behulpzaamheid loont ....

mooi gedichtje dat ik toegestuurd kreeg via pps, schrijver niet bekend:








Vriendschap is als een warme deken,
ook in slechte tijden niet te verbreken.
Wat je zelf geeft,
zal je ook terug ontvangen.
In vriendschap is geen strijd en rangen.

Soms houdt een vriendschap geen stand,
maar dan was er ook geen hechte band.
Zij die vrienden na een conflict
niet meer zien staan...
Jammer, deze vriendschap heeft nooit bestaan!!

gewoon mooi, schrijver niet gekend:

Vrede,Vriendschap en
Vertrouwen...
zijn 3 woorden met een V
waar je ook op aarde mag wezen,
draag deze 3 woorden
altijd met je mee!

geniet van alle mooie dingen in het leven, hoe klein ze ook zijn:

Wees een vriend van kleine dingen
Van een mooie bloem die bloeit
Van de vogels die zingen
Van een vlinder die stoeit
Van de heldere regendruppels
Van de warme zonneschijn
Wees een vriend van kleine dingen
en je zal gelukkig zijn!

mooi gedicht van A. Nahon bij het afsluiten van de dag:

’t Is goed in ’t eigen hart te kijken,
nog even voor het slapengaan,
of ik van dageraad tot avond
geen enkel mens heb zeer gedaan.

Of ik geen ogen heb doen schreien,
geen weemoed op een wezen lei,
of ik aan liefdeloze mensen
een woordeke van liefde zei.

En vind ik in mijn huis vanbinnen
dat ik één droefnis genas,
dat ik mijn armen heb gewonden
rondom één hoofd dat eenzaam was.

Dan voel ik op mijn jonge lippen
die goedheid lijk een avondzoen.
’t Is goed in ’t eigen hart te kijken
en zo z’n ogen toe te doen.

geniet van elke dag die je beleven mag:

Wanneer de dauwdruppeltjes nog schitteren op het malse gras,
wanneer de vogeltjes nog ongestoord in koor kunnen zingen,
wanneer je dat zachte briesje nog hoort,
wanneer je achter de fonkelende sterren en de glimmende maan
de warme gloed van de zon ziet komen,
wanneer je de klokken nog over de velden hoort galmen,
wanneer de konijntjes nog rond durven huppelen,
wanneer de wolkjes nog zo mooi zijn,
dan, dan moet je eens naar buiten gaan
en zien, horen en genieten.
Dan is je dag eens zo mooi!

B. Schellekens

Samen willen we hier bouwen aan één huis.
Bouwen aan een huis met mooie ramen.
Als één balk verrot is,
is het hele huis in gevaar.
Als er één balk lekt,
wordt het hele huis nat.
Als er één deur op slot is,
zitten we allemaal vast.
Maar als we samen zorg dragen voor ons huis,
dan kan het hele huis stand houden.

Laat ons er allemaal op toezien
dat wie moe is, steun krijgt,
dat wie verdriet heeft, troost vindt,
dat wie zich opsluit, weer open komt.

Dan wordt ons huis een stevig huis,
een vriendenhuis.

Bron: Jeugdbundel: 't is maar een bagatel

De ketting

Er waren eens twintig schakels in een grote stevige ketting. De ketting werd gebruikt in een zagerij om dikke balken op te trekken. De schakels vonden het een plezierig werk.
Elke dag omarmden ze de boomstammen, de ene al wat mooier dan de andere. ’s Nachts rustten ze uit van het harde werken. Eerst keuvelden ze wat over koetjes en kalfjes en daarna sliepen ze in.
Op een morgen, het was vrij koud, werden de schakels wakker geschud door de baas. De schakels openden de ogen en … ooh… wat zagen ze? De zesde schakel was lijkbleek. Hij beefde en rinkelde. “Wat is er?”, vroegen de anderen. “Ik voel me zo zwak, ik weet niet wat ik heb. Het is alsof alle kracht uit mijn armen verdwenen is.” “Misschien ben je wel ziek”, zei de eerste schakel. “Wat moeten we nou?”, sprak de tweede, “als hij ziek is, kunnen we niet werken.” “Ik zal de baas een dagje vrijaf vragen”, zei de eerste.
“Ha, baas, sorry dat ik je dit moet zeggen maar vandaag kunnen we niet werken, één van ons is ziek.” “Dat gaat me niet aan”, riep de baas, “omdat één van jullie ziek is, zouden de negentien anderen luilakken? Daar kom niets van in huis. Vooruit, aan het werk!”
De baas greep de ketting en legde ze rond de boomstam. “Vooruit! Trekken! Ho his, ho his!”
Daar ging de boomstam de hoogte in. De ketting spande. Alle schakels hielden de armen met de meeste kracht samen. De zesde schakel was nat van het zweet. Zijn ogen draaiden, hij beet op zijn tanden, zijn spieren trilden, hij deed al wat hij kon. Maar opeens was de spanning te groot. De schakel liet los en de boomstam donderde in volle vaart op de voet van de baas. De ketting kreeg nu drie weken rust, tot de baas hersteld was.
Nu kijkt de baas elke ochtend de ketting na en kikkert eerst de zwakke schakels op. ....

Wanneer je iemand ontmoet in je leven tegen wie je alles kunt zeggen
die naar je wil luisteren op wie je kunt rekenen
iemand die je begrijpt zonder dat je alles onder woorden hoeft te brengen
iemand die je zorgen, je vreugde en je leven deelt
als je zo iemand ontmoet, heb je een vriend.
Vriendschap is een prisma met vele kleuren.
Je kunt uren praten en uren zwijgen
een glimlach, een knipoog, een handdruk
en zelfs een traan, vertellen een heel verhaal.
Vriendschap geeft kleur aan je leven.
Ze is frisgroen als de lente,
goudgeel als de zomer,
bruin als de herfst,
wit als de winter.
Wie een vriend heeft gevonden, heeft een kostbaar geschenk gekregen.
Vriendschap zegt: ik ben blij dat je er bent,
ik aanvaard je zoals je bent.
Vriendschap doet je dromen, maakt je gelukkig.
Vriendschap doe je houden van de mensen, van de dingen van het leven
van bloemen en bomen, van bergen en zee.
Het geluk van de vriendschap vind je soms onverwacht:
ze kan beginnen op een dag dat je voor het eerst
je gedachten met iemand deelt.
Je weet wanneer ze er is omdat je ineens niet meer alleen bent.
Echte vriendschap woont voor de rest van je leven in je hart.

Er was eens een meisje en dat werd verliefd op een jongen omdat hij zo verschrikkelijk mooi was. Op een keer kwam die jongen bij haar op bezoek en omdat hij een verre reis had gemaakt vroeg ze hem: ‘Wil je soms geen bad nemen?’ Ja, dat wou hij best. Toen hij terug bij haar kwam zei hij spottend: “Wat doet dat stomme gele eendje in de badkamer van zo’n groot meisje?” En het meisje werd niet enkel beschaamd, maar ook een heel stuk minder verliefd. Ze vond de jongen helemaal niet meer zo verschrikkelijk mooi en toen de jongen wegging was ze bijna blij dat hij weg was.
Op een andere keer werd ze verliefd op een jongen omdat hij zo verschrikkelijk verstandig was. Ook hij kwam bij haar op bezoek en omdat ook hij een verre reis had gemaakt vroeg ze: “Wil je geen bad nemen?” Ja, dat wou hij best. Toen hij bij haar terugkwam zei hij verbaasd: “Speel jij, groot meisje, nog met zo’n stom geel eendje?” En het meisje werd niet enkel droevig maar ook een beetje minder verliefd. Ze vond de jongen helemaal niet meer zo verschrikkelijk verstandig en toen de jongen wegging was ze bijna blij dat hij weg was.
Toen werd ze verliefd op een jongen die helemaal niet zo verschrikkelijk mooi was en helemaal niet zo verschrikkelijk verstandig, maar die zij wel heel aardig vond. Op een keer kwam ook die bij haar op bezoek en omdat ook hij een verre reis had gemaakt, vroeg ze hem: “Wil je geen bad nemen?” Ja, dat wou hij best. Toen hij bij haar kwam zei hij vrolijk: “Heb jij ook al gemerkt dat wanneeer je dat gele eendje onderduwt en het dan loslaat dat het pwfffft doet ? ......
schrijver niet bekend

Een kom soep:

Een bejaarde dame gaat aan een tafeltje zitten met een dampende kom soep op haar dienblad.
Dan merkt ze dat ze vergeten is een lepel mee te nemen en gaat er een halen.
Maar wat een verrassing als ze terugkomt!
Er zit een zwarte man op haar plaats.
Hij lepelt met plezier de soep naar binnen.Wat een lef!,denkt de dame.Hij ziet er best vriendelijk uit, maar ik ga me toch niet laten doen.Zij gaat tegenover hem zitten en trekt de kom soep naar zich toe.Ze stopt haar lepel erin en begint te eten.De zwarte man trekt de kom soep weer een beetje dichter naar zich toe,zodat de soep nu in het midden tussen hen beiden staat.Zwijgend eten ze allebei van de soep.Daarna staat de zwarte man recht, doet teken dat de dame moet blijven zitten en haalt een grote portie frieten met twee vorken.De dame glimlacht en samen verorberen ze de frieten.Dan zegt de zwarte man ‘dank u wel’ en gaat weg.Ook de dame wil verdergaan.Ze reikt naar haar handtas die ze aan de stoelleuning had gehangen, maar merkt tot haar schrik dat haar handtas weg is.
Die zwarte was dus een dief!
Ze kijkt of ze hem nog kan vinden tussen de mensen, maar ziet plotseling iets waarvan ze nog meer schrikt.
Twee tafeltjes verderop, aan precies hetzelfde raam als waar ze nu zit,hangt haar handtas aan een stoel.Op het tafeltje ervoor staat een kom met soep, die niet meer dampt.....

schrijver niet bekend

mooi betekenisvol verhaaltje,al gaat het je niet altijd even goed,verlies hem zeker niet: je moed:







Op een kronkelig paadje
vol stenen
kwam ik een klein meisje tegen
die op haar rug
haar kleine broertje droeg.
"Kind", zei ik, "jij draagt een zware last."
Ze keek me aan
en zei:
"Dit is geen last, meneer,
dit is mijn broertje."
Het woord van dit moedige kind
staat in mijn hart gegrift.
En wanneer het lijden van mensen
me overweldigt
en me alle moed ontsnapt,
denk ik aan
het woord van dat kind:
"Het is geen last die je draagt,
het is je broer,
het is je zus ..."
schrijver niet gekend

prachtig gedicht, bekijk het leven steeds positief:











Durf te  leven
Je warmte en liefde geven
Stralen als de zon
Het leven is mooi
Ook al is het vaak treurig
En zie je niet alles altijd even kleurig
En heb je soms pijn en verdriet
Maar zorg dat je de zonnige kant nog ziet
Ellende maakt je ook weer sterker
Het geeft je later weer kracht
Zodat je weer overeind krabbelt en lacht
Durf te  leven
Mooie momenten beleven
Genieten van de kleine dingen
Luisteren naar de vogeltjes die zingen
Genieten van een ijsje op een terras
Vooruit kijkend en niet naar wat eens was
Genieten van een klein gebaar:
Wat jouw even laat weten
Dat je niet wordt vergeten
Genieten van de vrienden om je heen
Niemand staat in deze wereld alleen
Als je maar iemand bij jou toe laat
En er zelf voor open staat
Genieten van alle wonderlijke pracht
En het leven dat naar je lacht
Het is maar wat je er zelf van maakt
Wat jij toelaat, wat jou raakt
Probeer positief te blijven denken
Dan zal die kracht jou weer een glimlach schenken
Durf te leven
En een ieder een stukje liefde geven!
schrijver anoniem
 

mooie omschrijving van het leven:









Als een bloem zo is het leven
't begin is teer en klein
de een die bloeit uitbundig
de ander geurt heel fijn.
sommige bloemen blijven lang,
weer anderen blijven even
vraag niet bij welke groep je hoort,
dat is 't geheim van het leven
schrijver anoniem

Lieve bloggers allemaal, ik ben nog niet zo lang in de blogwereld binnen getreden, maar ik mocht al heel veel lieve groeten en wensen van jullie, "blogvrienden" ontvangen, daarom deze wens voor jullie en alle andere mensen:










ik wens...

ik wens jullie een wereld vol bloemen
ik wens jullie een wereld vol licht
ik wens jullie van alles het beste
heel vaak een glimlach op jullie gezicht
ik wens jullie een leven vol liefde
geen tranen,geen zorgen,geen pijn
dat iedere dag hier op aarde
voor jullie een cadeautje mag zijn

een knuffel op tijd en stond, neem er even de tijd voor:

Een knuffel is zo fijn
een knuffel voelt zo goed
een knuffel omdat het mag
en niet omdat het moet.

Een knuffel geeft je warmte
van 2 armen om je heen
even met z'n tweetjes
even niet alleen.

Een knuffel kost helemaal niets
ja, een minuutje van je tijd
maar het geeft je zoveel kracht
om weer door te gaan in de strijd!

schrijver onbekend

een klein maar fijn versje voor de echte vrienden in mijn leven:







Ik heb een tuintje, alleen voor mij
wie ik daarin laat, voelt zich vrij
het is in mijn hart, je kunt het niet kopen,
alleen voor de ware, gaat m'n hekje open.

schrijver niet gekend

prachtige beschrijving van het leven, gezien in de kleuren van de regenboog
schrijver anoniem:







de regenboog
rood vertegenwoordigt het vuur,
laat ons openstaan voor warmte,genegenheid,
liefde in het leven,
vriendschap aan anderen geven,.
geel vertegenwoordigt een ondergaande
zon,
aan een prachtige horizon.
het even achter ons laten,ons verleden,
opnieuw naar het heden.
oranje vertegenwoordigt de aarde en
het zand onder onze voeten.
we zakken even weg,
maar komen het terug te boven,
als we maar in het
goede blijven geloven.
groen vertegenwoordigt de natuur,
zo rustig en puur.
even de tijd stil laten staan,
naar je innerlijke gaan.
blauw vertegenwoordigt  het water,
dat zal het zuiverste zijn,
nog beter dan een medicijn.
er even zijn voor elkaar,
meer dan twee keer in een jaar,
met een lief maar klein gebaar.
indigo geeft ons de zuurstof en de
ademruimte weer.
we bouwen geen muren meer,
vrijheid van taal en denken,
onze geliefden iedere dag herdenken.
met violet 
zitten we aan het einde van ons kleurenpalet.
en wanneer je de regenboog nog
eens ziet verschijnen,
weet dan dat
het alle verdriet doet verdwijnen.

echte vrienden zijn zeldzaam, schrijver onbekend:








Een vriend is iemand
die vraagt
wanneer je terugkomt,
is iemand die
nooit ongelegen komt,
maar die ook
voelt wanneer hij
alvast komen moet
is iemand die nog
komt,
als niemand meer
komt

om stil van te worden, schrijver anoniem :








Er zit een traan in mijn oog, niemand die hem ziet..
Niet van blijdschap, maar van stil verdriet..
Die traan in mijn oog, rolt over mijn wang..
Ik kan hem niet stoppen, hij gaat zijn eigen gang..
Er rolde een traan, ik heb hem niet gestoord...
Omdat je met een traan soms zoveel meer zegt
dan in 1 enkel woord......