Carmersbrug

... met op de achtergrond de toren van de Sint-Walburgakerk.

Het kunstwerk op het Zand telt verschillende beeldengroepen.  De oostelijke beeldengroep stelt de vier Vlaamse steden Brugge, Kortrijk, Gent en Antwerpen voor.  Eronder vindt u deze koperen plaat met een fragment uit een gedicht van Rene De Clercq, de man die veel geschreven heeft, maar voor altijd onsterfelijk zal blijven door dat ene volksgedichtje eveneens van zijn hand:  'Tineke van Heule'.

Naast de grote fonteinen bezit dit kunstwerk ook nog kleinere fonteintjes zoals dit hier waar dit jongetje zich aan vergaapt.  Deze foto is geen verdienste van mij: als u zich vijf minuten getroost kunt u hier ook een prachtige actiefoto nemen want op een zomerdag zitten hier voortdurend mensen aan en op dit standbeeld met fonteinen.  En zeggen dat er een plaatje hangt met 'verboden op de beelden te klauteren' op.  Niemand die zich daar aan stoort.  De ene helft kan het toch niet lezen en de andere helft heeft het nog nooit zien hangen.

Vandaag heb ik wat met water.  Geen reitje deze keer, wel de fontein met standbeeld op 't Zand.  Dit jongetje geniet er alleszins van.  Mocht u denken, oei wat gevaarlijk, let dan eens goed op.  Zijn papa staat juist achter hem om alles in de gaten te houden, u ziet nog juist zijn benen vanachter het beeld uitsteken.

Om Bruggeblogs quizvragen op te lossen kan het nooit kwaad om met het hoofd in de nek Brugge te doorkruisen.  Wel nog op die manier het verkeer in de gaten houden a.u.b.  Ik wil echt niet horen dat u onder een auto gelopen hebt omdat u mijn raad opgevolgd heeft.  Al bij al valt het met het verkeer dat dit huis passeert nog heel goed mee.  Weet u soms waar dit is?

Als u dit verkiest kunt u deze foto ook 180° draaien.

Het heeft zijn naam echt niet gestolen.  De huizen langs de Spiegelrei spiegelen zichzelf in de Rei.

Dit stukje van het Oud Sint-Jan langs de reien en gezien vanaf de Mariabrug het ik al meerdere keren gefotografeerd maar zo mooi als deze morgen heb ik dit plekje nog nooit kunnen betrappen.

Hier hebben ze gisteren duidelijk feestgevierd.

Vandaag heb ik eens zin om veel in de reitjes te kijken.  De weerspiegelingen erin zijn wereldvermaard.  Zoals de Franse schrijver het heeft verwoord: "Bruges est une ville voilée d'arbres et mirée dans des canaux".

Eén foto slechts had Carlos Dejaeger nodig om te weten dat de quizvraag nummer 34 ging over dit huis langs de Sint Annarei.  Dit is vanmorgen in alle vroegte gefotografeerd.   Op de achtergrond rijst de spits toren van de Sint Annakerk op.  Wilt u meer weten over dit huis en de bewoner, er is een website over.

Er staat heel wat te gebeuren het komende weekend.  Er is braderie van Smedenstraat tot Eiermarkt en van de Markt tot 't Zand.  Er is Monumentennacht.  En er is op zaterdag ook nog eens 'Feest in 't Park', een wereldfeest zoals de organisatie het aankondigt.  Dit is een snapshot van een vorige editie.

Herkent u in de figuur links opnieuw deze die-hard Bruggebezoeker staande onder dat Mariabeeld van een der vorige foto's.  Welnu, deze man staat er nog, zelf verworden tot een levend standbeeld als pars pro toto voor de universele cultuurtoerist die onze stad bezoekt.

Excuseer, maar nu pas heb ik gemerkt dat Carlos Dejaegher deze namiddag de oplossing gegeven heeft.  Dit is wel degelijk te zien langs de Sint Annarei.  Sorry dat ik voorlopig geen betere foto leveren kan die de omgeving meer kan plaatsen omdat het foto's zijn genomen vanuit het toeristenbootje.  Niet elke gids doet het, verwijzen naar dit huis.  Toen ik deze week het bootje nam heeft mijn gids er niks over vermeld.  Maar ik herinner me nog van een vorig tochtje op de reitjes dat mijn gids van toen er wel iets over zei.  Het is het huis van een architect en de verwijzing naar het beroep van de eigenaar is het attribuut dat dit kereltje in zijn hand heeft: de passer.  Op de vorige foto kon u het beter zien.
Staat u mij toe pas morgen een volgende fotovraag te leveren.  Enne, proficiat aan Carlos Dejaegher.

De Meebrug is nog een brug die in 1390 gebouwd werd door Jan van Oudenaerde.  En zoals u ziet is ook die brug weelderig begroeid.

Dit is het achterhofje waarvan sprake in het boek 'Een mei van vroomheid' uit 1903 van Maurits Sabbe.  Het kan zowel het koertje links als dat rechts geweest zijn.  Vanop deze koertjes kan men recht voor zich uit de Bonifaciusbrug zien liggen maar in 1903 had men er nog zicht op het Arentshuis.

Aan de Jan Van Eyckplaats moeten de bootjes noodgedwongen rechtsomkeer maken.  Vroeger was dat anders.  Links in de hoek kunt u nog zien dat de reitjes eigenlijk verder lopen.  Vroeger konden bootjes via daar verder varen tot langs de Markt en nog verder tot aan de Rozenhoedkaai.  Tegenwoordig is dat allemaal overwelfd en sedert 1971 zelfs drooggelegd om het overtollige slib te kunnen verwijderen.  Vroeger was er dus geen sprake van een Jan Van Eyckplaats maar liepen de reien hier links verder in de Kraanrei.  Maar in 1780 merkte men dat de brug die er stond, de Sint-Jansbrug in slechte staat was en dat ook de kaaimuren van de Kraanrei herstellingswerken nodig hadden.  In plaats van te herstellen heeft men de brug afgebroken, alles overkoepeld en hier een plein van gemaakt dat eerst nog het Academieplein noemde om dat in het gebouw hier rechtop, de Poortersloge nog de kunstacademie in gevestigd was.

Hier varen de bootjes onder de Gruuthusebrug, een stenen boogbrug die in 1388 door Jan van Oudenaerde werd gebouwd ter vervanging van een houten brug die exact een eeuw eerder op dezelfde plaats stond.  En bovenop het verste gedeelte van deze stenen Gruuthusebrug staat sinds het eind van de 18de eeuw  het Arentshuis zoals we het nu nog kennen.  In de verte herkennen we de contouren van de Bonifaciusbrug.