Zondag 12 juli 2009
sfeerbeelden
Nog enkele foto's:
vergezicht vanaf het kasteel ,naar de oude stad en naar de bergen
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Donderdag 9 oktober 2008
Regione Abruzzo....alles wat je moet weten!
Donderdag 9 oktober 2008
Wat wil je eten vandaag?
Zaterdag 27 september 2008
surpriso
Begin augustus...fijne vakantie aan zee ! Dat dachten we,maar na een weekje hielden we het voor bekeken.Dus 's avonds besloten we om te vertrekken,naar ons Loreto,en onze vrienden verrassen met een bezoekje.Via Zwitserland en na een tweetal dagen 'rijplezier' kwamen aan
bij onze oude vriend Rocco.We hadden geluk:er was dat weekend het feest van San Rocco.
Rond de kerk San Maria in Piano was er ,na de processie, nog een dorpsfeest.Het is de moeite om in deze oude (1290),geklasseerde,kerk de muurfresco's te bezichtigen.Natuurlijk stond een wandeling in de bergen en zonnen aan het strand van Montesilvano ook op het programma.
Een bezoek aan de graftombe van San Gabriele was een ingetogen moment van ons bezoek.
's Avonds was het natuurlijk tafelen,samen met de familie Marrone uit Genk.Om terug te keren,verkozen we Oostenrijk (Brenner).We overnachtten in Jenbach,een mooi dorpje,de moeite om langer te vertoeven.Ciao,tot in oktober .
bij onze oude vriend Rocco.We hadden geluk:er was dat weekend het feest van San Rocco.
Rond de kerk San Maria in Piano was er ,na de processie, nog een dorpsfeest.Het is de moeite om in deze oude (1290),geklasseerde,kerk de muurfresco's te bezichtigen.Natuurlijk stond een wandeling in de bergen en zonnen aan het strand van Montesilvano ook op het programma.
Een bezoek aan de graftombe van San Gabriele was een ingetogen moment van ons bezoek.
's Avonds was het natuurlijk tafelen,samen met de familie Marrone uit Genk.Om terug te keren,verkozen we Oostenrijk (Brenner).We overnachtten in Jenbach,een mooi dorpje,de moeite om langer te vertoeven.Ciao,tot in oktober .
Vrijdag 11 april 2008
Het Nationaal Park van Abruzzo.
Nationale park van Abruzzo ▲
In het jaar 1923 werd het park bij wet vastgelegd. Ten gevolge van verschillende uitbreidingen telt het park tegenwoordig 44.000 hectare. Maar liefst 22 steden, die liggen in de provincies L’Aquila, Frosinone en Isernia, behoren tot het park. De talrijke dalen en drie bergmassieven met hoogtes van meer dan tweeduizend meter, Monte Petroso 2.249 meter, Monte Marsicano 2.245 meter, Monte Greco 2.285 meter en Monte Meta 2.242 meter, werden in het verleden gevormd door gletsjers en karstprocessen. De hooggelegen rivier de Sangro ontspringt hier en baant zich vervolgens een weg door heel het beschermde gebied. Andere rivieren die door het park stromen zijn de Melfa, de Giovenco en de Volturno. In het park en zijn omgeving treffen we verschillende natuurlijke meren aan zoals Vivomeer, het Pantaniello-meer en het Scannomeer. Daarnaast zijn er nog de stuwmeren van Barrea en van de Montagna Spaccata.
In 1980 startte het Onafhankelijk Bestuur van het “Nationale park van Abruzzo”, dat belast is met het beheer van het park, met een zoneringsproject waarbij het hele terrein in zones werd onderverdeeld. Voor gebieden die volledige bescherming genieten, gelden zeer strenge beperkingen, maar in de andere zones zijn de regels waaraan de toerist zich dient te houden, soepeler. Op dit moment is het park in vier zones onderverdeeld: een reservaat met volledige bescherming, een algemeen reservaat, een beschermde zone en een ontwikkelingszone. In bijna elke stad zijn een centrum voor reisinformatie en streekkantoren te vinden. Ook is er een centrum voor ecologisch onderzoek in de Apennijnen. Hier worden de zeldzaamste diersoorten bestudeerd. In het park leven beren, gemzen, wolven, herten en reeën.
Het symbool van het park is de Marsicaanse bruine beer die tot voor kort een met uitsterven bedreigde diersoort was. Op dit moment lijkt het erop dat het gevaar bezworen is dankzij de beschermingsmaatregelen van het Bestuur. In het park en de nabijgelegen bergen leven ongeveer tachtig bruine beren.
Het Bestuur van het Nationale park van Abruzzo heeft ook initiatieven genomen voor andere terreinen. Een voorbeeld hiervan is de Actie Gemzen. Dankzij deze actie is deze herbivoor weer terug op de Majella en de Gran Sasso.
In het park leven ongeveer veertig wolven. Dankzij de San Francesco-actie (welke met hulp van het Wereldnatuurfonds twintig jaar geleden werd gestart) werd een informatiecentrum geopend en kwam er een speciaal gebied voor de fauna.
Naast de hiervoor al genoemde zoogdieren, leven er nog ongeveer veertig andere soorten in het beschermde gebied waaronder de wilde kat, de marter, de otter, de das, de poolkat, het wilde zwijn, de eekhoorn en de eetbare slaapmuis.
In het park zijn ongeveer driehonderd vogelsoorten aanwezig. Tot de in het park levende roofvogels behoren de steenarend, de slechtvalk en de havik. Nachtvogels die in het park leven zijn onder andere de bosuil, de steenuil, en de oehoe. Andere vogels zoals de lijster, de kortsnavelboomkruiper, glanskopmees en de zeldzame witrugspecht bouwen hun nesten in de bossen. Hoger in de bergen treffen we de sneeuwvink, de alpenheggemus en de steenpatrijs aan. In de nattere delen van het park kunnen we wilde eend, de fuut en de blauwe reiger zien.
Ongeveer dertig soorten amfibieën en reptielen leven in het park van Abruzzo waaronder de spitssnuitadder, de gevlekte salamander en de brilsalamander. In de meren en beekjes zwemt de forel.
In de door rivieren ingekerfde dalen kunnen we genieten van een rijke oevervegetatie bestaande uit populieren, wilgen en elzen. Hogerop treffen we de typische soorten van de bossen van de Apennijnen aan met als belangrijkste soort de beuk. Andere soorten zijn de esdoorn, laburnum, hazelnoot, wilde appel, wilde peer, wilde kers en, wat minder vaak, de hulst. Pijnbossen van zwarte dennen zijn te zien bij de Villetta Barrea en de Camosciara.
In de lente en zomer gaat het park gehuld in een kleurenpracht als de gentianen, gentianela’s, viooltjes, pioenrozen, vergeet-mij-nietjes, akelei en irissen bloeien. Trots van het park is echter de “Kleine schoen van Venus” of de “Slof van onze dame”, de grootste, in het wild groeiende Italiaanse orchidee.
Het park kan in het hele jaar door bezocht worden. Ook zijn er rondleidingen langs natuurlijke paden.
In het jaar 1923 werd het park bij wet vastgelegd. Ten gevolge van verschillende uitbreidingen telt het park tegenwoordig 44.000 hectare. Maar liefst 22 steden, die liggen in de provincies L’Aquila, Frosinone en Isernia, behoren tot het park. De talrijke dalen en drie bergmassieven met hoogtes van meer dan tweeduizend meter, Monte Petroso 2.249 meter, Monte Marsicano 2.245 meter, Monte Greco 2.285 meter en Monte Meta 2.242 meter, werden in het verleden gevormd door gletsjers en karstprocessen. De hooggelegen rivier de Sangro ontspringt hier en baant zich vervolgens een weg door heel het beschermde gebied. Andere rivieren die door het park stromen zijn de Melfa, de Giovenco en de Volturno. In het park en zijn omgeving treffen we verschillende natuurlijke meren aan zoals Vivomeer, het Pantaniello-meer en het Scannomeer. Daarnaast zijn er nog de stuwmeren van Barrea en van de Montagna Spaccata.
In 1980 startte het Onafhankelijk Bestuur van het “Nationale park van Abruzzo”, dat belast is met het beheer van het park, met een zoneringsproject waarbij het hele terrein in zones werd onderverdeeld. Voor gebieden die volledige bescherming genieten, gelden zeer strenge beperkingen, maar in de andere zones zijn de regels waaraan de toerist zich dient te houden, soepeler. Op dit moment is het park in vier zones onderverdeeld: een reservaat met volledige bescherming, een algemeen reservaat, een beschermde zone en een ontwikkelingszone. In bijna elke stad zijn een centrum voor reisinformatie en streekkantoren te vinden. Ook is er een centrum voor ecologisch onderzoek in de Apennijnen. Hier worden de zeldzaamste diersoorten bestudeerd. In het park leven beren, gemzen, wolven, herten en reeën.
Het symbool van het park is de Marsicaanse bruine beer die tot voor kort een met uitsterven bedreigde diersoort was. Op dit moment lijkt het erop dat het gevaar bezworen is dankzij de beschermingsmaatregelen van het Bestuur. In het park en de nabijgelegen bergen leven ongeveer tachtig bruine beren.
Het Bestuur van het Nationale park van Abruzzo heeft ook initiatieven genomen voor andere terreinen. Een voorbeeld hiervan is de Actie Gemzen. Dankzij deze actie is deze herbivoor weer terug op de Majella en de Gran Sasso.
In het park leven ongeveer veertig wolven. Dankzij de San Francesco-actie (welke met hulp van het Wereldnatuurfonds twintig jaar geleden werd gestart) werd een informatiecentrum geopend en kwam er een speciaal gebied voor de fauna.
Naast de hiervoor al genoemde zoogdieren, leven er nog ongeveer veertig andere soorten in het beschermde gebied waaronder de wilde kat, de marter, de otter, de das, de poolkat, het wilde zwijn, de eekhoorn en de eetbare slaapmuis.
In het park zijn ongeveer driehonderd vogelsoorten aanwezig. Tot de in het park levende roofvogels behoren de steenarend, de slechtvalk en de havik. Nachtvogels die in het park leven zijn onder andere de bosuil, de steenuil, en de oehoe. Andere vogels zoals de lijster, de kortsnavelboomkruiper, glanskopmees en de zeldzame witrugspecht bouwen hun nesten in de bossen. Hoger in de bergen treffen we de sneeuwvink, de alpenheggemus en de steenpatrijs aan. In de nattere delen van het park kunnen we wilde eend, de fuut en de blauwe reiger zien.
Ongeveer dertig soorten amfibieën en reptielen leven in het park van Abruzzo waaronder de spitssnuitadder, de gevlekte salamander en de brilsalamander. In de meren en beekjes zwemt de forel.
In de door rivieren ingekerfde dalen kunnen we genieten van een rijke oevervegetatie bestaande uit populieren, wilgen en elzen. Hogerop treffen we de typische soorten van de bossen van de Apennijnen aan met als belangrijkste soort de beuk. Andere soorten zijn de esdoorn, laburnum, hazelnoot, wilde appel, wilde peer, wilde kers en, wat minder vaak, de hulst. Pijnbossen van zwarte dennen zijn te zien bij de Villetta Barrea en de Camosciara.
In de lente en zomer gaat het park gehuld in een kleurenpracht als de gentianen, gentianela’s, viooltjes, pioenrozen, vergeet-mij-nietjes, akelei en irissen bloeien. Trots van het park is echter de “Kleine schoen van Venus” of de “Slof van onze dame”, de grootste, in het wild groeiende Italiaanse orchidee.
Het park kan in het hele jaar door bezocht worden. Ook zijn er rondleidingen langs natuurlijke paden.
Donderdag 10 april 2008
En wat kun je allemaal doen met Limoncello!!
Limoncello wordt ook gebruikt met ijs, fruitsalade, in longdrinks en cocktails zoals bijvoorbeeld:
- Lemon chill - Aperitief:
1 deel campari, 3 delen limoncello, 3 delen ananassap, 3 delen tonic
Mix alles en serveer in hoog smal glas met ijs en schijfje citroen.
- Yellow Hurricane - Long drink:
3 delen limoncello, 5 delen cointreau, 2 delen dry gin
Mix alles met ijs en serveer in een long drink glas
en schijfje citroen en rietje.
- Golden sunrise - Cocktail:
4 delen limoncello, 2 delen tequila, 4 delen tonic
Mix alles en serveer in een cocktailglas, voeg een ijsblokje toe
en een schijfje citroen.
- Exotic ice - Dessert:
1 bolletje citroenijs, 1 bolletje vanille ijs, 1 glaasje limoncello
Mix alles met een mixer en serveer in een champagneglas
- Limoncello Only - Digestief: Limoncello ijskoud geserveerd in een ijskoud glaasje is een excellent digestief
Dinsdag 8 april 2008
Limoncello
Limoncello:
Ik heb dit heerlijke drankje voor het eerst gedronken bij onze lieve vrienden Fam Giara.
Ik wist dat limoncello gemaakt werd van de schillen van een citroen en het liefst van citroenen van Sorento of de Amalfi-kust, Sicilië. Tijdens onze vakantie in Loretto Aprituno kwam ik deze citroenen tegen en een heerlijk recept van plaatselijke bewoners Fam.Laurella. We brengen elke Italië-vakantie een paar liter 95% alcohol mee en een paar zakken met Afmalfi-citroenen. Het recept luidt als volgt:
10-12 dikke (Amalfi-)citroenen, 1 liter 95% alcohol, 1 kg suiker en 2 liter mineralwater(naturel).
Je schilt de citroenen met een dunschiller, doet deze in een grote pot, alcohol erbij en een dag of 2 laten trekken. Af en toe eens met de pot schudden. De alcohol onttrekt de smaak aan de citroenen en na een paar dagen is de alcohol mooi geel. Schillern eruit filteren, recentelijk ontvangen tip is de schillen in de keukenmachine fijnmalen, invriezen en is verder te gebruiken als citroenpulp voor te bakken. Citroensap kan ook geperst worden en vervolgens ingevroren. Maar dat terzijde.
Je zet de 2 liter water op een laag vuurtje en voegt geleidelijk de suiker toe totdat hij opgelost is, even laten afkoelen en mengen met de citroenalcohol. Vervolgens bottelen, etiketje erop en koel zetten. Voor consumptie geldt: hoe kouder, hoe beter. Dus diepvries. Als je het water vervangt door langhoudbare melk kun je crema di limoncella maken. Ook zeer lekker.
Dinsdag 8 april 2008
Pizza:
Het bekendste Italiaanse recept is natuurlijk de wereldberoemde pizza. Iedereen weet wel zo'n beetje waarmee je de pizza kan beleggen. Mijn inziens is het belangrijkste de samenstelling van het deeg en de baktijd. Om met het laatste te beginnen, het is belangrijk dat de bodem van de pizza zo snel mogelijk krokant is, zodat de ingrediënten hun smaak blijven behouden. Onnodig lange baktijden beïnvloeden de smaak van de pizza nadelig. De oven zo heet mogelijk zetten en het rooster op de eerste richel zodat je pizzabodem van onderen flink heet wordt.
Terwijl de oven goed heet wordt, maak ik de overige ingrediënten klaar. Per pizza heb ik ongeveer 200-250 gram meel nodig. Ik gebruik hiervoor patentmeel of grano duro tipo 00 (in de italiaanse winkel te verkrijgen) ofwel harde tarwe voor 2/3 deel, 1/3 deel wordt griesmeel,
Dit harde tarwemeel kan tegenwoordig redelijk vlot gevonden worden in supermarkten of Turkse of Marokkaanse winkels. Het wordt verkocht onder de naam “semolina”. Letterlijk betekent dit griesmeel, zeer fijn griesmeel.
Voor 500 gr meel(duro+griesmeel) voeg ik nog een zakje droge gist en wat zout toe. Dit doe ik in de keukenmachine, meng het eerst en doe er dan voorzichtig lauwwarm water bij totdat de keukenmachine er een bal van maakt. Nog een tien seconden doorkneden en dan is het deeg goed om op een warme plaats te rijzen. Later rol ik het uit, inwrijzen met goed olijfolie, tomatensaus, ham, mozzerealla etc. etc. Na 10-12 minuten is de pizza klaar. Simpel zat.s m a k e l i j k....
Donderdag 13 maart 2008
visrestaurant
verse heerlijke vis...ook in Loreto, RESTAURANTE CARMINE.
We dachten,laten we een menu nemen.Je kent dat hier in België :voorgerecht,hoofdgerecht,dessert.Maar wat we daar kregen,het bleef maar komen,de ene schotel na de andere.
Toen we dan eindelijk dachten dat we het einde gehaald hadden....toen kwam pas de hoofdschotel ! Niet te doen !Maar het was zo lekker,dus
konden we toch niet stoppen.'sAnderendaags hebben we niet meer gegeten,de buik was nog steeds vol.
Echt een aanrader voor wie van lekere vis houdt.Er is ook een uitgebreide wijnkaart in dit sfeervol restaurant.
We dachten,laten we een menu nemen.Je kent dat hier in België :voorgerecht,hoofdgerecht,dessert.Maar wat we daar kregen,het bleef maar komen,de ene schotel na de andere.
Toen we dan eindelijk dachten dat we het einde gehaald hadden....toen kwam pas de hoofdschotel ! Niet te doen !Maar het was zo lekker,dus
konden we toch niet stoppen.'sAnderendaags hebben we niet meer gegeten,de buik was nog steeds vol.
Echt een aanrader voor wie van lekere vis houdt.Er is ook een uitgebreide wijnkaart in dit sfeervol restaurant.
Donderdag 13 maart 2008
zee,zand en bergen
Zee,zand en bergen...
en dat allemaal een uurtje rijden uit elkaar.
Op een half uurtje,ben je aan het gele zandstrand van Pescara.Onze voorkeur gaat naar het strand van Montesilvano.Het is er iets minder druk,alhoewel...in de zomer!Rij je naar het binnenland,dan bevind je je al vlug vele meters boven de zeespiegel.Het nationaal park is fantastisch.Als je een lokale bewoner als gids hebt,dan ontmoet je de mooiste plekjes.
en dat allemaal een uurtje rijden uit elkaar.
Op een half uurtje,ben je aan het gele zandstrand van Pescara.Onze voorkeur gaat naar het strand van Montesilvano.Het is er iets minder druk,alhoewel...in de zomer!Rij je naar het binnenland,dan bevind je je al vlug vele meters boven de zeespiegel.Het nationaal park is fantastisch.Als je een lokale bewoner als gids hebt,dan ontmoet je de mooiste plekjes.
Donderdag 21 februari 2008
sfeerbeelden
enkele sfeerbeelden in het oude stadsgedeelte.
Maandag 18 februari 2008
Laurella
Herinneren jullie het programma 'Ciao bella' ?Eva Pauwels en Joyce Vannimmen trokken doorheen Italië.Wel,hier in Loreto hebben ze overnacht,bij Laurella.
Zaterdag 16 februari 2008
San Zopito
Met Pinksteren is het feest van de dorpsheilige San Zopito. Er was ooit eens een beschermheilige van het dorp,maar de dorpelingen waren in het geheel niet tevreden. Hij deed te weinig voor ze. Dus werd er besloten om in Rome te zoeken naar een andere heilige. En jawel hoor, die was er: San Zopito ,een jonge martelaar die beschermt tegen stormen en demonen. In 1711 werden de overblijfselen van San Zopito ingepakt en meegenomen naar Loreto Aprutino. In de buurt van Loreto aangekomen,was er op het land een boer,Carlo Parlione, met zijn witte os aan het werk.De man stopte niet met werken,toen de stoet met de nieuwe dorpsheilige voorbijkwam. De reuzachtige witte os echter zakte onmiddellijk door z'n knieën .Dit inspireerde de familie om hun os mee te geven.Eens Loreto bereikt,werd een lid van zijn familie miraculeus genezen. En dat nu wordt ieder jaar gevierd met Pinksteren. 's Morgens vertrekt een hele stoet. De stoet,met de os en een de zilveren buste van de heilige, trekt van de piazza naar boven naar de kerk .Op zijn rug zit een jong in het wit gekleed meisje.Zij draagt een parasol.Dan geven de boeren uit de omgeving iedereen wijn en brood met olijfolie. Een geweldig feest wat ieder jaar weer heel veel bezoekers van verre trekt. Een echte aanrader!
Zaterdag 16 februari 2008
olijfolie
De economie van Loreto was steeds gebaseerd op landbouw,en meer specifiek olijfolie.Door een eeuwenlange ervaring,de autochtone soort “Dritta” en het eigen microklimaat ,werd de olijfolie van Loreto wereldberoemd.Eeuwenoude plantages,afgewisseld met nieuwe aanplantingen,sieren de heuvels van Loreto.
De oogst gebeurt manueel.De olijfolie van de eerste persing uit deze streek is typisch fruitig met een bitter en kruidig accent,goudkleurig met een tintje groen,en direct klaar voor gebruik.In het olie-museum kan men de verschillende stadia van productie en ontwikkeling volgen.
Op de foto’s:oogsten van de olijven en binnenzicht van een lokale persinrichting.
Donderdag 14 februari 2008
historie
Loreto heeft haar naam te danken aan “lauro”.Aan de zijde waar oorsponkelijk de stad werd gebouwd ,stond op de top een ‘laurier’bos dat de indruk gaf van een amphitheater…2 heuvels waarop de monniken hun kloosters bouwden.
Ontdekkingen tonen aan de streek reeds bewoond werd in het laag-midden palaeolithicum
De geschiedenis van Loreto Aprutino begint in de 7-8 eeuw VC,zoals blijkt uit opgravingen.Verschillende sporen werden achtergelaten door de Vestijnse troepen en de Romeinen..
Historische documenten tonen aan dat de stad werd verwoest door babaarse troepen en dat de overlevenden Loreto hebben opgebouwd .
Aan de Poggio Ragone (naar Raone di Puliano,12e eeuw) zijn middeleeuwse overblijfselen te zien.Rond de eeuwwisseling komt Loreto binnen de invloed van de grote Benedictijner orde.
De cutuur van de stadspatroon San Michele Arcangelo dateert uit de laatmiddeleeuwse periode.Na de overheersing door van de Noormannen,vanaf 1330,werd de streek beheerd door adellijke families uit Aquino,tot het einde van het feodaal tijdperk,in 1806.
Woensdag 13 februari 2008
een italiaans meezingertje!!
Als je dit kan meezingen dan kun je al aardig Italiaans!!!
http://www.youtube.com/watch?v=ZvA1utmKVxM
http://www.youtube.com/watch?v=ZvA1utmKVxM
Woensdag 13 februari 2008
Penne, een klein gezellig stadje!
We hebben een een bezoek gebracht aan Penne. We wilden nu eindelijk eens zien hoe de stad eruit ziet,zo'n 10 km van Loreto. Deze stad heeft het echte Italiaanse sfeertje. Kleine straatjes, binnenhofjes, verborgen tuinen en kapelletjes. En terwijl we door de straatjes liepen roken we de heerlijke etensgeuren uit de keukens. En de restaurantdeuren staan altijd uitnodigend open voor jouw.Toen hadden we echt het Italiaanse-leven-gevoel. Heel erg leuk. Het stadje is klein en heeft nauwelijks winkels, dus shoppen zat er helaas niet bij.Wel een authentieke italiaanse schoenmaker en kleermaker zijn er aan het werk op een oude ambachtelijke manier, ze werken ongestoord verder als je ze aan het uitstalraam gade sla.
Dinsdag 12 februari 2008
bekende vriend
Tijdens ons verblijf in Loreto hebben we een oude vriend,na vele jaren,terug ontmoet.Hij heet Maurizio Ruzzi.Hij is l'artista,de kunstenaar.
Hij heeft vele kunstwerken geschilderd,maar werkt ook met hout en andere materialen.Binnenkort heeft hij een expositie in Firenze en Milaan.
Wat je altijd terugvind in zijn werken,is het torentje met twee verticale streepjes.Een inspiratie uit Maastricht,vertelde hij.
Zijn website:http://www.myspace.com/maurizioruzzi.
De moeite om eens te gaan kijken.
Maandag 11 februari 2008
situering
Huidige staatskundige indeling Italie is opgedeeld in 21 regio's, deze regio's zijn verdeeld in provincies en de provincies zijn opgedeeld in verschillende "comuni". Een comune is de regio die bij de kleinere steden en dorpen, die een stadhuis hebben, hoort. Abruzzo is een van de 21 regio's. Er wonen ongeveer 1,5 miljoen mensen. De kuststreek is dichterbevolkt dan het westelijke deel, waar nog altijd volkomen verlaten, maar prachtige plaatsen te vinden zijn. Maar ook de kuststreek is nog bijzonder rustig vergeleken met andere kuststreken. Hier kun je je auto nog parkeren als je een dag naar het strand wilt. Abruzzo is onderverdeeld in 4 provincies. De provincies zijn genoemd naar hun hoofdsteden: L’Aquila is de hoofdstad van Abruzzo. De stad ligt 700 m boven de zeespiegel, aan de voet van de Gran Sasso (2.914 m) en heeft ongeveer 50.000 inwoners. Deze provincie is de grootste van Abruzzo en grenst aan Lazio. De stad Chieti is ouder dan Rome en ligt karakteristiek boven op een heuvel (330 m). Chieti ligt tussen de Adriatische Zee (ca 15 km) en de imposante berg de Maiella. De provincie grenst aan Molise. Teramo is een kleine stad en ligt 265 m boven de zeespiegel. De provincie is de meest noordelijke, grenzend aan Marche. Aan de kust van de Adriatische Zee, aan de rivier met dezelfde naam, vinden we de grootste en belangrijkste stad van Abruzzo: Pescara. Het is de jongste en modernste stad in Abruzzo en heeft ongeveer 200.000 inwoners. Er is een grote vissershaven en een grote jachthaven voor de pleziervaart.
Vrijdag 8 februari 2008
Hoe bereik je Pescara????
Met het vliegtuig
In de zomer zijn er dagelijkse vluchten vanuit London Stansted en Frankfurt Hahn naar Pescara. Ook regelmatige vluchten vanuit Bruxelles Charleroi en Parijs CDG . En natuurlijk zijn er vluchten vanuit Milaan Linate, Rome Fiumicino en Turijn naar Pescara. Klik voor meer gedetailleerde informatie op Abruzzo airport
Met de trein
Pescara en de rest van de kust is goed bereikbaar via de trein. Pescara is een van de belangrijkste spoorknooppunten van Italie. Klik voor meer gedetailleerde informatie op Trenitalia
Met de bus
Door heel Abruzzo zijn uitstekende busverbindingen. Als je van Rome (Tiburtina) naar Pescara wilt reizen of vice versa dan is de bus een prima vervoermiddel. De reistijd is ongeveer 2,5 uur, terwijl de trein er 4 uur over doet. N.B. Neem vanuit het vliegveld bij Rome eerst de trein naar Tiburtina. Klik voor meer gedetailleerde informatie op Arpa Autolinee Regionali Pubbliche Abruzzesi
Vanuit het westen
Van Rome naar Pescara ligt de mooiste snelweg van Italie. De weg loopt dwars door de nationale parken van Abruzzo. Met de auto kost het ongeveer 1,5 uur om van Pescara naar Rome te rijden. Naar het vliegveld (Fiumicino), wat aan de kust ligt is het ca 30 minuten meer. Ook zijn er dagelijkse binnenlandse vluchten Rome-Pescara (reisduur ca 40 minuten).
Vanuit het oosten
Dagelijks gaat er een snel-boot naar Kroatie (ca 3,5 uur). Ook naar Griekenland zijn er goede bootverbindingen.