Eig'lijk ben ik wel tevreden 'k Heb me niet zo vaak vergist Huil dus om geen and're reden Dan dat je me mist
Als de ster die valt je toewenkt Ben ik bij je in je hoofd Elke keer dat je aan mij denkt Dat heb ik toen beloofd
Mag ik die paar laatste dagen Daar zijn, waar ook jullie zijn Samen zal de grens vervagen Tussen waar en schijn
Laat de kinderen erbij zijn Echt bij alles wat gebeurt Dan is het of wij weer wij zijn En niet zo verscheurd
Kom gerust met alle honden, Schilder bloemen op m'n kist Deel je tranen en je wonden Niets wordt uitgewist
Doe alsof 'k er zelf nog bij was Zeg me wat 'k het liefste hoor Denk aan hoe je steeds bij mij was Ga zo met me door
Draag me zelf, al kan het zwaar zijn Laat me dan ook niet alleen Doe gewoon, dan zal het waar zijn Ik blijf om je heen
Ga maar veel en lekker eten Maak geen heilige van mij Je hoeft geen dingen te vergeten 'k Blijf er altijd bij
Zing mijn liedjes, denk aan dagen Dat de zon over ons scheen Dan is alles te verdragen Ik blijf om je heen
Eig'lijk ben ik heel tevreden Als ik alles samenvat Alles had een echte reden 'k Heb jullie toch gehad 'k Heb jullie toch gehad
tekst: Ivo de Wijs Gezongen: Paul de Leeuw
Ik heb die tekst gevonden op een blog met gedichten! Ik vond hem zo passend bij nonkel André dat ik het gekopieerd heb. Morgen gaan we afscheid nemen, maar vergeten...dat doen we nooit!
Het is een paar dagen geleden dat ik mijn blog bijgewerkt heb, maar ik heb ook eventjes moeten bekomen van de dood van onze nonkel. Ik heb er al veel aan gedacht, maar natuurlijk ook aan mijn beste maatje en haar moeken.
Vandaag hoorde ik op de radio dat het vandaag de droevigste dag van het jaar zou zijn. Ik heb nog nooit zo ne zever gehoord! Dat is toch voor ieder persoon anders zeker! Ik denk dat Anneke nu woensdag de droevigste dag wel zal beleven, ze moet verdorie haar vader begraven! Ik was zooooo kwaad, toen ik dat hoorde op de radio. Waar zijn ze verdomme toch mee bezig? Hoeveel vergaderingen zijn daar aan vooraf gegaan om tot die conclusie te komen? Door psyhiaters dan nog hoor! Niet te geloven!
Gisteren zijn we bij mijn schoonmoeder geweest. Dat is altijd plezant, want ik zie mijn schoonmoeder graag! Normaal zijn schoonmoeders niet altijd geliefd, maar hier is dat weer anders! Nu was het natuurlijk wat somberder door het verlies van onze nonkel en haar broer natuurlijk! Ze had dan ook verdriet hoor.
Ik heb in de winkel al veel leuke reacties gekregen op mijn blog! Collega's die zijn gaan kijken vinden het allemaal leuk en mooi. Er is zelfs iemand die ook al aan het bloggen is! Tof hé! Ik zelf vind het super omdat ik zo eens alles kan schrijven wat op mijn hartje ligt, ik probeer niet te saai te zijn maar het moet toch de waarheid zijn die ik opschrijf hé, anders begin ik er niet aan. Ik ben anders ook geen leugenaar en ik probeer altijd zo rechtuit mogelijk te zijn! Ik tracht ook om zo weinig mogelijk mensen te kwetsen. Het is soms beter om te zwijgen dan om de verkeerde dingen te zeggen, is het niet! Ge weet wel....spreken is zilver, zwijgen is goud! Daar zit veel waarheid in hé!
Vandaag is onze nonkel gestorven! De vader van mijn beste vriendin. Ik zou er vandaag bij gegaan zijn, maar daar mijn verkoudheid maar niet betert, had ik afgezegd. Zo zie je maar, ik had er maar vroeger moeten bij gaan. Het zal me altijd spijten! We hadden het zien aankomen, maar dat het zo vlug zou gaan, dat wisten we niet. Mijn maatje zal verdriet hebben, want haar vake, die zag ze graag ze! Het is een troost, als je weet dat hij nu niet meer afziet, maar het is een magere troost hé, hij is er niet meer! Volgende week woensdag wordt hij begraven! Mijn schoonmoeder had ook verdriet toen ik haar belde, ze zag "onzen Andre" ook graag. Wie niet eigenlijk. Het was een vriendelijke, vrolijke man die tegen een grapje kon. Ik heb hem niet ziek gezien, dus herinner ik me alleen een knappe grote man. Dat is het leven zeggen ze, maar als het je eigen volk is, is het altijd te vroeg hoor, ze mogen 100 jaar zijn en onze nonkel was er maar 68! Veel, veel te vroeg! Ik zou zo graag bij Anneke zijn nu, maar haar familie heeft haar nodig en ik kan juist maar in de weg gaan lopen en op de mensen hun zenuwen werken in zulke tijden hé. Ik hoop dat ze zich sterk kunnen houden en steun hebben aan elkaar. Onze tante Christiane zal alle steun kunnen gebruiken.
Ik ben gisteren en eergisteren eens lui geweest, t'is te zeggen, ik heb eens gewandeld met mijn Ruffyke en gisteren ben ik bij mijn ouders geweest, daarna bij een collega, Anneke, die ook een puppyke heeft. Zo een schatje, en onze Ruffy en hij hebben nogal gespeeld hoor. Het was t'zien waard. Onze "kleinen" is ondertussen geen puppy meer, maar ne junior! Het is al een heel hondje ze, maar nog altijd even lief en mooi! ( mij kind, schuun kind zeker?? ) Dus, vandaag heb ik al goed gewerkt en straks ga ik naar Delhaize, ook om te werken. Van 13 tot 19 uur! Volgende week wordt het weer een lange dag voor onze Ruffy, van 10 tot 16, dan zit hij wel heel lang alleen hé. Ik ben blij dat ik gevraagd heb om de namiddag te mogen doen, maar deze uurrooster was al gemaakt, en ik begrijp dat het niet simpel is om dat nog te veranderen. Ik ben ook chef geweest, ik weet wat het is. Dus, ik zal eens zien of er niemand wil wisselen met mij hé. Ons Ruffyke zou ook blij zijn!!
Vandaag weeral thuis! Kalm week-end geweest. Rudy is gaan mountain-biken in Kluisbergen, en daarna hebben we tv gekeken.
Ik ga vandaag wat mailkes sturen met het adres van mijn blog en eens zien wat mijn mail-maten er van vinden. Ik heb mijn blog wat aangepast en de recentste berichten bovenaan geplaatst. Ik heb ook al veel andere blogs bezocht en er zitten juweeltjes bij. Ook het seniorennet, amaai, wat er daar allemaal op te vinden is! Proficiat Pascal, ge zijt ne "crack"!
Morgen is het de verjaardag van mijn zus en haar dochter. Alle twee op dezelfde dag. Mijn zus werd 21 en ze beviel van een dochtertje. Moet ge kunnen hé! Dat is ondertussen 23 jaar geleden. De tijd staat niet stil hoor. Het is bijna niet te geloven. Volgende week zaterdag wonen we 18 jaar in ons huis. We komen van Wetteren. We zijn daar allemaal geboren, mijn vader was rijkswachter en zo zijn we in Oudenaarde "gesukkelt". Ik heb mijn man in Wetteren leren kennen, daar ik een tijdje bij mijn grootmoeder gewoond heb. Toen we trouwden zijn we ook in Wetteren gaan wonen, maar na 6 jaar zijn we naar Oudenaarde gekomen, nu 1 september wonen we hier 25 jaar! En dus sedert 18 jaar trotse eigenaar van een klein villaatje! We wonen hier elke dag liever en liever. Aan de rand van de stad, en mooi op de buiten, in de Vlaamse Ardennen. Er komen hier mensen met vakantie en wij genieten er elke dag van. Gelukzakken hé! De foto die hier bij staat is deze morgen genomen. Het zicht achter ons huis. Is het niet prachtig!
Wat ook prachtig is, is mijn vraag aan mijn chef om de namiddag te mogen doen, ze heeft ja gezegd! Het is een schatje. Zij mag mij ook alles vragen hoor, als ik kan zal ik het ook doen, beloofd!
Vandaag ben ik gaan werken, maar helemaal gezond was ik toch niet hoor! Mijn verkoudheid wil maar niet beteren, t'is erg!
Ik zat aan de kassa en er kwam een klant naar mij die vroeg of ik het was die ook een blog had op het seniorennet. Ik vond dat zo plezant! Ik ken mevrouw al lang maar zo zie je maar hoe mensen in contact komen met elkaar hé. Zij zelf was één van de eerste bloggers op het net zei ze. Dus een ervaren blogger!
Ik heb moeten werken van 10 tot 16 uur en ik moet mijn Ruffyke dan zo lang alleen laten hé. Ik ga eens vragen aan mijn chef of ik elke keer de namiddag mag doen. Ik begin dan om 14 of 15 uur en om 17 uur heeft Rudy gedaan, dus dat zal beter zijn voor da beestje. Mijn hart bloed als ik vertrek en weet dat het zo lang duurt eer er iemand thuis is. Ik hoop dat het mag!
Mijn petekind, Emmily is vandaag nog eens bij mij geweest. Ze komt regelmatig hoor. Ik heb er veel vriendschap van. Ik zie ze dan ook heel graag! En zij mij, dat weet ik, een mens voelt dat hé!
Ben een klein beetje ziekjes. Grote verkoudheid! Te goed om thuis te blijven en te slecht om te gaan werken. Maar wij zijn nog van een generatie die niet zo rap thuis blijft, is het niet? Die jonge gasten van vandaag blijven thuis als ze een plekje op hun broekje hebben. Ze zijn niet allemaal zo, maar de meeste blijven heel gemakkelijk thuis. Vanavond ga ik eens naar mijn beste maatje, Anneke bellen. Haar vader ( onze nonkel ) is zeer ziek. Zij woont in Leuven en hij in Wetteren. Hij is opgenomen in het hospitaal, dus zij komt zo veel mogelijk bij hem met de trein, want met de auto is het niet te doen van het verkeer. Ze pendelt wat af hoor, maar iedereen zou dat doen voor zijn pa hé, allez, ik toch. En daar zij en ik zo wat dezelfde zijn, begrijp ik haar maar al te goed. Er staan moeilijke dagen voor de deur. Ze heeft nog één broer, die woont wel in Wetteren, en ik hoop dat ze er wat steun aan heeft, en ook voor haar ma! Het leven zit soms onrechtvaardig ineen hé. Onze nonkel is nog maar 68 jaar, dus véééééél te vroeg om al te gaan, maar ja, we hebben niet te kiezen! Ik hoop dat ze mij daar nog wat van sparen, want ik zie mijn ouders zo graag, ik zou ze nog niet kunnen missen! Zij worden dit jaar 75 en 76. Mijne pa is nog heel goed, maar mijn moeke, die vergaat soms van de pijn van de reuma. Haar moeder was maar 59 jaar toen zij ervan gestorven is! In die tijd ( 43 jaar geleden ) konden ze nog niet veel doen tegen deze ziekte. Nu eigenlijk nog niet, maar ze kunnen al veel pijn verzachten. Morgen ben ik weer thuis en tegen vrijdag zal ik wel ver genezen zijn zeker?
Vrijdag lang gewerkt, zaterdag tot 15 uur en het is er niet meer van gekomen om mijn blog bij te werken. Gisteren was het Belgisch Kampioenschap veldrijden en dat wil ik niet missen. Nijske heeft verdiend gewonnen! Vandaag moest ik niet werken, maar heb thuis eens flink gepoetst. Met een zieke in de living krijg je veel stof hé. Maar mijn ventje is genezen en dat is het bijzonderste. Hij moest vandaag met de baas naar de nieuwjaarsreceptie bij de Gouverneur in Gent. De chauffeurs krijgen daar ook altijd lekker eten, dus ge ziet van hier dat hij er niet mee inzit om daar naartoe te gaan. Morgenavond gaan we eens gaan kijken naar het puppytje van mijn collega, ook een Maltezerke. Ik ben benieuwd wat onze Ruffy zal doen! En dat kleintje dan! Onze Ruffy is al 7 maand geworden woensdag, t'is al een heel hondje ze. Zijn melktandjes is hij op eentje na al allemaal kwijt. We zien hem elke dag liever en liever. Het is echt een braaf beestje. Ik weet, ik val in herhaling, maar ik kan er niet aan doen, ik ben overgelukkig met hem. Morgen ga ik bij mijn schoonheidsspecialiste om mij eens goed te laten verzorgen, dat doet altijd goed en je ziet er maar goed uit als je verzorgd bent hé. Natuurlijk, als je je goed voelt, zie je dat ook, en ik voel me heel goed de laatste tijd. Ik ben wel een verkoudheid aan het krijgen, maar voor de rest is alles ok!
Vandaag was mijn ventje ziek. Hij was maandag zijn stem al verloren en kreeg een zware verkoudheid, maar vandaag is hij gesneuveld. De dokter is geweest, hij heeft medicatie en rust voorgeschreven. Rudy heeft zelfs niet gegeten deze middag, en als hij dat doet, geloof me, dan is hij ziek! Ik hoop dat hij morgen al wat beter is, want ik moet gaan werken. Ons Ruffyke was er ook stillekes van, da beestje heeft ook heel de namiddag geslapen. Het was of hij het wist dat hij kalm moest zijn. Dat is toch een braaf hondje hoor! Morgen nog wat kuisen en dan, werken tot 9 uur. Nu ga ik graag naar mijn werk. Ik doe mijn job heel graag, veel liever dan in de visafdeling te werken. Ik heb graag dat contact met de klanten, dat babbelke en da klapke, dat doet plezier. Ik doe wel altijd voort, zodat ik niet op de zenuwen werk van de wachtenden in de rij hé. Hoe zou je zelf zijn!
Vandaag kreeg ik de fotokes die gemaakt zijn in Delhaize op kerstavond. We waren feestelijk uitgedost, allemaal in zwart-witte kleren om de stemming er in te brengen. We doen dit elk jaar aan de kassa, met kerst- en nieuwjaar! Het is eens plezant, maar toch ben ik blij dat we weer ons schortje mogen aan doen hoor. We weten zo geen weg met ons stylo's en de rest van ons gerief die in ons zakken zit. Nu beginnen we weer te denken aan het verlof. Wij moeten ons verlof vroeg opgeven omdat dat voor onze chef een hele organisatie is, daar de kassa's moeten bezet blijven! Wij hebben geen reisplannen dit jaar. We zullen niet veel thuis zijn, maar we gaan waar ons Ruffyke mee kan, dat is een feit. Zo heeft een mens altijd iets om naar uit te kijken en dat moet zo, dat is het fijne van het leven!
Vandaag de eerste dag van de solden! Daar ga ik enkel naartoe als ik iets nodig heb. Ik heb wat pulls nodig en een paar warme sloefjes, en dus heb ik mij dat dan ook aangeschaft. Weeral blij! We waren vlug thuis hoor en dan nog wat uitgerust van de vermoeiende dagen. Mijn mooi leven blijft duren hé, ik moet weer maar vrijdag om 15 uur beginnen werken! Ik ben een gelukkig mens!
Voor iedereen een heel gelukkig 2006! Zaterdag hebben we het heel kalm aan gehouden. We waren om 2 uur al thuis. Onze Ruffy was eerst heel bang van Kamiel (de labrador van mijn zus), maar daarna werden ze vriendjes. Ruffy mocht uit Kamiel zijn eetbakjes eten en drinken, en op zijn kussen gaan liggen. t'Is nen braven ze! Ik heb mooie cadeautjes gekregen, ook van mijn ventje! Ik ben er dolgelukkig mee! Nu terug naar het gewone leven, eigenlijk het best hé! Vrijdag verjaart mijn schoonmoeder en de 17de mijn zus en haar dochter! Weer feesten! Jawadde!
Nog één dag en het is oudejaarsavond! Ze geven heel slecht weer deze namiddag en ik moet werken van 14 tot 21 uur. Ik zal blij zijn als ik thuis ben deze avond. Geef mij maar de zomer hoor. Morgen ga ik mijn moeder haar haar doen in de voormiddag, dan eentje drinken met onze collega's en dan nog wat werken tot 18.30u en dan....feest. Met onze kleine Ruffy bij mijn zus en de rest van de familie. Altijd plezant hé. Ik ben altijd blij dat mijn ouders er nog bij zijn, want het is allemaal zo rap gebeurt! Ik ben ook al benieuwt naar de pakjes! Hihi. Ik geef graag en ik krijg graag (wie niet?). Ik hoop zo dat ik eens een klein pakje krijg van mijn ventje, want dat is al lang geleden hoor. Ik moet geen grote cadeaus, maar een kleine attentie en ik ben dolblij! Mijn jaar kan niet meer stuk want ik heb mijn Ruffyke en die is mij al de schatten van de wereld waard! Aan iederen die dit leest...een heel mooi eindejaar en een goed begin van 2006!
Vandaag ben ik wat vroeger aan het"bloggen" daar ik om 14 uur begin te werken. Hat is de eerste dag deze week dat ik werk, dat is toch een onbetaalbare luxe, is het niet? Thuis is al mijn werk gedaan, mijn huisje blinkt en ik ben tevreden. Plezant hé.
Ik heb mijn beste vriendin laten weten dat ik een blog heb en ben nu heel curieus wat ze er van denkt. Ik wil ook iedereen bedanken die in mijn gastenboek een berichtje achterlieten, dat doet deugd! Er zitten echt mooie blogs bij hoor, maar ik ga niemand naapen en van mijn blog, echt mijn blog maken. Dat is toch de bedoeling!
Ik kan nog zo veel vertellen over de sporten die ik gedaan heb, namelijk eerst boogschieten, daar werd ik Belgische Kampioene in en behaalde tal van andere titels. Dan petanque, waar ik de tweede plaats eens gehaald heb in Provinciale kampioenschappen voor doubletten, vrouwen, en ten laatste bowling, wat ik ook niet slecht gedaan heb. Als ik iets doe, dan ga ik er voor en wil ik het goed doen hé. Ik zet hier een fotoke bij met al mijn trofeeen die ik eens gewonnen heb in de club op één jaar (bowling)! Ik heb die sport moeten opgeven daar ik geopereerd ben aan een tenniselleboog en van toen af ging het niet zo goed meer. Mijn ventje is een gedreven wielertoerist en die amuseert zich daar nu mee. En ik, ik heb mijn hondje die ik vertroetel en mijn computerke, waar ik ook zeer veel plezier aan beleef!
Zoals jullie kunnen zien staan er al fotokes bij. Met de hulp van mijn echtgenoot kan ik nu ook fotokes comprimeren, zodat ik ze op de site kan plaatsen. Ik heb al naar andere blogs gekeken en ik moet zeggen er zitten er mooie bij hoor. Hoe doen ze het toch? Hoe laat je het bijvoorbeeld sneeuwen op je blog! Prachtig is het! Wat mijn fotokes betreft, het zij er van mijn familie, beste vriendinnen en natuurlijk mijn grote schat, Ruffyke! Dat hondje heb ik gekocht toen ik gestopt ben met full-time te werken. Ik vind, als je hele dagen werkt, moet je geen hond aanschaffen! We hebben 9 jaar geleden ons Yorkske verloren, hij is 17 jaar geworden. Door het grote verdriet die we toen gehad hebben, wilden we geen hondje meer, maar nu werd het verlangen naar zo een kleine kameraad mij toch te groot. En ik heb er nog geen second spijt van. De liefde die ik krijg van dat beestje, dat is niet te beschrijven. Ik zou hem niet meer kunnen missen, voor niets dat er is! Mijn beste vriendin, Anneke, heeft er ook eentje aangeschaft, een Havanezerke. Ge ziet ze op de foto, samen met mij en Ruffy. Het is ook zo een lief beestje. Ze heet Ella en is onze Ruffy zijn beste vriendinnetje! En Anneke, ja, dat is ook een schatje hoor. Ze is het nichtje van mijn man en mijn aller-allerbeste vriendin. Ze is nog lang geen senior, ze is pas vooraan in de dertig, maar de vriendschap die wij hebben is niet stuk te krijgen. We kennen elkaar al zo lang, maar hebben mekaar pas gevonden toen we samen op reis zijn geweest. Het leven kan raar zijn hé, maar mooi. Je moet natuurlijk van de kleine dingen kunnen genieten en tevreden zijn met wat je hebt, dan ben je een gelukkig mens!
Ik zou graag elke dag een berichtje achterlaten, maar of dat zal lukken is een andere vraag! Gisteren heb ik mijn blog aangemaakt, maar ik kon er geen berichtje bij zetten, wat vandaag dus wel gelukt is. Gisteren, vandaag en morgen moet ik niet werken, daarna zal het heel druk worden bij ons in de winkel denk ik. De inkopen voor eindejaar, al het lekkere eten en drinken. Vroeger werkte ik in de visafdeling en daar was het echt niet te doen. Druk, druk, druk! Veel bestellingen van vis, oesters, kreeften en hapjes...Het is 20 jaar geleden dat ik echt geniet van de mooie feestdagen, het waren beuldagen voor mij. Nu zit ik aan de kassa, iets wat ik heel graag doe omdat je meer contact hebt met de klanten. Die zijn ook niet allemaal even vriendelijk, maar dat nemen we er bij. Over het algemeen valt het echt mee hoor! Wij gaan zaterdag bij mijn zus, een traditie die al jaren bestaat. Ik heb maar één zus, die bijna acht jaar jonger is dan ik. Zij heeft één dochter, waar ik meter van ben. We hebben alle twee een lieve man en wat wil een mens nog meer in het leven, is het niet. Onze ouders zijn daar ook en het is elk jaar heel gezellig! Dit jaar is er iemand meer, mijn hondje! Mijn zus heeft een lieve labrador, Kamiel, dus ik ben benieuwd hoe ze op elkaar zullen reageren! Ik breng verslag uit volgende week! Ik kan geen fotokes toevoegen daar ze allemaal te groot zijn. Dat is iets wat ik nog moet leren dank ik! Tot dan!
Ik ben Jenny, 51 jaar en al 30 jaar gehuwd met Rudy. Sedert augustus is ons gezinnetje vergroot met ons Maltezerke, Ruffy.
Ik werk part-time als kassierster in Delhaize Supermarkt. Ik werk daar al 23 jaar, maar pas sedert september part-time. Nu heb ik tijd voor veel leuke dingen zoals een hondje, lezen, tv kijken en ook wat op mijn pc-tje surfen enz....
Ik ga proberen om van mijn blog iets leuks te maken, maar ik moet nog veel leren hoor!
Dit was het zo wat om te beginnen, ik doe mijn best om regelmatig wat nieuws bij te plaatsen!
Afscheid
