Onze laatste viering van dit werkjaar zit erop !  En de drink achteraf t.g.v. de 60° verjaardag van Hilde was heel gezellig.  Ons ma heeft genoten, ook al kent ze haast niemand meer bij naam.  Het verval wordt nu wel heel duidelijk.  Ze gaat met de dag mentaal achteruit.  Ach, oud zijn... het is toch niet te onderschatten.  Ik begin  stilaan aan een oppas te denken als ik een paar uur weg ben.  Je kan niet altijd de buren aanspreken, ook al zijn dat heel lieve mensen.  Heb eens op de site van de CM gekeken en ik ben van plan voor volgende zondag iemand te vragen.  Ik ga uit eten met Betty en ik zal veel geruster zijn als er iemand bij haar is.  Ook het lezen gaat achteruit: ze is daarstraks in een boek begonnen en zit nu al op p. 206!  Kan je nagaan !  Morgen ga ik bij Betty en kan je geloven dat ik er echt tegen op zie haar alleen te laten?  Ook al ben ik rond 14 u al thuis...  Moest ze niet zo tegen een rusthuis zijn...  Maar ik kan het (nog) niet over mijn hart verkrijgen ...