De grote dag

Weeral wat dichter naar ons klein dolleke. Rond de 22ste wordt onze lieveling verwacht. Mensen lief, dat wordt het mooiste nieuwjaarsgeschenk ooit!
Nu maar duimen voor ons Emmilyke en Koen dat alles goed mag verlopen en dat ze niet te veel pijn heeft!
Ik heb mij ingeschreven in facebook! Ik dacht, ik hoor daar zo veel van, wel ik ga maar eens kijken. Ik was mij nog aan het inschrijven en ik kreeg al een berichtje van mijn vriendin uit Hoboken, Jeanninneke! Zo zie je maar. Wij mailen wel regelmatig naar elkaar, maar zo kunnen we nog eens praten ook hé. Ons Anneke heb ik juist gemist omdat ik aan het eten bezig was en de afwas. Daarna zag ik dat ze geprobeerd had om te chatten maar ik was juist gaan vliegen!!!!
Volgende keer dan maar!

Ik ben vandaag bij de dokter geweest voor een jaarlijks bloedonderzoek.
Volgende week moet ik eens naar het ziekenhuis om een gastroscopie te laten doen. Dat is een onderzoek in de slokdarm en maag. Ik heb al jaren lang last van een hoest die veroorzaakt wordt door re-flux. Nu de laatste tijd was dat slechter geworden en daarom dit onderzoek. Ge weet maar nooit hé.
Ik ga ook eens naar een diëtiste en ga wat fitnessen. Ik beweeg bijna niet meer en ik voel dat wel hoor. Ik heb een heel mooi en gerust leven, maar voor de conditie is dat echt zeer slecht. Dus...mijn voornemen voor 2009 is gekent! Ik ga niet wachten tot nieuwjaar om te beginnen, maar ga er de volgende dagen eens werk van maken. Ik ga nu niet beginnen met drie keer in de week het zweet uit mijn lijf te persen want dat ga ik toch niet uithouden. Een keer in de week om te beginnen en als het meevalt kan ik nog zien!


Ik ben deze voormiddag nog eens binnen gesprongen bij ons Emmilyke. Ze wordt zwaar hoor en ze slaapt niet zo goed meer, ocharme! De laatste dagen zijn het moeilijkst hé. Maar als haar klein dolleke er is zal ze vlug alles vergeten zijn zoals alle moederkes!
Nog 12 dagen!!!!!!!!

Ik heb voorbije dagen mooie complimentjes gekregen over mijn blogske. Het doet enorm veel plezier dat er toch nog mensen gaan kijken. Mijn familie uit Wetteren die gaan regelmatig eens piepen en dat weet ik, maar die andere mensen zoals collega's en klanten die bij ons naar de winkel komen, dat is pas plezant!
Ik ben dan ook heel fier op mijn werk. Ik ga op zoek naar mooie prentjes en animaties en ben dan ook dankbaar aan die mensen die hun plaatjes laten gebruiken door anderen.
Mijn blogske is toch maar een gewoon dagboekske over het dagelijks leven zonder veel spanning en avontuur. (Alhoewel de spanning voor ons klein babyke nu toch begint te komen hoor!)

Onze directeur is iedereen bij zich aan het roepen om eens een gesprek te hebben over hoe we ons werk doen en of hij tevreden is of niet over ons. Dat is natuurlijk ook spannend want ne mens doet altijd zijn best, maar ge weet nooit hé! Ik was vrijdag aan de beurt en ik moet zeggen het is goed meegevallen. Onze baas is een aangename mens waar ge eens mee kunt "klappen"!
Ik doe mijn werk enorm graag en geniet van het contact met de klanten! Ik probeer om beleefd en vriendelijk te zijn en meestal zijn de mensen dan ook vriendelijk terug. Er zijn er altijd die hun mond niet open doen en niet kunnen lachen, maar daar heb ik medelijden mee. Ik denk dat zulke mensen niet veel plezier hebben in hun leven, amaai! Nee, nee, geef mij maar een glimlach en een vriendelijk woord en mijn dag kan niet meer stuk!

Stilletjesaan gaan we naar de feestdagen. Eerst de Sint nog en dan maken we plaats voor de Kerstman.
Ik heb ons huisje al versierd maar niet zo veel als anders. Ik heb zo een moderne kerstboom gekocht en hier en daar wat kaarsjes gezet in de vorm van een dennenboom. Ik vind het goed passen in ons huisje. Het is niet groot en ik heb niet veel plaats om een grote kerstboom te zetten.
Het is moderne stijl zoals ons meubeltjes.

De specialist van kerstbomen zetten is mijn zus, echt waar. Zoals zij dat doet, dat kan niemand. Ze komen er dan ook elk jaar naar kijken en ze heeft er succes mee. Het is een grote boom en de versiering die er in hangt is een verzameling van elk jaar een mooi stuk bij en zo krijg je een fantastische boom.
Heel haar huis is trouwens zo mooi ingericht hoor. Ze moest binnenhuisarchitecte geworden zijn, en dat meen ik!

En dat we dubbel feest vieren dit jaar, dat heb ik al geschreven zeker? Hahahaha!
Nu is het echt aftellen geworden ze. Kijk maar eens naar mijn afteller die ik hier links op mijn blogske gezet heb!

 
Nog 9 keer slapen en het is Sinterklaas. Wat keken wij daar naar uit toen we klein waren. Groot feest want dat was één van de weinige dagen dat wij speelgoed kregen.
Bij ons lag er altijd marsepein bij en ik zei dan tegen mijn moeder "Weet hij dat niet dat wij dat niet mogen?" Hahahaha. Het was natuurlijk ons moeke die dat zo graag at! Er lag nog genoeg ander lekkers bij voor ons hoor. Ze deed zo haar best voor ons, ons moeken.
Wij kwamen altijd op de eerste plaats, dan ons vader en als er nog iets over was dan was het haar beurt. Zo is een echte moeder hé!

Volgend jaar zal het plezanter zijn want dan hebben wij ons klein dolleke om cadeaukes te geven.
Dat zal verwend worden jong! Toch plezant!
Emmily is deze namiddag bij mij nog eens geweest. Ze begint ook af te tellen ze. Veel gemak is er niet meer aan zo de laatste maand maar alles is goed en dat is het voornaamste.
Het zullen heel speciale feestdagen worden dit jaar!

Dinsdag, vaste vrije dag en dat neem ik tegenwoordig letterlijk.
Nu begin ik pas s'woensdags aan mijn kuis. De was en de plas is gedaan en daarna is het de beurt aan ons huisje.

Volgende week ga ik op stap met mijn vriendin Anneke. We gaan eens een dagske naar Brussel. Wat is dat lang geleden zeg! Vroeger ging ik twee keer in de maand naar ginder om te vergaderen met de vakbond. Ik zat namelijk in de ondernemingsraad van Delhaize en moest naar de voorbereiding daarvan en dan naar de eigenlijke OR. Dan kon het wel eens gebeuren dat we eens gingen shoppen maar niet altijd natuurlijk. Nu is het een dagske vrij, gaan en staan waar we willen en shoppen zolang de portemonnee het toelaat! Hahahaha!
Ik hoop dat het weer wat beter is want nu is het een echte druildag. Vuil grijs en grauw!
Rudy neemt de namiddag vrij zodat ons Ruffyke niet te lang alleen zit. Wij doen er toch wat voor hé voor da beestje.

Ik heb sinds gisteren ook een "Space". Dat is zo een soort weblog op Messenger. Ook wijs ze. Daar kunnen alleen mensen gaan kijken die ik zelf kies. Zo weet ik weer wat gedaan hé. Twee blogskes, hier en op "Bloggen.be" en nu een space! Ik zal kunnen schrijven!

Mijn Ruffyke had het weer! Zijn buikske broebelde weer en hij was er weer niet gerust in hoor. Ik moet hem dan altijd heel dicht bij mij nemen en dan denkt hij dat hij zal beter worden. Dat is ook waar want ik geef hem zo een vierde van een motilium instant-pilleke. Dat is goed voor maag- en darmstoornissen en daar genees ik hem elke keer mee. Nu is hij er weer door ze, hij is weer al zijn aandacht-trukken aan het bovenhalen! Hahahaha! Maar ik heb dat liever of dat hij ziek is ze!

Iedereen een leuk weekend en ondanks het slechte weer dat ze geven, maak er het beste van!

Hier ben ik weer. Het is al meer dan een week geleden en dat ben ik niet meer gewoon.
Een weblog is eigenlijk een dagboek en dat tracht ik dan ook bij te houden zo veel ik kan.

Allerheiligen is ook nog eens voorbij. Wij gaan niet naar het kerkhof maar wij denken heel het jaar door aan onze overleden familie en vrienden. Ik doe liever hier een kaarsje branden en gedenk ze allemaal in mijn hartje!


Ik heb een leuke mail gekregen van mijn maatje en we hebben een afspraak om nog eens een dag te gaan shoppen en bij te kletsen in Brussel. Ik kijk er zo naar uit. Rudy gaat een halve dag verlof nemen omdat mijn Ruffyke anders veel te lang alleen zit en ik zou er niet kunnen van genieten. Nu wel dus en dat zal ik!
Eigenlijk kom ik niet veel meer buiten ze en dan zeker niet om eens een dagske naar de stad te trekken.
We hebben Brussel gekozen omdat het voor alle twee niet lang treinen is. Voor mij 45 minuten en voor haar een kwartierke, dus....

We kunnen al eens kijken naar cadeaukes voor nieuwjaar. Alhoewel ik daar een hekel aan heb, echt waar.
Het wordt voor iedereen kostelijker en kostelijker en die geschenken zijn een echte ruilhandel geworden. Ik zou het liefst afspreken om er een bedrag en een limiet op te plakken, zo zal niemand gepluimd uit de feestdagen komen. Denk maar eens aan ons jonge gasten die aan het sparen zijn voor hun babyke en om later een eigen huisje te kunnen kopen. En wij, wij hebben alles en als we iets nodig hebben gaan we er om, is het niet? Dus voor mij dit jaar geen dure geschenken maar een kleine attentie!
Ik hoop dat ze er mee akkoord gaan!

Het zal een herfstdagske worden vandaag! Wind, regen en frisjes. Maar we moeten er niet door, dus we maken het weer gezellig thuis.
Deze namiddag is er cross op tv en met een koffietje en een pannekoekske zullen we het wel overleven denk ik!

Donderdag zijn we naar de verjaardag van onze Koen geweest. Het was er superleuk!
Eten en drinken genoeg hoor. Hapjes en taart, amaai! Rudy moest werken s'anderendaags en daarom zijn we wat vroeger naar huis gegaan alhoewel ik nog wat wou blijven, maar samen uit, samen thuis hé! Als ik zou moeten werken zou ik ook graag in mijn bed kruipen voor 12 uur!
Het zijn toch twee schatten ze, Emmily en Koen! En alles staat klaar voor hun baby'tje hoor. Het is allemaal zo mooi en klein. Ik ben zo benieuwd naar dat klein dolleke. Hoe zal het er uitzien? Dat het een mooi kindje zal zijn dat weten we nu al hé. En daarbij, "mijn kind, schoon kind!"
En dat het graag zal gezien worden dat weten we zeker!

De dagen beginnen al goed te korten, en s'avonds is het frisjes.
Halloween is in aantocht en dan zijn we goed op weg naar de winter hé.
Eerst nog Sint-Niklaas en volgend jaar zullen we weer in de speelgoedboekskes en etalages kunnen kijken en een cadeautje kiezen voor ons klein dolleke die dan bijna een jaar zal zijn.
Maar niet te ver vooruit gaan, het gaat al snel genoeg.

Morgen is het weer werkdag in Delhaize en donderdag is het Koen zijn verjaardag. We zijn uitgenodigd voor een drankje en een hapje. Ik heb een leuke verrassing voor hem. Hij ziet ons Emmily graag, draagt er veel zorg voor en daarom zien wij hem ook graag. Het is echt "nen toffen"!
We wensen hem nog heel veel gelukkige jaren met zijn gezinnetje!

Zaterdag was het weer zo ver! Ons familiefeest van 2008. Het 14de al.
En het was weer plezant ze. Het eten was zeer lekker (ik vond het zelfs beter dan anders) en de leute die krijg je gegarandeerd met die bende!
Dat is iets wat ik voor geen geld zou willen missen! Wij weten nu al wanneer het volgend jaar is en deze zomer gaan we nog eens barbecuen ook. Zo komen we eens samen in plezante omstandigheden. Bij andere families is het nog juist op begravingen dat ze mekaar eens zien en dat is minder, veel minder!
Ik zou dat zo graag doen met mijn familie en ik heb dat ook al eens geprobeerd, maar ik heb geen respons gekregen, dus...Spijtig is dat!


Nu tellen we af naar de komst van ons Emmily haar babytje. Het wordt verwacht rond 22 december en dat het welkom is dat moet ik niet meer zeggen zeker.
Het zullen dit jaar nogal feestdagen worden!!!!!

Het zal een computerdagske worden den ik. Nu op mijn blogske en deze namiddag ga ik bij Emmily ook wat aan de pc werken. Ik doe het natuurlijk graag ze.
Ik heb juist een mailtje gekregen van mijn maatje, Anneke. Dat doet altijd plezier en zo weet ge dat iemand aan je denkt!

Mijn Ruffyke was gisteren niet "in zijnen haak" zoals ze zeggen. Als hij erg dicht bij mij wil zijn is er iets. Hij wil altijd bij mij zijn maar dan is het echt dicht.  Zijn buikske rommelt dan en dat moet hij niet weten hé. Daar is hij niet gerust in. Als hij bij ons ligt en onze buik durft eens "broebelen", hij verschiet hem een ongeluk! Hij denkt waarschijnlijk dat het zijn buikske is! Wij vinden het natuurlijk zeer grappig, maar hij niet ze. Dat is al van toen hij nog een puppyke was, toen heeft hij eens erge diaree gehad en ik heb dan s'nachts op de zetel geslapen met hem. Dat is maar één keer geweest, maar hij moet het niet meer weten jong, al dat leven in zijn lijf(ke)! Maar hij is er weer door ze. Hij heeft al een potje eten uit en is al gaan wandelen en gaan blaffen in zijn hof om te zeggen dat hij er weer is en dus geen indringers zal toelaten! Hahahahaha!
t'Is toch mijne schat ze!

Wat een weer! Nu is het echt herfst ze! Gelukkig zitten we knus binnen. Echt computerweer.
Goed dat ne mens dat heeft hé. Vroeger zaten de mensen te lezen of te breien en zo en nu zit ge met één klik aan de andere kant van de wereld als je wil. Ik sta nog elke dag versteld over al die technologie. Moest mijn grootmoeder eens kunnen terugkomen, da mens zou kijken zeker! Jawadde.

Vandaag ben ik bij Emmily geweest.
Bijna alles staat klaar voor haar baby'tje. Zaterdag is ze om de kinderwagen geweest, samen met mijn moeder en mijn zus. Ik had graag mee gegaan, maar in plaats van zondag zijn ze zaterdag geweest en dan werk ik natuurlijk.
Als dat kindje niet welkom is dan weet ik het niet hoor!
Toch leuk hé.
DAT is nu iets om naar uit te kijken sé. En dat Ons Emmily een goed moederke zal zijn, daar twijfel ik geen minuut aan. Geloof me, ons klein boeleke is er nog niet maar we zijn er nu al zot van! Dat beloofd!

Vandaag was het een prachtige herfstdag. Het zonnetje scheen, het was een echte warme najaarzomerdag!
We waren van zin om een terrasje te doen,  maar na het wereldkampioenschap op de weg vond ik het te laat om nog te vertrekken. Het begon ook frisjes te worden, dus liever binnen lekker relax.
We zijn weer klaar om er in te vliegen in de nieuwe werkweek!

Ze zeggen soms de ene week is de andere niet, wel dat is waar hoor!
Verleden week was het één chaos. Rudy gevallen, mijn computer gecrasht en ik die maar niet in gang kon schieten met mijn dagelijks werk! En deze week is alles terug op zijn pootjes.
Rudy hersteld goed en dat is in feite het bijzonderste ze. Mijn pc staat weer tip-top in orde, zelfs beter dan ervoor en mijn huisje ligt te blinken. En zo heb ik het graag!
Ik zou niet graag hebben dat Sien en Maria moeten komen hoor! Hahahaha!

Mijn ventje is gisteren gevallen met zijn fiets. Hij is er nog redelijk goed vanaf gekomen! Zijn bovenlip is genaaid, zijn kin geschaafd en zijn kaakbeen is wat verschoven. Volgende week moet hij onder de scan want vroeger kon het niet!!!!
We zijn van de spoed in Oudenaarde naar de spoed in Gent gestuurd. Hier hadden ze hem al genaaid maar ze wilden toch het advies van een specialist en de dokter van Oudenaarde was niet beschikbaar!!!!! Ik begrijp het allemaal niet goed meer, maar wie zijn wij hé!
Hij kan moeilijk eten, dus maak ik "slappe" kost hé, zodat hij het bijna kan zuigen. Receptjes genoeg ze.
Ik zal hem wel verzorgen. Daar zijn we toch getrouwd voor hé. In goede en slechte tijden!