Goeiemorgen Brugge!

Een nieuwe fotovraag.  Waar in Brugge is dit?

De voormalige Burgerlijke Griffie op de Burg.  Onlangs nog gerestaureerd naar aanleiding van 'Brugge 2002, culturele hoofdstad van Europa'.  De vorige grondige restauratie dateerde van 1877-1884 toen Louis Delacenserie (weeral hij!) vooral medaillons met vorstenportretten maar ook beelden op de top bijplaatste.  Hij deed dat niet willekeurig.  Hij deed beroep op verschillende historische bronnen.  De beelden werden gegoten door de Brusselse 'Société des Bronzes', naar ontwerpen van de Brugse beeldhouwer Henri Pickery.  Ze werden er geplaatst in 1884.  Dit zijn de drie beelden links bovenaan het gebouw.  Van links naar rechts zijn dat 'De Macht', een allegorische voorstelling met scepter als attribuut (1,80 m hoog).  In het midden 'Mozes', die op de berg Sinaï de tien geboden ontving (2 meter hoog).  Rechts in beeld 'de Voorzichtigheid', een allegorische voorstelling van 1,80 m hoog.
Het medaillon dat hier te zien is is dat van Maria van Bourgondië.

U moogt twee keer raden aan welke kant van de Markt er iets te gebeuren staat.

Kijk, ik zou hier tal van grapjes kunnen maken over het plasgedrag van de paarden op de Markt en het verkeerde keelgat van een horeca-uitbater van diezelfde Markt, maar ik zal het niet doen.  Wel wil ik eens wijzen op dit kraantje dat er zo onopvallend geplaatst werd dat men het haast niet ziet en als men het al ziet dan vindt men het gewoon leuk als steunpunt om van daar uit eens de markt te kunnen overschouwen.
Het kraantje wordt nochtans dagelijks meerdere keren gebruikt door stadsdiensten en koetsiers (om bijvoorbeeld te maken dat de geurhinder die de paarden verspreiden die de toeristenkoetsen trekken, om die geurhinder zo veel mogelijk te beperken).

Ik heb me laten wijsmaken dat dit kraantje dat te zien is op de Markt niet gemaakt is door een kunstenaar maar door de hoofdverantwoordelijke van de stadsdienst die  instond voor het plaatsen en onderhouden van dergelijke dingen.  Meer nog: ik heb het ergens gelezen.  Alleen kan ik me niet meer herinneren waar.  Verbetert u mij als deze bewering niet waar is.

Kijkend vanop de Markt naar de Halletoren (of het Belfort, als u dat liever verkiest) ziet u halverwege, nog ver boven het Mariabeeld en het balkon van de Hallegeboden, een medaillon met daarin heel wat symbolen die naar België verwijzen.  Gisteren had ik het over een Vlaamse Leeuw; vandaag zijn het Belgische leeuwen want elk dragen ze op stoere wijze onze nationale vlag.  Vanop de Markt gezien kunt u het allemaal natuurlijk niet met het blote oog onderscheiden want het zit te hoog in de toren.  Laat staan dat u onze nationale leuze van beneden af zoudt kunnen lezen: "Eendracht maakt macht".  Ik heb het me al dikwijls afgevraagd en nu vraag ik het me weer af.  Toen in oorsprong al die versieringen en ornamenten en spreuken zo hoog op die gebouwen geplaatst werden, wat was toen de bedoeling?  Dat de mensen het van beneden konden zien of lezen?  Onmogelijk toch?  Of had men toen veel betere ogen dan wij nu die al vroeg moeten brillen of contactlenzen dragen?

Amai, ik stond versteld van de redeneringswijze van Marie-Rose Van Acker.  Leest u allemaal maar eens haar 'reactie' onderaan de vorige foto, onderdeel van quizvraag 44.  U zult moeten toegeven dat haar manier van logisch redeneren fantastisch is.  En de oplossing die zij op die manier via deductie naar voren schuift is ... correct.  Dit is inderdaad een van de twee nog resterende herinneringen aan de tijd toen het Sint-Lodewijkscollege tussen de Noordzandstraat en de Zilverstraat gevestigd was (1846-1972).  Dit is nu te zien in het winkelcentrum het 'Zilverpand' en de straat hier rechtop is de Zilverstraat.

Het is NIET aan de post op de Markt.  Waar is het dan wel?

"Zij zullen hem niet temmen, de fiere Vlaamse Leeuw,
 Al dreigen zij zijn vrijheid met kluisters en geschreeuw.
Zij zullen hem niet temmen, zolang een Vlaming leeft,
Zolang de Leeuw kan klauwen, zolang hij tanden heeft.
Zolang de Leeuw kan klauwen, zolang hij TANDEN heeft."

... het kan in deze hitte o zo verkwikkend zijn, zowel voor hond als voor mens.

Een voor velen onbekende plaats in Brugge.  De turnzaal die verbonden is aan de Rijksnormaalschool in de Sint-Jorisstraat.  Laat u met deze zes foto's verrassen en onderdompelen in een schoolsfeer van weleer.

U kunt deze turnzaal gerust beschouwen als een der best bewaarde geheimen van Brugge.    Hoeveel Bruggelingen die hier NIET school gelopen hebben kennen dit?  En zij die hier WEL school gelopen hebben, die hebben hoogst waarschijnlijk nooit de historische waarde van dit gebouw beseft.  Integendeel: ze zullen waarschijnlijk gesakkerd hebben over de turninfrastructuur die fel verouderd is.

Verleden jaar met Open Monumentendag was deze turnzaal voor het publiek toegankelijk.  Zoals u ziet staat het gebouw los van de rest van de school.  Gebouwd in de periode 1879-1884.

De gekende Vlaamse acteur en regisseur Senne Rouffaer is op tachtigjarige leeftijd overleden.  Bekend geworden van onsterfelijke rollen in jeugdseries waar iedereen die het ooit gezien heeft (ook ik) nu nog over spreekt.  Kapitein Zeppos bijvoorbeeld.  Het is veelbetekenend dat de openbare televisieomroep gisterenavond laat als hommage de film uit 1965 "De man die zijn haar kort liet knippen" vertoonde.  Dat is een sprekend voorbeeld van het serieuze acteerwerk dat die man aankon.   De film van André Delvaux kende eerst internationaal succes alvorens hij hier aansloeg.  Het is gebaseerd op het gelijknamige boek van Johan Daisne.  Nu moet ik zeggen dat ik als puber al gefascineerd was door de boeken van Daisne, iemand die zelf als een der eersten in Vlaanderen het medium film als een volwaardig kunstmedium beschouwde.   De verfilming van "de man die ..." heb in ondertussen al zo'n vier, vijf keer gezien.  Het begin van de film alleen al, Senne Rouffaer die bij de kapper zit: grandioos. 
Wat heeft Senne Rouffaer nu met Brugge te maken?  Weinig, ware het niet dat de film "De man die zijn haar kort liet knippen" voor een groot deel op locatie geschoten werd in de Rijksnormaalschool in de Sint-Jorisstraat te Brugge.  Vooral de scenes die zich afspelen in de turnzaal typeren de sfeer van de film.  Hier staat Senne voor de authentieke negentiende eeuwse kleedhokjes die zich trapjes op rondom de turnzaal bevinden

De turnzaal van de Rijksnormaalschool zoals ze er nu nog altijd uitziet.  Alles in hout.  De genummerde kleedhokjes.  De plankenvloer.  We wanen ons in een totaal andere tijd.  Bemerk ook het dakgebinte dat waarschijnlijk een knipoog was van de architect Louis Delacencerie naar de nog bewaard gebleven 13de eeuwse dakconstructie van de abdijschuur Ter Doest te Lissewege.