animatie

Speciaal was ook de voorstelling in de Gentpoort die voor het eerst sinds lang voor het 'grote' publiek open was, zoals opnieuw het foldertje vertelt.  Gelukkig was dat 'grote' publiek niet zo talrijk als op andere plaatsen want per rondgang mochten maar een twintigtal personen binnen.  Dat was aanschuiven en wachten dus.  Toen ik deze file zag besloot ik later op de avond hier nog eens terug te komen.

Maar later op de avond was het nog altijd aanschuiven en wachten.  Toch ben ik binnengeraakt.  Op een ludieke wijze (Blues Brothers-achtig plus schimmenspel) werd de rol van de stadspoorten en deze Gentpoort vooral geschetst.  Zo werd vooral de periode 1383 tot 1403 aangehaald toen de Bruggelingen de Gentenaars verslagen hadden ter hoogte van Assebroek.  De roemrijke rol van Brugge werd meermaals aangehaald.  Dat de Gentenaars meermaals Brugge plunderend binnengevallen waren, daar werd niks over gerept, maar soit, het was niet mis, de voorstelling van de 'historico's' zoals zij zichzelf noemen.  En wat meer was, voor het eerst kon hier bovenop de poort gestaan worden en uitgekeken worden op zowel Assebroek en de Brugse binnenstad.  Jammer genoeg was het toen al twaalf uur gepasseerd en weinig is verlicht.  De Halletoren, ja, die was verlicht, maar de Magdalenakerk dichterbij niet en dat was een zwarte vlek.
Toch was het een unieke belevenis, daar staan bovenop die poort, uniek vooral ook omdat hier waarschijnlijk nooit meer publiek mag komen. 

Het was gisteren dus Museumnacht.  Voor de derde keer.  Mijn eerste indruk was dat het elk jaar drukker wordt en dat daardoor een selectie gemaakt moet worden.  Zo bijvoorbeeld stond ik klokkeslag half elf aan het stadhuis waar er een voorstelling was van dertig bruiden die in hun oude trouwjurk opnieuw zouden defileren in de Gotische zaal op de eerste verdieping.  "Wie niet binnen geraakt in die Gotische zaal kan beneden volgen op een extra scherm."  vermeldde de folder van Museumnacht.  Welnu, om half elf, het uur van aanvang was ook die benedenzaal proppensvol mensen en kon ik van door de poortingang een glimp van het scherm opvangen.  Te druk dus.  Toch denk ik niet dat ik daarmee het beste van gisterenavond gemist heb.  Hier, de lantaarntoren van het Concertgebouw bijvoorbeeld dat speciaal opengesteld was voor het publiek en van waaruit men een prachtig zicht heeft over Brugge-by-night, was gisteren een van de aanraders.  Op de vijfde en hier de zevende en hoogste verdieping was er de premiere van de tentoonstelling van de Uruguayaanse kunstenaar Atchugarry.  Deze man werkt in verschillende soorten marmer maar vooral in dit Carrara marmer.

Een voorsmaakje van wat u de komende dagen aan foto's kunt verwachten.   Het 'feest in 't Park' is vooral 's namiddags een feest voor de kinderen.  En schminken is een vast onderdeel daarvan.
Zo, nu vertrek ik naar monumentennacht.

Tussen twee evenementen in nog vlug eens de quizvraag.  Wie weet waar dit huis staat?

Nog eentje vanuit de bootjes.  Om te tonen dat vanuit dat lage standpunt Brugge er totaal anders uitziet.  Recht voor ons de Bonifaciusbrug en het hoge gebouw rechts is het museum Gruuthuse dat van 16 augustus tot 21 september een maandje gesloten zal zijn om toe te laten er een tentoonstelling 'Geloof en Geluk' op te bouwen.  Momenteel zijn ze bezig met de voorgevel te restaureren.

Laat me nog een laatste reeksje van drie foto's tonen van weerspiegelingen in de reitjes.  Fotoboeken over Brugge worden er altijd graag mee gevuld.  Dit is de bocht in de Spiegelrei.

Deze namiddag en vanavond zult u minder berichten aantreffen want dan zal ik op pad zijn.  Er is veel te doen in Brugge.  Maar morgen breng ik zeker verslag uit.

... met op de achtergrond de toren van de Sint-Walburgakerk.

Het kunstwerk op het Zand telt verschillende beeldengroepen.  De oostelijke beeldengroep stelt de vier Vlaamse steden Brugge, Kortrijk, Gent en Antwerpen voor.  Eronder vindt u deze koperen plaat met een fragment uit een gedicht van Rene De Clercq, de man die veel geschreven heeft, maar voor altijd onsterfelijk zal blijven door dat ene volksgedichtje eveneens van zijn hand:  'Tineke van Heule'.

Naast de grote fonteinen bezit dit kunstwerk ook nog kleinere fonteintjes zoals dit hier waar dit jongetje zich aan vergaapt.  Deze foto is geen verdienste van mij: als u zich vijf minuten getroost kunt u hier ook een prachtige actiefoto nemen want op een zomerdag zitten hier voortdurend mensen aan en op dit standbeeld met fonteinen.  En zeggen dat er een plaatje hangt met 'verboden op de beelden te klauteren' op.  Niemand die zich daar aan stoort.  De ene helft kan het toch niet lezen en de andere helft heeft het nog nooit zien hangen.

Vandaag heb ik wat met water.  Geen reitje deze keer, wel de fontein met standbeeld op 't Zand.  Dit jongetje geniet er alleszins van.  Mocht u denken, oei wat gevaarlijk, let dan eens goed op.  Zijn papa staat juist achter hem om alles in de gaten te houden, u ziet nog juist zijn benen vanachter het beeld uitsteken.

Om Bruggeblogs quizvragen op te lossen kan het nooit kwaad om met het hoofd in de nek Brugge te doorkruisen.  Wel nog op die manier het verkeer in de gaten houden a.u.b.  Ik wil echt niet horen dat u onder een auto gelopen hebt omdat u mijn raad opgevolgd heeft.  Al bij al valt het met het verkeer dat dit huis passeert nog heel goed mee.  Weet u soms waar dit is?

Als u dit verkiest kunt u deze foto ook 180° draaien.

Het heeft zijn naam echt niet gestolen.  De huizen langs de Spiegelrei spiegelen zichzelf in de Rei.

Dit stukje van het Oud Sint-Jan langs de reien en gezien vanaf de Mariabrug het ik al meerdere keren gefotografeerd maar zo mooi als deze morgen heb ik dit plekje nog nooit kunnen betrappen.

Hier hebben ze gisteren duidelijk feestgevierd.

Vandaag heb ik eens zin om veel in de reitjes te kijken.  De weerspiegelingen erin zijn wereldvermaard.  Zoals de Franse schrijver het heeft verwoord: "Bruges est une ville voilée d'arbres et mirée dans des canaux".

Eén foto slechts had Carlos Dejaeger nodig om te weten dat de quizvraag nummer 34 ging over dit huis langs de Sint Annarei.  Dit is vanmorgen in alle vroegte gefotografeerd.   Op de achtergrond rijst de spits toren van de Sint Annakerk op.  Wilt u meer weten over dit huis en de bewoner, er is een website over.