296 Wees goed

Het huisje aan de beek.

Ginder langs de molenvliet.
In het ranke ruischend riet.
Staat een hut, een huisje.
Daar, daar wonen Griet en Klaas.
Daar, daar zijn ze beiden baas
In hun nedrig kluisje.

Daar heerscht op den troon der deugd
Liefde, bron van alle vreugd
In des menschen leven
Daar was nimmer overvloed,
Vaak heel aangenaam is het, goed
Is ’t er steeds gebleven.

Daar is alles krakend net
Zorgvol, op zijn plaats gezet
Reinheid, uitgenomen
Kindren zijn er met de vleet
En er is géén mensch die weet
hoeveel er nog komen.

‘s Morgends vroeg voor dag en dauw
Ziet men Klaas van kind en vrouw
Hartelijk afscheid nemen.
Gode dankend. Welgemoed
Stapt hij dan met lichte voeten
Naar zijn werkplaats henen.

Wen de dag ten einde snelt
Langs de wegel
door het veld
Loopt de heele bende
Want ’t is ’t uur dat wederkeert
Vader lief, zoozeer begeert
Blijdschap zonder ende.

In de hut van Klaas en Griet
Liggen voor wie ’t wel beziet
Levenslust en krachten
Vast genoeg voor het begin
Van een heele wereld in
oorsprong van geslachten.

 
Meysse, 20 Dec 1924

Gisteren regende het tijdens het beiaardconcert.  We konden eindelijk plaats nemen in de pastorij en luisteren via de open ramen.  Spijtig dat we de spelende beiaardier nog niet konden zien op het TV-scherm.

Zondag 25 augustus

11.15 u.

Eddy Mariën

Slotconcert   Muziek van Franz Schubert.

Het liedje van de maalder

Een maalder op zijn molen,
die zong den helen dag.
Zijn stemme klonk zo helder
bij iedren tremelslag.
Hij zong zo blij
van tokke, tokke, tok,
Hij zong zo vrij
van kloppe, kloppe klop.
Het klonk zo lustig dan,
het liedje van de witten man.

Een meisje op haar kamer,
die had het lied gehoord.
Haar hartje ging aan ’t jagen,
bij ’s maalders aardig woord.
Het ging zo snel
van tokke, tokke, tok
Het ging zo fel,
Van kloppe, kloppe, klop.
Het klonk zo teder dan,
Het liedje van gebuur Orbaan. zoon van de maalder uit Imde (huis ?)

Ach maalder van hierover,
Leer mij dat schone lied.
Joseetje, ‘k zal ’t u leren,            Mars schuins over de nieuwe molen
als gij mij gaarne ziet.
Kom zing met mij,
van tokke, tokke, tok,
Kom zing met mij
van kloppe, kloppe, klop.
Wij zingen samen dan,
Het liedje van vrouw en man.

José is nu zijn vrouwtje
Orbaan haar beste man,
en kleuters zullen komen
daar ben ik zeker van
Die zingen allen mede
Het lied van tokke tok
Het lied van liefde en vrede
Bij ’t wakend oog van God.

Beiaardrecitals :
Geen op 15.8 (vandaag pas bericht!?)

Zondag 18 augustus 11.15 u. Kenneth Theunissen Opera-aria’s   We hebben de eer de winnaar van de vorige  befaamde beiaardwedstrijd Koningin Fabiola editie te ontvangen.  U hoort aria’s uit opera’s van Mozart,  Verdi en Bizet.

 

Terug naar 't zonnige veld

Mij dreef de weemoed naar de stad.
Mijn geest was moe en afgemat
Mijn ziele zwaar en teer.
‘k Dacht in die woel’ge menschenzee
Daar vindt mijn treurend hart alree
Zijn gulle blijheid weer.

 Ik had er vrienden. Welbekend
Met veel vermaken zonder end.
Al wat in deugd en eer
Een streling was voor ’t zingenot,
Bleek voor die makkers een gebod.
Soms deden zij nog meer.

 ‘k Heb alles, alles meegemaakt.
En dan alleen, heb ik gestaakt.
Wen ik bevonden had.
Dat in zo’n rusteloos gezwier
Een leven vol van schijnplezier
geen zielevrede zat.

 Als om ’t gevolg ervan beducht
Ben ik het wild gewoel ontvlucht.
Naar stille eenzaamheid.
En tussen planten en gebloem.
Zeer ver van wat men menschen noemt
Mij zachtjes neer gevleid.

Daar vond ik weer naar hartelust.
Die vredevolle stille rust.
Die weemoed ondermijnd.
Die hopeloze zielen sterkt.
En op ’t gemoed zo zalvend werkt.
Dat alle leed verdwijnt.

 
Al wat me lief is vond ik weer.
De bloemen die zo zacht en teer.
Hun balsemenden geur.
Alom verspreiden en daarbij
Versieren bos , veld en wei
Met schatten van hun kleur.

 

Ik vond zoo donzig als altijd.
Het milde groene grastapijt.
Bepereld met een dauw.
Waarbij ’t saphier niet halen kon
Zoo schitterend in de morgenzon.
En in ’t azuren blauw.

 

Daar voelt de mensch die ’s levens leed
Met mannenmoed te dragen weet
Zich dichter bij zijn God.

 

Zondag 11 augustus

11.15 u.

Wim

Van den Broeck

Improvisatieconcert op filmmuziek.

292 Ten tijde dat de lente bloeit
Dat rozeknop en haagdoorn groeit.
Ten tijde dat de nachtegaal
laat klinken zijne wondre taal

Ten tijde dat natuur haar schoon
In volle rijkdom spreidt ten toon
Ten tijde van de lieve mei
Hebt gij dan ooit bij morgentij
’t Zien breken, d’eerste zonnestraal
Door ’t mistig oosten heen

En hebt ge dan ook niet bemerkt
Hoe alomvattend onbeperkt
Die straal, der milde zon
op eenmaal heel de wereld won
Hoe licht en warme levenslust
Al wat op aard is wakker sust

Concert : zondag 4 augustus om 11.15 u. Joey Brink(VS) jong talent dat vorig jaar met grootste onderscheiding afstudeerde aan de Koninklijke Beiaardschool in Mechelen.

291 Voor de onuitputbare mildheid,

Voor de grenzeloze goedheid,
Voor de grootheid van de Heer,
Buigen wij ootmoedig neer,
Wij danken hem en loven,
met hart en ziel naar boven.

Jongen of u ’t later leven
Voor- of tegenspoed mag geven,
Zo in wonne als in rouw.
Blijf steeds aan de Heer getrouw.
Flink vooruit, steeds hoger op.
Onbevreesd, het kruis in top.

Nooit vraagt God u wat ge waart,
maar wel wat gij deedt op aard ;
Weze uw staat hier nog zo klein,
Houdt u in het leven rein.
En gij blijft in elk geval,
Steeds van Godes liefgetal.

290 ’t Was sprokkelmaand en grauw en guur

 De sneeuw stoof voor de wind
’t Werdt avond. - - Wee den onverlaat
Die verre van zijn haardstee vuur
Zich nog op straat bevindt.

 En erger nog wanneer de man
Vergat bij pot en pint.
Dat na een goede zuippartij
Men soms wel verdolen kan
Dat men zijn weg niet vindt.

 Doch driemaal wee ! - - met zulk een weer
Wanneer de goede maat.
Zich zoo vergeet, dat hij verkiest
Het effen vlak van vaart of meer
Spiegel voor ’t hobbelig pad der straat

 Zoo, ging het Jan de Leugenaar.
Toen hij zich in de stad
Bij vrienden had zo goed gedaan
Aan ’t lekker biertje ’t welk men daar
voor hem geschonken had.

 ’t Was sprokkelmaand en koud en guur
’t Was ijselijk weer dien dag
’t Werd avond, en …daar lag hij nu
door d’ onverwachte waterkuur
ontnuchterd op den slag.

 Hij riep en schreeuwde uit alle kracht
En kletste in het rond
Doch wat hij zich ook roeren mocht
Hij zou toch niet door eigen krachten
terug op vasten grond.

Dat voelde Jan, … en ’t klamme zweet
brak ondanks kou en wind
Langs al zijn ledematen uit
Het zwoele water had hem beet
Hij dacht aan vrouw en kind

Doch onverwijld was eene schaar
van menschen op den boord
vergaderd, die het droef geval
bespraken met een breed gebaar
en zeer luidruchtig woord

Zeg brave lieden, op den boord
Schreeuwde Jan, zoo gij wist
Wie dat gij hier verdrinken laat.
Ge zoudt het u beklagen want
Ik ben een alcoholist

Hij zonk…maar toch niet zo rap
Want eer hij gansch verdween
grepen hem twintig handen vast…
en sleurden hem langs ’t donker pad
naar de politie heen.

 

289 Rond Brussels natte tafel.

 

Klaas een letterkundig mens, zou een studie schrijven
Waarin hij ook spreken zou over zekre wijven.
Was ‘t uit louter tijdverdrijf, of om aan te tonen,
Dat er achter Charel nog, veel vulgairs kan komen ?
Neen, maar ‘t Belgisch parlement eindelijk bewogen
Met den toestand in het land, zou heldhaftig pogen.
Aan het volk in plaats van brood veel vermaak te geven.
Volgens oud Romeins gebruik : “ Feesten dat is leven. “
Klaas op zoek naar ‘t fijnst plezier, in de goede stede
Nam als practisch man met zich, vier ,vijf vrienden mede.
Erg is ‘t er niet toegegaan, ‘k zweer het op mijn leven.
Bij een vriendelijk onderhoud is het er gebleven.
Doch helaas ! Des anderendaags...was het erg om horen.
Klaas had in gezelligheid een manchet verloren!
Groot misbaar in ‘t parlement, wetsvoorstel en boeken.
Alles werd van kant gezet. Iedereen wou zoeken
‘t Volk zal moeten wachten nu, want dank aan die manchet.
Zijn al d’ huizen van plezier, door ‘t parlement bezet.                     

 Jef Lettens Meysse, 1923

288 Gelijk de kikkers in de sloot,

Zo werden hier de jongens groot
Met heelder hopen, machtig vele
Heikant, is de boom van Zele !   

Zo sprongen ook de drie kornuiten
Die wij nu vieren eens naar buiten.
En jongens van de eerste broek,
Ze gingen dadelijk op zoek.

Ze zochten, net als grote bazen
Een instrument om op te blazen
Van Acker, Kerckhove en De Coen
Wilden gelijk de kikkers doen.

Weldra weerklonken heldere tonen
‘t Bewijs dat deze werkerszonen
Voor kunstgevoel zo rijk, zo fijn
In hoge mate vatbaar zijn.

Ze bliezen hard, ze bliezen vele
“ Kunst adelt “, werd de roem van Zele
En ‘t drietal hier nu bij mekaar,
Daarvan een grote steunpilaar.

Al is hun blaaspijp lang versleten
Ze hebben steeds hun plicht gekweten
En ware ‘t nog eens te herdoen
We deden ‘t zelfde zegt De Coen

De glaasjes boordevol geschonken
Op ‘t lustig drietal ferm gedronken
Ze leven lang nog alle drij
Tot heil van onze maatschappij !

 9 juni 1932

 nonkel Jean, man van Barbara zus tante Belô, was bakker van Zele

287 Welkom mannen van te lande

 

Welkom op het gildefeest
Hoger op ! Gij boerenstande
Hoger op, naar ziel en geest

 

9 september 1928 
Vlagge - inhuldiging

Beiaardconcert op 7 juli om 11.15 u. n.a.v. 11 juli vierhandig met thomas Lee(USA) en Eddy Mariën

286 In de wilde wijde wereld

Ver van wat men mensen noemt
Is er een rein geluk te vinden
Tussen planten en gebloemt.

 Meysse,25 juni 1932

285
Gisteren 16.6 was het nationale beiaarddag.  Er had voor deze gelegenheid een beiaardconcert mogen zijn.  Wij gingen dan maar genieten van het harprecital van Andrea Voets in de Muze van Meise.  

Oude liefde, oude wijn
Zijn de beste medicijn.

Trouwe liefd’ aan eigen aard
Is de grootste schatten waard.

Alleen gelukkig hij die mint
En trouwe wederliefde vindt.

Nooit vraagt God U wat gij waart,
Maar wel wat gij deed op aard.

Jef Lettens

Het beiaardconcert van gisteren gebeurde in een gemoedelijke sfeer.  De vrienden van de beiaarden van Meise groeien.  Volgend concert op 7 juli : Vlaamse beiaardmuziek.

284 Aan tante Barbara    (Rosseels uit Zele)

 Tante heden is ‘t uw feestdag.
‘k Heb het in de school geleerd.
En mijn wens is, dat u alles.
Gaat, zoals gij het begeert.

Dat U ‘t leven enkel vreugde
Bieden zou en rein genot.
Is mijn bede, beste Tantje,
Zorg dat gij het niet verbrodt.

 Meysse, 4 december 1924  
Jozke

De beiaardfeesten met beiaardconcert waren een gigantisch succes!

283 Aan tante Marie( II5 Holvoet - Lettens)

Men zegt mij dat Sint Nikolaas.
Veel door uw strate gaat.
En dat gij met die kinderbaas,
Nogal vertrouwelijk staat.

Wilt gij, als hij zich nog vertoont
Eens zeggen dat in Meys.
Een kleine brave jongen woont
En zo bijzonder wijs.

Dat ‘t jongetje zo gaarne zou
Rollen met trotinetten
En of hij hem een brengen wou
En in de schouwe zetten.

Zie tante Mieke als gij ’t doet
dan zijt gij mijne beste !
En Tant Pateeke Suikergoed.
Komt dan misschien de leste.

Jozke   Meysse 4.11.1924

Op zondag 2 juni houden wij onze jaarlijkse beiaardfeesten in het centrum van Meise onder de toren van St.-Martinus.
Om 11.15 speelt onze beiaardier een concert.

Wij vrezen u niet, o akelige dood.

Gij levenslange stille genoot.
Gij die in uw rusteloze bezigheid,
De laatste hartenklop, des levens verbeidt
En niets uw onverbiddelijke greep

Jef Lettens

Voor Jeanno Bogaerts

 

(gestorven op 7 jaar, zuster van Maria, Irène, Céline Bogaerts (Limbos)

 

God gaf, God nam, het is geschied
Zoals het God de Heer gebiedt.
We morren of we klagen niet.
Gezegend zij zijn name.

 

O Lieve ! Gij die voor altijd
Nu bij de goede Jezus zijt.
U met Gods Engelen verblijdt
En looft Zijn Heilige naam.

 

Zo Lieve ! Daal onzichtbaar neer;
Troost vader, moeder, zusters teer
En leer hen lijden in de Heer,
Al zegenend Zijn Name.

 

Gij schenkt hun sterkte, steun en kracht !
Gij zegt welk heil bij Gode wacht !
En hoe de grootste smart verzacht,
Gedragen in zijn name.

 

God gaf, God nam, het is geschied.
Zoals het God de Heer gebiedt.
We morren of we klagen niet
Gezegend zij zijn name.                       30 november 1926

280 Beste Frans,

 (Frans Van Steenbergen, zoon van Eliane)

 Wat is ‘t nu toch lang geleden.
Dat wij Fransje, alle twee
Aan het spel ons beste deden
Met de golfjes, aan de zee

 Wat een vreugde te dien tijde
Aan die onbegrensde plas.
Weet ge ‘t nog, hoe schoon en blijde
Hoe plezierig ‘t ginder was ?

 ‘k Wenste dat het Nieuwe jaar , weer
Zulke schone dagen bracht.
En wij bij elkander, veel meer
konden spelen, zoals ‘t placht.

 Breng aan vader en aan moeder,
aan uw meter welbemind.
Aan uw zusje, aan uw broeder
Al mijn beste wensen, vriend.

 Jozke, Meysse 1 Jan 1929

St.-Martinuskerk beiaardbanken voor de bib. :
donderdag 9 mei beiaardconcert om 11.15 u.

279 Gij politiekers, groot en klein

Voor wie geen middels schandig zijn,
om aan ‘t bewind te komen.
Gij die van ‘t lieve vaderland
de eer en toekomst hebt verpand,
de voorspoed hebt ontnomen.

 

Gij woekeraars van alle slag.
Die voor een weinig winstbejag.
Uw ziel zoudt verkopen
aan wie gevoel en hart ontbreekt.
Die enkel voor uw cijfers spreekt
en stapelt goud op hopen.

 

Gij kankers van ’t Gemenebest
verschuil u in uw roversnest.
Uw ster is aan ‘t verbleken !
Bras op ! Voldoe uw eerloos lijf
of stop u bij een hoerenwijf.
‘k Wil tot de werkers spreken !

 

Treed nader, gij werkers, gij wroeters der aarde.
Treed nader, bezichtig en oordeel naar waarde.
De ellende waarin al deze edele heren
de voorspoed der volkeren deden verkeren.
En hoe zij de heiligste rechten verkrachtten,
de haat en de nijd onder broederen brachten.
Vernielden ‘t geluk van de huiselijke aard
als was het een zake van mindere waard.

Jef Lettens

278 Brand uw huis, begin te blussen

Doch vind gij het al dooreen
Bouw opnieuw en ondertussen
Staak gejammer en geween

Jef Lettens 1929

Vrede, Vreugde, Liefde, Zegen,

Zij uw deel op ’s levenswegen
Bloemengeur en vogelzang
Vergezel’ U, levenslang

Jef Lettens 1.1.1926