chroot

Er zijn mensen met wie ik "samenval",
Communicatie met hen is voor mij een uitlaatklep.
Ik noem die mensen een geschenk van het lot,
hun liefde,zorg is dubbel waardevol.Hun
aanwezigheid verwarmt mijn hart.
Hun woorden zijn steun op de zondige aarde.
Ik hoop echt dat ze dit weten.
Bedankt vrienden, jullie zijn me zo dierbaar!

v

Terwijl ik in de ogen keek, verward,
weet ik niet wat ik moet zeggen.
We zijn verdwaald in een broze tijd. We kunnen de 
fragmenten van het dagelijks leven niet verzamelen.

v

Heb minder vrienden, breid hun kring niet uit.

En onthoud: het is beter om een ââgoede vriend te

zijn die opafstand  woont.Werp een rustige 

blik op iedereen die om je heen zit.In wie 

je de steun zag, zie je ineens de vijand.

b

We zijn voorbestemd zonder elkaar.
We zijn zonder elkaar voorbestemd.
Eén voor één, alles verspild.
Eén was besloten.

Ik denk dat dat alles is gezegd. Een
dunne draad van onzichtbare stuwkracht.
Wij zijn over het algemeen niet verbonden.
En daarom zou het zo moeten zijn.

n

b

 We begrijpen niet dat de waarden van 
de aarde ze nooit met zich meedragen. 
Alleen het goede dat we in onze ziel hebben 
bewaard, zal voor altijd rijkdom blijven.

Ik zal geen spijt krijgen van de rozen,verdord
 met een makkelijke lente.Ik ben zoet en druiven
 aan de wijnstokken.In de handen gerijpt onder de
  berg.De schoonheid van mijn vallei is verraderlijk. 
De vreugde van de herfst is goudkleurig.Langwerpig 
en transparant,als de vingers van een jonge maagd.

n;

n

Iets nodig voor jou blog?

Mijn blog staat ook voor jou en iedereen open.

Met een warme, ietwat verlegen glimlach.
Je kijkt me weer aan ...
En je zegt: "Dit is een vrouw!"
En je voegt toe: "Niet van mij.

In momenten van verdriet,zie je alles

 zwart wit,in een draaikolk van verdriet,

wanneer ze een belegering van wrok nemen.

Onthoud de drie regels vanaf het begin:

geef niet de schuld.Wees niet boos.

En benijd niet.

De zee, als een vrouw met tederheid,

gecharmeerd van uitgestrektheid, de ziel tranen,

als een zeemeeuw tijdens de vlucht,

als ik de zee hoor zingen ...

b,j

v