Italiaanse kantklosster

Een der smaakmakers elk jaar op benenwerk (en altijd goed in trek bij het jongere volk) is deze silent stage die doorging op de binnenkoer van de stadshallen.  Ambiance met de hoofdtelefoon op en de stille deejay van dienst was de Nederlander DJ OD, een deejaypiraat van de 21ste eeuw. 

In de tent op de Markt zelf bouwde gisterenavond in het kader van 'Benenwerk' de Belgische Accordeonist André Loppe samen met zijn orkest een bal muzette vol ambiance.  Het jonge volkje, maar vooral de oude(re) garde wist dit te appreciëren.

Sorry hoor, maar 't is een eeuwenoude Bruggemisvorming in mij dat me, als ik, zoals gisterenavond, anderen zie dansen altijd aan dat kwezelke of begijntje denken moet uit dat liedje:

zeg kwezelke, wilde gij dansen , ik zal u geven een ei `wel neen  ik` , zei dat kwezelken, van dansen ben ik vrij ik kan niet dansen , ik mag niet dansen dansen is onze regel niet , begijntjes en kwezelkes dansen niet     zeg kwezelke, wilde gij dansen , ik zal u geven een koe `wel neen  ik` , zei dat kwezelken, van dansen word ik te moe ik kan niet dansen , ik mag niet dansen dansen is onze regel niet , begijntjes en kwezelkes dansen niet     zeg kwezelke, wilde gij dansen , ik zal u geven een peerd `wel neen  ik` , zei dat kwezelken, dat is mij het dansen niet weerd ik kan niet dansen , ik mag niet dansen dansen is onze regel niet , begijntjes en kwezelkes dansen niet     zeg kwezelke, wilde gij dansen , ik zal u geven een man `wel ja  ik` , zei dat kwezelken, ik zal dansen al wat ik kan ik kan wel dansen , ik mag wel dansen dansen is onze regel wel , begijntjes en kwezelkes dansen wel !

In de bovenzaal van de stadshallen kon men gisterenavond uit de bol gaan op de tonen die deze Franse bende die schuil gaat onder de naam 'La Premiata Orchestra de Ballo' ons bracht.  Hier gaven ze een flinke show ten beste tijdens hun versie van Dalida's 'Paroles'.
Voor het publiek was het van hun kant de taak om - na de werkbenen van de afgelopen week - alle opgestapelde stress te laten wegvloeien in wat 'benenwerk', het liefst met een partner naar keuze natuurlijk.

Allemaal goed uitgeslapen?  Was het gisteren niet te laat met 'Benenwerk'?  Wie er was zal zich net zoals ik uitstekend geamuseerd hebben.  'Benenwerk' was alleszins opnieuw een schot in het kruis, euh, pardon, een lapsus ...  ik bedoelde een schot in de roos.
Wat kunt u vandaag zoal op Bruggeblog verwachten?  In de eerste plaats enkele beelden van dat 'Ballroom Brugeoise' dat op 12 locaties in Brugge gratis doorging.  (Alleen de drank was niet gratis, maar kom, een mens kan niet alles gratis hebben hé).  Daarnaast gaan we ook nog eens piepen op en rond het Walplein om nu eens te zien of er - naast al die randanimatie - ook nog écht kant getoond wordt op de 'Kantdagen'.

Een nieuwe fotovraag voor u vanavond.  Weet u waar in Brugge ik stond toen ik dit zag?

   De Brugse Kantdagen zijn van start gegaan en het valt me op dat er elk jaar randanimatie bij komt dat totaal niks met kant te maken heeft.  Drie kermiskramen staan er op het Wijngaardplein opgesteld waaronder deze kindercarrousel.  Maar de zwanen storen zich blijkbaar niet aan de extra drukte die deze dagen met zich meebrengt.

  Op het Walplein staat een podium en van daar uit werd een wedstrijd gehouden: zo veel mogelijk bierkratten proberen te stapelen zonder dat ze omvallen, lege kratten wel te verstaan.  Iedereen mocht zijn kans wagen en vandaag waren er 17 deelnemers.  De plaats waar de wedstrijd plaatsvond was in het midden van Zonnekemeers, vlakbij het Walplein.  Deze twee dames waren de laatste deelnemers van vandaag.

  Ze evenaarden het dagrecord, namelijk twintig stuks.

  Toen men de 21ste krat er wilde tussen plaatsen viel de toren om, mijn richting uit en, oei, ik had geen helm op.

Zo eindigt het bij elke deelnemer altijd.  Denkt u nu: ach, ik kan dat stukken beter, aarzel dan niet, u kunt zich ook nog inschrijven voor de volgende dagen.  De wedstrijd is nog niet gedaan en, wie weet, wint u uw gewicht wel in bier!
En ja, ik ben ongedeerd.

Toen het op de eerste dag van de Brugse Kantdagen al flink begon te regenen zochten de 'Brugse Dorpsmuzikanten'  veiliger oorden op.  Maar ze bleven spelen en aangezien de deuren van het eethuis 'Salade Folle' waar ze verzeild geraakten open stonden kon iedereen hen blijven horen.

Te zien dezer dagen op het Walplein tussen de kraampjes met kantklosboeken en de kantklossters in.

Dat sommige pralinendoosjes bijna kunstwerkjes zijn bewijst dit exemplaar, gemaakt volgens het procédé van een vouwkaart.

Vanavond is het 'Benenwerk' op verschillende locaties in Brugge.  De bedoeling is uiteraard dat u er niet als een standbeeld bij stil blijft staan maar dat u echt actief meedanst.

Nolfinarium wist dat dit beeld de aartsbisschop Oscar Romero voorstelt met in het hout geschreven zijn meest beroemde uitspraak: "Mij kunnen ze doden, maar niet de stem van de gerechtigheid", een uitspraak die hij naar het schijnt deed heel kort voor hij vermoord werd.  We moesten alleen nog weten waar dit werk te bezichtigen valt en daar hadden we Carlos Dejaegher voor nodig om het ons te vertellen: in de Kartuizerinnenstraat, kant Oude Burg.  Eigenlijk staat het op het domein van de Gilde.

Niet dit weekend maar volgend weekend, meer bepaald op 19 en 20 augustus vinden de Coupurefeesten opnieuw plaats - waar dacht u anders - op en rond de Brugse Coupure.

Met zijn brilletje op lijkt hij natuurlijk wat op Frank Van Acker maar hij is het niet.  Nolfinarium, die heeft het volledig bij het rechte eind.  Dit stelt Romero voor.  Maar hij weet niet waar in Brugge het uit eikenhout gehouwen beeld staat en laat nu dat precies de quizvraag zijn.  Verder zoeken dus.  Waar is dit?  Kijk, deze namiddag heb ik dit nog gefotografeerd en juist voor mij hadden twee vrouwelijke toeristen deze plek ook met bewondering gadegeslagen.