terug het water in

En dan wordt het een klein stukje klunen.  Maar in tegenstelling tot het klunen in de Elfstedentocht is klunen hier flink wat lastiger.

Vandaag is het een hoogdag voor de Brugse kajakkersvereniging.  Een dag in het jaar mogen zij de reitjes opvaren, en dat is uitgerekend vandaag met dit prachtige weer.  Het is ondertussen een leuke traditie aan het worden.  Leuk voor hen, maar ook leuk voor de toeristen.  Vertrokken vanuit de kajakkersclub komen de deelnemers Brugge binnen via het Minnewater.

Tommeke heeft gisteren niet gewonnen, maar kom, 't was toch een ploegmaat van hem die met de bloemen ging lopen.  Ik ben benieuwd hoe het in de Ronde van Vlaanderen zal uitdraaien.

Als uitsmijtertje voor vandaag.  Hiermee stop ik.  Slaap wel, en tot morgen.

Gelijk heb ik mezelf nog eens gefotografeerd.  Niet dat ik narcistisch ben maar glas weerspiegelt nu eenmaal alles (... of toch bijna alles, hihi).

Prachtig toch, tenminste als het werkt!

Onlangs meldde ik de belabberde staat van dit kunstwerk in die glazen bak vlakbij de Conzettbrug over de Coupure.  Dat ik dit kunstwerk echt niet ongenegen was bewijst dit en de volgende twee foto\'s.

Opvallend eigenlijk dat deze pestheilige steeds voorkomt in wijken waar vroeger echte volksbuurten waren.  De hygiënische toestand was er trouwens ronduit erbarmelijk.  De statistieken in de Brugse archieven bewijzen dat uigerekend daar de meeste slachtoffers van epidemieën zoals (builen-)pest en cholera vielen.
Opvallend ook dat H. Rochus bijna altijd aangebracht is op de hoek van een straat.  Het volk wilde hem duidelijk een prominente plaats toebedelen.
Dit huis hier in de Kammakersstraat is nog niet zo oud.  Het kastje is merkelijk ouder.  Dus werden kastje met beeld vermoedelijk uit het oude huis verwijderd en in dit nieuwe huis ingemetseld.

Om maar te bewijzen dat anno 2006 de heilige Rochus nog altijd op het Brugse straatbeeld zijn stempel drukt.  Hij is zoals de volksmond het zo treffend aanduidt: "goed maar niet gekend". 
Het is te zien op de hoek van de Kammakersstraat en de Lane.

Op de hoek van het Walplein en de Wijngaardstraat bevindt dit curieuze beeldje zich.  Zeg nu zelf.  Al die stromen toeristen die hier passeren op weg naar het Minnewater en het Begijnhof.  Als er één op de duizend personen die hier langskomen deze heilige opgemerkt heeft zal het al veel zijn.  Laat staan dat er iemand weet wat hij symboliseert.

Het huis zelf is eigendom van de zusters Maricolen.  Weer is de heilige uitgebeeld met zijn hand wijzend naar de moedervlek.  En alweer staat een hond trouw naast hem met een stuk brood.  Bemerk ook de bedelzak.
Wilt u meer info over de pest, dan kan je o.a. met de volgende sites al een heel eind weg.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Pest_(ziekte)
http://www.digischrift.nl/lessen/pest/
http://www.spreekbeurten.info/pest.html
http://www.geschiedenis.nl/index.php?option=com_content&task=view&id=512&Itemid=149
Dat moet in die tijd verschrikkelijk geweest zijn.  Vooral ook omdat de mensen echt niet wisten wat het was en ze gaven alles en iedereen er de schuld van.  Geen wonder ook dat de zogenaamde pestheiligen, waaronder deze Rochus, aanbeden werden.
En zeggen dat Brugge, als je het vergelijkt met vele andere steden en streken, er iedere keer nog relatief goed van afkwam.

We trekken nu naar Rozendal.  Rozendal 15.  Op de hoek met de Groenestraat staat hij hoog te prijken in een hoekgevelkast.  Het is een gepolychromeerd beeld.

Op het eenvoudige houten bord onder het H. Rochusbeeld staat iets te lezen.   Door de tand des tijds is het bijna niet meer leesbaar.  Het wordt de hoogste tijd dat men er een nieuw plaatst.  Op het bord staat te lezen:
\"O Sinte Rochus, pestpatroon.
Gedenk toch onzer voor Gods troon
Kom ons ter hulp in onze nood
Wij loven U tot ter dood.\"