Zondag 17 december 2006
de Brugse Brandweer

Elk jaar koop ik de kalender die de 'mannen van de brandweer van Brugge' mij aanbieden. Voor wie het weten wil: 4 euro kost hun kalender van 2007 en al in augustus kwam er iemand van het korps bij ons aanbellen om hem te slijten. Nog geen minuut later stond de man met vijf euro extra in zijn portefeuille en een kalender lichter al bij onze buren aan te bellen.Het zal zowat 15 jaar geleden geweest zijn toen ik op een zaterdagmorgen vroeg thuiskwam van een korte nachtdienst. Ik ging onmiddelijk naar boven naar onze slaapkamer onder de dakpannen om nog enkele uurtje bij te slapen om er voor de rest van het weekend tegenaan te kunnen. Het moet zowat 10 uur 's morgens geweest zijn toen ik gewekt werd door heftig geroep en toen ik de slaapkamerdeur opende kwam er één dikke, donkere rookwalm mij tegemoet. Wat was er gebeurd? Op de verdieping daaronder had de zoon zijn (tweedehands) televisietoestel op zijn kamer onbeheerd aan laten staan en was naar beneden gelopen. Dat TV-toestel was om een onverklaarbare reden ontploft en begon vuur te vatten. Gelukkig was niet lang daarna een van de dochters vanuit haar kamer toevallig voorbijgelopen en had zij alarm geslagen. Kort daarna stormde mijn vrouw van beneden snel naar de eerste verdieping om de stekker van het televisietoestel uit het stopcontact te halen. En niet veel later stonden de brandweermannen al bij ons binnen om de rest van de brand te blussen. Al die minuten lang zat ikzelf daarboven opgesloten op dat zolderkamertje en durfde niet naar beneden te komen want elke keer als ik de deur opentrok kwam er me één zwarte walm tegemoet.
Daarom apprecieer ik sedertdien mateloos het werk van de brandweer en steun ik met plezier hun vriendenkring door elk jaar hun kalender te kopen. Het is echt het minste wat ik voor hen kan doen.
Vanmorgen zag ik langs de Dijver opnieuw een brandweerinterventie. Het had niks met brand te maken, maar door hun aanwezigheid hier kon waarschijnlijk het leven van deze man ook gered worden.
We beseffen met zijn allen niet genoeg wat voor een helden, wat voor een soort van moderne engelbewaarders zij dag aan dag voor ons zijn. Vraag het de New-Yorkers maar eens na hun verschrikkelijke nine-eleven! Soms komen brandweerlui jammerlijk te laat maar altijd proberen zij te redden wat er te redden valt. Ik bied hen vanuit de grond van mijn hart een welgemeend 'proficiat' en 'chapeau' aan.
Geschreven door Bruggeblog om 23:04
Stuur door





















1 reactie op dit bericht
gered