Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Laurella
San Zopito
Met Pinksteren is het feest van de dorpsheilige San Zopito. Er was ooit eens een beschermheilige van het dorp,maar de dorpelingen waren in het geheel niet tevreden. Hij deed te weinig voor ze. Dus werd er besloten om in Rome te zoeken naar een andere heilige. En jawel hoor, die was er: San Zopito ,een jonge martelaar die beschermt tegen stormen en demonen. In 1711 werden de overblijfselen van San Zopito ingepakt en meegenomen naar Loreto Aprutino. In de buurt van Loreto aangekomen,was er op het land een boer,Carlo Parlione, met zijn witte os aan het werk.De man stopte niet met werken,toen de stoet met de nieuwe dorpsheilige voorbijkwam. De reuzachtige witte os echter zakte onmiddellijk door z'n knieën .Dit inspireerde de familie om hun os mee te geven.Eens Loreto bereikt,werd een lid van zijn familie miraculeus genezen. En dat nu wordt ieder jaar gevierd met Pinksteren. 's Morgens vertrekt een hele stoet. De stoet,met de os en een de zilveren buste van de heilige, trekt van de piazza naar boven naar de kerk .Op zijn rug zit een jong in het wit gekleed meisje.Zij draagt een parasol.Dan geven de boeren uit de omgeving iedereen wijn en brood met olijfolie. Een geweldig feest wat ieder jaar weer heel veel bezoekers van verre trekt. Een echte aanrader!
olijfolie
De economie van Loreto was steeds gebaseerd op landbouw,en meer specifiek olijfolie.Door een eeuwenlange ervaring,de autochtone soort “Dritta” en het eigen microklimaat ,werd de olijfolie van Loreto wereldberoemd.Eeuwenoude plantages,afgewisseld met nieuwe aanplantingen,sieren de heuvels van Loreto.
De oogst gebeurt manueel.De olijfolie van de eerste persing uit deze streek is typisch fruitig met een bitter en kruidig accent,goudkleurig met een tintje groen,en direct klaar voor gebruik.In het olie-museum kan men de verschillende stadia van productie en ontwikkeling volgen.
Op de foto’s:oogsten van de olijven en binnenzicht van een lokale persinrichting.
historie
Loreto heeft haar naam te danken aan “lauro”.Aan de zijde waar oorsponkelijk de stad werd gebouwd ,stond op de top een ‘laurier’bos dat de indruk gaf van een amphitheater…2 heuvels waarop de monniken hun kloosters bouwden.
Ontdekkingen tonen aan de streek reeds bewoond werd in het laag-midden palaeolithicum
De geschiedenis van Loreto Aprutino begint in de 7-8 eeuw VC,zoals blijkt uit opgravingen.Verschillende sporen werden achtergelaten door de Vestijnse troepen en de Romeinen..
Historische documenten tonen aan dat de stad werd verwoest door babaarse troepen en dat de overlevenden Loreto hebben opgebouwd .
Aan de Poggio Ragone (naar Raone di Puliano,12e eeuw) zijn middeleeuwse overblijfselen te zien.Rond de eeuwwisseling komt Loreto binnen de invloed van de grote Benedictijner orde.
De cutuur van de stadspatroon San Michele Arcangelo dateert uit de laatmiddeleeuwse periode.Na de overheersing door van de Noormannen,vanaf 1330,werd de streek beheerd door adellijke families uit Aquino,tot het einde van het feodaal tijdperk,in 1806.
een italiaans meezingertje!!
http://www.youtube.com/watch?v=ZvA1utmKVxM
Penne, een klein gezellig stadje!
bekende vriend
Tijdens ons verblijf in Loreto hebben we een oude vriend,na vele jaren,terug ontmoet.Hij heet Maurizio Ruzzi.Hij is l'artista,de kunstenaar.
Hij heeft vele kunstwerken geschilderd,maar werkt ook met hout en andere materialen.Binnenkort heeft hij een expositie in Firenze en Milaan.
Wat je altijd terugvind in zijn werken,is het torentje met twee verticale streepjes.Een inspiratie uit Maastricht,vertelde hij.
Zijn website:http://www.myspace.com/maurizioruzzi.
De moeite om eens te gaan kijken.
situering
Huidige staatskundige indeling Italie is opgedeeld in 21 regio's, deze regio's zijn verdeeld in provincies en de provincies zijn opgedeeld in verschillende "comuni". Een comune is de regio die bij de kleinere steden en dorpen, die een stadhuis hebben, hoort. Abruzzo is een van de 21 regio's. Er wonen ongeveer 1,5 miljoen mensen. De kuststreek is dichterbevolkt dan het westelijke deel, waar nog altijd volkomen verlaten, maar prachtige plaatsen te vinden zijn. Maar ook de kuststreek is nog bijzonder rustig vergeleken met andere kuststreken. Hier kun je je auto nog parkeren als je een dag naar het strand wilt. Abruzzo is onderverdeeld in 4 provincies. De provincies zijn genoemd naar hun hoofdsteden: L’Aquila is de hoofdstad van Abruzzo. De stad ligt 700 m boven de zeespiegel, aan de voet van de Gran Sasso (2.914 m) en heeft ongeveer 50.000 inwoners. Deze provincie is de grootste van Abruzzo en grenst aan Lazio. De stad Chieti is ouder dan Rome en ligt karakteristiek boven op een heuvel (330 m). Chieti ligt tussen de Adriatische Zee (ca 15 km) en de imposante berg de Maiella. De provincie grenst aan Molise. Teramo is een kleine stad en ligt 265 m boven de zeespiegel. De provincie is de meest noordelijke, grenzend aan Marche. Aan de kust van de Adriatische Zee, aan de rivier met dezelfde naam, vinden we de grootste en belangrijkste stad van Abruzzo: Pescara. Het is de jongste en modernste stad in Abruzzo en heeft ongeveer 200.000 inwoners. Er is een grote vissershaven en een grote jachthaven voor de pleziervaart.
Hoe bereik je Pescara????
Met het vliegtuig
In de zomer zijn er dagelijkse vluchten vanuit London Stansted en Frankfurt Hahn naar Pescara. Ook regelmatige vluchten vanuit Bruxelles Charleroi en Parijs CDG . En natuurlijk zijn er vluchten vanuit Milaan Linate, Rome Fiumicino en Turijn naar Pescara. Klik voor meer gedetailleerde informatie op Abruzzo airport
Met de trein
Pescara en de rest van de kust is goed bereikbaar via de trein. Pescara is een van de belangrijkste spoorknooppunten van Italie. Klik voor meer gedetailleerde informatie op Trenitalia
Met de bus
Door heel Abruzzo zijn uitstekende busverbindingen. Als je van Rome (Tiburtina) naar Pescara wilt reizen of vice versa dan is de bus een prima vervoermiddel. De reistijd is ongeveer 2,5 uur, terwijl de trein er 4 uur over doet. N.B. Neem vanuit het vliegveld bij Rome eerst de trein naar Tiburtina. Klik voor meer gedetailleerde informatie op Arpa Autolinee Regionali Pubbliche Abruzzesi
Vanuit het westen
Van Rome naar Pescara ligt de mooiste snelweg van Italie. De weg loopt dwars door de nationale parken van Abruzzo. Met de auto kost het ongeveer 1,5 uur om van Pescara naar Rome te rijden. Naar het vliegveld (Fiumicino), wat aan de kust ligt is het ca 30 minuten meer. Ook zijn er dagelijkse binnenlandse vluchten Rome-Pescara (reisduur ca 40 minuten).
Vanuit het oosten
Dagelijks gaat er een snel-boot naar Kroatie (ca 3,5 uur). Ook naar Griekenland zijn er goede bootverbindingen.
Carnaval
lekkernijen
muurgedicht, heel mooi!

Landkaart

uitzicht

Loreto Aprutino

Uitzicht Loreto Aprutino

Wij hebben de afgelopen jaren veel in Italië vertoefd en waren erg onder de indruk van de omgeving, Le March, Umbrië, Toscane. Drie streken die geografisch bij elkaar aansluiten, maar qua natuur een totaal ander gevoel en uitzicht hebben.
Men heeft het altijd over de pracht van Toscane, maar toen we voor het eerst in Abruzzo kwamen, was de natuur nog zoveel mooier en intenser dan we ooit gezien hebben.
Loreto Aprutino, dicht bij Pescara, een heel oud stadje waar je je echt waant in lang vervlogen tijden...en waar je verrast wordt door de piazza's, kerken en een kasteel..wat een sfeer, kleinere steden en dorpen spreken ons veel meer aan dan steden als Rome of Venetië..
Geef ons maar van die zakdoekgrote dorpjes. Wij hadden alvast een terug-in-de-tijdgevoel toen we in Loreto Aprutino terechtkwamen, een ingeslapen juweeltje van toch zo'n 7.800 inwoners en op 200 km.van Rome.
Het leek alsof we in een filmdecor beland waren.
De mensen die wij er tegen komen, leken zo uit de film "Novecento" .
Eén beeld vergeten we niet snel, de bars op het dorpsplein met achter de toog
een vurige maar vriendelijke italiaanse padrona die de beste caffè latte zette die we ooit gedronken hebben.
"Wat ons telkens opvalt, is de Italiaanse keuken zoals wij die kennen, toch voor een groot stuk afwijkt van de gerechten die je in Italië op je bord krijgt. Lasagne bijvoorbeeld :wij maken die doorgaans met heel wat tomatensaus, maar in Italië is die heel droog, waardoor de smaak erg verandert".

