Nieuwe kassa!
Dit is nog een foto van ons oude kassa, nu hebben we “splinternieuwe occasies” gekregen! Echt mooi zijn ze niet hoor. De meeste hebben ook zeer slechte stoelen, naar het schijnt, ik heb alleen op de eerste twee gewerkt en daar viel het nog mee! Maar de stukken en brokken die er af zijn, amai! Wij hadden blinkende, spiksplinternieuwe verwacht en daarmee zijn veel collega's teleurgesteld. Als je wat ouder wordt, trek je het je niet meer zo erg aan hoor, geloof me. Ik doe mijn werk zo goed mogelijk en of ik nu met een gezicht tot op mijn knieën zit of met een smile tot achter mijn oren, het verandert niets aan de zaak. Ze zijn wel al alles komen opnemen wat de mankementen zijn en dus denk ik wel dat er aan gewerkt wordt!
En dan is er nog het nieuwe systeem van de zelf scan! Dat is heel anders dan vroeger. Je kan nu zelfs zelf betalen, zonder kassierster!!! Alleen als je wil betalen met maaltijdcheques en meer dan vier dezelfde bonnen wilt afgeven of zo, dan begint het spel! Ik vind het niet simpel, maar dat dacht ik vroeger van een gewone kassa ook, tot ik er mee werkte. We zullen het ook wel gewoon worden zeker? Voor mensen met kleine boodschappen vind ik het goed. Niet te veel werk als je controle moet doen en vlug buiten als het moet.
Ik weet maar één ding, ik ben weeral eens blij dat ik niet meer alle dagen moet werken, want dan zou ik ook depressief worden denk ik.
Nog een kleine maand en de werken zijn gedaan en het wordt hoog tijd voor iedereen hoor. Voor de klanten maar ook voor ons want dat gezaag over dat ze niets meer terugvinden, en dat het zo klaar niet meer is en al die andere zever zijn we meer dan beu. Wij kunnen er ook niets aan doen. Ik zeg altijd dat het daarna zeer mooi zal zijn en we helpen de mensen zo goed als we kunnen, maar er zitten er “vree” bij ze!
Morgen ga ik fitnessen, dat ontspant en ik zal me daarna nog zo goed voelen!
En mijn computer? Wel, heel tevreden met mijn laptopje! Alles werkt zoals het moet! Het is weer plezant om te “computeren”!
























Ze heeft geslapen van 14u tot 15.30u en daarna moest ik haar fruitpapke geven. Toen het half op was begon ze aan haar mama te denken en dan kan je ze niet meer troosten hé. Haar verdriet gaat los door mijn lichaam en je kan er niets aan doen. Ik ben heel kalm gebleven en heb haar dan toch kunnen troosten en daarna hebben we nog wat gespeeld en heeft ze nog goed moeten lachen, maar ammaai, da dolleke, zo'n verdriet jong! Ze heeft het al bij mijn zus gehad en bij de moeder van Koen en zelfs bij Koen zelf.


Vandaag is onze kleine witten 4 jaar geworden en zo te zien zal hij het ook vergeten!!!!Hij zal met zijn gedachten elders zijn zeker?