Katelijnestraat opgebroken (2)

Het is zo ver.  Na enkele andere belangrijke straten in de binnenstad is het sinds gisteren ook de beurt aan de Katelijnestraat om opgebroken te worden.  De werkmannen zijn zoals men hier zou zeggen "nog in rodage".   We zijn twee dagen ver, heel veel is er nog niet gebeurd en nu moeten ze al onmiddellijk stoppen voor de sneeuw en morgenochtend waarschijnlijk de vorst.  Meer info over de werken en wat dat voor de buurt teweegbrengt kunt u lezen op de site van Brugge Bereikbaar.

Van een bankje langs de Vesten gaan we naar een bank in de binnenstad, de Dexiabank.  U heeft enkele dagen de tijd gekregen om te antwoorden op de quizvraag.  En u heeft het antwoord gevonden.  Eigenlijk was Claudia Van Peteghem de eerste die de plaats wist, maar zoals Marnix Knockaert al aangaf, het is niet in de Nieuwstraat nr 30 maar in de Oude Burg 30 dat we dit huis moeten zoeken met de specifieke ornamenten van op de eerste foto's. 
Voor vanavond beloof ik u een nieuwe fotovraag te leveren.

Een besneeuwd Brugs bankje, altijd leuk om te zien.

Hallo, hier ben ik terug.  Vandaag krijgt u een extra dikke aflevering Bruggeblog.  Laten we starten met het meest recente nieuws, namelijk dat er tussen 15u30 en 16u15 een sneeuwbui boven Brugge hing.  Het was weliswaar smeltende sneeuw maar aangezien alles bij pakken van bovenaf uitschud werd bleef het toch een tijdje liggen.

We nemen de draad weer op met het verhaal over de relieken van de zalige Idesbald van der Gracht, de man die tussen 1155 en 1167 de derde abt van de cisterciënzerabdij Ter Duinen was.  Dat de overblijfselen van Koksijde naar Brugge verhuisden en tijdens de Franse revolutie in twee huizen in Brugge verstopt werden heb ik ondertussen al verteld.   Pas op 6 april 1831 kreeg alles een definitieve plaats toegewezen toen pater Nikolaas De Roover, de laatste Duinheer, alles schonk aan de zusters Augustinessen van de Potterie.  Sindsdien en tot op de dag van vandaag bevindt alles zich in de prachtige kerk van de OLV Ter Potterie langsheen de Potterierei.  Alles is misschien veel gezegd want één rib werd aan Veurne geschonken en het rechterbeen wordt sinds 1968 als relikwie vereerd in de kerk van O-L-Vrouw-ter-Duinen te Koksijde.

Nederlanders kennen dat woord niet: een zonneklopper.  Jammer, helaas, want het woord is nochtans zo bijzonder beeldsprakelijk.  Het woord duidt iemand aan die de zon uitklopt, die haar kracht als het ware tot de laatste druppel uitperst.  Bij het minste straaltje zon komen die 'zonnekloppers' tevoorschijn en ze genieten met volle teugen van de heerlijke warmte die van deze heldere ster uitgaat, als het moet zelfs op een zaterdag 3 februari.

U heeft enkele dagen langer de tijd gehad om na te denken over deze quizvraag en eventueel te antwoorden.  Vooral de familie Cloetens muntte uit in het zoeken naar antwoorden maar, helaas, geen enkele plaats die zij totnogtoe opgaven blijkt te kloppen met de plaats waar dit hier gefotografeerd werd.
Waar in het centrum van Brugge is dit?

We gaan nog één jaartje verder terug in de tijd, meer bepaald naar 17 februari 2005.  Op die dag stonden toen ook de eerste gele narcissen in bloei.  Uitzonderlijk vroeg was dat toen, maar dit jaar hebben we dat record opnieuw ruimschoots verbeterd.

Foto: Marc Willems

Kijk eens naar de situatie begin maart verleden jaar in ons begijnhof.  Op dat ogenblik was er nog altijd geen geel kopje van een paaslelie te bespeuren.  Let ook eens op de kleur van het gras en vergelijk dat met het volle groen van het gras zoals het er nu op dit ogenblik uitziet.

foto: Marc Willems

Voila, hier zijn ze dan: de primeur paaslelies van 't Brugse begijnhof, prachtig in beeld gebracht door die andere 'Brugschen stroatendwil' met een camera rond zijn nek, Marc Willems.  Op zijn site kunt u bovendien aflezen dat het vandaag tot 11 graden warm was, Celsius wel te verstaan.  Echt niet meer te geloven.  Als u zich dezer winterdagen 's namiddags met een winterjas naar buiten begeeft dan zweet u zich te pletter.  Ik ben al in mijn kleerkast aan het rommelen of ik mijn shorts nog terugvind.

Ziezo, hier ben ik opnieuw met nieuw nieuws van het Bruggefront.  U heeft het misschien nog niet gemerkt, maar sinds eergisteren 1 februari 2007 staan in het begijnhof al de eerste gele narcissen (de paaslelies) in bloei.  En dat is een opmerkelijk record!  In de voorgaande jaren is dit nog nooit zo vroeg gebeurd.

foto: Marc Willems

... wegens familiale omstandigheden kon ik gisteren en vandaag niks op Bruggeblog plaatsen.  Normaal gezien kunt u vanaf morgen, maar zeker vanaf overmorgen op deze webstek opnieuw beelden van mijn Brugge zien, het Brugge dat ik zie door mijn speciale bril (tenminste als ik niet vergeten ben hem op te zetten).
Dus, nog eventjes geduld en bedankt voor het begrip.

Mooi hé, zo een versiering?  Het zou natuurlijk nog mooier zijn als u ons zou kunnen vertellen waar in het centrum van Brugge wij dit van een gevel geplukt hebben om het u te komen tonen.

Herkent u soms in dit hoopje schroot uw als vermist opgegeven fiets?

Foto: Martine Verhaeghe

Nu weet u het ook.  Niet alleen in Amsterdam kiepert men fietsen in de grachten, ook de Brugse reitjes ontsnappen er blijkbaar niet aan.  Tot winkelkarretjes toe verdwijnen erin. 

Foto: Martine Verhaeghe

Deze wonderbaarlijke visvangst was te zien aan de Potterierei.    De visvangst werd vanuit de Gouden-Handrei aangeleverd maar de vissen zelf werden op het droge gelegd hier op deze kaai langs de Potterierei.  Het viel me op dat ze niet meer spartelden.  Ik heb daarom zo'n klein vermoeden dat ze al dode voorwerpen waren nog voor ze op het droge belandden.

foto: Martine Verhaeghe

Deze foto is genomen van ver, van langs de Groenerei, maar nog kunnen wij in de verte, rechts naast de bomen, het bijzondere huis zien langs de Verversdijk waar ooit twee monniken van de Duinenabdij gewoond hebben nadat zij uit hun abdij langs de Potterierei door de Fransen verdreven werden.  Maar bovenal was dit huis de schuilplaats voor de overblijfselen van de later zalig verklaarde Idesbald van der Gracht.  Totnogtoe hadden slechts een handvol in deze 21ste eeuw levende mensen weet van dit geschiedkundige feit (in de gevel zien we typerend daarvoor, in tegenstelling tot het huis in de Jeruzalemstraat 33, hier helemaal geen gedenksteen die naar die gebeurtenis verwijst), maar vanaf nu kan iedereen die internet afschuimt op geschiedkundige weetjes over Brugge dit hier op Bruggeblog lezen.
Ik geef u tenslotte nog een klein fragmentje uit het boek 'Idesbald' van J. De Cuyper, uitgegeven in 1946 door De Kinkhoorn, Desclee-Debrouwer.  Het fragment gaat over dit huis.
"Trouw werd over Duinen's bizonderste schat gewaekt, verborgen onder den houten vloer van een kamerken, onder den trap gelegen."

Op 7 oktober 1806 verkocht Niklaas Cockelaere dit huis aan de prior van de verdreven Duinheren: prior Loosveldt.  Die betrok deze woning van toen af tot aan zijn dood op 22 juni 1818.  Al die tijd was de kist met het stoffelijke overschot van Idesbald van der Gracht, de 3de abt van de Duinenabdij, in dit huis aanwezig gebleven.
Na de dood van prior Loosveldt spraken de overblijvende monniken af dat Nicolaas De Roover hier zou komen wonen en tevens waken zou over de relieken van Idesbald.

Tijdens de Franse revolutie is de loden kist waarin zich de restanten van het lichaam van de later zalig verklaarde Idesbald van der Gracht bevond een aantal keren verhuisd, dit vooral uit schrik van de laatste monniken van de Duinenabdij die kost wat kost wilden dat de relieken van een van hun eerste abten uit handen bleef van de Fransen die alles wat ook maar met geloof te maken had het liefst zagen verdwijnen.
Daarom waren de 'Duinheren' er in 1799 nog altijd niet gerust op dat de kist zich bevond onder de grond in de tuin van het huis dat we nu kennen als Jeruzalemstraat 33.  Daarom werd de kist in de nacht van 29 november 1799 opgegraven en overgebracht naar de toenmalige Verwersdijk A, 4 n° 38, het huidige Verversdijk 3.  Bij deze translatie behoorde opnieuw een officieel verslag die met een abtszegel verzegeld werd.  Dit huis in de Verversdijk was al sinds 1779 eigendom van een zekere Nicolaus Georgius Cockelaere.  Hij zorgde er voor dat 'Baldje' veilig uit handen bleef van de Fransen.