afsluitend optreden

's namiddag omstreeks 17 u.  Vraag me niet naar de naam van de groep, ik zou het echt niet weten.

... op het feest in 't park afgelopen zaterdag.  Het viel me op dat het vooral meisjes waren die zich lieten beschilderen.

Vandaag blijf ik hangen in het Minnewaterpark waar eergisteren het fantastische 'Feest in 't Park' voor het zeventiende jaar op rij al doorging.  Ook de jongsten amuseerden er zich enorm.  Hier twee beschilderde meisjes die het optreden van een groep trommelaars aandachtig gadeslaan.

... gewoon een sfeerbeeld.  Gezelligheid was duidelijk troef.

Een wereldfeest zoals 'Feest in 't Park' er een is kan men niet meer indenken zonder de vele kraampjes met exotisch eten.  En daar horen soms al eens stokjes bij.

Feest in 't Park was gisteren waarlijk feest voor iedereen.  Ook voor de hond die een ijsje mocht likken.

Animatie genoeg voor kinderen gisterennamiddag in het Minnewaterpark.  Ze konden er bijvoorbeeld dit karretje voortduwen.

Hier wordt een lint in het haar van dit kind gevlochten.  Was te zien aan een stand op het 'feest in 't park'.

Om maar eens te bewijzen dat het 'Feest in 't Park' elk jaar een multicultureel familiefeest is.

De weergoden waren de organisatie van het 'Feest in 't Park' alleszins gunstig gezind.  Terwijl het vandaag al bijna de hele dag geregend heeft zat iedereen gisteren gezellig bijeen bij schitterend weer.

Aandachtig publiek bij de optredens in het Minnewaterpark.

Maar laat ik eerst terugkeren naar het 'Feest in 't Park' dat altijd een feest is voor iedereen die wandelend of per fiets het Minnewater op die dag komt bezoeken.  Met de groeten aan Mike en Nafula en hun kroost die hier, zonder dat ik er goed erg in had, het feest verlieten op het ogenblik dat ik er aankwam.

Op een evenement als 'Feest in 't Park' kunnen de kraampjes met kleren en andere spullen natuurlijk niet ontbreken.

Speciaal was ook de voorstelling in de Gentpoort die voor het eerst sinds lang voor het 'grote' publiek open was, zoals opnieuw het foldertje vertelt.  Gelukkig was dat 'grote' publiek niet zo talrijk als op andere plaatsen want per rondgang mochten maar een twintigtal personen binnen.  Dat was aanschuiven en wachten dus.  Toen ik deze file zag besloot ik later op de avond hier nog eens terug te komen.

Maar later op de avond was het nog altijd aanschuiven en wachten.  Toch ben ik binnengeraakt.  Op een ludieke wijze (Blues Brothers-achtig plus schimmenspel) werd de rol van de stadspoorten en deze Gentpoort vooral geschetst.  Zo werd vooral de periode 1383 tot 1403 aangehaald toen de Bruggelingen de Gentenaars verslagen hadden ter hoogte van Assebroek.  De roemrijke rol van Brugge werd meermaals aangehaald.  Dat de Gentenaars meermaals Brugge plunderend binnengevallen waren, daar werd niks over gerept, maar soit, het was niet mis, de voorstelling van de 'historico's' zoals zij zichzelf noemen.  En wat meer was, voor het eerst kon hier bovenop de poort gestaan worden en uitgekeken worden op zowel Assebroek en de Brugse binnenstad.  Jammer genoeg was het toen al twaalf uur gepasseerd en weinig is verlicht.  De Halletoren, ja, die was verlicht, maar de Magdalenakerk dichterbij niet en dat was een zwarte vlek.
Toch was het een unieke belevenis, daar staan bovenop die poort, uniek vooral ook omdat hier waarschijnlijk nooit meer publiek mag komen. 

Het was gisteren dus Museumnacht.  Voor de derde keer.  Mijn eerste indruk was dat het elk jaar drukker wordt en dat daardoor een selectie gemaakt moet worden.  Zo bijvoorbeeld stond ik klokkeslag half elf aan het stadhuis waar er een voorstelling was van dertig bruiden die in hun oude trouwjurk opnieuw zouden defileren in de Gotische zaal op de eerste verdieping.  "Wie niet binnen geraakt in die Gotische zaal kan beneden volgen op een extra scherm."  vermeldde de folder van Museumnacht.  Welnu, om half elf, het uur van aanvang was ook die benedenzaal proppensvol mensen en kon ik van door de poortingang een glimp van het scherm opvangen.  Te druk dus.  Toch denk ik niet dat ik daarmee het beste van gisterenavond gemist heb.  Hier, de lantaarntoren van het Concertgebouw bijvoorbeeld dat speciaal opengesteld was voor het publiek en van waaruit men een prachtig zicht heeft over Brugge-by-night, was gisteren een van de aanraders.  Op de vijfde en hier de zevende en hoogste verdieping was er de premiere van de tentoonstelling van de Uruguayaanse kunstenaar Atchugarry.  Deze man werkt in verschillende soorten marmer maar vooral in dit Carrara marmer.