Poitevinstraat - tegeltableau (2)

In 1900 werd hier dit tegeltableau geplaatst op kosten van een confrerie van Sint-Jacob.  De kunstenaar Hendrik De Graer ontwierp dit tableau en het werd gemaakt in de wandtegelfabriek Helman uit Sint-Agatha-Berchem.  Op deze plaats zou de laatste pestlijder in 1666 gestorven zijn.  Het was het allerlaatste pestgeval voor Brugge. 
Helemaal rechts op het tableau zien we de Heilige Rochus, de man met de bruine pij, die we ondertussen al herkennen aan zijn hoed en staf.  Hij is in het gezelschap van de heiligen Barbara, Antonius abt en Jozef.  Aan de andere kant van het kruis zien we Maria samen met de heiligen Carolus Borromeus, Bruno de Karthuizer en  Adolphus van Osnabruck.  In 1900 ontstond er tijdelijk protest omdat de kunstschilder heiligen plaatste die hier in Brugge niet als pestheiligen vereerd werden.

Het huis is ondertussen gerestaureerd.
Tijdens het weekend was er in het kader van "kom op tegen kanker" een plant-een-boom-actie.
Hier zijn ze ermee gestopt.  Het liep (groeide) de spuigaten uit.

Huizen waar bovenaan uit de gevel takken groeien, \'t is een curieus zicht.

Gisterennamiddag, met zijn 10 graden Celsius en een aangenaam zonnetje, zorgde voor terrasjesweer. 
Let eens op het bord met de menu\'s.  Alleen de hoofding is in het Nederlands, bah!

GOE-JE MORGEN BRUGGE!!!
In de familie van mijn vrouw circuleert het grapje dat zij pas content is als zij de Halletoren ziet.
Net zoals bij elke grap schuilt ook hier een hoge graad van waarheid in.
Bent u ook zo\'n Bruggeling die zich niet op zijn gemak voelt in, pakweg, Antwerpen of Brussel?
Ondertussen tellen we de dagen af naar de Ronde van Vlaanderen.

Morgen wil ik het eens hebben over dit tegeltableau dat zich bevindt in de Poitevinstraat en zoals het tableau zelf vermeldt dateert van 1900.  Ook hierop is H. Rochus afgebeeld.

Gisteren heb ik u om de oren geslagen met verwijzingen in Brugge naar de heilige Rochus, die hoofdzakelijk een pestheilige is.  Graag wil ik hierop voortzeveren. 
Zelfs in de kapel van de Blindekens is de heilige Rochus prominent aanwezig.  Hij bevindt zich links boven de deur die leidt naar de sacristie.   Naast hem prijkt weerom die (honds)trouwe hond met het stuk brood.  Tot op de dag van vandaag weet men niet precies de betekenis van de H. Rochus hier in de Kapel van de Blindekens.  Waarschijnlijk is het antwoord heel simpel: deze wijk herbergde vroeger veel armen die om de zoveel tijd geplaagd werden door besmettelijke ziekten.  In dergelijke omstandigheden is volksdevotie nooit ver af.

Herken je het nu, Poke?  Deze namiddag is de foto genomen.

... geeft u ze nu eens zelf.

De betalenende versie neemt de sluikvaarders op sleeptouw doorheen de binnenstad.

Mevrouw is gaan werken en meneer heeft niet tijdig een hondenoppas gevonden.  Maar zo gaat het blijkbaar ook.

Gezellig hé, zo\'n uitstapje met de familie op de Brugse reitjes.  En \'t kost je niks.  Bovendien zit je niet tussen de Japanners en je krijgt geen voorgekauwde commentaar over Brugge voorgeschoteld.  Wat wil je nog meer?  De zon?  Die is ook van de partij, ook gratis en voor niks.

Oud of jong, man of vrouw, iedereen had er plezier in, ook de entourage.

En dan wordt het een klein stukje klunen.  Maar in tegenstelling tot het klunen in de Elfstedentocht is klunen hier flink wat lastiger.

Vandaag is het een hoogdag voor de Brugse kajakkersvereniging.  Een dag in het jaar mogen zij de reitjes opvaren, en dat is uitgerekend vandaag met dit prachtige weer.  Het is ondertussen een leuke traditie aan het worden.  Leuk voor hen, maar ook leuk voor de toeristen.  Vertrokken vanuit de kajakkersclub komen de deelnemers Brugge binnen via het Minnewater.