Stenen Tijdperk

  ... appelen en peren.
Op 10 september is het opnieuw Open Monumentendag en het Grootseminarie doet er ook aan mee.  Misschien kunt u die dag ook eens in hun boomgaard gaan rondwandelen en de appel- en perenbomen bewonderen?

  ... om appelen te plukken, de studie gaat voor alles in het Grootseminarie.

De appel valt niet ver van de boom.
...  en hij blijft er liggen.

Een GROOT Seminarie is het zeker.  Niet meer qua aantal seminaristen, neen.  Het aantal roepingen is heel KLEIN geworden de laatste tijd.  Neen, ik heb het over het gebouw en de eromheen liggende terreinen: die zijn groot.  Het gebouw zelf is van oorsprong 17de eeuws en was in die tijd de Duinenabdij.  De Cisterciënzers van de abdij van Koksijde vonden het veiliger om te gaan wonen binnen de kloeke stadsmuren van Brugge.  In 1796 werd hun abdij evenwel afgeschaft en van 1833 tot op heden kwam er een seminarie in de plaats. 
Het Grootseminarie is vooral gekend om zijn belangwekkende collectie boeken (220.000 stuks !!) waaronder heel wat zeldzame exemplaren, manuscripten bijvoorbeeld.  Op aanvraag kunt u in de bibliotheek komen snuisteren maar om een goed idee te krijgen van wat ze bezitten is het beter vooraf eens digitaal te gaan neuzen bij  de databank van Libis, afdeling religieuzencollectie en in het zoekvenster bij bibliotheek het 'Groot Seminarie Brugge' aan te duiden. 

U reageert nog altijd niet?  Dan zullen we er nog maar een paar figuurtjes bijzetten in de hoop dat u nu weet waar in Brugge u dit kunt aantreffen.

Als u het goedvindt zullen we morgen eens binnengluren in het Grootseminarie, gelegen langs de Potterierei.  Allez, de ingang bevindt zich toch daar.  Dat het Grootseminarie niet voor niets 'GROOT' seminarie noemt zult u morgen wel merken.  En zelfs achter de gebouwen ligt nog een grote lap grond met daarop fruitbomen, grazende koeien ... en deze serre. 

Lap: omdat u het bij de eerste foto nog niet geraden heeft krijgt u er nog een ventje bij.  Of ik het een vrouwtje?  U moet er eens op letten dat die figuurtjes nooit dezelfde gelaatsuitdrukking hebben.  Maar nu komt de vraag:  waar in de Brugse binnenstad kunt u die figuurtjes bewonderen?

Overal in kerken en kapellen komt men dergelijke tegels met inscripties tegen.  Velen gaan aan die tegels voorbij zonder er aandacht aan te schenken.  Toch is het een feit dat ze een schat aan informatie bevatten.  Verschillende van die tegels gaan over mensen die gegoed waren en graag iets gaven aan goede doelen.  Dat is nu nog altijd zo (denk maar aan de serviceclubs zoals Rotary)  maar vroeger kon men er mee bekomen dat de armen aan wie de giften gedaan werden gingen bidden voor het zielenheil van de milde schenkers.  Deze steen is een der twee tegels die hangen aan de muur achterin de Blindekenskapel.  Voor wie misschien niet zo vertrouwd is met oude en soms latijnse schrijfwijzen geef ik een klein beetje uitleg.  Eigenlijk is het niet zo moeilijk.  Sr. is een afkorting van sieur wat betekent (de) heer.  Ioe  komt van joffrauwe, juffrouw.     Iaerghetyde, daar vermoedt u natuurlijk jaargetijde in maar dat wil niet zeggen een seizoen, maar dat is een 'jaarmis', een jaarlijks gehouden mis en in dit geval wordt die mis elk jaar gehouden op '13. 8bris', op 13 'octo'bris, oktober dus.  octo is latijn voor 8.
Ik vraag me af of de bewoners van de godshuisjes van Blindekens nog elk jaar op 13 oktober bidden voor het zielenheil van Boudewijn van Cottengys en van Clara Cobrysse.  Ik vrees van niet, omdat de 'stuijvers' al allemaal op zijn om hen nog 'broodt' te schenken.

  Twee jaar geleden, bij 'Open Monumentendag', waren de binnentuinen van het ziekenfonds CM in de Oude Burg te bezichtigen.  Het was verrassend om te zien hoeveel leuke binnentuintjes dit gebouw heeft.  Enkele foto's van mijn bezoek eraan wil ik u zeker niet ontzeggen.  Dit binnentuintje bijvoorbeeld werd met opzet als een wilde tuin opgevat.  Dit allemaal met J.J. Rousseau's 'le retour à la nature' en de opkomst van de ecologische beweging in het achterhoofd.

   Het meest interessante aan het CM-gebouw is haar terras met uitzicht op de Dijver en de Onze-Lieve-Vrouwetoren.

Zo heeft u de rommel- en antiekmarkt op de Dijver nog nooit gezien vermoed ik.

  Geniet mee van dit prachtig uitzicht op de Dijver, gezien vanop het terras van het gebouw van het ziekenfonds CM in de Oude Burg.

Achteraan de kapel van Onze Lieve Vrouw van Blindekens hangt deze uitleg over de vroegere traditie van bedevaartsvaantjes.  Mag ik er u gelijk op wijzen dat het op donderdag 15 augustus weer zover is.  Want dan is het Onze Lieve Vrouw hemelvaart en op die dag gaat de processie van OLV van Blindekens door Brugges straten.  Deze 'Brugse belofte' start om kwart voor negen 's ochtends aan de kapel en eindigt aan de Potterie dat al in de middeleeuwen een bedevaartsoord was.  In 1304 trokken Vlaamse krijgers, waaronder talrijke Bruggelingen, naar de streek van de Pevelenberg om er voor hun vrijheid en rechten te strijden tegen de Franse koning en zijn leger.
De vrouwen en moeders van de strijders beloofden jaarlijks een kaars van 36 pond te offeren als hun echtgenoten en zones heelhuids van het slagveld terugkwamen. Deze belofte getrouw wordt sindsdien jaarlijks processiegewijs een offerkaars gebracht naar de kapel van de O.-L.-V. van de Potterie.  Elk jaar gaat deze processie uit, nu al meer dan 700 (ZEVENHONDERD) jaar lang !

Vanavond en vannacht kunnen we ons (zo voorspelt men het toch) aan flink wat regen en wind verwachten.  De Brugse kinderkopjes zullen weer blinken van plezier.  Afgelopen julimaand is er in onze stad veel te weinig water 'uit de hemel neergedaald'.  Ik vrees er voor dat augustus dat tekort zal compenseren en ons regen voor twee maanden zal geven.  Voor land- en tuinbouw komt die regen jammer genoeg hopeloos te laat.  We zullen het de komende winter wel in onze portemonnee voelen als we ons groenten en fruit zullen aanschaffen.

Herkent u op de foto de Balsemboomstraat?

Een laatste blik werpen we op de tuin van de Sint Sebastiaansgilde met daarachter de vele torens van Brugge.  Dit kunt u zien van door het kijkgat in de Sint Janshuismolen.

Ik wil u nog even lastig vallen met twee artikeltje over de Sint Sebastiaansgilde en dan mag dit hoofdstuk als afgesloten verklaard worden.  In de tuin van de schuttersgilde staat het zomergebouw dat pas in 1810 daar gebouwd werd, nadat de Fransen uit Brugge vertrokken waren.  Al die tijd van het Franse bewind was men veel te bang geweest dat de gebouwen van de gilde verbeurd verklaard zou worden en afgebroken.  Gelukkig is dat niet gebeurd en later, in 1810 dus,  begon men aan de bouw van dit paviljoen.

Dit was eigenlijk een grapje van mijnentwege.  Een test om te zien hoe goed u mijn blog leest en of iemand bij de les was.  Op 1 juni 2006, 2 maanden geleden was dit theehuisje achteraan de tuin van het huis in de Hoogstraat nummer 28 al eens aan bod gekomen.  Ik vertelde toen dat die wereldbol met windwijzer een 'armilaarsfeer' noemt en de de rijke burgerij vanaf de 18de eeuw graag pronkte met  zo een tuinhuisje en ook met zo'n armilaarsfeer alsof ze ermee willen zeggen: "kijk eens hoe goed onze wereldse kennis wel is!".  Carlos Dejaegher was blijkbaar bij de les en hij mag bijgevolg een bank vooruit.  Hij wist ook nog te vertellen dat dit gezien kan worden vanaf de Groene Rei.