gedichtendag

Er bestaan verschillende manieren om eigenaars van honden erop attent te maken dat de visitekaartjes die hun troeteldier soms achterlaten niet in dank aanvaard worden.  Eergisteren toonde ik u al hoe de Stad Brugge de baasjes dat aan hun verstand probeert te brengen.  Maar er bestaan blijkbaar nog manieren.  Zoals deze hier, te zien aan een boom bij jachthaven Flandria aan het kanaaleiland.

Zelfstandigen zijn dikwijls erg vindingrijk als het gaat om de klanten naar hun zaak te lokken.  Bordjes die de weg aanwijzen zijn een handig middel daarvoor.   Alhoewel dit hier de meest vreemde plaats is om een dergelijk bord aan te brengen, namelijk midden in het kanaal Gent-Brugge.

Gewoon die ene foto had Martine nodig om te weten dat dit de gevel is van een meubelwinkel in de Academiestraat.  Dat is verrassend snel gevonden.  Het is inderdaad de winkel Du Fossé in de Academiestraat.  Alhoewel het etiket 'meubelwinkel' de lading niet volledig dekt.  Du Fossé is bijvoorbeeld gekend omwille van de kippen die ze verkopen  (en waarvan u in het midden van deze foto een exemplaar aantreft).  Die namaakdingen die niet kakelen, geen eieren leggen maar ook geen stront in uw huis passen wel in een modern interieur maar men kan ze moeilijk onder de noemer 'meubilair' onderverdelen.

Vroeger woonden hier de 'Arme Klaren' in hun klooster.  Vandaag de dag verblijft er op dit lapje Brugse binnenstad de 'iets rijkere Bruggeling'.  Ook hij of zij kreeg vorige nacht en vanmorgen een dun sneeuwtapijtje over zijn huis heen.

Omdat de mensen graag fotootjes zien van Brugge in de sneeuw, deze toegift.  Stond u vanmorgen omstreeks 9 uur met uw rug naar het Sashuis aan 't Minnewater, dan stond u naast mij en dan zag u net zoals ik dit idyllische schouwtoneel recht voor u.

Dankzij Peter Ruys zijn we eindelijk aan een nieuwe quizvraag toe.  Hier is hij dan.  Dat dit te zien is in Brugge is nogal logisch als we het opschrift bekijken.  Maar waar in Brugge is dit, ... that's the question!  Uw antwoord verwacht ik graag op een gele briefkaart, en die stuurt u naar:
Quizvraag Bruggeblog
Wiettelwooi 125
8000 Brugge.
Mocht u deze manier van antwoorden te omslachtig vinden, dan kunt u ook altijd antwoorden door onderaan dit artikel te klikken op reacties.

We hebben een nieuwe winnaar.  Peter Ruys was (eindelijk!) de eerste die wist dat dit te zien is in de straat Groeninge.  Het huis zelf is voor zover ik weet onderdeel van het nabijgelegen restaurant 'De Gouden Haerinck' (het gebouw met de klimop) en wordt gebruikt als opslagruimte.  Recht voor ons uit herkennen we de poort die toegang verschaft tot het Arentshof.

U beseft het misschien niet maar morgen, donderdag 25 januari, wordt in Brugge opnieuw een bladzijde omgedraaid.  Dan sluit het winkeltje waar men vooral terecht kon voor religieuze literatuur zijn deur.  De zusters geven het morgen uit handen.  Rond de paasperiode zou het winkeltje opnieuw open zijn, maar van dan af zult u er nooit meer bediend worden door een non.  In Brugge wordt er opnieuw een bladzijde omgedraaid ...

Echt veel gesneeuw heeft het niet, maar het geeft en heeft toch altijd iets speciaals.  Het is wel geen quizvraag, maar probeert u in deze foto eens het koppeltje duiven te vinden.

Pa pa pa
Pa pa pa
Pa pa pa pa
Pa pa pa pa
Pa pa pa pa pa pa pa pa
Pa pa pa pa pa pa pa pa
Pa pa pa pa pa pa pa pa
Pa pa pa pa pa pa Papagena!
Pa pa pa pa pa Papageno!

Voor sommigen kan dit klinkklare onzin zijn of eventueel een kinderwijsje maar dit is nochtans cultuur van de allerbovenste plank.  U las hier een onsterfelijk fragment uit "de vogelhandelaar" van Mozart.  Om alles nog onsterfelijker te maken werd in Brugge Papageno als standbeeld vereeuwigd op een sokkel voor de Stadsschouwburg.

Pa pa pa
Pa pa pa
Pa pa pa pa
Pa pa pa pa
Pa pa pa pa Papageno
die sta sta staat hier
tussen de buizen
vogels zijn geen muizen
en ratten geen katten
Pa pa pa pa
Pa pa pa pa
Pa pa pa pa pa pa Papagena!
Pa pa pa pa pa Papageno!

foto: Marc Willems

"Mijn Brugge al ben je erg ziek
een mollepijp, een braakland,
in ruïne ken ik jou niet, ach,
je bent vreemd veranderd.
Al ben je als een lelijk huis
toch voel ik me hier veilig thuis
als nergens anders."

vrij naar Johan Verminnen
foto: Marc Willems

Met de regelmaat van de klok gooit men in 't stad een belangrijke straat open.  Onlangs overkwam het ons met de Ezelstraat, de Sint-Jacobsstraat en de Academiestraat.  Op het ogenblik is deze Vlamingstraat aan de beurt en binnenkort moet de Katelijnestraat er ook aan geloven.
Voor handelaars van de straat is zoiets altijd een groot probleem.  Hun kliënteel vermindert gedurende de periode van de werken aanzienlijk en het sommetje dat zij eventueel bij sluiting van de zaak van overheidswege ontvangen kunnen is belachelijk laag.

Foto: Marc Willems

Tsjakkaa!!  Het is mij gelukt!  U heeft voor het eerst sinds het opstarten van Bruggeblog 5 foto's nodig om tot de oplossing van de quizvraag te komen.  Ik had het eerlijk gezegd niet verwacht, toch niet met deze plaats.  Zelfs in een januarimaand waarin Brugge echt niet onder de voet gelopen wordt passeren er in deze straat dagelijks honderden mensen, ook op een gewone weekdag als vandaag.  Allez, komaan, dit is uw laatste kans om te vertellen waar in het centrum van Brugge dit te zien is.  Anders verklap ik het morgen zelf wel.

Voor alle duidelijkheid: die 1680 is niet het huisnummer.  Was dit de USA, dan had het gekund, maar niet hier in ons bijzonder bruisende Brugge.  Bij ons betekenen getallen met vier cijfers het jaartal waarin wat u ziet (of toch tenminste een gedeelte ervan) opgericht werd.  Bij mijn weten moet men in die USA ver, heel ver gaan zoeken om iets uit 1680 aan te treffen, wij Bruggelingen staan bij zulke dingen zelfs niet meer stil.  Ach, 't is 'maar' uit 1680.  Ik persoonlijk zou toch zo graag eens, al was het maar voor een uurtje (maar echt niet langer; want ik zou het anders niet overleven) willen teruggefloept worden met de teletijdmachine van professor Barrabas naar die goeie ouwe tijd om eens aan den lijve mee te maken hoe Brugge er in 1680 nu écht uitzag, hoe een januarimaand in die tijd bijvoorbeeld precies aanvoelde, hoe de straten en reitjes toen roken, of beter gezegd stonken.  Op welke manier iedereen gekleed ging.  Wat men deed om aan de kost te komen , enz....

Dit is het prachtige binnenpleintje van godshuis Spanoghe dat uitkijkt over de reitjes met aan de overkant het Oud Sint-Jan en daarachter de toren van de Onze-Lieve-Vrouwekerk.  Prachtig schreef ik.  Prachtig verwaarloosd had ik moeten schrijven.  Aangezien dit eigendom is van het OCMW en bijgevolg van de Stad moeten de stadsdiensten dit op regelmatige basis fatsoeneren.  Het gras afrijden bijvoorbeeld, maar ook het vele afval dat verspreid ligt rond de banken regelmatig opkuisen behoort tot de taken.  U kunt het echt niet voorstellen wat ik hier vandaag allemaal op de grond verspreid aantrof.  In de eerste plaats tekent al dit vuilnis de "homo sapiens" die hier passeert ten voeten uit.  "Homo vulgaris" zou een beter predicaat zijn voor onze soort.  Langs de andere kant, zou het nu echt niet mogelijk zijn om hier naast die banken zo een groene vuilnisemmer van 't stad te plaatsen?  Dan nog zullen er onverlaten zijn die hun afval op de grond zullen gooien, maar de kans dat dat gebeurt zal al beduidend kleiner zijn.

Nauwelijks honderd meter van de bordjes die het Onze-Lieve-Vrouwekerkhof bevolken vandaan (waarvan u in het vorige artikel er eentje zag) is momenteel dit te zien in het gangetje naar de godshuisjes Spanoghe, gelegen in de Katelijnestraat.  Graffiti op de muren plus afval klaar om later met de vuilniskar mee te geven. Plus afval op de grond.  Allemaal te zien vanaf de straat want dit poortje staat nu eenmaal altijd open.

Op verschillende plaatsen heeft men in Brugge cartoons geplaatst.  Dit is er eentje van.  Bedoeling van die (grappig bedoelde) dingen is de homo sapiens die in onze stad rondloopt wat moderne manieren bij te brengen.  Of dat met dergelijke cartoons lukt is natuurlijk de vraag.

  Bruggeblog bestaat begin maart 1 jaar.  Al van in den beginne voegde ik aan dit blog een fotovraag toe.  Zo komt het dat we nu, bijna een jaar later, al aan quizvraag 126 toe zijn.  Het principe van de quizvraag blijft altijd hetzelfde.  Ik toon u een detail van iets wat te zien is in het centrum van Brugge en u probeert om het snelst te raden of te weten waar precies die foto genomen werd.  Vindt u het niet, dan toon ik 's anderendaags een nieuw foto die de plek al iets beter toont.  De dag daarop krijgt u opnieuw een foto van de plaats die dan al veel duidelijker zou moeten zijn.  Enzovoort ...  Totnogtoe heb ik nog nooit 5 foto's moeten tonen want er was altijd al een slimmerik die soms al na 1 foto wist waar ik stond toen ik de foto's nam.  Stiekem hoop ik dat ik met quizvraag 126 morgen nog een fotootje mag tonen en zo zelf mijn eigen record mag breken.  Ik vrees er voor.  Ik vermoed dat deze vierde foto er te veel aan is en dat sommigen onder u nu onmiddellijk weten waar de plaats is die we zoeken.  U kunt ook altijd wachten met antwoorden tot morgenavond maar ik vrees dat het eergevoel van sommige Bruggebloglezers het zal halen van hun generositeit om mij morgen het gevoel te geven dat ik mijn record gebroken heb.
Genoeg gezeverd en gezwansd: waar in Brugge is dit te zien?