Kleurige Dinsdag

Prettige Maandag
nu het weer wat warmer word

Na regen komt (mischien) Zonneschijn !!!




Op vleugels van de wind, als een vlinder meegevoerd,
naar de achterkant van de regenboog.

dat zou het moeten zijn
maar niets is minder waar
vandaag de koudste Meidag

De waarheid houdt iedereen bezig.
Sommige met het zoeken ernaar,
maar de meesten met het vluchten ervoor.

een Prettige Donderdag

Is Mei nat,
de droge Juni volgt zijn pad.
 

Meiklokjes
brengen Geluk

She talk about people
That she don't know
She talk about people
Wherever she go

She just talk
Talk too much

Een prachtig stralende zon
Die de aarde doet verwarmen
Als dat eens vaker kon
Ik sluit de lente in mijn armen

Een fijn Weekend

.
..

dat hoop ik toch
want ik voel mijn spieren verstijven

Hallo 
wegens het slechte weer
 ben ik dan maar wat gaan schilderen

met Happy gaat het heel goed
ze word nu 6maand en weegt 1,900kg
ze is een heel slim hondje en heeft al veel geleerd

Een parel is een hard, rond voorwerp dat door bepaalde weekdieren (hoofdzakelijk oesters, soms slakken) wordt gemaakt, en dat opgevist wordt om als sieraad te dienen. De glans van parels hangt van de reflectie en de breking van het licht in de doorzichtige lagen af. Naarmate de laagjes dunner en talrijker zijn, is de glans fijner.

.

Vervlogen in tijd alweer, die ene zomer,
als een saga, de dingen eruit voortgekomen
herfst staat aan de deur van het niemandsland
een vlinder strijdt, door storm langs verlaten kant,
zoekend de klaproos en vergane roem

doorweekt, hagel, geschut... met gebroken vleugels
stort hij neder in het land van ijzer en wake
op door in het verleden rood gekleurde grond
vervlogen strijders, onzichtbare handen, 't ijzerfront
dragen zorg voor hun volk.. waken, verlaten niet
tillen uitgeputte vlinder tot aan de voet der ijzertoren
waar groeit de klaproos, door vlinders uitverkoren

symbool voor strijd, stormzang, met gebogen hoofd
ontwaart ze haar verdronken vlinder, verdoofd
opent ze nog éénmaal haar zuivere kelk
ontvangt uit schemerhanden de moegestreden vlinder
in haar besloten warmte, haar hartenkelk
om saam, ’s lands stormen te doorstaan

samen één, wachtend op terugkeer van lentepracht
bevrijding, het smachten, ‘t minnen op een lentedag
hun levenskracht komt voort uit elkaar
uit 't land van ijzer en wake
alwaar velen in smarten zijn vergaan
blijft de klaproos en de verdronken vlinder
als mythe er altijd bestaan.

 Hendrik Hoogland,

Als een bloem zo is het leven
‘t Begin is teer en klein.
De één die bloeit uitbundig,
De ander geurt heel fijn.

Sommige bloemen blijven lang,
Weer andere blijven even.
Vraag niet bij welke groep je hoort,
Dat is het geheim van het leven.

Een beetje keur in deze grauwe lentedagen