dromen ...

een blaadje van een boom zou zijn ....

Blaadje boven in de lucht
Hou je vast nu je nog kunt
De laatste wind zal je halen
Nieuw leven zal je plaatsje halen

In de tak groeit een nieuwe knop
Stilletjes aan wordt dit een bot
Dan word dit stilletjes groen
De levenskracht groen en fris
Op tijd en stond regen op zijn dis

Lente ...zomer ...herfst....
Een blaadje hier dat sterft
Sterven zou ik het niet noemen
'tBlaadje kan nog leven vernoemen
Humus wordt dit meer en meer
'tBlaadje sterft af , maar komt toch weer
'tZit nog jaren in de grond
Jaren later ...ongeschond

'tGeeft weer leven aan de bomen
En na jaren van wat rust
Komt een kiem geschoten
Komt dat blaadje weer naar boven

Dan hangt het na een paar seizoenen
Terug in de bomen of de bloemen
Kijk ...hier zie je toch alweer
'tLeven komt een tweede keer
Een derde , vierde keer misschien
Of oneindig bovendien ....


R. De Wever

en donker ...

Licht

Als men in het licht wil staan
moet men eerst door het donker gaan,
Door het donker moet men leren
hoe men het licht dan kan waarderen.


N. Kind

mijn vriend ...

Mijn boom ...

Buiten voor mijn huis staat een dikke boom
eerst was dat niet heel erg bijzonder
totdat ik die boom mijn geheimen vertelde
en nu is die boom mijn eigen wonder.

Hij klaagt niet, maar heeft altijd alle tijd
en luistert geduldig naar wat ik zeg.
Hij oordeelt niet, veroordeelt niet
en loopt nooit eens voor me weg.

Die boom, hij werd mijn allerbeste vriend
en altijd als ik nu mijn vriendje zie,
geloof het of geloof het niet,
dan bruis ik weer van energie...

anoniem

een vliegtuig zonder vleugels ...

Soms kan men zich gevangen voelen

onder een net van pijn en van verdriet,

dat dit een lange tijd kan duren

besef je in het dagelijkse leven niet.

Het leven lijkt een vliegtuig zonder vleugels

dat bij een crash is neergestort

geen motor kan de energie meer geven

waardoor de machine aangedreven wordt.

Bereikbaar worden voor de buitenwereld

dat is het begin waar de doorbraak ligt,

anders zul je verstarren en verzuren

slechts met and'ren naast je krijg je weer zicht.

Steeds weer blijven zoeken naar de vleugels

waarop je verder door het leven drijft

maar elkeen zal toch steeds be-amen dat je

zelf verantwoordelijk voor de startknop blijft...

J.Vos

wie de zon

in zijn hart draagt,

kan veel warmte verspreiden...

en anderen in hem

laten zonnebaden

J. le bruyn

loopt niet altijd zoals je verwacht ....









Het leven loopt niet altijd zoals je verwacht,
wees eerlijk,
haat,verdriet,pijn,had je daar al aan gedacht.
We willen het niet zien we kijken er omheen,
en dan gebeurt het,
je stoot je tegen je eerste steen.
Je denkt,deze steen kan in je leven er wel bij,
maar wat je niet verwacht is,hoeveel stenen er nog zijn.
Langzaam besef je hoe hard het leven wel is,
bij elke tegenslag,voel je een groot gemis.
Maar één ding is zeker,je staat nooit alleen,
want dan ontdek je,wie de vrienden zijn om je heen.
Ze reiken je de hand,ze trekken je vooruit,
ze roepen je toe,komaan samen geraken we er wel uit.
Wees dus nooit bang dat je alleen komt te staan,
want echte vrienden helpen je om overal doorheen te gaan.
Vriendschap is een eeuwige dankbaarheid.

auteur niet gekend

vol van onverwachte gebeurtenissen ...

het Leven is een reis

vol onverwachte gebeurtenissen,

we beginnen het leven

zonder de weg te weten

 en de reis

 brengt ons naar onbekende plekken

door alles te accepteren

wat op onze weg komt,

zonder oordeel

en

 in het NU te leven

kunnen we

 genieten van onze levensreis

en als we aan het einde

van onze levensreis gekomen zijn

en onze bestemming bereikt hebben

weten we :

het ging om de reis

niet om de bestemming…

 Eckhart Tolle

de warmte van de zon ....

Voel nog even de warmte van de zon...
net als in april toen de lente begon.
Het is allemaal weer snel voorbij,
als ik kon kiezen werd de volgende maand mei.
We zijn weer op weg naar donkere natte dagen,
verplicht een trui en een jas te  gaan dragen.
Maar het heeft ook wel wat, onze jaargetijden,
altijd warm weer kan mij ook niet verblijden.
Dus we gaan niet treuren...
maar genieten van de herfstkleuren.

                         T. Hulsbus

weet dat ik voor je klaar zal staan ....

Mocht het even niet meer lukken
even niet meer gaan.
Weet dan dat ik altijd
onmiddellijk voor je klaar zal staan.

Een schouder om te huilen,
mijn armen die ik om je heen kan slaan.
Woorden om te troosten
al kan je het even niet meer aan.

Mocht je heel gelukkig zijn
of wil je graag iets anders kwijt.
Dan zal ik naar je luisteren
Samen lachen, samen huilen
dan maak ik even tijd...



anoniem

heeft geen enkele kruising die je de juiste richting wijst ...

Wegen zijn makkelijk te volgen,
bij elke kruising staat wel een bord.
Je blijft de juiste richting volgen,
tot dat het eindpunt zichtbaar wordt.

Daar tegenover staat de levensweg,
hier staat bij geen enkele kruising de juiste richting.
Val je, dan heb je gewoon even pech,
je ziet geen eindpunt door de slechte verlichting.

De gewone weg zou daardoor te makkelijk zijn,
de borden bepalen welke weg je in moet gaan.
De levensweg kost wat meer moeite en pijn,
waardoor je soms wankel op eigen benen komt te staan.

Een eindpunt heeft deze weg niet,
zolang je leeft.
Zorg ervoor dat jij de juiste richting ziet,
waardoor jij je leven bewust beleeft.

anoniem

het leven heeft zoveel moois te bieden ....









ga je nooit verstoppen in je leven
het heeft zoveel moois te geven
kijk met open ogen om je heen
wat ik bedoel snap je dan meteen

dat het even wat minder gaat .....

Er zijn wel eens van die dagen
Dat het even niet meer gaat
Even genoeg gehad van alles
Het gevoel dat je er alleen voor staat
Juist op zo'n dag moet je denken
Aan de mooie dingen die er zijn
Aan bloemen, bossen, duinen
En na regen komt weer zonneschijn
Juist op zo'n dag moet je denken
Aan de mooie dingen in het leven
Aan je vrienden en de mensen
Die jou liefde geven
Juist op zo'n dag moet je niet vergeten
Dat er zoveel mooie dingen bestaan
En als je hier dan goed aan denkt
Zal het vast iets beter gaan...

anoniem

al wat ik kan ....

Ik geef je ...

ik geef je een arm
als je huilt
ik kom je halen
als je je verschuilt

je krijgt een lach
als je naar me kijkt
je krijgt mijn hand
als je eenzaam lijkt

anoniem

van de vier jaargetijden ...

De magische cirkel van de 4 jaargetijden
Kunnen ons niet allemaal verblijden

De ene zegt heerlijk en de andere wordt depressief
Maar we moeten het nemen voor lief

De winter met zijn witte sneeuwdek
Heeft in mijn hart ook een aparte plek

Mooie landschappen en een wit takken geheel
Elke twijg krijgt zijn witte vorstige deel

Het maakt de schilder of fotograaf in ons los
Als je loopt door zo’n prachtig wit geworden bos

De herfst met zijn kleuren pracht en verscheidenheid
Maakt dat mijn hart in deze periode van blijheid schreit

Een uitbundig kleed wordt dan geweven
En doet ons van verwondering beven

Dan de zomer met uitbundige kleuren vracht
En alle bomen in volle blader pracht

De mensen vrolijk op strand of straat
Genietend van de zon die dan straalt

En dan de verwondering als het lente is
Alles komt weer uit de koude grond en staat opnieuw in bloei

Tijd voor bezinning in het leven
En de kansen die ons worden gegeven

Dit is een tijd van vernieuwing en ontzag
En ik ben elk voorjaar weer innig blij
Dat ik dat weer meemaken mag




L. Tuk

is nu verleden ....

Ieder mens komt in z'n leven
Voor moeilijke beslissingen te staan
Wat gisteren was is nu verleden
Vandaag kun je dus verdergaan

Wat is geweest zit diep van binnen
Wat nog gaat komen de grote vraag
Maar blijf niet hangen in het verleden
Weet dat je leeft, dat is vandaag

Ben je gelukkig? Houdt dat nooit tegen
Weet: voor je het beseft is het voorbij
Maar laat het geluk je nooit ontglippen
Dat geldt voor jou maar ook voor mij

anoniem

een band die "vriendschap" heet ....

Een koperen band gesmeed
In een laaiend vuur
Een band die 'vriendschap' heet
Onverwoestbaar, bestand tegen lange duur

De band die niet stuk te krijgen is
Een legering van sterk metaal
Spreekt wat onbetaalbaar is
De echte 'vriendschapstaal'

Verstandhouding een leven lang
In voorspoed en bij tegenslag
Het is wat vriendschap realiseren kan
Wat er ook gebeuren mag

Als door een vuur gelouterd
De coherentie tussen twee
Een vriendschap die niet verouderd
Brengt héél wat zegeningen mee...

anoniem

niet alles is zomaar te krijgen , wat je ook verwacht ....

Tussen bomen hoog verheven
Vastgeankerd in de grond
Houten armen die naar boven wezen
Alsof niets anders nog bestond

Het geruis van het gebladerte
Hoog boven mij
Het verhaal van een levenslied
Duizend zachte stemmen fluisteren vrij
Mijn aanwezigheid hindert niet

Het verhaal doorheen de seizoenen van het leven
Hoe alles eens begon
Ongecompliceerd zonder woorden
Als geweven
In de pracht en praal van de avondzon

Reikend naar de hoogste regionen
Het droombeeld dat niet bestond
Vastgeketend in de aarde
Waar de boom zijn voedsel vond

De hoge bomen
Ze fluisteren mij heel zacht
Niet alles is zomaar te krijgen
Wat je ook verwacht...

schrijver niet gekend

is een hand die niet slaat ....

Een uitgestoken hand
is een hand die niet slaat,
zo heb ik altijd geleerd
maar soms in je leven
gaat dat wel eens verkeerd
Als je dat overkomt
raakt dat je hart,
dan doet dat best zeer
Maar gedane zaken
nemen nu eenmaal geen keer
Dus de volgende hand
pak ik direct weer aan
en ik vertrouw
dat echte Vriendschap
wél kan blijven bestaan...

anoniem

van een verraderlijke zee ...

Verdriet is net als de golven
van een verraderlijke zee,
Soms, als je denkt te kunnen zwemmen
sleept een golf je weer mee.

Verdriet is net als de golven
van een verraderlijke zee,
Vaak wil je niet meer zwemmen
maar, sleept de golf je net niet mee...


N. Kind