de vuilnisboot

Deels had Flater in zijn opmerking bij de vorige foto gelijk.  Inderdaad: dit verkeersbord kan OVERAL in Brugge staan.  Toch zou iemand die op een freakerige manier dergelijke borden bestudeert uit de vorige foto meer dan genoeg gehad hebben om tot de oplossing te komen.  Omdat nu eenmaal, hoe ouder een dergelijk bord in weer en wind staat, hoe meer het persoonlijke trekjes van ouderdom begint te vertonen.  En dit (bovenste) verkeersbord is er geen uitzondering op en is er eentje dat klaarblijkelijk in deze straat in hartje Brugge al menig stormpje en regenvlaagje heeft moeten doorstaan.
Het is nu aan u om uit te vissen waar precies in Brugge dit bord staat.

Nog een laatste foto van de rijve in de kerk van OLV Ter Potterie waarin sinds 1896 de relieken van de zalige Idesbald van der Gracht bewaard worden.

Vlak voor het reliekschrijn van de zalige Idesbaldus bevindt er zich een houten tafeltje met daarin achter glas een stukje van de overblijfelen van de man. dat u kunt kussen.   Hij is o.a. patroon van de zeelieden en  wordt aanroepen tegen koorts en reuma.

Een zijkant van de rijve van de zalige Idesbald, te bewonderen in de kerk van de Potterie in de Potteriestraat.  Het bevat een uitbeelding van de man en gunt ons een ietwat oneerbiedige blik op zijn kale kruin.

Om aan de nodige centen te geraken om in 1896 een reliekschrijn (een 'rijve') te hebben waarin de relieken van de zalige Idesbald konden in overgeplaatst worden en waarmee men door de straten van Brugge kon wandelen om hem op die manier te eren, daarvoor waren er natuurlijk weldoeners nodig.  De namen van die weldoeners staan in dit boek met als titel 'Inschrijvingslijst ....'.

In tegenstelling tot wat men denken zou bevindt het stoffelijk overschot van de zalige Idesbald zich thans niet in deze getrouwe kopie van de oorspronkelijke marmeren tombe waarin het vroeger lag, maar wel in dit nieuw reliekschrijn dat men ter ere van hem en zijn zaligverklaring in 1896 gemaakt heeft.

Pas in 1896, meer dan zevenhonderd jaar na zijn overlijden, werd Idesbald van der Gracht door de toenmalige paus zalig verklaard.  Datzelfde jaar nog gingen ter ere van de man twee stoeten uit, namelijk op 13 en 19 juli.  Speciaal daarvoor werd er ook een programma-album in elkaar gestoken waarvan de illustraties van Florimond Van Acker waren.

We rakelen Idesbald van der Gracht nog eens op.  Ik bedoel: de bewogen geschiedenis over de relikwieën van de man.  Want de restanten van deze vroegere abt van de Duinenabdij die stierf in 1167 zijn in die 840 tussenliggende jaren met nu, het jaar 2007, al zoveel keer opgerakeld, pardon opgraven en verplaatst geweest dat het nu stilaan welletjes geweest is.   Laat ons hopen dat 's mans lichaam (of tenminste wat daarvan nog rest) definitief zijn plek gevonden heeft in deze kerk van de OLV Ter Potterie waar nog een keer per week een mis gelezen wordt maar die meer beschouwd wordt als onderdeel van het Potteriemuseum, nu opgenomen in het geheel dat Hospitaalmuseum noemt.

Aangezien Chris Weymeis de vorige fotovraag op een schitterende manier oploste verschijnt hier op Bruggeblog vanavond alweer een nieuwe.  Het is een avondfoto dat iets toont wat dertig jaar geleden nauwelijks in ons stadsbeeld te zien was maar dat tegenwoordig in bijna iedere straat van Brugge opduikt.  Honderden, waarschijnlijk duizenden van die rotdingen  verpesten onze esthetisch geoefende blik op Brugge te pas en vooral te onpas maar we zoeken bij deze quizvraag uiteraard naar één specifieke plaats in het centrum waar uitgerekend dit ding te zien is.
Gelieve per persoon slechts één antwoord te geven tot de volgende foto er aan komt, behalve natuurlijk als u achteraf nog een woordje uitleg wilt geven over de plaats die u eerder al aangeduid had (zoals Chris vandaag deed).

Ik bestempel mezelf als een 'Brugschen stroatendwil',  maar er zijn er die nog een stuk erger zijn dat ik.  Dit hier is waarschijnlijk de kampioen onder de stroatendwils.  Het is Staftje.  Staftje loopt van 's morgens heel vroeg tot 's avonds dikwijls heel laat door de Brugse straten.  Je kan hem meestal al van ver horen aankomen want met zijn onafscheidelijke wandelstok tikt hij voortdurend op de kasseien.
Even voor de niet-verstaanders: een stroatendwil is plaatselijk dialect voor iemand die hele dagen over straat loopt, iemand die de straten afdweilt (dwil = dweil).

De kerstboom die blijkbaar nodig was voor de verfilming van 'In Bruges' is op de Markt verdwenen en daarom vond de markt op woensdag hier vanmorgen opnieuw plaats op haar vertrouwde plekje tussen Halletoren en standbeeld van Breydel en De Koninck in.  Er stond een harde wind en de bloemenverkopers hadden bij iedere rukwind hun handen meer nodig om alles op zijn plaats te houden dan om bloemen te verkopen.

Dit is het huis dat we zochten voor quizvraag 140.  Door de eeuwen heen zijn er veranderingen gebeurd aan het gebouw en het 'torentje' dat alleen te zien is bovenaan de zijgevel in de Sint-Niklaasstraat is vermoedelijk een der meest recente aanpassingen.
Vroeger waren de meeste straten van Brugge beduidend smaller dan ze nu zijn.  De Sint-Niklaasstraat was daarop geen uitzondering.  Toen men de straat verbreedde tot tot de breedte die ze nu heeft sneuvelde het hoekhuis dat aan dit huis aangebouwd was. 
Het andere eind van de Sint-Niklaasstraat daarentegen, waar die uitmondt in de Steenstraat, is nog altijd 'Middeleeuws smal' gebleven waardoor de straat trechtervormig is en het voor de auto's een doodlopende straat is.

Een nieuwe naam duikt hier op, die van Chris Weymeis.  Hij heeft de oplossing gevonden.  Dit is, vertelt hij, "het huis Oude Burg 12, maar het 'torentje' van de eerste foto's is alleen vanuit de Sint-Niklaasstraat te zien. In dit huis woonde omstreeks 1818 waarschijnlijk de drukker van Portugese afkomst Candido d'Almeida y Sandoval die de krant "Journal de la Flandre Occidentale" uitgaf. Later sloeg Candido op de vlucht en werd zijn zaak failliet verklaard." 
Dat klopt allemaal.  Ook in de geschriften van baron Van den Abeele komt die Candido ter sprake.  Dries Van den Abeele schrijft daarin:
"Vanaf 1818, wellicht ongeduldig over de traagheid waarmee het proces van vervlaamsing zich voortsleepte, werd Bogaert agressiever. Zo nam hij een heel polemische houding aan tegenover de Journal de la Flandre Occidentale die door de Portugees Candido d’Almeida y Sandoval vanaf augustus 1818 in Brugge werd uitgegeven en schreef hij: “…nu komt een portugies die zegt dat er ons nog een dagblad in de fransche taal ontbreekt…niemand was dit nog gewaar geworden”. Voortaan volgde hij kritisch en op de voet de evolutie en met name de achteruitgang van deze krant tot hij met genoegen kon melden dat de uitgever op de vlucht was geslagen en failliet verklaard."
Die Bogaert, waarvan sprake, was een collega-drukker van de Portugees en vooral bekend als uitgever van de "Brugsche Gazette".

Het begin van een fotovraag is meestal een mysterie omdat u slechts een detail te zien krijgt.  Deze tweede foto kan u misschien al op het juiste spoor zetten (alhoewel ik dit betwijfel, maar als u voor morgenavond mij vertellen kunt waar dit is, dan heeft u mij totaal verrast.  't Kan natuurlijk ook zijn dat u hier woont en gisteren met opzet nog niet wilde antwoorden om ook de anderen een kans te geven). 
Dit is wel degelijk dagelijks te zien in het hartje van Brugge.  Een Brugge dat veel meer is dan een Minnewater of een Halletoren of een zwaan of een jaarlijks in volume toenemende kantklosster die zit te klossen voor een winkel in de Oude Burg.  Een Brugge dat zelfs meer is dan dat amalgaam van gezellig Middeleeuws aandoende gebouwen waardoor men dit stadje zo schattig vindt.
Allez, ik heb genoeg gezeverd, het is vanaf nu aan u.  Waar in het centrum van Brugge stond Marc toen hij dit voor u fotografeerde?

Enkele politiemensen haalden vanmorgen aan de Kruispoort een bromfiets vanonder deze camion uit en plaatsten hem veilig aan de kant.  Aan de bromfiets is er weinig schade.  De bromfietser zelf was er slechter aan toe en werd bij dit zoveelste dodehoekongeval in de rij zwaargewond naar de kliniek overgebracht.

Dit is een foto van vanmorgen even na 9 uur.  De Kruispoort.  Kort tevoren had er zich hier een dodehoekongeval voorgedaan.  Een bromfietser werd een eindje door deze camion meegesleurd en werd met levensgevaarlijke verwondingen naar de kliniek gevoerd.  Kijk, dit kan ik niet begrijpen.  Dat er nu in 2007 nog altijd zo veel dodehoekongevallen gebeuren.  En dàt in een tijd waarin mits enkele bijkomende ingrepen ( het installeren van een camera op de camions bijvoorbeeld) dergelijke ongevallen drastisch gereduceerd kunnen worden.  Al in 2001 publiceerde de fietsersbond nochtans al deze tekst.  Uit hun onderzoek blijkt evenwel ook hoe weinig de zwakke weggebruikers, als zij zich in het verkeer begeven, zich bewust zijn van het gevaar van de dode hoek.

Verleden week vrijdag ging de Katelijnestraat, na vier weken waarin aan het straatoppervlak gewerkt werd, opnieuw voor alle verkeer open.  Dezelfde aannemer is vanaf gisteren begonnen met het onder handen nemen van de Zuidzandstraat.  In tegenstelling tot wat men in de Katelijnestraat gedaan heeft krijg ik in de Zuidzandstraat tenminste de indruk dat men er alle kasseien wegneemt, daarna de laag eronder zal effenen en pas daarna de kasseien netjes terug zal aanleggen.  Wat men de afgelopen vier weken aan de Katelijnestraat daarentegen gedaan heeft is puur prutswerk.  Slechts hier en daar heeft men het wegdek hersteld.  Het resultaat?  Er zijn nog altijd genoeg oneffenheden overgebleven.  De buurtbewoners spreken er schande van.  Waarom was een dergelijke nutteloze ingreep nu eigenlijk nodig?

Foto: Marc Willems

Met dat 'hoog bezoek' bedoel ik natuurlijk niet dat de twee personen die tussen Kristof en Els (de uitbaters van de 'Mangerie')  in staan groot van gestalte zijn.  Bijlange niet, maar zij worden normaal gezien de toekomstige koning en koningin van ons aller België en dan mag men uiteraard bij hun verschijning in overdrachtelijke zin spreken van 'hoog' bezoek.  Maar, geloof het of geloof het niet, door een foutje van die twee illustere Belgen hun entourage (hèhè, is dat niet nog gebeurd de laatste tijd?) traden zij onlangs deze 'Mangerie' een dag vroeger binnen dan oorspronkelijk afgesproken.  Als u gedacht had dat Kristof en Els hen zouden wijzen op hun onvergeeflijke fout en onze Filiep en Matielde zouden weigeren omdat op dat ogenblik alle tafeltjes bezet waren, dan bent u totaal mis.  Enkele trouwe klanten stonden blijkbaar met plezier hun tafeltje aan het 'hoog bezoek' af en sindsdien valt deze foto van vier glunderende Belgen te bewonderen achter de vensterruit van dit restaurant in de Oude Burg.

We gaan eens naar de Mangerie, een restaurant in de Oude Burg.  Omdat de uitbaters van deze klassezaak op het ogenblik genieten van een deugddoende vakantie kan ik u het interieur helaas niet tonen.  U zult het met het 'exterieur' moeten doen, namelijk de op het ogenblik natberegende gevel.