26 augustus
Vandaag is het drie jaar geleden dat onze Ruffy bij ons kwam.
Ik herinner mij die dag nog van s'morgens tot s'avonds. Het was ook mijn laatste dag in de visafdeling en als full-timer. Heel wat op één dag.
Ik had mijn hondje drie weken op voorhand besteld en ook omdat ik twee weken verlof had, heel bewust die dag gekozen om mij goed met hem bezig te kunnen houden. Zo een puppy brengt heel wat werk en zorg met zich mee ze. Ik was er mij heel goed van bewust maar o zo gelukkig! Het waren echt waar de drie langste weken van mijn leven.
Ik ben om twee uur gestopt met werken en om vier uur had ik hem eindelijk bij mij, mijne kleine Ruffy!
Ik heb er nog géén minuut spijt van gehad. De liefde en vriendschap die ik van dat beestje al gekregen heb, dat is niet te beschrijven. Ik moet er dingen voor laten, maar hij is het waard!
Hier volgt een gedichtje over een hond:
Alles wat je vraagt is een aai over je bol
Wat brokken en een beetje lol
Samen wandelen in een bos
Soms aan de riem maar het liefst lekker los.
Als ik weg ben lig je in je mandje op mij te wachten.
Om het gemis van je vrouwtje te verzachten.
Je bent mijn aller trouwste vriend
Die een lang en gelukkig leven verdiend.
Ik hou van jou mijn lieve schat
Wat zou ik moeten als ik jou niet had.










Er was veel volk en het was een mooie dienst, maar hij en zijn familie blijven achter met al hun verdriet.
Ik wens de familie heel veel sterkte in deze droevige dagen.


