Orthodoxe kunst

Gisterennamiddag was het Godshuis Sint-Joos in de Ezelstraat te bezoeken als onderdeel van de Open Monumentendag.  Een klein deel ervan, namelijk de aloude passantenwoning, wordt op het ogenblik gebruikt als bidkapel voor de orthodoxe parochie van Brugge.
Dit is het altaar en de toegang ernaar.  Zoals te verwachten valt bij een orthodoxe gebedsruimte zijn ook hier de iconen alomtegenwoordig.

In de Ezelstraat op nummer 85, in het huis Sint-Joos wordt in deze voorlopige kapel elke zondagmorgen een orthodoxe eredienst gehouden.  De echte kapel ernaast wordt op het ogenblik nog gerestaureerd.

Nog een laatste keer de Gentpoort.  Via de twee achthoekige traptorens geraakt men eerst in de overwelfde wapenkamer en als men nog hoger klimt geraakt men hier op het dakterras zal ik maar zeggen.  Het zou evengoed gebruikt kunnen worden voor een fuif of barbecue.  Wist u trouwens dat deze Gentpoort in het begin van de 20ste eeuw nog dienst gedaan heeft als estaminet?

Bruggeblog heeft niet alleen oog voor de grote dingen in Brugge als kerken en torens.  Neen, Bruggeblog heeft ook oog voor de kleine dingen die in onze stad te zien zijn.  Al een halve dag parkeert dit appelblauwzeegroene koddige ding van 1 centimer lang zichzelft tegen mijn gevel.  Mocht u er het baasje van zijn, haast u, komt u het aub asap afhalen voor het wegvliegt en verder in de anonimiteit verdwijnt. 
Is er iemand op 't web die weet hoe dit minuscule ding noemt.  U als eigenaar moet het toch weten? 

Van bovenaf gezien lijkt Brugge precies nog veel groener dan hij al is. 

Interesseert de tentoonstelling in de Gentpoort u helemaal niet, dan nog is een bezoekje aan de poort meer dan waard.  Klimt u helemaal naar boven, dan zult u ronduit versteld staan van het uitzicht.

Onder deze benaming loopt er nog tot 15 oktober een tentoonstelling in de Gentpoort.  Pas op, want die Gentpoort is enkel op dinsdag en zaterdag toegankelijk.
De tentoonstelling schetst een klein beeld van de zeven poorten die Brugge vroeger had en waarvan er nu nog vier overgebleven zijn.   U ziet zeven rode zuilen staan.  Elke zuil stelt een der poorten voor.  En, zich baserend op een oude, middeleeuwse tekst krijgt ook hier elke poort een letter mee, een letter van het woord BRVCGHE.  Toevallig of niet, in die oude tekst wordt gestart met de Gentpoort en die krijgt de letter B mee wat staat voor Broederschap en Blijheid. 
De Katelijnepoort krijgt de letter R  (Recht en Rede)
De Boeveriepoort de letter V (Verstand en Vrijheid)
De Smedenpoort de letter C (Constantheid en Compassie)
De Ezelpoort de letter G (Goedgunstigheid en Goedertierenheid)
De Speiepoort de letter H (Hoop en Heil)
De Kruispoort de letter E (Eendracht en Eer)
Deze uitleg van de letters zult u op die tentoonstelling niet terugvinden.  U moet er maar naar raden zal men gedacht hebben.  Daarom krijgt u de uitleg hier van mij.

De problemen van gisteren ivm het uploaden van foto's lijken van de baan, gelukkig maar!  Verwacht u vandaag maar aan prachtige dingen van Brugge die te zien waren op de Open Monumentendag.  Maar eerst en vooral die quizvraag.  Als ook maar een klein stukje van de Halletoren (het belfort) van Brugge getoond wordt, dan verwacht men natuurlijk dat er snel iemand het stukje Halletoren herkent.  De eerste was in alle geval Carlos Dejaegher en, zoals hij schreef, herinnert deze plaat aan de oprichting van de kerk van Christus Koning in 1926. 

Gisteren kreeg u de tekst slechts gedeeltelijk.  Vandaag krijgt u het helemaal.  Waar in het centrum van Brugge kunt u dit lezen?
Sorry hoor,  als alles wat later doorkomt maar ik heb problemen met het uploaden van mijn foto's.  Toch zijn ze allemaal in het normale standaard JPEG formaat gezet.   Het is dikwijls onbegrijpelijk hoe iets met je PC of met Internet het ene ogenblik perfect werkt en het ogenblik daarop alles totaal mank loopt als mank maar lopen kan.  We zitten nu eenmaal nog maar in de aanvangsfase van de digitale revolutie.

Nu pas komt het uit waar Geert Hoste de mosterd vandaan haalt!  Zijn theaterspecials hebben altijd een pakkende, beklijvende titel.  Geert Hoste dwars, Geert Hoste puur en onversneden, Geert Hoste patat, ....   De titel voor zijn Geert Hoste staat en nu weer Geert Hoste staat verder heeft de man gewoon gepikt van onze Achille. 

Vandaag was er in Brugge niet alleen Open Monumentendag.  Er was ook een aankomst voorzien van de rally voor oldtimers.  En er was braderie in de Ezelstraat, de Sint Jacobsstraat en het Graaf Visartpark.  Om de braderie wat meer luister bij te brengen stond er op het Achiel Van Ackerplein een bar, er stonden stoeltjes en tafeltjes en er was een podium waarop locale artiesten hun ding mochten doen.  Wat wilde u nog meer?  De zon?  Die was van de partij!

OMD.  Vroeger dacht ik dat dat een popgroep was.  O.M.D.  Orchestral Manoeuvres in the Dark.  Enola Gay en Joan Of Arc zijn enkele van hun meest gekende hits.
Sinds kort weet ik dat OMD ook nog iets anders is: de Open MonumentenDag.  Dankzij OMD zult u mij vandaag nog enkele uren moeten missen want zowel vanmorgen als straks deze namiddag ga ik op OMD-jacht. 

Dertig jaar geleden.  Ik lag in het leger in Duitsland, meer bepaald in Arolsen, mijn legerdienst uit te zweten.  In het eskadron waarin ik verzeild geraakt was was liggen inderdaad het meest toepasselijke werkwoord.  De kamer deelde ik er met een zevental andere dienstplichtigen uit heel Vlaanderen.  Onze leeftijd varieerde van 18 tot 25 jaar.  Ikzelf was er toen 19.  Er zat tussen ons een zekere Dirk Billen uit Bilzen.  Echt waar, ik sta hier echt niks te verzinnen, Billen heette hij en die jongen was op die plaats inderdaad goed geschapen.  Er was zoals ik me nog herinner ook een Patrick Feys uit Lichtervelde die mijn kamer deelde.  Maar, hoe dan ook,  mijn beste vriend die ik had tijdens die 8 maanden Duitsland, dat was IJf.  IJf was afkomstig uit Gent.  Hij was de jongste van het lot, nauwelijks 18 jaar oud, maar,  alhoewel onze IJf een jaar jonger was dan ikzelf, ging er dankzij hem voor mij een totaal nieuwe wereld open.  IJf las toen al "Also Sprach Zarathoustra" in de originele Duitse versie op de manier zoals anderen een stationsromannetje verslinden.  Maar langs de andere kant was hij bijvoorbeeld ook niet vies van Vuile Mong of van een liedje als Rozanne van Wim De Craene (hij kende dat nummer echt door en door, net alsof hijzelf de tekst vanuit de binnenzak van zijn jas plechtig aan onze Wim zaliger overhandigd had).  Kortom: IJf was voor zijn leeftijd wree wijs.  Samen deden wij in Arolsen regelmatig 'de muur' om samen gezellig 's avonds laat te gaan drinken en daarbij steevast ook van die oerdegelijke Duitse bratwurst te genieten.  Terug op de kamer liet hij me cassettes horen met daarop muziek van jazzmuzikanten zoals Terje Rypdal, Larry Coryell en onze Belgische jazzgitaartrots: Philippe Catherine.  Ik herinner mij nog dat ik die muziek als heel vreemd maar ondanks dat vreemde uiterst interessant beschouwde.
Gisterenavond, zaterdag negen september 2006.  De binnenkoer van de school de Ganzenveer in 't Brugse Bilkske.  Bijna dertig jaar na mijn legerdienst die ik samen met IJf doorbracht hoor en zie ik Philippe Catherine voor het eerst in 't echt.  IJf zelf heb ik tijdens die dertig jaar nooit of te nimmer nog gehoord of gezien.   Alleen een prentkaart kreeg ik nog van hem, vele maanden nadat wij afgezwaaid waren.  De prentkaart kwam vanuit Bangladesh.  Die dekselse IJf had uiteindelijk toch die trektocht naar het Oosten ondernomen waarvan hij tegenover mij met zo veel overtuiging over sprak (maar waar ik toen, daar in dat Duitse Arolsen, weinig geloof aan hechtte). 
Gisterenavond van 21 uur tot 22 u 15 trad Philippe Catherine op in de Ganzenveer te Brugge.   Ondanks de feedback wegens een micro die tijdens enkele nummers vergeten werd af te sluiten door de man aan het mengpaneel was dit een heerlijk concert waarbij ik constant de stem van IJf maar ook diens aanwezigheid nadrukkelijk op deze koer voelde.   IJf luisterde hier in Brugge mee, zoveel ben ik zeker en IJf, IJf, die vond dat het goed was. 

Dien Avond en die Coupeure

"Noch nooit een Reie zo schoon, van u'
gezocht, gevonden, geprezen,
als die dien avond blonk op u,
en mocht de mijne wezen!"

Nu denkt u dat ik deze foto bewerkt heb. Neen en'k!  Ons Coupeuretje lag er deze avond bij zoals u het ziet.  Begrijpt u nu waarom ik het een der schilderachtigste plekjes van Brugge vind?  Mocht u willen reageren: jaja, ik weet het maar al te goed, de Coupure is geen Reie maar een veel later uitgegraven kanaal.  Ik (samen met G.G.) permitteerde me enige dichterlijke vrijheid.

De laatste tijd vliegen de fotovragen er aan de lopende band door.  Meestal wordt slechts 1 foto getoond en iemand van u weet al welk stukje Brugge getoond wordt.  En dan zijn het nog dikwijls details die ik met die eerste foto toon.   Zoals gisteren bijvoorbeeld.
Goed.  Weet er iemand nu al waar in hartje Brugge dit te zien is?

Tijdens dit weekend vind er in Vlaanderen opnieuw een Vervallen Monumentendag plaats.  Ook Brugge mag tijdens zo een weekend niet ontbreken.  Beginnend deze namiddag en morgen de hele dag is er van alles te zien waarbij uw mond van verbazing zal openvallen.  Er zijn ook lezingen gepland, bijvoorbeeld over hoe Brugge zijn verval met moderne technieken probeert te bespoedigen.  Die lezing vindt plaats op de binnenkoer van het klooster van de ongeschoeide Karmelietessen in de Ezelstraat (te bereiken via de Hugo Losschaertstraat).  Verder zullen de gele toeristenbusjes dit weekend gratis beschikbaar gesteld worden aan alle deelnemers aan de Vervallen Monumentendag.  De busjes rijden naar alle plaatsen in de Brugse binnenstad die aan deze interessante happening deelnemen.  Deze school met zijn vervallen schoolpoort in de Boomgaardstraat doet er ook aan mee.  Zowel zaterdag als zondag zal de hooggeëerde professor emeritus E. Clecticus om 14, 15, 16 en 17 uur telkens tekst en uitleg geven bij het verval van deze poort.
Op niet minder dan 17 plaatsen in onze schone binnenstad zal er tijdens deze Vervallen Monumentendag iets te beleven vallen.  Heeft u interesse?  Meer info vindt u hier. 

Een levend standbeeld, zittend voor de Onze Lieve Vrouwkerk.  Hij lijkt zo weggelopen uit een film van Harry Potter of Lord Of The Rings en kan met zijn truukjes het jeugdige volkje dat passeert uitstekend in de ban houden.  Niet in de ban van de ring deze keer, maar in de ban van een klein stukje groen glas.

Gisterenavond was er een exclusief feestje in de antiekgallerij Chronos langs de Braambergstraat.  De piekfijn uitgedoste genodigden werden allemaal per koets naar de rode loper gebracht die speciaal voor de gelegenheid voor de ingang van de zaak gelegd werd.  Ik schrijf exclusief.  Het was exclusief mezelf.