Nieuwe week!

Dinsdag ben ik voor de eerste keer gaan thuiswachten bij ons Joséphientje.
Ik zo fier als ne gieter natuurlijk. Ze heeft geslapen van 14u tot 15.30u en daarna moest ik haar fruitpapke geven. Toen het half op was begon ze aan haar mama te denken en dan kan je ze niet meer troosten hé. Haar verdriet gaat los door mijn lichaam en je kan er niets aan doen. Ik ben heel kalm gebleven en heb haar dan toch kunnen troosten en daarna hebben we nog wat gespeeld en heeft ze nog goed moeten lachen, maar ammaai, da dolleke, zo'n verdriet jong! Ze heeft het al bij mijn zus gehad en bij de moeder van Koen en zelfs bij Koen zelf.
Als ze aan Emmily begint te denken en ze ziet ze niet...ocharme!
Het is een schatje ze en ze mogen mij nog vragen om er bij te blijven, ik doe het met alle plezier.
En als ik de lotto win, koop ik een huis voor Emmily en Koen en dan moet Emmily niet meer werken, dan kan ze bij haar dochtertje blijven! Ne mens mag toch ne keer dromen hé!!!!

 Rudy is sedert gisteren terug uit Spanje! Hij is daar tien dagen geweest om te fietsen, samen met andere wielertoeristen. Daar het allemaal fietsen en toertochten is wat de klok slaat, ben ik mooi thuisgebleven. Eerlijk gezegd had hij geboekt en ik kon niet kiezen. Ik was eerst heel verdrietig en ook een beetje boos, maar nu ben ik al blij dat ik niet mee was. Het waren allemaal fiets-fanaten en er zal over niets anders gepraat zijn natuurlijk. Dan ben ik liever hier met mijne Ruffy ze! Mijn droomvakantie is er op uit trekken met een motorhome, dan gaan we waar we willen en onze “witten” kan overal mee. Rudy kan zijn fiets dan ook mee nemen en ik, wel…we zien dan wel hé. Ik ben nogal rap tevreden! ( Al goe, want anders zou het hier dikwijls ne keer vonken denk ik!!!! )

Ik ga woensdag ook terug aan de slag. Veel heb ik niet gehad aan mijn verlof want het weer is echt tegengevallen. Echt slecht was het wel niet maar toch niet om mij buiten te zetten met een mooi boek en een drankje, neenee, zeker niet!

 Ach ja, volgende keer beter zeker?

Hier ben ik weer! Ik had er eventjes geen goesting in om mijn dagboekske bij te houden. Ik ben al twee weken in verlof en ik heb zo een beetje van alles gedaan, zelfs op de pc, maar mijn blogs heb ik een beetje verwaarloosd!

Ik ben natuurlijk al een paar keer bij ons klein schatje, Joséphientje geweest. Ze groeit en bloeit dat het een lust is. Zo een lief schoon dolleke! Zij is nu onze grootste schat!

Ik heb een nieuwe GSM ( weeral, ik weet het ) en daar is in het begin ook werk mee hoor. Ik moest hem nog wat gewoon worden en tegen dat ge alles een beetje kent…amaai! Ik ga dit jaar niet op reis en ik dacht zo, waarom niet? Ik heb daar plezier aan en ik misdoe niemand, dus, ik op zoek. Het is een Nokia geworden, eentje met touch-screen. Plezant om mee te werken. Vooral smsj-es kan je intikken via een querty-toetsbord en dat vind ik supermakkelijk. Ik heb nu ook een heel goede fotocamera MET flits en video. Ik moet nu mijn ander toestelletje niet meer meesleuren. Kortom, vrie wijs toestel! Je kan er mee telefoneren ook! Heel belangrijk!!!! Hahahahaha!

En zo is ne mens weeral eens content hé! Mijn vader heeft mijn oude (!!!) overgenomen en zo heeft die mens ook weer een goed toestel. Iedereen tevreden en het is toch dat wat we willen zeker?

 Ik kon mij niet meer houden! Ik heb bloemekes geplant! Als het zonneke schijnt begint het te kriebelen, dan krijg ik goesting om onze tuin en terras klaar te maken voor de zomer. Verleden jaar was ik een week later omdat ik gewacht had naar de bloemenmarkt, hier in Oudenaarde en die gaat ieder jaar door op de eerste zondag van mei. Dit jaar heb ik dus niet kunnen wachten en zeker niet naar de “ijsheiligen” ! Ik hoop dat het niet meer gaat vriezen ‘s nachts en anders zet ik mijn bloembakken efkens binnen, de rest kan tegen de kou!

Volgende week verlof, dus ga ik er (hopelijk) kunnen van genieten!

Ik heb mijn haar terug kort geknipt! Niet dat ik niet tevreden was van mijn kapster hoor, maar ik kon het niet gewoon worden. Het was vooraan wat langer aan het worden en ik had er wel wat werk mee s ’morgens. Ik had ook het gevoel dat ik juist een mutske op had, kortom,  het was mijn ding niet! Het was maar twee weken geleden dat ik het had laten knippen, dus opzij en achteraan was het nog perfect. Ik heb dan maar weer mijn tondeuze uitgehaald en zelf weer kapsterke gespeeld hé! En eerlijk gezegd, nu is het weer “mijn” kopke! Ik ben dat kort coupke zo gewoon hé.

Rudy heeft nog niets gezien ze! Of het nu lang of kort is, rood of zwart, hij ziet dat niet meer jong. Ik denk dat zijn ogen achteruit gaan, maar dat zeg ik natuurlijk niet hé!

Het is mooi weer en volgende week ga ik veertien dagen in verlof! Lekker thuis, wat bloemekes planten en relaxen! Dat telt!!!

Prachtig weekend geweest!

Mooi lenteweer en deze namiddag hebben we een lange wandeling gemaakt. Eerst iets gegeten op een terrasje en dan naar het nieuwe base-bal terrein gaan kijken hier in Oudenaarde. Rudy heeft dat nog gedaan toen hij in Antwerpen woonde en daarom interesseert het hem natuurlijk. Ik versta nog niet veel van de spelregels maar voor hem is dat wel plezierig om te staan kijken. Dat is met alle sporten zo. Ik kan uren naar petanque zitten kijken zonder dat het verveeld en ook bowling. Wij hebben die twee in competitie gespeeld en daardoor ken je het spel door en door.

Onze Ruffy is nog braver geworden om mee te nemen. Verleden jaar kon hij beginnen blaffen als het hem niet aanstond maar nu doet hij dat niet meer, en we zijn er niet kwaad voor hoor!

Morgen beginnen we terug aan onze werkweek. Nog twee weekjes en dan heb ik veertien dagen verlof! En weet ge wat….ik zal blij zijn! Ik ga niet weg, maar gewoon zo eens alles op t’gemak, gezellig thuis!

Wat een leven hé!

 Bijna paasweekend! Voor veel mensen weer een lang weekend, iets wat ik nu iedere week heb. Ik hoop dat het wat mooi weer word. Ze geven warm maar echt zonnig zal het niet worden zeggen ze. We trekken het ons niet aan en maken er het beste van. Heel speciaal zal het ook niet zijn, zondag- en maandagmorgen gaat Rudy fietsen met de club en in de namiddag hebben we nog geen plannen. We zien wel! Het is ook ons Joséphientje haar eerste Pasen bij ons en we trachten al dat ze eitjes kan komen zoeken. Ik zie ons Emmily hier nog altijd lopen met haar roze mantelke aan. Hoe snel gaat de tijd toch hé!

Morgen ga ik onze va zijn haar knippen en dan wordt het weer werken voor mij. Laat het maar zeer druk worden in de winkel, dan gaat de tijd snel vooruit!

Vandaag kwam ons Joséphientje voor de eerste keer bij haar tanteken. Toch een schatje dat kleine lieve meisje!Onze Ruffy was een klein beetje jaloers, ik moest hem pakken en hij wilde ook aandacht natuurlijk. Ik heb hem niet weggeduwd want dat zou verkeerd zijn denk ik. Hij heeft er niets aan gedaan hoor, hij was heel nieuwsgierig wat dat was want het is de eerste keer dat er zo een klein babyke bij ons komt. Toen Koen haar mantelke aan het aandoen was in de zetel is hij er toch bij geraakt en heeft haar vlug een likske gegeven, de deugniet! Ik denk niet dat hij er iets zou aan doen want daar is hij veel te braaf voor, maar het blijft een beestje en je weet maar nooit hé. 

Ik ben weeral blij dat ik ze eens gezien heb!

Ik ben bij ons Joséphientje geweest en dat is altijd feest! Ze kijkt naar mij en ze lacht. Zo een schatje.
En braaf! Ze ligt te kijken naar ons en te schoppen en te broebelen omdat we naar haar zouden kijken en als we dat doen lacht ze weer. Zo een dolleke, ik zie ze zo graag!
Dat is normaal hé, ik hou ook zo veel van ons Emmily en dus is het toch logisch dat ik haar kindje ook graag zie zeker!

Onze Ruffy heeft ze nog niet gezien en ik ben echt benieuwd wat hij zal doen. Ik zal wel voorzichtig zijn want het blijft een beestje hé, al is hij nog zo braaf. Ik denk niet dat hij iets zal doen, maar ge weet maar nooit.
Dat is ook zo een schatje die mij niet kan missen.
Dat is nog altijd de beste beslissing in mijn leven, om mijn Ruffyke gaan en dat is straks al vier jaar, nu 26 augustus!
Ik heb er nog geen minuut spijt van gehad ook al moet ik er voor thuisbliven en veel voor laten. Hetgeen ik er voor in de plaats krijg is niet te betalen!

Wij hebben een nieuw gebuurke bij. Gilles heet hij en hij is geboren op 16 februari. Het is een schoon baaske ze. En kijkers dat hij heeft! Amaai! Ik ben al benieuwd om hem te zien groeien.
Ben ook nog eens langs geweest bij Emmily en Joséphientje. Koen heeft gisteren een kleine ingreep ondergaan en is een nachtje in het hospitaal moeten blijven. Nu is hij gelukkig terug thuis.
Plezant om op bezoek te gaan bij zo'n twee schatjes van kindjes. Gilles heeft al eens op mijn schoot mogen zitten en ons Joséphientje lachte weer naar mij. Zo een dolleke!
Ge begrijpt niet dat er mensen zijn die niet van kindjes houden hé! Ik denk dat die hun eigen niet graag zien!