Rochus in de Oude Gentweg

In tegenstelling tot het vorige bericht bevindt het Kattepoortje zich in de Oude Gentweg, meer bepaald op het huisnummer 169.  Het fort het Kattepoortje herbergde in de 19e eeuw een kleine honderd personen.  Hier was het dat voor het laatst in Brugge een cholera-epidemie uitbrak.  Om dit te herdenken werd het beeldje van de heilige Rochus boven het poortje geplaatst zodat deze schutsheilige de bevolking behoeden zou voor verdere \"pestilentiën\".

Nu iets totaal anders.  Verleden jaar ben ik op zoek gegaan naar alle nog duidelijke verwijzingen in de binnenstad in verband met de pest, de cholera en andere besmettelijke ziekten die er ooit in de stad Brugge geweest zijn.  Tot mijn eigen verbazing is er nog heel wat te zien. 
Enfin, waar begin ik best mee?  Met een van mijn favorieten dan maar: de Heilige Rochus.  Brugge wordt de Mariastad genoemd omdat je haast geen straatje kan inlopen of je komt er een beeldje van Maria tegen.  Niet zo prominent aanwezig, maar desalniettemin vrij opvallend voor wie er eens bij stilstaat, is de Heilige Rochus.  Ik zal het u bewijzen.  We starten in de Nieuwe Gentweg.  Vlakbij de Gentpoort bevindt er zich een beluik, het Kattepoortje genaamd.  Via dit poortje kan je er binnen.  We gaan niet binnen maar kijken boven de poort en bemerken, jawel, de Heilige Rochus.

Om nog heel even op die vandalenstreken terug te komen in verband met het standbeeld van Maria van Bourgondië aan het Muntplein.  Ik vermoed dat de reden waarom het daar precies zo vaak gebeurt precies is omdat het een klein, afgesloten pleintje is vlakbij het centrum waar weinig vensters op uitkijken.  En natuurlijk omdat het beeld laag staat.  Niemand haalt het in zijn hoofd om - ik zeg maar wat - het standbeeld van Guido Gezelle te beklimmen, (behalve Pieter Aspe die in een van zijn boeken  iemand het standbeeld 's nachts laat beklimmen, springstof aanbrengen en het beeld laat ontploffen, maar dat is uiteraard fictie).

Deze namiddag is er Milaan - San Remo op de buis maar hier op Bruggeblog krijgt u alvast een voorsmaakje van de Ronde van Vlaanderen.  Aan u om te ontdekken wie wie is.

Allez, om vandaag toch maar in schoonheid te eindigen.  \'k Zal niet zeggen dat \'t een schilderij van Rembrandt is, maar \'t is toch een Rembrandt.

U denkt dat ik dit truqueer?  Bah neen, bijlange niet.  En om dat te bewijzen geef ik straks nog zo\'n foto.

Nu aan het Muntplein.  Als het magere broertje van den Billy uit de pseudo-reality TV-reeks "16+" op Een toont dit kereltje hoeveel respect sommigen hebben voor het culturele patrimonium.
Margaretha van Bourgondië, een standbeeld van de gekende kunstenaar Jules Lagae, moest er deze keer aan geloven.  De man draait zich om in zijn graf als hij dit ziet.

U merkt het onderhand ook wel: qua artistieke waarde is hier weinig aan verloren gegaan in deze Verloren hoek door dit af te breken.  Alleen is het misschien jammer dat de jeugd daardoor tegenwoordig een speelterrein waar zij zich eens echt konden op uitleven minder heeft.  Maar akkoord: dit was duidelijk een staaltje van stadsverloedering waar Brugge korte metten mee gemaakt heeft.

Excuseer voor de mindere kwaliteit maar in die periode bezat ik voorlopig alleen nog maar een klein digitaal toestelletje.

Deze, en de volgende foto\'s werden genomen in dat voormalig schooltje tijdens de zomer van 2003, dus nog niet zo erg lang geleden.

Ik wil nog eens terugkomen op mijn rubriek \"graffiti\".  Dan bent u er meteen ook definitief van verlost.  Op het einde van \'t \"Snakkerstratjie\" aan de rechterkant, midden in de wijk de Verloren Hoek bevond zich tot voor kort naar  ik vermoed iets wat vroeger een schooltje moet geweest zijn.  Alles werd afgebroken en deze nieuwbouwgarages kwamen in de plaats.

Bedoelen ze hiermee het aldaar verzamelde prostaatclubje?
Weerom: je moet niet zoeken naar het bord.  Het heeft er enkele maanden zo bijgestaan tot een snugger iemand vond dat men daar "Bisdom" mee bedoelde. 

Een tijdje terug organiseerde Brugge een soort van graffitifestival, genaamd \"Young Primitives\".  Van alle werken heeft de stad alleen die aangekocht die nu nog aan het Arentshuis hangen.  Al de rest is verdwenen.  Eén blik op dit recente verleden krijgt u hier.  Dit werk hing aan de buitenmuur van de kruidentuin van het Oud Sint-Jan in de Mariastraat. 

Gelijk kaderde het graffitispuiten in een groter geheel van met luide hiphopmuziek spuiende blasters, veel aanwezige jeugd, elk op zijn manier op het schaakbord dansend-draaiend (die stijl zal wel een naam hebben, maar daar ben ik niet echt mee vertrouwd) ... kortom, 't was een hele happening. 

Ab-so-luut schone graffiti