werkeloos

Vanmorgen was het voor u een unieke gelegenheid om mijn voetspoor te volgen, maar u heeft het niet gedaan.  Nu is het natuurlijk te laat want de meeste van mijn voetafdrukken in de sneeuw zijn al gewist over overstapt door anderen.

Voor de mooiste kiekjes van Brugge moet u meestal naar andere sites surfen.  Bruggeblog toont pas iets moois van Brugge als er op zijn minst een verhaaltje aan vasthangt, zoals hier aan deze tros van het schip de Mayflower dat  sinds jaren voor anker gegaan is ter hoogte van het kanaaleiland.  Dit kiekje werd geschoten deze morgen omstreeks negen uur.  Om eventuele grappenmakers het leven zuur te maken heeft men hier rond de tros meters en meters prikkeldraad gehangen.  Op die manier kunnen die leukerds niet zo maar bij nacht en ontij de trossen losgooien en het schip op rust dat de Mayflower is overlaten aan de elementen van het kanaalwater waarin het dobbert.

GOENOAVEND BRUHHE EN OL ZIEN BRUHHEZOTTEN OL TEGOARE!  Wij gaan nog eens quizzen vanavond.  Quizvraag 131, deel twee.  Ik weet niet goed of u uw hoofd in uw nek moet leggen om dit te zien maar antwoordend op uw vraag of dit hier echt te zien is in het binnenste ei van ons aller Brugge, mja, daar kan ik niets anders dan affirmatief op antwoorden.  Als u dan ook nog als eerste antwoorden kunt waar ergens in dit Brugse ei deze tekst zich vertoont, dan wordt u voor één dag met de hier op Bruggeblog o zo gegeerde medaille van Bruggekenner beloond.
Mocht u bovenstaande mededeling niet meteen begrijpen, de vraag is nochtans simpel: weet u waar precies in de Brugse binnenstad dit te zien is?

Het vreemde aan Idesbald van der Gracht is dat de loden kist waarin de man bij zijn overlijden in 1167 geplaatst werd gedurende de loop der tijden meermaals geopend werd, vooral op de momenten waarop die verplaatst werd, en dat men toen meermaals vaststellen kon dat het lichaam van de derde abt van de Duinenabdij - dit in tegenstelling tot de lichamen van de overige in zijn tijd begraven monniken - heel lang intact gebleven is.  Zo vermeldt men bijvoorbeeld in 1650 (bijna 500 jaar na zijn overlijden) dat men bij de opening van de kist een aangename geur gewaarwerd en dat men zelfs het water dat het lichaam omringde proefde en zuiver van smaak bevond.

Dit is het Maria-altaar in de zogenaamde Mariakapel van de kerk van de  OLV  Ter Potterie in, hoe kan het ook anders, de Potterierei.  Dankzij Nicolaas De Roover, de laatste overlevende Duinheer van de Duinenabdij, werd op zijn kosten dit altaar vernieuwd en daaronder werd een getrouwe kopie geplaatst van de marmeren tombe van de Duinenabdij waarin vroeger de relieken van Idesbald van der Gracht lagen.  Het plaatsen van deze tombe gebeurde op 6 april 1831.

De moderne mens is een doe-mens.  Men laat hem iets doen en dan is dat modern.  Op die manier poogt men ons in kerken en musea meer bij het gebeuren te betrekken.  Dezer dagen valt in deze context dit paneel in de schaars verlichte kerk van Onze-Lieve-Vrouw Ter Potterie te bewonderen.  Bemerk vooral de verwijzing naar de zalige Idesbald.

Meer dan een week heeft u moeten wachten op een nieuwe fotovraag.  Dat is hoogst uitzonderlijk maar de oorzaak lag deze keer vooral bij mij en niet bij u want u, met name Claudia Van Peteghem en Carlos Knockaert, u wist al na drie foto's de oplossing van de vorige vraag.
Maar hier is hij dan, de nieuwe quizvraag die luistert naar de naam 131 (oendert einen dèrtig).
Waar in 't centrum van Brugge kunt u dit zien?

Deze foto kunt u misschien niet meteen situeren.  Ik zal u helpen.  Dit is het Kanaaleiland, waar totnogtoe alleen een parking voor autocars was.  Ik was hier gisterenmorgen.  Gisterennamiddag waren op bijna dezelfde plek enkele prominenten aanwezig om de eerste spadesteek te geven voor een project dat binnen afzienbare tijd een kampeerautoterrein én een kampeerterrein zal opleveren.  Die eerste spadesteek!  Ach, laat me niet lachen!  Onder andere Jean-Marie (Bogaert) en Patrick (Moenaert) gaven hier gisterennamiddag de eerste spadesteek!  Natuurlijk was dat zo!  Als het van hen en de spaden zou afhangen, dan zou dit project zelfs in 2010 nog niet afgewerkt zijn.  Neen toch?  Al sinds geruime tijd zijn rupskranen hier op deze plek druk in de weer. Dankzij die dingen wordt tenminste efficiënt gewerkt.  Heeft u trouwens ook opgemerkt dat die spaden er nagelnieuw uitzagen?  Ik hoop nu van ganser harte dat Patrick en Jean-Marie aan het voorval van gisteren geen blaren op hun fijne handen overgehouden hebben want dat kan nogal pijnlijk zijn bij het handtekeningen zetten of bij het handjes schudden.

Nu de Katelijnestraat voor alle groot verkeer afgesloten is (bemerk de blokken en hekken die de doorgang vanuit de zijstraat versperren) is het een unieke gelegenheid om eens risicoloos als wandelaar in het midden van de rustige straat te lopen zonder van je sokken gereden te worden.  Het is ook de gelegenheid om om uw gemak een mooi fotootje te nemen.

Het is zo ver.  Na enkele andere belangrijke straten in de binnenstad is het sinds gisteren ook de beurt aan de Katelijnestraat om opgebroken te worden.  De werkmannen zijn zoals men hier zou zeggen "nog in rodage".   We zijn twee dagen ver, heel veel is er nog niet gebeurd en nu moeten ze al onmiddellijk stoppen voor de sneeuw en morgenochtend waarschijnlijk de vorst.  Meer info over de werken en wat dat voor de buurt teweegbrengt kunt u lezen op de site van Brugge Bereikbaar.

Van een bankje langs de Vesten gaan we naar een bank in de binnenstad, de Dexiabank.  U heeft enkele dagen de tijd gekregen om te antwoorden op de quizvraag.  En u heeft het antwoord gevonden.  Eigenlijk was Claudia Van Peteghem de eerste die de plaats wist, maar zoals Marnix Knockaert al aangaf, het is niet in de Nieuwstraat nr 30 maar in de Oude Burg 30 dat we dit huis moeten zoeken met de specifieke ornamenten van op de eerste foto's. 
Voor vanavond beloof ik u een nieuwe fotovraag te leveren.

Een besneeuwd Brugs bankje, altijd leuk om te zien.

Hallo, hier ben ik terug.  Vandaag krijgt u een extra dikke aflevering Bruggeblog.  Laten we starten met het meest recente nieuws, namelijk dat er tussen 15u30 en 16u15 een sneeuwbui boven Brugge hing.  Het was weliswaar smeltende sneeuw maar aangezien alles bij pakken van bovenaf uitschud werd bleef het toch een tijdje liggen.

We nemen de draad weer op met het verhaal over de relieken van de zalige Idesbald van der Gracht, de man die tussen 1155 en 1167 de derde abt van de cisterciënzerabdij Ter Duinen was.  Dat de overblijfselen van Koksijde naar Brugge verhuisden en tijdens de Franse revolutie in twee huizen in Brugge verstopt werden heb ik ondertussen al verteld.   Pas op 6 april 1831 kreeg alles een definitieve plaats toegewezen toen pater Nikolaas De Roover, de laatste Duinheer, alles schonk aan de zusters Augustinessen van de Potterie.  Sindsdien en tot op de dag van vandaag bevindt alles zich in de prachtige kerk van de OLV Ter Potterie langsheen de Potterierei.  Alles is misschien veel gezegd want één rib werd aan Veurne geschonken en het rechterbeen wordt sinds 1968 als relikwie vereerd in de kerk van O-L-Vrouw-ter-Duinen te Koksijde.

Nederlanders kennen dat woord niet: een zonneklopper.  Jammer, helaas, want het woord is nochtans zo bijzonder beeldsprakelijk.  Het woord duidt iemand aan die de zon uitklopt, die haar kracht als het ware tot de laatste druppel uitperst.  Bij het minste straaltje zon komen die 'zonnekloppers' tevoorschijn en ze genieten met volle teugen van de heerlijke warmte die van deze heldere ster uitgaat, als het moet zelfs op een zaterdag 3 februari.

U heeft enkele dagen langer de tijd gehad om na te denken over deze quizvraag en eventueel te antwoorden.  Vooral de familie Cloetens muntte uit in het zoeken naar antwoorden maar, helaas, geen enkele plaats die zij totnogtoe opgaven blijkt te kloppen met de plaats waar dit hier gefotografeerd werd.
Waar in het centrum van Brugge is dit?

We gaan nog één jaartje verder terug in de tijd, meer bepaald naar 17 februari 2005.  Op die dag stonden toen ook de eerste gele narcissen in bloei.  Uitzonderlijk vroeg was dat toen, maar dit jaar hebben we dat record opnieuw ruimschoots verbeterd.

Foto: Marc Willems

Kijk eens naar de situatie begin maart verleden jaar in ons begijnhof.  Op dat ogenblik was er nog altijd geen geel kopje van een paaslelie te bespeuren.  Let ook eens op de kleur van het gras en vergelijk dat met het volle groen van het gras zoals het er nu op dit ogenblik uitziet.

foto: Marc Willems

Voila, hier zijn ze dan: de primeur paaslelies van 't Brugse begijnhof, prachtig in beeld gebracht door die andere 'Brugschen stroatendwil' met een camera rond zijn nek, Marc Willems.  Op zijn site kunt u bovendien aflezen dat het vandaag tot 11 graden warm was, Celsius wel te verstaan.  Echt niet meer te geloven.  Als u zich dezer winterdagen 's namiddags met een winterjas naar buiten begeeft dan zweet u zich te pletter.  Ik ben al in mijn kleerkast aan het rommelen of ik mijn shorts nog terugvind.