Woensdag!


Ik ben bij ons Joséphientje geweest en dat is altijd feest! Ze kijkt naar mij en ze lacht. Zo een schatje.
En braaf! Ze ligt te kijken naar ons en te schoppen en te broebelen omdat we naar haar zouden kijken en als we dat doen lacht ze weer. Zo een dolleke, ik zie ze zo graag!
Dat is normaal hé, ik hou ook zo veel van ons Emmily en dus is het toch logisch dat ik haar kindje ook graag zie zeker!
Onze Ruffy heeft ze nog niet gezien en ik ben echt benieuwd wat hij zal doen. Ik zal wel voorzichtig zijn want het blijft een beestje hé, al is hij nog zo braaf. Ik denk niet dat hij iets zal doen, maar ge weet maar nooit.
Dat is ook zo een schatje die mij niet kan missen.
Dat is nog altijd de beste beslissing in mijn leven, om mijn Ruffyke gaan en dat is straks al vier jaar, nu 26 augustus!
Ik heb er nog geen minuut spijt van gehad ook al moet ik er voor thuisbliven en veel voor laten. Hetgeen ik er voor in de plaats krijg is niet te betalen!


































