indianen

De derde foto van deze plaats ergens in Brugge.  Of hoe een oude zuil in een nieuwer gebouw ingewerkt is.  Weet u waar u dit kunt zien?

Het trouwen zit weer in de lift.  Ik bedoel hiermee niet het trouwen in het algemeen, maar het trouwen in deze periode van het jaar.  En de zaterdag is natuurlijk de dag bij uitstek waarop geliefden elkaar het jawoord geven.  Stralend weer vandaag trouwens, wat kan een mens dan nog meer verwachten?  Brugge leent zich bij uitstek om op een originele manier in het huwelijksbootje te stappen.  Waarom niet er een huwelijkskoetsje van maken en zo naar het stadhuis rijden?  03-06-06, het is een datum die dit koppel nooit zal vergeten.             

De familie en getuigen hebben er duidelijk zin in om van deze dag iets onvergetelijks te maken.  Hier dendert hun koets over de kasseien van de Markt.  

Dit is iets wat me al lang intrigeert.  Eerst en vooral: dit kunt u zien tussen twee huizen in langs het Walplein.  Tussen de bomen in bemerkt u de ingang tot het begijnhof met het beeld van de heilige Elisabeth.  Wat mij vooral bezighoudt is dit gebouw links.  Als ik me niet vergis wordt het nu gebruikt als (drank-) opslagplaats voor de cafetaria van de brouwerij 'de Halve Maan' ook gekend als brouwerij 'Henri Maes'.  Maar, vraag ik me af, wat kan dit gebouw vroeger geweest zijn?  Bij een eenvoudige navraag kon men het mij niet vertellen.  Als er iemand dit herkent en weet wat de vroegere bestemming van het gebouw was (een kapel misschien?), aarzel dan niet om te reageren.

De berm van het kanaaleiland

Nog een fotootje van de wisselzone die bij de allereerste kwarttriatlon van Brugge twee jaar geleden gelegen was vlak naast de Gistfabriek.  De dames hadden met enkele minuten voorsprong mogen starten maar na die 1 kilometer zwemmen hadden de betere mannen al het gros van de vrouwen ingehaald.  In antwoord op de opmerking van Hildegarde: ja, op blote voeten.  Het zijn meestal de profs die op die manier de wisselzone van het fietsen uitlopen.  Het reglement bij triatlon zegt dat nog niet gefiets mag worden zolang men de wisselzone niet verlaten heeft.  Vandaar het lopen met de fiets aan de hand.  Er bestaat zo een kliksysteem waarmee de fietsschoenen al vooraf op de fiets geklikt worden.  Eenmaal men de wisselzone verlaten heeft springt men de fiets op en in een wip zitten de voeten in de schoenen.  Dit is allemaal uitgedacht om zo weinig mogelijk tijd te verliezen.  Maar ik geef toe, het zal niet zo aangenaam lopen geweest zijn op die kasseien.

Een tweede foto, genomen op de plaats in Brugge die we zoeken.  Waar is dit?

Laatst had ik het over de graftombe van Adriaan van Haveskerke met zijn twee vrouwen en hoe onbewust een legende daarrond gecreëerd werd.  Terloops verwees ik naar het bezoek aan Brugge van de aanstoker van die legende, de Franse schrijver Maurice Barrès, waarbij die Barrès waarschijnlijk ook dit grafmonument in de Sint-Jacobskerk moet gezien hebben want elementen van hier verweefde hij ook in zijn verhaal.
Om deze kapel te zien moet u de hele Sint-Jacobskerk door want ze bevindt zich in de uiterste hoek rechts.  Op vraag van Ferry de Gros, een edelman aan het hof van Filips de Schone werd deze kapel, 'la chantrerie', gebouwd.       

Net zoals Adriaan van Haveskerke is ook deze Ferry de Gros 2 keer getrouwd geweest.  Eerst met Philippine Wielant.  Die stierf in 1521.  Vier jaar later hertrouwde hij met Françoise D'Ailly, dame de Boudigny.  Ook zij stierf nog voor hem.  Hijzelf stierf in 1541.          

Deze grafkapel staat vol symboliek: spreuken, wapenschilden, versieringen.  We werpen nog één blik op de zoldering: weeral die sierlijke lijnen, het wapenschild in het midden en de namen van de vier evangelisten.

Tot eind vorige maand kon de stadfiguur van Brugge verkozen worden.   Vandaag stond in het Nieuwsblad/het Volk al een uitslag.  And the winner is ... degene die ik al lang op mijn blog van 25-04-2006 voorspeld had die het zou halen.   Terwijl het de andere kandidaten (waaronder Geert Van Hecke van de Karmeliet, Luc Van Lierde of Raymond van het Groenenwoud) geen moer kon schelen of zij de stadsfiguur zouden worden of niet, ging 'Baron Polydor van het Smouthuus' quasi van deur tot deur om stemmen voor zichzelf te ronselen.
Verkiezingen, ach!

Bij een geleid bezoek (de enige mogelijkheid hier trouwens) aan de brouwerij Henri Maes aan het Walplein mag de beklimming naar de hoogste verdieping niet ontbreken.  Van daar uit heeft men namelijk een prachtig uitzicht op de nabije omgeving.  Nu was dat de laatste tijd niet meer mogelijk omdat de reling op enkele plaatsen stuk was en zo een bezoekje niet meer veilig geacht werd.  Het heeft een tijdje geduurd om het te herstellen, maar kijk: bezoekers mogen er weer op, dus het zal opnieuw in orde zijn.

Ik wil nog even terugkeren op de tentoonstelling 'Go West' die gratis te bekijken valt in het Provinciaal Hof op de Markt.  In een van de kastjes is dit te zien.  Omstreeks 1910 was er in de Steenstraat nog een filiaal van de 'Red Star Line', de legendarische maatschappij die via Antwerpen schepen inlegde die uitsluitend voeren naar zowel de Verenigde Staten als Canada.   Herkent u deze plaats?    

Herkent u de plaats van de vorige foto.  Hier is nu een gekende tearoom dat de twee aparte gebouwen van vroeger beslaat.  Het ligt in de schaduw van de Sint-Salvatorskathedraal.  Let ook eens goed hoe Brugge de laatste tijd zijn huizen gerestaureerd heeft.  Er is bijna geen beter voorbeeld mogelijk om te vergelijken als hier.  Waar de twee huizen honderd jaar geleden er nog uitzagen als twee doodgewone huizen heeft men er vooral de laatste dertig jaar naar gestreefd de oorspronkelijke historische situatie te herstellen.  Weinig is authentiek natuurlijk, het blijven kopieën, vooral die ornamenten, maar zegt u nu eens zelf: wilt u lopen door de Steenstraat anno 1910 of door de Steenstraat anno 2006?  Mijn keuze is gauw gemaakt.

Een nieuwe fotovraag aangezien Leo De Raedt de vorige plaats herkende.
Eén foto, één vraag: waar in Brugge is dit?