volgens een studie zou je méér hebben aan de relatie met een hond dan aan die met een vriend ... ze hebben allebei een belangrijke functie, toch?  Ik hab altijd honden gehad en tijdens onze dagelijkse wandelingen kon ik veel aan die beesten kwijt ... ze geven je altijd gelijk, ze zijn altijd gelukkig als ze je zien, je krijgt er echt veel vriendschap van ... maar een hond is géén mens!  Menselijke vrienden zijn ook nodig en nuttig om je goed te voelen ...  Terwijl ik dit typ (ik ben in Nieuwerkerken) ligt Carlos in zijn mand, Fika in haar bench en Koda op de mat aan de keukendeur ... als engeltjes!  Maar een half uur geleden moest ik de kleine schavuit uit de tuin halen waar hij een put aan het graven was ... Dat kom ik nu met menselijke vrienden niet tegen!  Luc, Jan, Annemie en de rest ... ik zou het niet appreciëren! 

wat me wel stoort is het "vermenselijken" van honden ... je bent geen "mama" of "papa" maar het baasje ... verjaardagsfeestjes voor honden, wat heeft dat beest hier aan? ... het rekken van hun leven ook ... als een dier oud en sukkelachtig wordt, als het pijn heeft, gun het dan een waardig levenseinde ...