Schrijfwijze
Bij mijn bezoek aan de verschillende families werd mij steeds dezelfde vraag gesteld: “Wordt Blyweert geschreven met ij of y ?”.
In Frankrijk komt vandaag enkel de schrijfwijze Blyweert voor. Het zijn allen afstammelingen van uitwijkelingen uit Steendorp in de tweede helft van de 19e eeuw.
In Vlaanderen, Brussel en Wallonië vinden we vandaag nog drie schrijfwijzen: Blijweert, Blyweert en Bleyweert.
Hoe is dit verschil te verklaren.
Eenduidige regels wat betreft de schrijfwijze van de familienamen zijn er pas sinds de Franse bezetting van de Nederlanden.
De Franse “Code Civil” werd afgekondigd op 21 maart 1804. Vanaf 1807 wordt de “Code Civil” de “Code Napoléon”.
Deze bepaalt dat wat betreft de familienaam “il est défendu de le céder ou d’y faire le moindre changement, à moins d’avoir obtenu l’autorisation spéciale du chef de l’Etat, par exemple en raison de sa consonance ridicule ou des confusions déshonorantes auxquelles il prête”.
De wettelijke schrijfwijze van de familienaam is sindsdien deze die te vinden is in de geboorteakte. In de eerste jaren na de invoering van de Burgerlijk Stand wordt tegen deze regel nog veel gezondigd. Laten zullen ambtenaren nog regelmatig voor misverstanden en vergissingen zorgen.
De invoering van de Burgerlijke Stand en de bepalingen van de “Code Napoléon” m.b.t. de “patronymes” verklaren de nog bestaande schrijfwijzen. Bij de eerste geboorteaangiften na de invoering van de nieuwe richtlijnen noteerde de ambtenaar van de Burgerlijke stand nu eens de pasgeborene als Blyweert, dan eens als Blijweert en in de streek van Wachtebeke-Zelzate als Bleyweert. Soms gebeurde dit op basis van de schrijfwijze die door de aangever werd medegedeeld verwijzend naar de notatie in de parochieregisters, soms op initiatief van de ambtenaar. In de Franse tijd en in de periode na de scheiding van Vlaanderen en Nederland : "La Belgique sera latine ou elle ne sera pas", wordt onder invloed van de verfransing de IJ nogal eens vervangen door de Y.
Sinds deze eerste geboorteaangiften zou de schrijfwijze van de familienaam bij de afstammelingen onveranderd moeten zijn doorgegeven, dus dezelfde als deze van vader, grootvader, overgrootvader, enz.
