(wal-) visvangst

... vond er een kort maar pertinent interview plaats met de regisseurs Bart Cafmeyer en Jan Bonne én met de historicus, verbonden aan het stadsarchief, Jan D'Hondt. 
"Is het waar dat van bij de start van de begeleiding van de figuranten, ik spreek nu over zowat zes maanden geleden, bijna niemand zich nog gewassen heeft?"
"Ja dat klopt.  Om alles historisch zo echt mogelijk te doen lijken was dat noodzakelijk.  In de periode waarin het stuk Baselius zich afspeelde waste het gewone volk zich nauwelijks.   Daarom werd aan iedereen nadrukkelijk gevraagd zich zes maanden niet meer te wassen.  Ook de kleren waarmee men in het stuk verschijnt moest men dag en nacht aan hebben.  Verleden maand met die hitte was dat voor de meesten geen pretje, maar dat hadden ze er voor over, ook het feit dat ze van langsom meer door familie en vrienden gemeden werden.  Gezweet dat ze hebben in die kleren!  Maar ook die kleren mochten niet gewassen worden, o neen anders deed dit afbreuk aan de historische waarde van het stuk. Eén keer per jaar iets wassen was toen bij het gewone volk normaal.   Ook scheuren in de kledij werden eventueel wat versteld maar meestal niet."
Jan D'Hondt mengde zich in het gesprek: "Alleen de burgerij kon het zich permitteren om zich regelmatig te wassen, maar deed dat zeker niet dagelijks.   De mannen wasten zich het liefst van al in de openbare stoven zoals er eentje was in het stoofstraatje.  Daar konden zij zich eens lekker laten verwennen, als u begrijpt wat ik bedoel"
... en plots waren ze alledrie verdwenen, want de opvoering ging gelijk beginnen.

Afgelopen weekend waren er opnieuw Coupurefeesten en midden in dat feestgebeuren stond Marieke hups en vrolijk als altijd te wezen.  Net als stripfiguren wordt zij nooit ouder terwijl ikzelf onlangs weer een jaartje ouder geworden ben.  De teller staat nu al op 48.  Dat schijnt verschrikkelijk jong te zijn als ik de seniorennet blogronde doe, maar op zijn best gerekend ben ik nu al halverwege mijn carriere hier op aarde.  Of er na dit dan nog iets is?  Misschien.  Niemand is teruggekeerd om het ons te komen vertellen.  Dat kan zowel een goed als een slecht teken zijn.  Alla, laat ik het er maar op houden dat we na dit bestaan allemaal Mariekes zullen zijn: eeuwig jong, onbezorgd en feestvierend.
Oei - oei, wat ben ik hoogdravend bezig vandaag!  't Zal met die nasleep van mijn verjaardag te maken hebben denk ik.
Maar één ding is een feit: na ons zal er nog altijd feestgevierd worden en er zullen nog altijd Mariekes rondlopen.
Tot in de eeuwen der eeuwen ....