Ik woon in een rustige straat, in een rustige buurt, in een rustige en veilige gemeente.  En dan gebeurt zoiets!  De auto van Renata, een overbuur, werd al drie keer gevandaliseerd: de eerste keer werd lijm gespoten in de sloten, de tweede keer werden 2 banden plat gestoken en nu weer hetzelfde!  Ze heeft een te smalle oprit, dus de wagen staat voor de deur.  Net zoals een boel andere wagens die niet worden aangeraakt ... Renata beschuldigt een andere buur maar er zijn geen bewijzen en eerlijk, ik kan moeilijk geloven dat die buur in kwestie dit zou doen.  Triestig toch dat mensen zich hier mee bezig houden. Nu is de vete tussen beide partijen al een jarenlang zeer ... ook toen Renata's ouders nog leefden was er regelmatig heibel ... en beide partijen zijn niet te onderschatten qua rancuneus zijn ...  Maar dat mensen van onze leeftijd blijven hangen in dergelijke haatgevoelens, dat is toch onbegrijpelijk!?  Je hoeft mekaar niet sympathiek te vinden maar laat elkaar gerust!  En blijf met je fikken van andermans eigendom!  Is het leven niet te kort om het te verspillen aan negativiteit?  Ik voel me hier echt treurig door want ik kom goed overeen met beide partijen.