
Altijd mooi, zo een zicht op de stad vanaf het belfort.
De Simon Stevinplaats, de Steenstraat, de Sint Salvatorskathedraal en het Concertgebouw, ...
Als kind droomde ik dikwijls, echt dromen hé, dat ik overzicht had over een stadje en altijd kon zien waar iedereen wandelde of fietste en naartoe ging, dat ik bijvoorbeeld de auto's in de straat kon controleren, kon sturen. Het waren heerlijke dromen. Dat was geen grootheidswaanzin hé, gewoon een kleine stap verder dan het spelen met een simpele blokkendoos of een Märklin treinspoorweg. Ik had er zelfs geen blokkendoos of Meccano voor nodig: het zat allemaal in mijn hoofd. Kon ik toen ooit als kind vermoeden dat mijn dromen tegenwoordig werkelijkheid zijn, dat de politie in principe, als ze genoeg middelen heeft, een hele stad kan controleren en zelfs sturen. Dat ze kunnen weten waar iedereen op elk ogenblik is, en wat iedereen doet. Big Brother is watching you. Brrr, angstaanjagend eigenlijk. Dat zo iets onze gemeenschap ook ten goede kan komen is onlangs bewezen met de speurtocht naar de MP3-moordenaar in het Centraal Station van Brussel. Dankzij verschillende camerabeelden werd de dader ontmaskerd.