voor bekeken maar ik was wel een ervaring rijker .

Maar we moeten optimistisch zijn , deze keer verliep alles vlot zonder
problemen en hier laat mijn lange termijngeheugen mij in de steek ...
hoelang ik hier op dit mooie maar grillige riviertje heb doorgebracht
dat kan ik bij benadering niet zeggen .
Ik had wel een logboek maar met het vele verhuizen is er veel verloren
gegaan , ook foto's ... maar goed ondertussen staat de tijd niet stil en
komt het einde van onze term in zicht en voor het gemakkelijk te maken
gaat mijn laatste reis rechtstreeks van Kikwit naar Kinshasa .
Ook dat verloopt naar wens en zo zijn we weer waar we begonnen zijn en
hier eindigt dan het hoofdstuk Congo .
In 1953 zijn we met het vliegtuig naar hier gekomen en we zullen met de
boot terug gaan ( 1956 ) , ik had gekozen voor een mixcargo , deze
nemen maar een beperkt aantal passagiers mee , dat is gezelliger .
Wij vertrekken vanuit Matadi met de MAR DEL PLATA en met een tussenstop
in Tenerife arriveren we uiteindelijk in Antwerpen waar men ons
staat op te wachten .
De reis over zee was ook tamelijk goed verlopen , soms wat ruw maar dat
hoort erbij ...
Het is ook weer een geweldige ervaring zo een zeereis en alles bij
mekaar was het allemaal heel leerzaam , ik ben er blij geweest te zijn
en gezond
te zijn terug gekomen !
Nu hebben we nog lang betaald verlof tegoed , wij zullen trachten er het
beste van te maken voor we verder zien ... eerst voor woonst gezorgd en
een wagen aangeschaft , want we zullen wel wat bezoekjes moeten afleggen
en dan rustig van het leven genieten , wachtend op wat komen zal .