gesluierde toeristen

Nog altijd geen respons.  Dan maar een derde foto van deze plek in Brugge centrum op u loslaten.  Waar is dit?

En dit is dan die fameuze oranjerie.  Alles is in Lodewijk XVI stijl.  Hier kregen wij koffie en taart.  Doorheen de ramen hebt u een apart uitzicht op de Dijver.  Weet dat deze ruimte voor feesten kan afgehuurd worden.

  Dat het begrip 'mantelzorger' rekbaar is bewijst deze foto. 
De mantelzorger is deze hond die speciaal opgeleid is om dit kind te helpen.  Valt er al eens iets op de grond bijvoorbeeld, dan is de hond er om ervoor te zorgen dat zij het opnieuw in handen krijgt.

Dit is dan de fototentoonstelling 'Mantelzorg in beeld' op de zolders van Hof Lanchals.  Alle personen die rondlopen zijn zelf mantelzorgers, mensen die dag in dag uit klaar staan om een ziek, bejaard of gehandicapt familielid of kennis te helpen.  Zelf help ik mijn vrouw die gehandicapt is.  Het feit dat ik zo vroeg op pensioen geplaatst werd heeft ook met haar handicap en hulpbehoevendheid te maken.  Doordat in 2004 de werkdruk verhoogde kon ik werk, hobby's en thuiszorg niet meer combineren.  Ik sliep de laatste jaren toen ik nog werkte per etmaal meestal maar 4-5 uur.  Tot ik er onderdoor ging.  Nu heb ik me gelukkig kunnen herpakken en dit Bruggeblog is mijn uitlaatklep.

Dit is toen we ons boottochtje op de Reien al achter de rug hadden en uitstapten.  De komende dagen kunt u verschillende foto's van dat boottochtje verwachten maar laat me eerst nog wat vertellen en tonen over die 'dag van de mantelzorger' én over het huis Lanckhals waarvan u op deze foto trouwens de achterzijde langsheen de Dijver, de oranjerie, bewonderen kunt.  Tijdens de Reiefeesten worden van dit gebouw de ramen wagenwijd opengezet en wordt hier altijd wel iets uitgebeeld.  Zo was er tijdens een van die Reiefeesten eens het ballet Olivia Geerolf present om op de plankenvloer een danschoreografie uit te voeren.

Vanuit de Christelijke Mutualiteit werd vandaag de 'dag van de mantelzorger' gevierd.  Aangezien ik ook mantelzorger ben werd ik tot het feestgebeuren uitgenodigd.   Op het programma stond er
1. een boottochtje op de Reien 
2. een rondleiding op de fototentoonstelling 'mantelzorg in beeld' op de zolderverdieping van het Hof Lanckhals
3. een gezellige babbel in de oranjerie van het Hof Lanckhals bij een stuk taart met koffie.
U kunt begrijpen dat ik toehapte.  Een boottochtje op de Reien is altijd leuk en vooral het Hof Lanckhals is een der meest opmerkelijke gebouwen in Brugge en daar komt men ook niet elke dag.
In de inkomhal van het huis dat ook huis de Halleux genoemd wordt valt dit kunstwerk te bewonderen.  Het noemt 'de mantelzorger' en heeft een tijdje op de Burg naast het paviljoentje van Toyo Ito gestaan maar nu staat het hier.

  Die kegels aan de ingang van de musea veranderen constant van kleur.

  In het volkskundig museum kunt u zaterdagavond leren Indisch dansen.  Maar u kunt er ook gewoon eens langsgaan bij deze kleermaker in kleermakerszit.

Ook deze apotheker in het volkskundig museum zal zaterdagavond zijn zaak voor u openhouden van 19u tot 01u 's nachts.

De jeugd steekt natuurlijk graag een handje toe om alles weer af te breken.  Deze witte dingen werden netjes op een rij op stokjes in het midden van de brug opgesteld en dat was het.  Deze namiddag te zien tussen vier en vijf uur.   Waarna alles weer doodleuk afgebroken werd.   Begrijpe wie kan.   Als u het snapt, graag een reactie a.u.b.

Ik heb het over die witte dingen die deze namiddag opgesteld werden in het midden van de Conzettbrug.  Die voetgangers- en fietsersbrug werd een uur lang voor iedereen afgesloten.  Aan weerszijden van de brug stond er zelfs een politieagent.  Dit allemaal om de artiest achteraan op de brug, eveneens in het wit, even zijn ding te laten doen.  Zoals ik dus al zei in de titel: vreemde vogels strijken er hier soms neer in ons Brugge.

Kijk, om al in de ambiance van de nieuwe steekspelen van komend weekend te geraken zijn deze kinderen al op hun manier aan het oefenen hier op de Conzettbrug over de Coupure.

Het is een openbare plaats ergens in hartje Brugge.  Niet de 'Botanieken Hof' of 'Astridpark' zoals Flater gisteren gokte.  Bij mijn weten is daar geen brugje.  Waar is dit dan wel?

Het stadsbestuur heeft unaniem besloten om komende zondag hier langs de Kazernevest nieuwe steekspelen in te richten.  De eerste werkzaamheden zijn zoals u kunt zien al begonnen.  Na de storm van protest na de steekspelen van verleden week vond men dat er iets moest gedaan worden om de teleurgestelde kijkers toch nog dat te geven waar ze recht op hebben.  Deze plaats vlak bij het water leent zich uiteraard veel beter voor zo'n spektakel.  De straat zelf zal tot en met zondag afgesloten worden want daar komen de tribunes.   Uit goeie bron heb ik vernomen dat de burgemeester in hoogsteigen persoon de rol van Jan Breydel zal vertolken.   Hij heeft ons ten stelligste beloofd die dag niet te drinken zodat men achteraf niet moet komen vertellen dat men een zatte Jan Breydel aan het werk gezien heeft.  En ook baron Andries van den Abeele was onmiddellijk bereid om de rol van Pieter de Koninck op zich te nemen.  Hij is altijd al de slimste en de kleinste geweest en dat was Pieter de Koninck ook.  Hilde Decleer had voorgesteld om de rol van Jeanne D'Arc te spelen maar dan wilde baron van den Abeele niet meer meedoen omdat het niet meer historisch verantwoord zou zijn en bovendien zou ze toch maar uit haar rol vallen.  Eén zaak is zeker: iedereen die een geldig toegangsbewijs van de steekspelen van het vorige weekend voorleggen kan mag er gratis in.  De resterende zitjes zullen verkocht worden aan de schappelijke prijs van 10 euro.  Zeg nu nog eens dat de stad niks voor ons doet!  Allen daarheen.  Komende zondag.  Er is een namiddagvoorstelling die om 14u begint en er is ook nog een avondvoorstelling en die begint om 22u30. 

Men zou het zo gauw niet denken maar het totaal aantal bewegwijzerde kilometers fietsroutes van het Brugse Ommeland benadert stilaan de DUIZEND kilometer.  Tegen dat u dat allemaal minstens één keer afgefiets hebt ...      Dit bordje treft u aan langs de Kazernevest.

Leuk deze Simon Stevinplaats zoals u hem kunt zien vanaf de Halletoren.  Mooi ook dat op deze manier pas opvalt hoe de Sint Salvatorskathedraal gebouwd is met zijn kooromgang en daar rondom de vijf transkapellen.  Transkapellen zijn kapellen die het hoofdaltaar in een krans omgeven als symbool van de stralenkrans van Jezus.  Ze werden door meestermetselaar Jan Vanden Poele tussen 1481 en 1557 ontworpen naar het voorbeeld van de Franse gotiek van die tijd. 

Terug naar Brugge nu met deze aansteker.

Laat me nog 1 keer terugkeren naar die loopwedstrijd 'de Nacht van Vlaanderen', een Vlaamse klassieker over honderd kilometer.  Het was trouwens het Europees kampioenschap over die afstand. Eerst en vooral dank aan Hildegarde voor de appreciatie voor de foto die ik gisteren (eergisteren?) in verband met de Nacht geplaatst heb.  De reeks foto's die ik op dat ogenblik nam tarten zelfs mijn eigen verbeelding.  U moet het zich indenken:  afgelopen vrijdag om 20u werd het startschot voor deze loopwedstrijd gelost.  Die avond heb ik, mijn vriend Pierre begeleidend, bij aanvang enkele foto's van het gebeuren genomen maar dat was het dan.  Voor één keer was ik me die nacht niet echt bewust dat ik mijn camera mee had.  Pas vele uren later, de zaterdagochtend daarop, toen de zon net opkwam, in deze weilanden tussen de dorpen Zarren en Werken in besefte ik pas ten volle wat voor een prachtsfeer deze natuur ons opleverde en ik herinnerde me opeens weer dat ik mijn fototoestel bij me had.   Alle foto's zijn al fietsend genomen met  Pierre lopend naast me.  Laat dit tevens een huldebetoon zijn aan deze man die tien jaar op rij deze loopwedstrijd met succes binnen de tijdslimiet volbracht.  56 jaar is hij nu en nog doet hij het.  En wat meer is: in die tien jaar heeft hij zich steeds laten sponsoren en de  duizenden euro's die hem dat elk jaar opleverden stortte hij die tien volle jaren volledig door aan de Multiple Sclerose-liga van het gewest Brugge.  De naam van mijn vriend?  Pierre Van de Langerijt en hij is woonachtig in Knokke-Heist. Deze buitengewoon gewone man met een buitengewoon karakter met altruïstische inslag verdient volgens mij een standbeeld. 
P.S.: een kwartier later kreeg ik met mijn fiets een klapband en mocht ik zelf dus ook nog het laatste stukje lopen.