het verhaal van Roosje Verdriet....

niet alleen aan de hemel:










Wat is een ster
Een massa,die schittert van ver

Sterren stralen aan het firmament
Misschien is het je onbekend
Toch lopen er ook sterren rond
Bij ons gewoon op de grond
Nee,ik bedoel geen actrice of acteur
Maar mensen in de straat,bij ons bij de deur...

Sterren stralen overal...

en als het nodig is gaat het open, zodat ik mijn zonnestralen naar anderen kan doen lopen ....

Vaak schijnt de zon in je leven,
Soms lang soms even.
Maar altijd wanneer de zon er is,
Is het leven weer een belevenis.
Hij maakt alles net iets mooier,
Kleurt je leven rooier.

Vaak ook schijnt hij niet,
Brengt dan soms leed en verdriet.
Maar dan moet je maar denken,
Eens zal hij zijn stralen weer schenken.
Komt alles weer goed.
Zoals het wezen moet.

De zonnestralen zorgen dat alles bloeit,
Dat het leeft en groeit.
Maar in mijn hart sla ik ze op,
En hoor ik een zachte klop.
Dan open ik mijn hart zo als het luid,
En deel de zonnestralen uit.




Martin

geniet er van zolang je kan ....

Zie de zon aan de hemel verschijnen,
af en toe achter de wolken verdwijnen.
Zonnestralen vallen neer op aarde,
de zon is van immense waarde.
Zonder de zon kunnen wij niet bestaan,
en zou de wereld vergaan.
Licht hebben wij nodig om te leven,
dit is wat de zonnestralen ons geven.
De zon straalt een heerlijke warmte uit,
die wij voelen op onze huid.
De zon schijnt ons leven lang,
zonnestralen zijn van levensbelang!

E. Verstegen

hoeft vaak niet veel geld te kosten:

Ik wou je graag wat geven
maar ik wist niet waar je
echt plezier aan zou beleven

Tot ik plotseling bedacht:
het mooist is vaak iets kleins,
iets dat je niet verwacht

Dan kon ik je misschien
een lievelingszin geven
of de sterrenhemel laten zien

Een prachtig lied beluisteren,
bellen blazen of schommelen,
je een geheim toefluisteren:

Dat ik graag voor heel even
weer kind zou willen zijn
't sprookjesplezier herbeleven

En toen wist ik op slag:
'k geef je zo'n sprankeltje geluk
verborgen in 'n knuffel en 'n lach

beziet het leven van de positieve kant ...

dat wolken overtrekken,

heeft niemand in de hand.

maar ...één ding weet ik zeker

een zonnig-mens

schuift die wel aan de kant

strooi blijheid  in het leven,

bemoedig waar men treurt,

want  juist door jezelf te  geven

voel ik dat  't leven  

altijd vrolijker  kleurt

j. le bruyn

er was eens:

         een groot amfitheater,
met daarin duizend toeschouwers.
Op een avond, in het licht van de felle schijnwerpers,
staat daar plots een jongen in het midden van het podium.
Hij strijkt één lucifer aan.
"Kun je het zien?" roept hij.
Maar bijna niemand van die duizend toeschouwers ziet iets.
En lachen dat ze doen.
"Doof nu even alle lichten," vraagt de jongen.
Nu is het opeens pikdonker.
Dan strijkt hij opnieuw het lucifertje aan.
En vol verbazing zien ze het nu allemaal...
Dat piepkleine vlammetje.
"Neem alle lucifers en steek ieder van jullie eentje aan," vraagt de jongen verder.
Zo doen ze.
En die duizenden kleine vlammetjes zetten het hele amfitheater
in een zee van licht.
...net een grote zon
waaraan ieder zich voedt.
Een vuurpoel van enthousiasme
een vuurpoel van goede initiatieven
van geluk
van volharding
van goede moed...

om over na te denken:

We leren lopen
We leren praten
We leren denken
We leren te haten
We leren eerlijk te zijn
We leren over liefde,we leren over pijn
We leren geven,we leren nemen
We leren om te staan op eigen benen
We leren te overleven
We leren over pijn
Maar niemand kan ons leren
Om gewoon jezelf te zijn

Daniela Zardoni

geluk kan je nergens kopen,
zelfs niet voor 1 miljoen.
het enige wat je ervoor hoeft te doen,
is met een warm hartje door het leven te lopen.....

Heb jij er wel eens bij stil gestaan
dat veel dingen in ons leven
die toch heel belangrijk zijn
helemaal gratis worden gegeven.
De zon, die elke dag opnieuw
weer aan de horizon verschijnt
de regen, de wind, de sneeuw
zelfs de lucht die in je longen verdwijnt.
Geluk, vriendschap en liefde
en een glimlach, al is hij nog zo klein,
want moest je daarvoor betalen,
zouden toch alle rijken gelukkig zijn.
Dus je ziet, dat je ook zonder geld
best wel wat weg kunt geven
betalen moet je alleen de dood
die betaal je met je leven.



D. Huting

een nieuwe maand, wat gaat de tijd toch snel, gebruik hem wel ...

een nieuwe week

plooit zich stralend open

de lucht  zonder wolkjes

met een goudgele zon

vogels die fluiten

mens , kom naar buiten

en geniet

van het leven

en drink uit de bron

fris water dat leven geeft

proef vriendschap,

die dit alles kleurvol omgeeft!

j. le bruyn

Vriendschap is een prisma met vele kleuren
Je kunt uren praten
En uren zwijgen
Een glimlach, een knipoog, een handdruk
En...zelfs een traan
Vertellen een heel verhaal
Vriendschap geeft kleur aan je leven
Ze is frisgroen als de lente
Goudgeel als de winter
Wie een vriend heeft gevonden
Heeft een kostbaar geschenk gekregen!
Echte vriendschap woont in je hart voor de rest van je leven !

Op de zolder van de speelgoedwinkel heerste een geweldige drukte.
Het was vakantie. Dat wil zeggen; twee weken lang zouden de deuren van de speelgoedwinkel dicht blijven.
En dan was het feest voor al het spiksplinternieuwe speelgoed. Ze hadden lang uitgekeken naar de vakantieperiode. Ze zouden zich dit jaar eens goed amuseren.
De poppen waren zich al aan't verkleden. De autootjes reden hun eigen parcours, de voetballen rolden door elkaar en de knuffels speelden gezelschapsspelletjes.
Maar in de puzzelhoek... daar was het een lawaai van jewelste.
De doos van een mooie puzzel was reeds geopend. Al de puzzelstukjes wilden wel een kijkje gaan nemen op de grote speelgoedzolder. Wij mogen eerst, riepen enkele van de stukjes! En waarom jullie, riep een klein blauw stukje. Wij zijn toch de belangrijkste stukjes van heel de doos. Wij zijn de hoeken, als de kinderen beginnen te puzzelen, halen ze er ons steeds eerst uit.
Wat denken jullie wel, riepen ineens enkele andere stukjes. Wij zijn minstens zo belangrijk, wij vormen de rand, wij houden heel de puzzel bij elkaar.
Maar kijk eens goed, riep een puzzelstukje met een mooi paardenhoofd, op jullie is bijna niets te zien van de mooie puzzel! Jij bent enkel blauw van de lucht, en jij bent zo bruin als het zand op de grond. Ik heb een prachtig paardenhoofd op mijn buik. En ik, riep nog een ander stukje, ik ben een stukje van een goudgele bloem, de mooiste van heel de puzzel. En wij dan, wij zijn elk een stukje van het hoofd van Jantje. Jantje is toch wel het belangrijkste op de puzzel! Zonder ons was er aan deze puzzel niks aan!
Het geruzie bleef maar duren! Ze raakten er niet uit!
Tot na een tijdje een klein groen puzzelstukje het woord nam. Zeg, met hoeveel zijn wij hier? Met 35, antwoordden de anderen bijna tegelijk. Hebben jullie al eens een puzzel gezien waar één stukje van ontbreekt?
Wat zou er gebeuren als iemand van ons er niet meer bij zou zijn?
Al die 35 stukjes zijn nodig voor onze mooie puzzel. En iedereen, welk stukje ook, is even belangrijk!!
Daar moesten de puzzelstukjes eens diep over nadenken....

uit: 'thomas' jeugdvieringen

wees gelukkig met de simpele dingen van het leven, een glimlach, een lief woord, het is toch zo gegeven ...

Ik hou van doodgewone dingen..
Maar het meeste van een lieve lach
Een lach kan een schaduw verdringen..
En zorgt dan weer voor een zonnige dag.

en dat kan met een paar simpele dingen....

Leven
Is jaren
Vergaren

Geregeld
Dank je
Zeggen

En je
Bij een aantal dingen
Neer
Kunnen leggen!

M.C.

ook al hoor je hen niet elke dag, ze zijn er wel .....

Geen vogel
Fluit er minder

Of je nu hier bent
Of ginder

Maar zorg dat je
Zolang je leeft
In dit oord

Op tijd en stond
Het fluiten
Der vogeltjes hoort

M.C.

het is gewoon puur genieten, als je er de tijd voor neemt .....

Elke morgen  gaat ze aan het schilderen
De dauw die alles in zilvergrijs heeft getint
Een mooie gloed van warme zonnestralen
Een plaatje door de mens o zo bemind

Vogels die beginnen te kwetteren
Het een na het andere lied wordt ingezet
En ik aanhoor dit alles
Vanuit mijn donsige warme bed

Daar kan ik zo van genieten
Van al wat de natuur ons steeds maar bied
De immense rust en die volkomen stilte
En de vogels met hun uitgelaten lied...

dat het even wat minder gaat, maar na een periode van verdriet, komt de zon toch altijd terug in het verschiet....








iedereen heeft wel  eens  groot verdriet
iedereen heeft al wel iemand verloren
iedereen laat wel eens een  traan die niemand ziet
maar, na zo een triest moment,
kan iedereen weer lachen
 kan iedereen weer genieten van het leven
ieder heeft zo,n moment
ieder denkt dan toch even
aan die mooie momenten die hij heeft mogen beleven...

auteur : niet gekend