woorden recht uit het hart ....

elk gebaar ...

Elke stap die we zetten
Is een stap die telt
Elke gedachte
Is een stukje dichterbij…
…onze droom
Soms klein
Soms groot
Maar met elk gebaar
Komen we dichterbij
Met elke traan
Een stukje verder
Op weg naar onze dromen
Op weg naar ons geluk
Zet die stap
Maak het gebaar
Voordat al onze dromen zullen vergaan...



A. De Booij

het bescheen mijn gezicht ...

Ik werd wakker van een licht
Dat door mijn gordijn scheen
Het bescheen mijn gezicht
Heel even,en verdween

Het was een ster die viel
Door niemand opgevangen
Nu zit hij in mijn ziel
Als sieraad,om mijn hart gehangen

Nu mag hij mijn ziel verlichten
En mijn hart verwarmen
Mijn weg die ik ga,belichten
En als ik verdriet heb,mij omarmen

Want een ster blijft altijd stralen
En kent geen duisternis
Je zal zo nooit verdwalen
In een poel van droefenis



F. Ossel-Buiter

zit soms behoorlijk aan mij te knagen ...

Vroeger toen ik klein was,
was je aan de televisie nog niet gewend
waren de pil, contactlenzen en plastic onbekend
stak je op school een vinger op voor het doen van een grote plas
en deed een huisvrouw op maandag gewoon de was.

Vroeger toen ik klein was,
wist je nog niets van panty’s en laserstralen
kon je bij de ijsboer voor 1 frank een ijsco halen
gingen meisjes naar ballet en zaten de jongens op voetballen
en waren A2, E9, B747 en Q65 gewoon letters met getallen.

Vroeger toen ik klein was,
had je nog nooit gehoord van biogarde en emulgatoren
dacht je dat je alleen bij voetballen kon scoren
mocht je als kind op straat niet schreeuwen en roepen
en behoorden jongens met oorringen tot bepaalde groepen.

Vroeger toen ik klein was,
was er nog geen gastarbeider die je kon vertellen
hoe je het beste een pizza samen kon stellen
kocht je nog benzine voor 10 frank per liter
en gaf de veldwachter je nog op je sodemieter.

Vroeger toen ik klein was,
had ik zo mijn eigen idealen
waarvan ik toen niet wist of ik ze wel zou halen
maar had ik ook mijn eigen dromen
waarvan de meeste zijn uitgekomen.

Maar nu ik groot ben,
en het leven goed heb leren kennen
moet ik toch eigenlijk wel bekennen
dat de heimwee naar vroeger dagen
soms behoorlijk aan mij zit te knagen...




N. Kind

hetzij ver weg, hetzij dichtbij ....











Er is altijd iemand:

Die aan je denkt,
Die om je lacht
Die je iets schenkt
Waar jij op wacht

Die je neemt zo als je bent
Iemand die jij goed of niet zo goed kent

Die om je geeft
Die met je mee leeft
Die naar je luistert wanneer het  moet
Misschien heb je diegene nog niet  ontmoet

Maar als je ooit moet denken: Ik voel me alleen ,
Kijk dan om je heen
En denk dan:
Ver weg Of Dichtbij
Is er iemand voor Mij!


I.K.

alles juist in elkaar laten passen is een moeilijk gegeven ....

de puzzel van het  leven
mist verschillende delen
vragen zonder oplossingen
misterie voor velen

wat is het doel van ons bestaan
is er leven na het leven
waarom komen we, en moeten we weer gaan
wie heeft ons dit gegeven

de ene cultuur heeft verschillende goden
de andere maar 1
de koraan, de 10 geboden
anderen geloven in geen 1

zoekend naar de vermiste stukken
je kan het beter maar vergeten
het zal ons toch nooit lukken
we zullen het wel nooit weten....


R. Duivesteijn

en laat de tijd al je wonden helen ...









Ieder heeft soms van die dagen,
dat het allemaal niet gaat.
Dat het is of ze je plagen,
en dat ieder somber kijkt.

Dat er weinig bloemen bloeien,
dat de zon niet altijd schijnt.
Kortom, dat je vrolijkheid,
op een haartje na verdwijnt.

Kijk dan om je heen en denk,
er is altijd een weg, altijd een licht.
Geniet van alles om je heen,
de wereld in al zijn pracht.

Een vlinder, een bloem,
zelfs een simpele steen.
De blijheid van het leven,
is ons allemaal gegeven.

't Zit hem in de kleine dingen,
die ons dagelijks omringen.
Er is altijd een weg,
altijd een licht.

Want er komt een moment,
dat het geluk voor je staat.
Dus hou het nog even vol,
als het nu slecht met je gaat.

Kijk naar de maan, de sterren,
de blauwe lucht,de zon die schijnt.
Laat de zon je lichaam strelen,
laat de tijd je wonden helen...

J. Bartholomeus

een herfstblad ...










Het verschrompelde blad,
dwarrelt langzaam,
richting aarde...
waar het,
langzaam,
opgenomen wordt...
een...
met de natuur,
het bos,
verteerd,
overstuur...
spoedig,
wordt je,
herboren...
ontvang je de zon,
in het zachte,
ochtendgloren...


H.N.S.

zijn er heel veel dingen het aanschouwen waard ...










Is "leven" dat wat mensen samen maken
als zij in opperste vervoering raken?
Natuurlijk, niets is minder waar,
niets tegenin te brengen , maar
is er niet veel meer leven op deze aard
de moeite van aanschouwen waard?
Wij leven immers niet als mens alleen
er bestaat zoveel waardevols om ons heen:
vogels en vissen, planten en bloemen,
micro-organismen, teveel om op te noemen.
We kunnen gevoeglijk aannemen dat
de mens in deze schepping geen aandeel had.

Over "wie" en "wat" ons dit alles wel bracht,
wordt sinds mensenheugenis verschillend gedacht.
Hoe of waar je geboren bent telt zeker mee
bij de ontwikkeling van enig idee
over het ontstaan van al het leven.
Aan ons is de verantwoordelijkheid gegeven
hiermee doordacht en zuinig om te gaan
zodat alles wat leeft blijft voortbestaan
als een groot goed tot het einde der tijden.
Wij mensen moeten trachten te vermijden
dat wat er aan natuur en mooi leven bestaat,
niet aan pronk- en vernielzucht verloren gaat.


L.Boonzajer

hoort nu eenmaal bij onze tijd ....

Nachten komen dikwijls op ons over

als donker, grimmig, angstig, stil

alleen maar duistere schuwe schimmen

die men helemaal niet kennen wil.

Nachten schijnen veel te lang te duren

voor ieder die de slaap niet pakken kan

maar eenmaal in het droomland aangekomen

merk je daar toch niets meer van.

Maar dat die nacht steeds weer gaat komen

is voor iedereen een vaststaand feit

niemand kan daar aan ontkomen,

de nacht behoort bij onze tijd.

Maar ook de nacht die zal er steeds voor zorgen,

als onze energie eenmaal weer op peil is gebracht,

dat men het licht, dat hierna weer zal volgen,

veel mooier zal ervaren dan van te voren was gedacht...

                                                                                                     J.Vos

kan leiden tot een band die vanaf dan vriendschap zal heten ...
















Als koken alleen iets is dat moet,
je het niet met overgave doet,
zullen recepten vast niet lukken,
vallen geplande etentjes in stukken.

Maar is koken voor jou net als voor mij
geen "heilig moeten" maar liefhebberij,
dan wordt een maaltijd, met liefde bereid,
meestal aanleiding voor gezelligheid

en zal tijdens hoofd-, voor- en nagerecht
vaak dat soort dingen worden gezegd
waardoor men juist tijdens het eten
banden smeedt die "VRIENDSCHAP" heten.

L.Boonzajer

zijn er momenten van geluk ...










Er zijn in ieders leven
momenten van geluk.
Een zeepbel vol met kleuren.
Maar opeens dan spat ze stuk.
Uiteen in duizend druppels,
die glanzen als de dauw.
Dan verbleken al die kleuren,
wat overblijft is vaal en grauw.

Er zijn in ieders leven,
ook dagen van verdriet.
Ver is dan de vreugde, en het genot,
zelfs van de kleine dingen.
Heb dan de moed om verder te gaan,
laat toch het hoofd niet hangen.
Je blijft niet in het diepe dal,
't is de tijd die het je leren zal...


J. Bartholomeus

zal erg eenzaam zijn ....











Een leven zonder geluk,
zal erg eenzaam zijn.
Daarom ga het zoeken,
geloof me, het zal er zijn.

Soms ziet het leven er donker uit,
ga je door een heel diep dal.
Dan kun je bijna niet geloven,
dat daaraan een einde komen zal.

Maar toch,
het zijn maar van die kleine dingen.
Die jou dan toch weer eens,
van geluk doen zingen.

Ik wens eenieder veel geluk,
in deze moeilijke tijd.
Waarin toch veel problemen zijn,
vele voeren soms een strijd.

De hele wereld lijkt van slag,
de mensen doen elkaar vaak pijn.
Daarom hoop ik voor iedereen,
dat je af en toe,
toch ook gelukkig zult zijn...
 
anoniem

je leven goed te leven ....

Het leven goed te leven

lukt niet iedere keer,

maar samen beleven

maakt de inhoud toch meer.

Steeds te beseffen

hoe mooi het eens was,

als tegenspoed je gaat treffen

dan loop je uit de pas.

Dan merk je dat samen

het dubbele heeft

en een klein, open raampje

weer een zonnestraaltje geeft.

Elkaar ondersteunen

daar waar het nodig is,

tegen elkaar leunen

vanwege beider gemis.

Door samen te praten,

door de hand die je geeft,

vooral niet na te laten:

"beseffen dat je leeft".

                                                                         J.Vos

is als een mooie roos ....










uren kan ik kijken naar al dat prachtigs
er spreekt zoveel uit de natuur,het heeft iets krachtigs
kleuren die niet na te maken zijn
de blaadjes lijken wel van goud in de zonneschijn
de wind blaast en doet ze opwaaien
hij laat ze dansen en pirouettes draaien
kleine beekjes stromen zilverkleurig door het land
alles is bijzonder,elke boom of plant
zoveel mooie dingen op aarde
elk klein bloemetje heeft zijn waarde
de natuur is als een mooie roos
zonder de natuur was de wereld enorm kleurloos

anoniem

kom je heel wat mensen tegen ....











Vanaf je geboorte tot aan je dood
Kom je heel wat mensen tegen
Sommige voor even
Sommige voor heel je leven

Van sommige ga je houden
maar van andere ook niet
Sommige maken je blij
En sommige doen je verdriet

Maar van al die mensen samen
Zijn er maar een paar waarmee je het gelukkigst bent
Dat zijn je Vrienden
Het maakt niet uit hoelang je ze kent

Op vrienden moet je zuinig zijn
Want juist zij zijn er voor jou
In tijden van blijdschap
Maar ook in tijden van pijn

Dus denk niet aan hoeveel mensen je bent kwijt geraakt
Maar leef met de vrienden die je hebt
En zorg dat je iets moois van je leven maakt ...

anoniem

om te genieten van het leven ....










weet je wat het is in het leven
je moet kunnen nemen en geven

soms een beetje liefde soms een beetje verdriet
hou het niet voor je ,zorg dat iemand het ziet

je hoeft niet alles alleen te doen als je iemand maar toelaat
al is het maar dat je goed met iemand praat

geniet toch van die kleine dingen, een klein gebaar
je lach die verschijnt,  gewoon ,zomaar

kijk eens naar een kind en kijk in die ogen
kinderen genieten heel klein en onbevlogen

dingen hebben pas betekenis als jij er betekenis aan geeft
wuif het niet weg, sta stil en bedenk dat je leeft

sta op van je stoel maak een vreugde dans
ieder zal zien die heerlijke glans

een lief berichtje dat speciaal voor jou geschreven is
geniet er van dat is niet verkeerd ,dat is niet mis ....

anoniem

is vriendschap voor het leven ....









Vriendschap is het mooiste en kostbaarste geschenk dat
mensen elkaar kunnen geven.
een geschenk als teken van vriendschap is nooit zwaar
en hoeft niet groot te zijn.
Het wordt rustig gedragen op de golven van
sympathie,waardering en goedheid,die van het ene hart
overslaan op het andere.


anoniem

en weet dat daarvoor geen afstandstabellen bestaan ...

Iedereen heeft een levensweg te gaan
waarvoor geen afstandstabellen bestaan.
Voor de een is die lang, voor de ander kort
niemand weet van tevoren wat het wordt.

Wanneer men een wedstrijd fietst, roeit of rent
is de afstand van start tot finish bekend.
als je daarbij een goed schema maakt
niet uit de koers of van de baan geraakt,

kun je meestal van tevoren wel bepalen
wanneer je het eindpunt denkt te halen.
Maar als we bij onze levensstart vertrekken
valt er geen wissel op de toekomst te trekken

en kunnen we alleen maar hopen
langdurig mee te mogen lopen
en dat er niet al bij de eerste hindernis
een vroegtijdige diskwalificatie is...





L.Boonzajer

komt er altijd weer zonneschijn....

Als de regen verdwijnt
het zonnetje weer schijnt
wordt het opeens druk in de lucht.
Dan zie je uit bomen
weer vogeltjes komen
in hun vrolijk dansende vlucht

Eerst de familie Mus
en de Merel met z'n zus
die allemaal heel vrolijk fluiten.
Dan komen mijnheer Kraai
en de grote Vlaamse Gaai
zoeken naar een wormpje buiten.

Ook zie je de Mezen
dan druk bezig wezen
met takjes en twijgjes te sjouwen
om in struiken of heggen
als zij eitjes willen leggen
hun vogelnestjes te bouwen.

In een berk zit op een takje
een vogel in een mooi pakje,
die de mensen Kwikstaartje noemen
en ook een waarvan men weet
dat hij Roodborstje heet
om de kleur van zijn borstje te roemen

Niet alleen in de bomen
is opnieuw leven gekomen,
ook is het weer druk op grond,
want zowel de kever en de mier
als de tor en de pier
eten daar hun buikjes nu rond.

We moeten vooral niet vergeten
dat ook spinnen willen eten
van wat zij in hun spinwebjes vangen
en dat de hommels en de bijen
heel goed zullen gedijen
als zij rond de bloemetjes hangen.

Zo zie je heel goed
wat een regenbuitje doet.
Men zal zich dus af moeten vragen
of het niet misschien
wat kortzichtig is gezien
altijd maar over de regen te klagen...

L.Boonzajer