Woensdag

Wat ik nu voor heb op mijn blogske, raar ze! Ge weet dat ik een nog een blogske heb op "bloggen.be". Een kopie van dit hier, maar toch. Ik kan mij nu nog inloggen, maar dat is het dan. Ga ik naar "personaliseer, of toevoegen, ik keer iedere keer terug naar "inloggen". Heel raar ze.
Ik ben blij dat ik dit blogske ook nog heb!
Nu ik zo veel te vertellen heb over ons Josephientje.
Ze is thuis sedert zaterdag en ze is daar graag ze. Dat kindje voelt dat dat welkom is en ze is heel rustig. Ik heb gebeld met Emmily en ze is er terecht fier op.
Ik zie ze al liggen in haar mooi wiegje en al die andere mooie babyspulletjes. Het stond allemaal al zo lang klaar en eindelijk is ze er!
Dat is toch elke keer een wonder hé?

1 januari 2009!
Ik wens iedereen die mijn blogske bezoekt een heel, heel gelukkig nieuwjaar!
Alle geluk van de wereld en vooral een heel goede gezondheid en veel liefde!

Ik wil hier een gedichtje schrijven voor ons Joséphientje en haar moeke en vake! Ik heb mij laten inspireren door het liedje uit de jaren 70 van Kalinka.


Niemand had je ooit gezien
maar toch waren wij al blij
Niemand had je ooit gezien
maar we wisten al vlug, het wordt een "zij"
Je moeke wist het allereerst van jouw bestaan
Je was dichtbij, maar ver nog hier vandaan!
En nu ben je daar
Het schoonste kindje ter wereld, echt waar!
Je vake is toch ook een knappe man
omdat hij zo een mooi kindje maken kan!
Ons Joséphientje klein
Je zal heel je leven onze schattebout zijn!

Tanteken

Ze is er, ons klein prinsesje, Joséphientje! Zo een schoontje! Ze is deze morgen geboren om 4 uur. Ze woog 3,950kg en meet 54cm en een beetje! Een prachtige baby!
We zijn er zo blij mee. Ons Emmily heeft dat goed gedaan! Alles is vlot verlopen en de baby is kerngezond!

Ik was deze morgen bij haar aan de deur geweest en alles was nog toe en haar auto was weg, dus ik kon het al denken hé. Ik stond nog maar pas in Delhaize als ze belde dat haar dochtertje al naast haar lag! Ge kunt u voorstellen hoe vlug ik toen boodschappen gedaan heb!
Ik had brood vergeten en ben nog mogen terugkeren, maar ik ben er zo vlug mogelijk bij geweest! Niemand kon mij tegenhouden hoor!

Dit is echt het mooiste nieuwjaarscadeau wat een mens kan krijgen!

Weeral wat dichter naar ons klein dolleke. Rond de 22ste wordt onze lieveling verwacht. Mensen lief, dat wordt het mooiste nieuwjaarsgeschenk ooit!
Nu maar duimen voor ons Emmilyke en Koen dat alles goed mag verlopen en dat ze niet te veel pijn heeft!
Ik heb mij ingeschreven in facebook! Ik dacht, ik hoor daar zo veel van, wel ik ga maar eens kijken. Ik was mij nog aan het inschrijven en ik kreeg al een berichtje van mijn vriendin uit Hoboken, Jeanninneke! Zo zie je maar. Wij mailen wel regelmatig naar elkaar, maar zo kunnen we nog eens praten ook hé. Ons Anneke heb ik juist gemist omdat ik aan het eten bezig was en de afwas. Daarna zag ik dat ze geprobeerd had om te chatten maar ik was juist gaan vliegen!!!!
Volgende keer dan maar!

Ik ben vandaag bij de dokter geweest voor een jaarlijks bloedonderzoek.
Volgende week moet ik eens naar het ziekenhuis om een gastroscopie te laten doen. Dat is een onderzoek in de slokdarm en maag. Ik heb al jaren lang last van een hoest die veroorzaakt wordt door re-flux. Nu de laatste tijd was dat slechter geworden en daarom dit onderzoek. Ge weet maar nooit hé.
Ik ga ook eens naar een diëtiste en ga wat fitnessen. Ik beweeg bijna niet meer en ik voel dat wel hoor. Ik heb een heel mooi en gerust leven, maar voor de conditie is dat echt zeer slecht. Dus...mijn voornemen voor 2009 is gekent! Ik ga niet wachten tot nieuwjaar om te beginnen, maar ga er de volgende dagen eens werk van maken. Ik ga nu niet beginnen met drie keer in de week het zweet uit mijn lijf te persen want dat ga ik toch niet uithouden. Een keer in de week om te beginnen en als het meevalt kan ik nog zien!


Ik ben deze voormiddag nog eens binnen gesprongen bij ons Emmilyke. Ze wordt zwaar hoor en ze slaapt niet zo goed meer, ocharme! De laatste dagen zijn het moeilijkst hé. Maar als haar klein dolleke er is zal ze vlug alles vergeten zijn zoals alle moederkes!
Nog 12 dagen!!!!!!!!

Ik heb voorbije dagen mooie complimentjes gekregen over mijn blogske. Het doet enorm veel plezier dat er toch nog mensen gaan kijken. Mijn familie uit Wetteren die gaan regelmatig eens piepen en dat weet ik, maar die andere mensen zoals collega's en klanten die bij ons naar de winkel komen, dat is pas plezant!
Ik ben dan ook heel fier op mijn werk. Ik ga op zoek naar mooie prentjes en animaties en ben dan ook dankbaar aan die mensen die hun plaatjes laten gebruiken door anderen.
Mijn blogske is toch maar een gewoon dagboekske over het dagelijks leven zonder veel spanning en avontuur. (Alhoewel de spanning voor ons klein babyke nu toch begint te komen hoor!)

Onze directeur is iedereen bij zich aan het roepen om eens een gesprek te hebben over hoe we ons werk doen en of hij tevreden is of niet over ons. Dat is natuurlijk ook spannend want ne mens doet altijd zijn best, maar ge weet nooit hé! Ik was vrijdag aan de beurt en ik moet zeggen het is goed meegevallen. Onze baas is een aangename mens waar ge eens mee kunt "klappen"!
Ik doe mijn werk enorm graag en geniet van het contact met de klanten! Ik probeer om beleefd en vriendelijk te zijn en meestal zijn de mensen dan ook vriendelijk terug. Er zijn er altijd die hun mond niet open doen en niet kunnen lachen, maar daar heb ik medelijden mee. Ik denk dat zulke mensen niet veel plezier hebben in hun leven, amaai! Nee, nee, geef mij maar een glimlach en een vriendelijk woord en mijn dag kan niet meer stuk!

Stilletjesaan gaan we naar de feestdagen. Eerst de Sint nog en dan maken we plaats voor de Kerstman.
Ik heb ons huisje al versierd maar niet zo veel als anders. Ik heb zo een moderne kerstboom gekocht en hier en daar wat kaarsjes gezet in de vorm van een dennenboom. Ik vind het goed passen in ons huisje. Het is niet groot en ik heb niet veel plaats om een grote kerstboom te zetten.
Het is moderne stijl zoals ons meubeltjes.

De specialist van kerstbomen zetten is mijn zus, echt waar. Zoals zij dat doet, dat kan niemand. Ze komen er dan ook elk jaar naar kijken en ze heeft er succes mee. Het is een grote boom en de versiering die er in hangt is een verzameling van elk jaar een mooi stuk bij en zo krijg je een fantastische boom.
Heel haar huis is trouwens zo mooi ingericht hoor. Ze moest binnenhuisarchitecte geworden zijn, en dat meen ik!

En dat we dubbel feest vieren dit jaar, dat heb ik al geschreven zeker? Hahahaha!
Nu is het echt aftellen geworden ze. Kijk maar eens naar mijn afteller die ik hier links op mijn blogske gezet heb!

 
Nog 9 keer slapen en het is Sinterklaas. Wat keken wij daar naar uit toen we klein waren. Groot feest want dat was één van de weinige dagen dat wij speelgoed kregen.
Bij ons lag er altijd marsepein bij en ik zei dan tegen mijn moeder "Weet hij dat niet dat wij dat niet mogen?" Hahahaha. Het was natuurlijk ons moeke die dat zo graag at! Er lag nog genoeg ander lekkers bij voor ons hoor. Ze deed zo haar best voor ons, ons moeken.
Wij kwamen altijd op de eerste plaats, dan ons vader en als er nog iets over was dan was het haar beurt. Zo is een echte moeder hé!

Volgend jaar zal het plezanter zijn want dan hebben wij ons klein dolleke om cadeaukes te geven.
Dat zal verwend worden jong! Toch plezant!
Emmily is deze namiddag bij mij nog eens geweest. Ze begint ook af te tellen ze. Veel gemak is er niet meer aan zo de laatste maand maar alles is goed en dat is het voornaamste.
Het zullen heel speciale feestdagen worden dit jaar!

Dinsdag, vaste vrije dag en dat neem ik tegenwoordig letterlijk.
Nu begin ik pas s'woensdags aan mijn kuis. De was en de plas is gedaan en daarna is het de beurt aan ons huisje.

Volgende week ga ik op stap met mijn vriendin Anneke. We gaan eens een dagske naar Brussel. Wat is dat lang geleden zeg! Vroeger ging ik twee keer in de maand naar ginder om te vergaderen met de vakbond. Ik zat namelijk in de ondernemingsraad van Delhaize en moest naar de voorbereiding daarvan en dan naar de eigenlijke OR. Dan kon het wel eens gebeuren dat we eens gingen shoppen maar niet altijd natuurlijk. Nu is het een dagske vrij, gaan en staan waar we willen en shoppen zolang de portemonnee het toelaat! Hahahaha!
Ik hoop dat het weer wat beter is want nu is het een echte druildag. Vuil grijs en grauw!
Rudy neemt de namiddag vrij zodat ons Ruffyke niet te lang alleen zit. Wij doen er toch wat voor hé voor da beestje.

Ik heb sinds gisteren ook een "Space". Dat is zo een soort weblog op Messenger. Ook wijs ze. Daar kunnen alleen mensen gaan kijken die ik zelf kies. Zo weet ik weer wat gedaan hé. Twee blogskes, hier en op "Bloggen.be" en nu een space! Ik zal kunnen schrijven!

Mijn Ruffyke had het weer! Zijn buikske broebelde weer en hij was er weer niet gerust in hoor. Ik moet hem dan altijd heel dicht bij mij nemen en dan denkt hij dat hij zal beter worden. Dat is ook waar want ik geef hem zo een vierde van een motilium instant-pilleke. Dat is goed voor maag- en darmstoornissen en daar genees ik hem elke keer mee. Nu is hij er weer door ze, hij is weer al zijn aandacht-trukken aan het bovenhalen! Hahahaha! Maar ik heb dat liever of dat hij ziek is ze!

Iedereen een leuk weekend en ondanks het slechte weer dat ze geven, maak er het beste van!

Hier ben ik weer. Het is al meer dan een week geleden en dat ben ik niet meer gewoon.
Een weblog is eigenlijk een dagboek en dat tracht ik dan ook bij te houden zo veel ik kan.

Allerheiligen is ook nog eens voorbij. Wij gaan niet naar het kerkhof maar wij denken heel het jaar door aan onze overleden familie en vrienden. Ik doe liever hier een kaarsje branden en gedenk ze allemaal in mijn hartje!


Ik heb een leuke mail gekregen van mijn maatje en we hebben een afspraak om nog eens een dag te gaan shoppen en bij te kletsen in Brussel. Ik kijk er zo naar uit. Rudy gaat een halve dag verlof nemen omdat mijn Ruffyke anders veel te lang alleen zit en ik zou er niet kunnen van genieten. Nu wel dus en dat zal ik!
Eigenlijk kom ik niet veel meer buiten ze en dan zeker niet om eens een dagske naar de stad te trekken.
We hebben Brussel gekozen omdat het voor alle twee niet lang treinen is. Voor mij 45 minuten en voor haar een kwartierke, dus....

We kunnen al eens kijken naar cadeaukes voor nieuwjaar. Alhoewel ik daar een hekel aan heb, echt waar.
Het wordt voor iedereen kostelijker en kostelijker en die geschenken zijn een echte ruilhandel geworden. Ik zou het liefst afspreken om er een bedrag en een limiet op te plakken, zo zal niemand gepluimd uit de feestdagen komen. Denk maar eens aan ons jonge gasten die aan het sparen zijn voor hun babyke en om later een eigen huisje te kunnen kopen. En wij, wij hebben alles en als we iets nodig hebben gaan we er om, is het niet? Dus voor mij dit jaar geen dure geschenken maar een kleine attentie!
Ik hoop dat ze er mee akkoord gaan!