OMD

Dertig jaar geleden.  Ik lag in het leger in Duitsland, meer bepaald in Arolsen, mijn legerdienst uit te zweten.  In het eskadron waarin ik verzeild geraakt was was liggen inderdaad het meest toepasselijke werkwoord.  De kamer deelde ik er met een zevental andere dienstplichtigen uit heel Vlaanderen.  Onze leeftijd varieerde van 18 tot 25 jaar.  Ikzelf was er toen 19.  Er zat tussen ons een zekere Dirk Billen uit Bilzen.  Echt waar, ik sta hier echt niks te verzinnen, Billen heette hij en die jongen was op die plaats inderdaad goed geschapen.  Er was zoals ik me nog herinner ook een Patrick Feys uit Lichtervelde die mijn kamer deelde.  Maar, hoe dan ook,  mijn beste vriend die ik had tijdens die 8 maanden Duitsland, dat was IJf.  IJf was afkomstig uit Gent.  Hij was de jongste van het lot, nauwelijks 18 jaar oud, maar,  alhoewel onze IJf een jaar jonger was dan ikzelf, ging er dankzij hem voor mij een totaal nieuwe wereld open.  IJf las toen al "Also Sprach Zarathoustra" in de originele Duitse versie op de manier zoals anderen een stationsromannetje verslinden.  Maar langs de andere kant was hij bijvoorbeeld ook niet vies van Vuile Mong of van een liedje als Rozanne van Wim De Craene (hij kende dat nummer echt door en door, net alsof hijzelf de tekst vanuit de binnenzak van zijn jas plechtig aan onze Wim zaliger overhandigd had).  Kortom: IJf was voor zijn leeftijd wree wijs.  Samen deden wij in Arolsen regelmatig 'de muur' om samen gezellig 's avonds laat te gaan drinken en daarbij steevast ook van die oerdegelijke Duitse bratwurst te genieten.  Terug op de kamer liet hij me cassettes horen met daarop muziek van jazzmuzikanten zoals Terje Rypdal, Larry Coryell en onze Belgische jazzgitaartrots: Philippe Catherine.  Ik herinner mij nog dat ik die muziek als heel vreemd maar ondanks dat vreemde uiterst interessant beschouwde.
Gisterenavond, zaterdag negen september 2006.  De binnenkoer van de school de Ganzenveer in 't Brugse Bilkske.  Bijna dertig jaar na mijn legerdienst die ik samen met IJf doorbracht hoor en zie ik Philippe Catherine voor het eerst in 't echt.  IJf zelf heb ik tijdens die dertig jaar nooit of te nimmer nog gehoord of gezien.   Alleen een prentkaart kreeg ik nog van hem, vele maanden nadat wij afgezwaaid waren.  De prentkaart kwam vanuit Bangladesh.  Die dekselse IJf had uiteindelijk toch die trektocht naar het Oosten ondernomen waarvan hij tegenover mij met zo veel overtuiging over sprak (maar waar ik toen, daar in dat Duitse Arolsen, weinig geloof aan hechtte). 
Gisterenavond van 21 uur tot 22 u 15 trad Philippe Catherine op in de Ganzenveer te Brugge.   Ondanks de feedback wegens een micro die tijdens enkele nummers vergeten werd af te sluiten door de man aan het mengpaneel was dit een heerlijk concert waarbij ik constant de stem van IJf maar ook diens aanwezigheid nadrukkelijk op deze koer voelde.   IJf luisterde hier in Brugge mee, zoveel ben ik zeker en IJf, IJf, die vond dat het goed was. 

Dien Avond en die Coupeure

"Noch nooit een Reie zo schoon, van u'
gezocht, gevonden, geprezen,
als die dien avond blonk op u,
en mocht de mijne wezen!"

Nu denkt u dat ik deze foto bewerkt heb. Neen en'k!  Ons Coupeuretje lag er deze avond bij zoals u het ziet.  Begrijpt u nu waarom ik het een der schilderachtigste plekjes van Brugge vind?  Mocht u willen reageren: jaja, ik weet het maar al te goed, de Coupure is geen Reie maar een veel later uitgegraven kanaal.  Ik (samen met G.G.) permitteerde me enige dichterlijke vrijheid.

De laatste tijd vliegen de fotovragen er aan de lopende band door.  Meestal wordt slechts 1 foto getoond en iemand van u weet al welk stukje Brugge getoond wordt.  En dan zijn het nog dikwijls details die ik met die eerste foto toon.   Zoals gisteren bijvoorbeeld.
Goed.  Weet er iemand nu al waar in hartje Brugge dit te zien is?

Tijdens dit weekend vind er in Vlaanderen opnieuw een Vervallen Monumentendag plaats.  Ook Brugge mag tijdens zo een weekend niet ontbreken.  Beginnend deze namiddag en morgen de hele dag is er van alles te zien waarbij uw mond van verbazing zal openvallen.  Er zijn ook lezingen gepland, bijvoorbeeld over hoe Brugge zijn verval met moderne technieken probeert te bespoedigen.  Die lezing vindt plaats op de binnenkoer van het klooster van de ongeschoeide Karmelietessen in de Ezelstraat (te bereiken via de Hugo Losschaertstraat).  Verder zullen de gele toeristenbusjes dit weekend gratis beschikbaar gesteld worden aan alle deelnemers aan de Vervallen Monumentendag.  De busjes rijden naar alle plaatsen in de Brugse binnenstad die aan deze interessante happening deelnemen.  Deze school met zijn vervallen schoolpoort in de Boomgaardstraat doet er ook aan mee.  Zowel zaterdag als zondag zal de hooggeëerde professor emeritus E. Clecticus om 14, 15, 16 en 17 uur telkens tekst en uitleg geven bij het verval van deze poort.
Op niet minder dan 17 plaatsen in onze schone binnenstad zal er tijdens deze Vervallen Monumentendag iets te beleven vallen.  Heeft u interesse?  Meer info vindt u hier. 

Een levend standbeeld, zittend voor de Onze Lieve Vrouwkerk.  Hij lijkt zo weggelopen uit een film van Harry Potter of Lord Of The Rings en kan met zijn truukjes het jeugdige volkje dat passeert uitstekend in de ban houden.  Niet in de ban van de ring deze keer, maar in de ban van een klein stukje groen glas.

Gisterenavond was er een exclusief feestje in de antiekgallerij Chronos langs de Braambergstraat.  De piekfijn uitgedoste genodigden werden allemaal per koets naar de rode loper gebracht die speciaal voor de gelegenheid voor de ingang van de zaak gelegd werd.  Ik schrijf exclusief.  Het was exclusief mezelf.

Nog een beeld van de plechtige festiviteiten gisterenavond op de Burg om te herdenken dat 350 jaar geleden de beroemde Grenadier Guards in Brugge opgericht werden.

  Gisterenavond mocht ik de verbroederingsfeesten tussen Engeland en Brugge op de Burg meemaken.  Vanop de derde rij zelfs, maar niet tussen het publiek.  Neen, ik mocht er actief aan deelnemen dankzij het televisieprogramma Witte Raven.   In een week tijd hebben ze mij klaargestoomd tot een volwaardig lid van de Grenadier Guards, gemeenzaam gekend als de Orde van de Berenmutsen.
Niets lieten de programmamakers aan het toeval over.  Ze installeerden zelfs een cameraatje in mijn muts, vandaar ook deze foto.  Op het laatst moest een vakjury, waaronder de djoek van Iddienbru, uitzoeken onder welke berenmuts de witte raaf zat.  Jammer voor mij zat onze prins Filip ook in de vakjury.  Hij was de enige die mij er vantussenuit haalde.  Achteraf vertelde hij me dat hij mij herkend had aan mijn zenuwachtige grimassen en dat hij er zelf ook altijd last van heeft.
Alles welbeschouwd vond ik het allemaal een unieke ervaring. 
   

  BHIBD.  België's Hoop In Bange Dagen.  Heeft u ook het nieuws van de laatste dagen gehoord en gezien?  Tot onze grote vreugde is een nieuwe groepering à la CCC of de Bende van Nijvel in ons land anno 2006 opgepakt en (waarschijnlijk) ontmanteld en uitgeschakeld.  Wat Brugge betreft: Brugge hoeft in alle geval niets te vrezen, zeker weten.  Eerst en vooral: Maria waakt altijd over deze Godsvrezende stad.  En ten tweede: wat kan er eigenlijk mislopen als gisterenavond zowel Vox en TeleVox zich prominent in het centrum van ons stadje posteerden?  Onze weledele prins Fieliep kan er alleen maar gelukkig om zijn om zich gisteren op onze Burg omringd te voelen door het schild van immunuteit dat door zijn loyale onderdanen opgeworpen werd. 

Vanavond is er een nieuwe fotovraag waarbij u uw hersencellen gebruiken moogt om uit te vissen waar ik die foto genomen heb.  Maar nu al kunt u uw hersenen opwarmen aan volgend vraagstukje.
1.  U telt het aantal toeristen op deze foto
2.  U telt er uw leeftijd bij op
3.  Het resultaat daarvan vermenigvuldigt u met het aantal dagen die ons van vandaag 8 september nog resteren tot de komende gemeenteraadsverkiezingen.
4.  Daar telt u bij op het aantal interpellaties die er in de afgelopen zes jaar in de gemeenteraadsverkiezingen geweest zijn.  Let wel: alle interpellaties en niet die van Lucien Decoorne alleen.
5.   De uitkomst van dit alles vermenigvuldigt u met het aantal bladzijden dat het Brugsch Handelsblad vandaag telt, alle katerns inbegrepen.  Ik heb vandaag de basketbalkatern wel dubbel gekregen, maar de eventueel dubbele katerns tellen we uiteraard niet mee.
6.  Nog één berekening en het is gedaan.  Bij dit alles telt u het bedrag in euro op dat een ten onrechte ontslagen lerares van 't stad in de schoot geworpen krijgt.
7.   Als u alle zes de voorgaande stappen gedaan hebt zoals ik vroeg, prima dan.  Dan weet ik dat ik u toch een tijdje op een nuttige manier beziggehouden heb.

   Qua schoonheid van het uithangbord kunnen we discussiëren maar qua originaliteit en gebruik van de eigen (streek-) taal geef ik deze zaak alleszins een 9 op tien.  Dit is een pitarestaurant in de Hallestraat.  Pitteleer - pita-leir.  Snapt u de woordspeling?
En nu kunt u mij voor mijn commentaar een 0 op 5 geven.

Dit is hem dan, de Pitaleir.  U bent er ongetwijfeld al eens voorbijgewandeld.

De juiste oplossing kwam deze keer van Marie-Rose Van Acker.  Dit is te zien in de Heilige Geeststraat, een straat waar waarlijk een geest van heiligheid in rondwaart.  Het bisdom bevindt zich in deze straat, maar ook dit hotel, het Geestelijk Hof, dat zo genoemd is omdat hier vroeger (in de 15de en 16de eeuw)  't Gheestelic Hof was, het geestelijk gerechtshof van het bisdom Doornik.  Jawel, van Doornik.
Het gebouw dat we zien werd in 1897 ontworpen door architect Charles De Wulf.  De man baseerde zich hierbij op het 16de eeuwse gebouw dat er voordien stond.  Het is dus min of meer een kopie van het origineel.
Het beeld van de eerste foto stelt natuurlijk Sint Jozef voor.  Niet alleen weten we dat omdat zijn naam onder het beeld staat maar ook zonder dat zouden we hem herkennen aan zijn attributen: de winkelhaak (hij was een timmerman) en de lelie (dat naar hem verwijst als een zeer zuivere bruidegom).

Gelijk met de koperen  plaat die herinnert aan apotheker/dokter Gustave Dryepondt wordt ook de voorgevel van de apotheek, gelegen in de Wollestraat, dezer dagen opgefrist.

Op twintig mei van dit jaar schreef ik al eens over de apotheek Dryepondt in de Wollestraat en de koperen herdenkingsplaat die nog aan het koloniale verleden herinnert van dokter Gustave Dryepondt.  Toen al vertelde de huidige apotheker Baert dat hij plannen had om de plaat te restaureren.  Dat is bij dezen gebeurd.  Als u wilt lezen wat ik indertijd over die Dryepondt schreef, vul dan in de linker kolom bij Zoeken in blog het woord Dryepondt in, daarna klikt u op zoeken en meteen krijgt u die vier artikeltjes op uw scherm getoverd.  Wilt u gewoon maar eens vergelijken met hoe de koperen plaat er voordien uitzag, klik dan hier.

Op het domein van de zusters Redemptoristinnen, in Brugge beter gekend als de roo nunnen (zo genoemd vanwege hun paarse klederdracht) komt binnen afzienbare tijd waarschijnlijk een "woon- en zorgcentrum".  De laatste zusters Redemptoristinnen verhuisden in 2004 en 2005 naar enerzijds een rusthuis van de zusters van liefde in Heule en anderzijds naar een gewezen priesterhuis in Harelbeke.  Sedertdien bleven de kerk en huizen langs de Katelijnestraat 105 tot 113 plus daarbij de grote lap grond tussen Novotel, Katelijnestraat en hier de Visspaanstraat wezenloos achter. 
Sinds vandaag hangt aan een poort in de Visspaanstraat een aanvraag tot stedenbouwkundige vergunning om het domein van klooster te verbouwen tot woon- en zorgcentrum én om  het bouwen van appartementen.  Vooral dat laatste moet bij de omwonenden met de meeste argwaan bekeken worden.   Ik heb de plannen (nog) niet ingekeken maar ik waarschuw nu al:  pas op Visspaanstraters of Katelijnestraters!   Als u niet goed oplet staat er voor u het goed en wel beseft rechttegenover of naast uw huis een joekel van een appartementsgebouw.  Als u niet gelooft dat in Brugge alles kan: kijkt u maar eens naar het nabijgelegen Novotel!
Let ook eens op de klimop die welig tiert op deze muur van de verdwenen roo nunnen.  Ze verkleurt rond deze tijd al geleidelijk aan naar rood en later paars.  Kijkt u er maar eens goed naar.  Straks verdwijnt misschien wel deze muur om plaats te ruimen voor een kleurloos maar modern appartementenblok.

Aangezien Jan Peere de vorige plaats herkende (het Sentillehof) toon ik u vanavond een nieuwe plaats in de binnenstad van Brugge waarvan u zoeken/raden/weten moogt waar dit is.