Operatie Rudy

Vandaag wordt Rudy geopereerd aan zijn schouder. Het is een kijkoperatie en vanavond is hij terug thuis. Ik ben terug naar huis gekomen, want het is ginder toch maar wachten, wachten, wachten. Eerst tot ze hem komen halen, dan tot hij terug naar de kamer komt en dan tot de dokter komt om te zeggen wanneer hij naar huis mag. Moest het nu een ernstige operatie zijn, dan blijf ik natuurlijk bij hem, want ik loop er nu ook al heel de tijd aan te denken ze, ge kent dat hé!

Ik hoop maar één ding, eigenlijk twee, ten eerste dat hij er nu eindelijk van af is want het duurt nu al lang genoeg en ten tweede, dat hij zorg draagt voor zijn schouder want hij heeft weeral plannen...ge houdt het niet voor mogelijk!
Zaterdag was het feest voor mijn vader zijn verjaardag en het was super! Ons Joséphientje was de ster van de avond ze, zo een schatje!
Er zijn kinderen waarvan ge blij zijt dat ze weg zijn maar als zij vaak krijgt en ze gaat slapen, wel dan heb je er spijt van!
Da kindje is altijd content, ze lacht altijd en is vriendelijk tegen iedereen.
Ik zou ze opeten, maar ga het zeker niet doen ze!











De plantjes zullen zich ook beter voelen en onze Ruffy, die ligt hier ook op zijn gemakske bij mij hoor!



















Morgen moet ik met mijn Ruffyke naar de dierenarts. 








Als je dat gewoon zijt om verzorgde handen te hebben kan je niet meer zonder hoor. En dan is het weer woensdag, werkdag. En zo gaan de dagen en weken voorbij. Dus….genieten, genieten, genieten van de kleine dingen van het leven! Dat is de kunst om gelukkig te zijn!



