Berichten van 1 januari 2008 tot 31 december 2008

geniet van alle mooie dingen in het leven, hoe klein ze ook zijn:

Wees een vriend van kleine dingen
Van een mooie bloem die bloeit
Van de vogels die zingen
Van een vlinder die stoeit
Van de heldere regendruppels
Van de warme zonneschijn
Wees een vriend van kleine dingen
en je zal gelukkig zijn!

mooi gedicht van A. Nahon bij het afsluiten van de dag:

’t Is goed in ’t eigen hart te kijken,
nog even voor het slapengaan,
of ik van dageraad tot avond
geen enkel mens heb zeer gedaan.

Of ik geen ogen heb doen schreien,
geen weemoed op een wezen lei,
of ik aan liefdeloze mensen
een woordeke van liefde zei.

En vind ik in mijn huis vanbinnen
dat ik één droefnis genas,
dat ik mijn armen heb gewonden
rondom één hoofd dat eenzaam was.

Dan voel ik op mijn jonge lippen
die goedheid lijk een avondzoen.
’t Is goed in ’t eigen hart te kijken
en zo z’n ogen toe te doen.

geniet van elke dag die je beleven mag:

Wanneer de dauwdruppeltjes nog schitteren op het malse gras,
wanneer de vogeltjes nog ongestoord in koor kunnen zingen,
wanneer je dat zachte briesje nog hoort,
wanneer je achter de fonkelende sterren en de glimmende maan
de warme gloed van de zon ziet komen,
wanneer je de klokken nog over de velden hoort galmen,
wanneer de konijntjes nog rond durven huppelen,
wanneer de wolkjes nog zo mooi zijn,
dan, dan moet je eens naar buiten gaan
en zien, horen en genieten.
Dan is je dag eens zo mooi!

B. Schellekens

Samen willen we hier bouwen aan één huis.
Bouwen aan een huis met mooie ramen.
Als één balk verrot is,
is het hele huis in gevaar.
Als er één balk lekt,
wordt het hele huis nat.
Als er één deur op slot is,
zitten we allemaal vast.
Maar als we samen zorg dragen voor ons huis,
dan kan het hele huis stand houden.

Laat ons er allemaal op toezien
dat wie moe is, steun krijgt,
dat wie verdriet heeft, troost vindt,
dat wie zich opsluit, weer open komt.

Dan wordt ons huis een stevig huis,
een vriendenhuis.

Bron: Jeugdbundel: 't is maar een bagatel

De ketting

Er waren eens twintig schakels in een grote stevige ketting. De ketting werd gebruikt in een zagerij om dikke balken op te trekken. De schakels vonden het een plezierig werk.
Elke dag omarmden ze de boomstammen, de ene al wat mooier dan de andere. ’s Nachts rustten ze uit van het harde werken. Eerst keuvelden ze wat over koetjes en kalfjes en daarna sliepen ze in.
Op een morgen, het was vrij koud, werden de schakels wakker geschud door de baas. De schakels openden de ogen en … ooh… wat zagen ze? De zesde schakel was lijkbleek. Hij beefde en rinkelde. “Wat is er?”, vroegen de anderen. “Ik voel me zo zwak, ik weet niet wat ik heb. Het is alsof alle kracht uit mijn armen verdwenen is.” “Misschien ben je wel ziek”, zei de eerste schakel. “Wat moeten we nou?”, sprak de tweede, “als hij ziek is, kunnen we niet werken.” “Ik zal de baas een dagje vrijaf vragen”, zei de eerste.
“Ha, baas, sorry dat ik je dit moet zeggen maar vandaag kunnen we niet werken, één van ons is ziek.” “Dat gaat me niet aan”, riep de baas, “omdat één van jullie ziek is, zouden de negentien anderen luilakken? Daar kom niets van in huis. Vooruit, aan het werk!”
De baas greep de ketting en legde ze rond de boomstam. “Vooruit! Trekken! Ho his, ho his!”
Daar ging de boomstam de hoogte in. De ketting spande. Alle schakels hielden de armen met de meeste kracht samen. De zesde schakel was nat van het zweet. Zijn ogen draaiden, hij beet op zijn tanden, zijn spieren trilden, hij deed al wat hij kon. Maar opeens was de spanning te groot. De schakel liet los en de boomstam donderde in volle vaart op de voet van de baas. De ketting kreeg nu drie weken rust, tot de baas hersteld was.
Nu kijkt de baas elke ochtend de ketting na en kikkert eerst de zwakke schakels op. ....

Wanneer je iemand ontmoet in je leven tegen wie je alles kunt zeggen
die naar je wil luisteren op wie je kunt rekenen
iemand die je begrijpt zonder dat je alles onder woorden hoeft te brengen
iemand die je zorgen, je vreugde en je leven deelt
als je zo iemand ontmoet, heb je een vriend.
Vriendschap is een prisma met vele kleuren.
Je kunt uren praten en uren zwijgen
een glimlach, een knipoog, een handdruk
en zelfs een traan, vertellen een heel verhaal.
Vriendschap geeft kleur aan je leven.
Ze is frisgroen als de lente,
goudgeel als de zomer,
bruin als de herfst,
wit als de winter.
Wie een vriend heeft gevonden, heeft een kostbaar geschenk gekregen.
Vriendschap zegt: ik ben blij dat je er bent,
ik aanvaard je zoals je bent.
Vriendschap doet je dromen, maakt je gelukkig.
Vriendschap doe je houden van de mensen, van de dingen van het leven
van bloemen en bomen, van bergen en zee.
Het geluk van de vriendschap vind je soms onverwacht:
ze kan beginnen op een dag dat je voor het eerst
je gedachten met iemand deelt.
Je weet wanneer ze er is omdat je ineens niet meer alleen bent.
Echte vriendschap woont voor de rest van je leven in je hart.

Er was eens een meisje en dat werd verliefd op een jongen omdat hij zo verschrikkelijk mooi was. Op een keer kwam die jongen bij haar op bezoek en omdat hij een verre reis had gemaakt vroeg ze hem: ‘Wil je soms geen bad nemen?’ Ja, dat wou hij best. Toen hij terug bij haar kwam zei hij spottend: “Wat doet dat stomme gele eendje in de badkamer van zo’n groot meisje?” En het meisje werd niet enkel beschaamd, maar ook een heel stuk minder verliefd. Ze vond de jongen helemaal niet meer zo verschrikkelijk mooi en toen de jongen wegging was ze bijna blij dat hij weg was.
Op een andere keer werd ze verliefd op een jongen omdat hij zo verschrikkelijk verstandig was. Ook hij kwam bij haar op bezoek en omdat ook hij een verre reis had gemaakt vroeg ze: “Wil je geen bad nemen?” Ja, dat wou hij best. Toen hij bij haar terugkwam zei hij verbaasd: “Speel jij, groot meisje, nog met zo’n stom geel eendje?” En het meisje werd niet enkel droevig maar ook een beetje minder verliefd. Ze vond de jongen helemaal niet meer zo verschrikkelijk verstandig en toen de jongen wegging was ze bijna blij dat hij weg was.
Toen werd ze verliefd op een jongen die helemaal niet zo verschrikkelijk mooi was en helemaal niet zo verschrikkelijk verstandig, maar die zij wel heel aardig vond. Op een keer kwam ook die bij haar op bezoek en omdat ook hij een verre reis had gemaakt, vroeg ze hem: “Wil je geen bad nemen?” Ja, dat wou hij best. Toen hij bij haar kwam zei hij vrolijk: “Heb jij ook al gemerkt dat wanneeer je dat gele eendje onderduwt en het dan loslaat dat het pwfffft doet ? ......
schrijver niet bekend

Een kom soep:

Een bejaarde dame gaat aan een tafeltje zitten met een dampende kom soep op haar dienblad.
Dan merkt ze dat ze vergeten is een lepel mee te nemen en gaat er een halen.
Maar wat een verrassing als ze terugkomt!
Er zit een zwarte man op haar plaats.
Hij lepelt met plezier de soep naar binnen.Wat een lef!,denkt de dame.Hij ziet er best vriendelijk uit, maar ik ga me toch niet laten doen.Zij gaat tegenover hem zitten en trekt de kom soep naar zich toe.Ze stopt haar lepel erin en begint te eten.De zwarte man trekt de kom soep weer een beetje dichter naar zich toe,zodat de soep nu in het midden tussen hen beiden staat.Zwijgend eten ze allebei van de soep.Daarna staat de zwarte man recht, doet teken dat de dame moet blijven zitten en haalt een grote portie frieten met twee vorken.De dame glimlacht en samen verorberen ze de frieten.Dan zegt de zwarte man ‘dank u wel’ en gaat weg.Ook de dame wil verdergaan.Ze reikt naar haar handtas die ze aan de stoelleuning had gehangen, maar merkt tot haar schrik dat haar handtas weg is.
Die zwarte was dus een dief!
Ze kijkt of ze hem nog kan vinden tussen de mensen, maar ziet plotseling iets waarvan ze nog meer schrikt.
Twee tafeltjes verderop, aan precies hetzelfde raam als waar ze nu zit,hangt haar handtas aan een stoel.Op het tafeltje ervoor staat een kom met soep, die niet meer dampt.....

schrijver niet bekend

mooi betekenisvol verhaaltje,al gaat het je niet altijd even goed,verlies hem zeker niet: je moed:







Op een kronkelig paadje
vol stenen
kwam ik een klein meisje tegen
die op haar rug
haar kleine broertje droeg.
"Kind", zei ik, "jij draagt een zware last."
Ze keek me aan
en zei:
"Dit is geen last, meneer,
dit is mijn broertje."
Het woord van dit moedige kind
staat in mijn hart gegrift.
En wanneer het lijden van mensen
me overweldigt
en me alle moed ontsnapt,
denk ik aan
het woord van dat kind:
"Het is geen last die je draagt,
het is je broer,
het is je zus ..."
schrijver niet gekend

prachtig gedicht, bekijk het leven steeds positief:











Durf te  leven
Je warmte en liefde geven
Stralen als de zon
Het leven is mooi
Ook al is het vaak treurig
En zie je niet alles altijd even kleurig
En heb je soms pijn en verdriet
Maar zorg dat je de zonnige kant nog ziet
Ellende maakt je ook weer sterker
Het geeft je later weer kracht
Zodat je weer overeind krabbelt en lacht
Durf te  leven
Mooie momenten beleven
Genieten van de kleine dingen
Luisteren naar de vogeltjes die zingen
Genieten van een ijsje op een terras
Vooruit kijkend en niet naar wat eens was
Genieten van een klein gebaar:
Wat jouw even laat weten
Dat je niet wordt vergeten
Genieten van de vrienden om je heen
Niemand staat in deze wereld alleen
Als je maar iemand bij jou toe laat
En er zelf voor open staat
Genieten van alle wonderlijke pracht
En het leven dat naar je lacht
Het is maar wat je er zelf van maakt
Wat jij toelaat, wat jou raakt
Probeer positief te blijven denken
Dan zal die kracht jou weer een glimlach schenken
Durf te leven
En een ieder een stukje liefde geven!
schrijver anoniem
 

mooie omschrijving van het leven:









Als een bloem zo is het leven
't begin is teer en klein
de een die bloeit uitbundig
de ander geurt heel fijn.
sommige bloemen blijven lang,
weer anderen blijven even
vraag niet bij welke groep je hoort,
dat is 't geheim van het leven
schrijver anoniem

Lieve bloggers allemaal, ik ben nog niet zo lang in de blogwereld binnen getreden, maar ik mocht al heel veel lieve groeten en wensen van jullie, "blogvrienden" ontvangen, daarom deze wens voor jullie en alle andere mensen:










ik wens...

ik wens jullie een wereld vol bloemen
ik wens jullie een wereld vol licht
ik wens jullie van alles het beste
heel vaak een glimlach op jullie gezicht
ik wens jullie een leven vol liefde
geen tranen,geen zorgen,geen pijn
dat iedere dag hier op aarde
voor jullie een cadeautje mag zijn

een knuffel op tijd en stond, neem er even de tijd voor:

Een knuffel is zo fijn
een knuffel voelt zo goed
een knuffel omdat het mag
en niet omdat het moet.

Een knuffel geeft je warmte
van 2 armen om je heen
even met z'n tweetjes
even niet alleen.

Een knuffel kost helemaal niets
ja, een minuutje van je tijd
maar het geeft je zoveel kracht
om weer door te gaan in de strijd!

schrijver onbekend

een klein maar fijn versje voor de echte vrienden in mijn leven:







Ik heb een tuintje, alleen voor mij
wie ik daarin laat, voelt zich vrij
het is in mijn hart, je kunt het niet kopen,
alleen voor de ware, gaat m'n hekje open.

schrijver niet gekend

prachtige beschrijving van het leven, gezien in de kleuren van de regenboog
schrijver anoniem:







de regenboog
rood vertegenwoordigt het vuur,
laat ons openstaan voor warmte,genegenheid,
liefde in het leven,
vriendschap aan anderen geven,.
geel vertegenwoordigt een ondergaande
zon,
aan een prachtige horizon.
het even achter ons laten,ons verleden,
opnieuw naar het heden.
oranje vertegenwoordigt de aarde en
het zand onder onze voeten.
we zakken even weg,
maar komen het terug te boven,
als we maar in het
goede blijven geloven.
groen vertegenwoordigt de natuur,
zo rustig en puur.
even de tijd stil laten staan,
naar je innerlijke gaan.
blauw vertegenwoordigt  het water,
dat zal het zuiverste zijn,
nog beter dan een medicijn.
er even zijn voor elkaar,
meer dan twee keer in een jaar,
met een lief maar klein gebaar.
indigo geeft ons de zuurstof en de
ademruimte weer.
we bouwen geen muren meer,
vrijheid van taal en denken,
onze geliefden iedere dag herdenken.
met violet 
zitten we aan het einde van ons kleurenpalet.
en wanneer je de regenboog nog
eens ziet verschijnen,
weet dan dat
het alle verdriet doet verdwijnen.

echte vrienden zijn zeldzaam, schrijver onbekend:








Een vriend is iemand
die vraagt
wanneer je terugkomt,
is iemand die
nooit ongelegen komt,
maar die ook
voelt wanneer hij
alvast komen moet
is iemand die nog
komt,
als niemand meer
komt

om stil van te worden, schrijver anoniem :








Er zit een traan in mijn oog, niemand die hem ziet..
Niet van blijdschap, maar van stil verdriet..
Die traan in mijn oog, rolt over mijn wang..
Ik kan hem niet stoppen, hij gaat zijn eigen gang..
Er rolde een traan, ik heb hem niet gestoord...
Omdat je met een traan soms zoveel meer zegt
dan in 1 enkel woord......

gedichtje om over na te denken, schrijver niet bekend:

vreugde
en smart
is wat het leven
ons biedt
steun je medemens
ook in het leed
dat je aan de buitenkant
niet altijd
ziet...

gewoon genieten, schrijver anoniem:








voel de stralen
van de hemelzon
haal je kracht
uit deze warmtebron
voel de warmte
die zachtjes streelt
als een medicijn
die je pijn even heelt

gewoon mooi, schrijver niet gekend:








Als ik een wens mocht doen
dan wenste ik dat ik toveren kon
Dan scheen iedere dag de zon
Liet ik alle mensen lachen
Liet ik een ieder bloeien
Zag ik spontaniteit en vriendelijkheid groeien
Gaf ik iedereen liefde in het hart
Verdween ellende en diepe smart
Geen agressie meer en haat
Was ik daar maar toe in staat
Als ik een wens mocht doen.....
 

een wijze les, schrijver niet bekend:







Roddels zijn niet te vermijden
Roddels kan je ook beter niet bestrijden
Er zijn van die mensen die je kleineren
En je bewust proberen te bezeren
Die van alles verdraaien
En onrust lopen te zaaien
Je kunt ze maar beter laten gaan
En heel ver erboven staan
Al is dat wel makkelijk gezegd
Want iets in je wil dat je je verdedigt en vecht
Jij weet het beste hoe jezelf bent
Laat een ander maar denken dat hij je kent
Dus verlaag je niet tot het niveau van deze achterbakse figuren
Dan zal hun pret ook niet lang duren.

Er was eens een restaurant met de naam "Zevenster". Ondanks alle moeite kreeg de waard weinig gasten: hij maakte het restaurant gezellig, zorgde voor een vriendelijke, prettige bediening en hield de prijzen binnen redelijke grenzen. Maar er kwamen haast geen gasten. Vertwijfeld vroeg hij een wijze om raad. Toen de wijze man het verdrietige verhaal van hem hoorde, zei hij: "Het is heel eenvoudig. Je moet de naam van je restaurant veranderen."
"Onmogelijk", zei de waard. "Al generaties lang heet het' Zevenster' en onder die naam is het overal bekend."
"Nee", zei de wijze, "noem het vanaf nu 'De vijf klokken', en hang boven de ingang zes klokken op."
"Zes klokken?" Dat is toch absurd. Wat moet dat betekenen?"
"Probeer het maar en bekijk het zelf", zei de wijze glimlachend en vertrok. De waard waagde een poging en het volgende gebeurde: iedere reiziger die voorbij kwam ging naar binnen om de fout onder de aandacht te brengen, in de veronderstelling dat er nog niemand was die het bemerkte. En, eenmaal binnengekomen in het restaurant, kwamen ze onder de indruk van de vriendelijke ontvangst en bleven er om iets te nuttigen. Dat was de kans waar de waard zo lang op had gewacht. Er is niets wat het eigen ik meer behaagt, dan fouten van anderen te kunnen corrigeren.
 

schrijver anoniem

Liefde en vriendschap, twee heel belangrijke dingen in een mensenleven:








Vandaag zat ik stilletjes te dromen,
Al die gedachten die in mij opkomen.

Wat is belangrijk in het leven,
Ach…laat mij het antwoord geven.

Wat er ook in het leven gebeurt,
Of je nu vrolijk bent of treurt.

Bedenk…op liefde na is Vriendschap
Het mooiste dat bestaat.

Wie beide heeft leren kennen,kan zeggen
Dat hij rijk door het leven gaat

schrijver niet bekend

Prachtig gedicht over openstaan voor anderen, schrijver anoniem:







Handen heb je om te geven,
van je eigen overvloed.
En een hart om te vergeven,
wat een ander je misdoet.
Ogen heb je om te zoeken,
naar wat mensen nog ontbreekt.
En een hart om iets te zeggen,
wat een ander moed inspreekt.
Schouders heb je om te dragen,
zorg en pijn van alleman.
En een hart om te aanvaarden,
wat een ander beter kan.
Voeten heb je om te lopen,
naar een mens die eenzaam is.
Oren heb je om te horen,
naar een mens die vrede is.
En een hart om te geloven,
dat er slechts "een" liefde is.

Bij dit gedicht zijn verdere woorden overbodig:








Driehondervijfenzestig dagen
gaan er in een jaar
een eindeloze reeks van dagen
allemaal achter elkaar

Toen ik daar eens over nadacht
zag ik plotseling in
wat dat eigenlijk betekent
voor een moeder van een gezin

Als de school is afgelopen
zijn de kinderen vrij
maar een achturige werkdag
is er voor moeder niet bij

Elke dag dezelfde klusjes
elke dag hetzelfde lied
en een werkweek van vijf dagen
die bestaat voor moeders niet

Mensen die een baantje hebben
krijgen een vast loon
moeder werkt voor noppes
want "moeder" , dat 'ben' je gewoon.

Moeders worden nooit ontslagen
raken nooit hun baantje kwijt
want ze worden zomaar moeder
en ze blijven het voor altijd.

En daarom, mijn lieve moeder,
wordt U vandaag eens extra verwend,
omdat u elk jaar, alle dagen
mijn eigen lieve moeder bent.

Schrijver niet gekend

mama, is het woord waar de mensheid mee begint:








Mama is het woord
waar het leven mee begint
Mama is het woord
dat hoort bij ieder kind
Een woord om zacht te zeggen
niet om luid te schreeuwen
Het hoeft niets uit te leggen
en gaat door alle eeuwen
Mama is het woord
waar de mensheid mee begint
Mama is een ander woord voor
LIEFDE.
schrijver niet bekend

Een prachtige ode aan alle moeders, ook voor hen die hun kind moesten laten gaan:









Vandaag verwent men alle moeders
en dat is ook wel verdiend,
maar toch wil ik ook even denken
en even aandacht schenken
aan alle vrouwen zonder kinderen,
want dat mag toch ook niet verhinderen
dat ook zij moeders zijn, even goed,
in hun aderen en hun bloed.
Alleen het lot heeft het zo bepaald,
dat zij het moederschap niet hebben gehaald.
Of dat zij weer terug moest geven,
haar kind dat had moeten leven.
Voor hen doet het nu extra pijn
om kinderloos , geen moeder te zijn.
Daarom wil ik even zeggen,
Ik wil ook voor jullie hier een bloempje leggen.

(schrijver onbekend)

mooi gedichtje dat ik vond op het net over tranen, zowel in vreugde als verdriet, alles opkroppen helpt niet, laat je af en toe eens gaan en dan kan je er weer tegenaan:









Een Traan

Een traan is als een parel,
Ze gaat haar eigen weg,
De grond bezaait met kleine plekjes,
Iets zouts en tegelijk iets zoetigs,
Zonder de traan zou er geen leven meer zijn,
Ze maakt je sterk en je kunt er weer tegen aan,
Wachtend op alweer een nieuwe traan,
Vreugde en verdriet staan nauw bij elkaar,
De traan is het vocht van het hart,
Ze zoekt een uitweg in elke situatie,
Er is geen toekomst zonder traan,
De traan op allerlei manieren,
Vreugde , verdriet en ook pijn,
Maar het mooiste van dit alles,
Laat het de traan van vreugde zijn


 tranen moeten kunnen, ongeacht of het over verdriet of geluk gaat.
laat altijd zien hoe je je voelt. 

Een prachtig gedicht dat aantoont hoe waardevol vriendschap wel is:







Vriendschap....

Vriendschap is zwijgen, niets zeggen
Maar een arm om schouders leggen
Vriendschap is in iemands leven
Vreugd en verdriet mee beleven

Vriendschap is niets vragen
Maar gewoon helpen te dragen
Vriendschap is even gauw bellen
Om de laatste nieuwtjes te vertellen

Vriendschap is praten in vertrouwen
Dat de ander de mond kan houden
Vriendschap is durven te tonen
Welke gevoelens er in je wonen

Vriendschap is delen in iemands geluk
En dan bidden; 'ga toch nooit stuk'
Vriendschap zit in kleine dingen
Die je tot weder vriendschap dwingen

Aan goede vriendschap komt geen end
Waar ter wereld je ook bent
Vriendschap is een kostbaar kleinood
Dat met je meegaat tot in de dood

En heb je echte vriendschap gevonden
Legt ze een pleister op vele wonden
Daarom is het zo fijn
Om goede vrienden te zijn..

Schrijver onbekend

Deze tekst kreeg ik doorgestuurd via een pps en ik wil ook jullie er van laten genieten:









Als je denkt: "IK BEN VERSLAGEN"
is de nederlaag een feit
Als je denkt: ik zal niet versagen,
win je op den duur de strijd.
Als je denkt: ik kan het niet halen,
is de tegenslag op til,
want het overslaan der schalen,
hangt voornamelijk af van WIL.
Moedelozen gaan ten onder,
door hun twijfel en hun vrees.
Vechters winnen, door een wonder,
telkens weer de zwaarste race
Denk: ik kan het en dan gaat het..
Iedereen vind bij wilskracht baat
en in zaken wint de daad het
van het nutteloze gepraat.
Als je jammert: ik ben zwakker
dan mijn grootste concurrent,
blijf je levenslang de stakker,
die je ongetwijfeld bent.
Niet de Goliaths en de rijken,
tellen in de kamp van zes.
Maar die gene die niet wijken,
hebben vroeg of laat succes

Beste mensen, vandaag laat ik u mee genieten van een mooie tekst die ik gisteren doorgestuurd kreeg van vrienden via een pps:









Een student die net gezakt is voor zijn eindexamen,
weet wat een jaar betekent,

Een moeder die vroegtijdig haar kindje kreeg,
weet wat een maand betekent,

De uitgever van een weekblad,
weet wat een week betekent,

Een verliefd paar dat niet kan wachten om elkaar terug te zien,
weet wat een uur betekent,

Iemand die juist het vliegtuig, de boot of de trein heeft gemist,
weet wat een minuut betekent,

Iemand die op de Olympische Spelen een zilveren medaille heeft gewonnen,
weet wat een seconde of een honderdste van een seconde betekent,

De tijd staat voor niemand stil,
profiteer van ieder moment,
Want tijd is kostbaar!!!!

Op een dag in de bus naar Miami.
Een van de passagiers was juist vrijgelaten uit de gevangenis.
Iedereen kon horen wat hij tegen de chauffeur vertelde.
Juist voor zijn vrijlating had hij zijn vrouw een brief geschreven.
Hij had geschreven dat hij het zou begrijpen als ze hem nooit meer wou terug zien.
Maar hij had eraan toegevoegd:
'Als je me toch nog een kans wil geven, bind dan een geel lint rond de oude eik in het centrum van het dorp. Dan zal ik van de bus stappen.
Als er geen lint is, rijd ik door en zal ik jou vergeten.'
Wat later reed de bus het dorp binnen.
De man boog het hoofd in zijn handen en vroeg aan de chauffeur: wil jij letten op de eik?
Intussen kende de hele bus zijn verhaal. Iedereen keek vol spanning uit.
Toen de bus de eik naderde, barstte er plots een luid gejuich en applaus los.
De man keek uit het raampje en zag de oude eik, volgehangen met wel honderd gele linten.
Onder het gejuich van de andere passagiers, rende hij de bus uit, in de armen van zijn vrouw.

Op een dag stond er een jongeman in het midden van zijn dorp en beweerde dat hij het mooiste hart had van de hele vallei. Een grote menigte had zich om de jongeman verzameld en ze waren het allemaal met hem eens, zijn hart was perfect. Er zat geen schrammetje of wond in zijn hart en ze waren het er allemaal over eens dat het het mooiste hart was wat ze ooit gezien hadden. De jongenman was er erg trots op en pochte nog meer over zijn mooie en perfecte hart.

Op een dag verscheen er een oude man vanuit de menigte en zei "Waarom is jou hart niet zo mooi als het mijne." De menigte en de jongeman keken naar het hart van de oude man. Het sloeg krachtig, maar het zat vol littekens en er waren plaatsen bij waar er stukken uit waren gehaald en andere stukken waren in gezet, maar deze stukken pasten er niet mooi in, de hoeken waren rafelig. Er waren plaatsen bij waar hele stukken misten uit zijn hart. De mensen keken verbaasd - hoe kun je zeggen dat je hart het aller mooiste is dachten ze?

De jongeman keek naar het hart van de oude man en zag de staat waarin het verkeerde en lachte "Je maakt een grapje," zei hij. "Vergelijk jouw hart eens met het mijne. Dat van mij is perfect en dat van jouw is een puinhoop vol littekens en scheuren." "Ja," zei de oude man, "jouw hart ziet er perfect uit, maar ik zou niet met je willen ruilen. Kijk" sprak hij, "elk litteken vertegenwoordigt een persoon aan wie ik mijn liefde heb gegeven - ik scheur een stukje uit mijn hart en geef het, en vaak geven ze een stukje van hun hart aan mij terug om zo de lege plaats op te vullen. Maar de stukken zijn niet precies hetzelfde. Ik heb gerafelde hoeken, dat ben ik met je eens, maar het herinnert me er aan dat we de liefde met elkaar hebben gedeeld. Soms geef ik een stukje van mijn hart weg en heeft de ander me geen stukje van zijn hart terug gegeven. Dat zijn de lege gaten - het geven van liefde is een risico. Ook al zijn die gaten in mijn hart pijnlijk, ze blijven open. Het herinnert me er aan dat ik ook liefde heb voor deze mensen en ik hoop dat ze op een dag zullen terug keren en het gat zullen opvullen. Zo," zei hij "zie je nu wat echte schoonheid is?"

De jongeman stond geheel roerloos met tranen die over zijn wangen rolden. Hij wandelde naar de oude man toe en greep in zijn perfecte hart en scheurde er een stuk uit. Hij offerde het aan de oude man met trillende handen. De oude man nam zijn offer aan, plaatste het in zijn eigen hart. Hij nam een ander stuk uit zijn hart en plaatste het in de wond van het hart van de jongeman. Het paste wel niet perfect, er zaten wat rafels aan, maar de jongeman keek naar zijn hart, niet meer perfect, maar mooier als voorheen, omdat de liefde van de oude man nu ook door zijn hart stroomde. Ze omhelsden elkaar en wandelden zij aan zij weg.....

Enkele jaren geleden strafte een vader zijn driejarig dochtertje, omdat zij overbodig gebruik had gemaakt van mooi verguld cadeau-papier.

Geld was er niet in overvloed en hij kon niet verdragen dat zij dit duur papier gebruikte om een cadeautje in te pakken en onder de kerstboom te leggen.

 De volgende morgen bracht het kindje het vergulde cadeautje naar haar vader en zei: "Hier, papa, voor jou !"

Met stomheid verslagen en aangegrepen door het voorval, bekloeg de vader zich zijn sterke reactie van de dag voordien.

Het dochtertje aanvaardde zijn excuses maar al te graag. Hij opende de doos, maar ontdekte dat er in de doos helemaal niets inzat.

Hij schreeuwde naar haar!: "Weet je dan niet dat het heel dom is om iemand een lege doos te geven, er moet altijd iets in zitten!"

 Het meisje kreeg tranen in de ogen en zei: "Maar papa, de doos is niet leeg, ik heb haar gevuld met kusjes, enkel voor jou!".

De vader was volledig van de kaart, omarmde zijn dochter en hoopte dat zij hem ooit zijn opwindende reactie zou kunnen vergeven.

 Enige tijd later wordt het meisje door een ziekte getroffen en sterft.

De vader heeft de doos nog steeds bij zich, dichtbij zijn bed.

 Elke keer dat het verdriet de overhand neemt, neemt hij de doos vast en neemt een verbeelde kus uit de doos en herinnert zich de grote liefde die zijn dochter in het cadeau had gestoken.

Tot slot herinnert ons dit verhaal aan het feit dat iedereen als mens zo een vergulde doos zou moeten bezitten, vol met onvoorwaardelijke liefde en kusjes van onze familie en vrienden.

Bestaat er eigenlijk wel een beter cadeau?