ludieke verkeerscampagne

Voor de derde keer al deze plek in het centrum van Brugge, zomaar een straat ergens in dat lapje van een paar vierkante kilometers Brugge waarvan iedereen zo erg houdt.  Maar blijkbaar weet u voorlopig nog deze plaats niet goed te situeren.  Om het u nog altijd niet helemaal gemakkelijk te maken het ik het woord dat te lezen valt in de rode band vooralsnog verwijderd.
Waar in Brugge is dit te zien?

Vanmorgen was er naar het schijnt een automobilist die langs de Coupure reed zo over zijn toeren geraakt bij of na een dispuut met zijn vrouw dat hij een ramkraak pleegde op deze bestuurscabine van de Conzettbrug.  Resultaat: het eindelijk goed werkende besturingsmechanisme dat men na enkele jaren van mankementen na het plaatsen van de brug hier installeerde is quasi compleet naar de vaantjes.  De schade werd na een eerste raming geschat op zo'n goeie 50.000 euro.  Ik vermoed dat de relatie tussen de automobilist en zijn vrouw er na dit voorval zeker niet op verbeterd is.
Brugge 2002!  Er rust blijkbaar een vloek op de kunstwerken die gemaakt werden naar aanleiding van dat jaar.  Welk werk wordt het volgende?

De kunstwerken van Brugge 2002, culturele hoofdstad van Europa, daar is toch ook altijd wat mee!  Na de recente perikelen in verband met het afgelopen zomer gehavende Toyo Ito paviljoen en het welles-nietes getouwtrek over het verdere voortbestaan ervan dat, jawel, zelfs tot op de hoogste echelons uitgevochten werd, is het nu opnieuw de beurt aan de Conzettbrug.  De onlangs aangebrachte graffitti werden vakkkundig verwijderd, maar vandaag was het aan deze brug opnieuw hommeles (in het Vlaams: koekenbak)!  Het resultaat is alleszins weer niet mis: deze brug die door de voetgangers en fietsers die graag gebruik maken van dit stukje Vesten een handige doorsteek over de Coupure vormde,  welnu, deze brug is weer maar eens voor maanden buiten gebruik.  De reden?  Die leest u in het volgende artikel.

Als het goed is mag het ook altijd gezegd worden.  Een achttal dagen geleden publiceerde ik nog deze foto waarop de beeldhouwer Hendrik Pickery in een nogal potsierlijke situatie wel heel erg groen over de Begijnenvest uit lachte.  Zijn mutsje werd tamelijk snel verwijderd, maar met dat groen lachen, tsja, dat was nog een ander paar mouwen.  Toch heeft onzen 'Piek' sinds kort die 'wellnesskuur' ondergaan waar hij al sinds lang recht op had.   Maar nu duikt er een nieuw probleem op.  Onzen 'Piek' lacht niet langer meer groen maar wel tamelijk zuur.  Zijn standbeeld blijkt na reiniging namelijk erg onderhevig geweest te zijn aan de zure regen van de afgelopen decennia, en zo is het uiteindelijk toch ook weer niet goed!

Deze foto behoeft geen commentaar.  Tenminste toch niet van mijn kant.  U (ja, U!!), u alleen levert het commentaar!  Dit is namelijk een speciaal plekje in het centrum van Brugge.  Het is misschien nog nooit zo close in beeld gebracht door iemand, maar het is er wel degelijk en het ziet er dezer dagen uit zoals u het nu ziet.  U vertelt ons waar dit te zien is en u wint hier op Bruggeblog eeuwige roem als u het na deze foto weet (of eventueel raadt).

Onder deze titel werd nog maar pas een DVD uitgebracht die - in het Engels en het Nederlands gesproken en in vele talen ondertiteld - ons en de toeristen warm moet maken voor Brugge maar ook voor Damme.  De makers van de DVD zijn het koppel Stefaan Sinnaeve en Jacqueline Friesen.  Terwijl Stefaan van oorsprong een Bruggeling is, is Jacqueline een Canadese.  Op hun site ter promotie van de DVD staat er onder andere te lezen: "De mooiste DVD ooit gemaakt over de mooiste stad van Vlaanderen".  Tsja, dat Brugge de mooiste stad van Vlaanderen is, dat zal ik niet tegenspreken, en misschien ook niet dat dit de mooiste DVD over Brugge is, maar dit is dan ook nog maar amper de tweede.  Veel referentiepunten hebben we op dat gebied dus niet.  Maar dat deze DVD mooi is, dat staat buiten kijf.  Qua film en fotografie geef ik hem een 9 op10.  Wat de inhoud betreft, daar moet ik helaas minder punten voor geven, laat ons zeggen een 6 of 7 op 10.  Het siert de makers dat er in de 55 minuten durende film geen restaurants of ijskraampjes in voorkomen en dat ook de bootjes en koetsen slechts gedurende drie seconden te zien zijn.  Maar ik citeer een stukje uit een interview met Stefaan Sinnaeve voor het Brugsch Handelsblad van vrijdag 23 maart 2007: "Ik heb diep gegraven in de kunstgeschiedenis van mijn geboortestad, met interessante weetjes die zelfs vele Bruggelingen niet kennen."  Dan vermoed ik toch dat Stefaan, die lang van Brugge weg geweest is, de Bruggelingen sterk onderschat.  Wat in de film hoofdzakelijk aan bod komt zijn de gebruikelijke ingrediënten die een doorsnee toerist als impressie van deze stad verwachten kan, maar ook weinig meer.  Daarenboven draaft men veel te snel door de onderwerpen heen met vreemde 'impressies' voor de onwetende kijker tot gevolg.  Zo vertelt de commentaarstem op een bepaald ogenblik bijvoorbeeld over de Poertoren maar tegelijkertijd zien we de watertoren langs de Gentpoortvest.
Persoonlijk heb ik nog het meest van al genoten van de fotografische talenten van Jacqueline Friesen.  Als extraatje op de DVD kunt u namelijk een slideshow van foto's van haar over Brugge en Damme bewonderen.  Staat u mij toe om te verklaren dat fotograferen soms ook stelen is van andere fotografen.  Het idee namelijk om hier aan de waterpomp op het Wijngaardplein twee paardenkoppen te tonen, namelijk een echte en een valse, heb ik - ik beken het - van haar gejat.  O, ja, deze Jacqueline Friesen heeft ook een eigen website.

Allez, ik heb weer maar eens een ander interessant plekje in de Brugse binnenstad voor u uitgezocht.  Waar bevindt zich dit?  Antwoorden als: 'aan de gevel van mijn huis' of 'bij mijn buren' worden niet als juiste oplossing aanvaard.  Graag de naam van de straat en (eventueel) de naam van het gebouw.  als u dàt als eerste antwoorden kunt, dan wordt u met een gouden pen bijgeschreven in Bruggeblogs boek van Bruggekenners.  Tenminste ... als u er al niet in staat.

Mocht u ook eens willen weten wat voor 'secreten' zich hierachter bevinden, welnu, u hoeft zich maar te wenden tot de koster van de Sint-Salvatorskathedraal (bij constant gebrek aan werklui, laat staan een werfleider).  Of u de sleutel zult krijgen, dat is een andere zaak.  Misschien kunt u wel een goeie smoes verzinnen.  Dat u uw voetbal er over gegooid heeft bijvoorbeeld ... ik zeg zomaar wat.
De nieuwe quizvraag komt er zo aan, aangezien Chris Weymeis als eerste plots vermoedde dat de foto's van quizvraag 151 wel eens hier op deze plek konden genomen zijn, en dat klopt!

Ik vraag me nu al al die jaren af wat er zich achter deze schutting bevindt om zo sterk beveiligd te zijn.  Dat de schutting bedoeld is voor de laatste fase van de renovatie van de gevels van de Sint-Salvatorskathedraal begrijp ik min of meer, maar hier gebeurt nu al jaren niks meer achter.  ... Tot verleden week.  Toen was men hier aan het werk ... aan de schutting!  Marc Willems maakte van de gelegenheid gebruik om het kruisbeeld van dichterbij te fotograferen en langs zijn neus weg aan de werklieden te vragen wat de verdere plannen waren.  En, ja hoor, men is nog altijd van plan om de renovatie verder te zetten en tot zo lang staat die schutting hier nog.

Gisteren heb ik het nog gezegd: uit het oog, uit het hart.  Dat portaal van de Sint-Salvatorskathedraal wordt al jaren grotendeels weggemoffeld achter die witte schutting.  Pas vanaf de overkant van het Sint-Salvatorskerkhof (daar waar het kaderwinkeltje is, zoals Marnix vermeldt), pas vanaf daar kunt u nog een glimp van het portaal met de gekruisigde Christus zien.

...   wijs ik iedereen de weg naar de Katelijnestraat. 
Dit is te zien op nagenoeg dezelfde plaats als van de vorige foto.  Busje tegen gereden?

Op deze foto van omstreeks 16u deze namiddag staan twee verkeersovertredingen.  De personenwagen die over de volle witte lijn rijdt is er één van.  Maar staat u mij toe om te zeggen dat die overtreding uitgelokt werd door de bussen voor hem die vanaf hun parking aan het Kanaaleiland  naar de tijdelijke standplaats aan het Vestibuleplein rijden  en pas hier onder de brug merken dat alle standplaatsen al ingenomen worden.   En dan blijven ze daar maar staan.  Wagens die  na hen dezelfde weg nemen zouden in principe noodgedwongen moeten wachten tot  de heren buschauffeurs zo goed willen zijn hun bus te verplaatsen.  U begrijpt wel dat niemand zo lang wil wachten en hier een zware overtreding tegen het verkeersreglement begaat.  Het is een situatie die vanaf nu, nu het toeristische seizoen weer op gang getrokken is, hier op deze plaats dagelijkse kost is op vooral de piekuren rond 16, 17 en 18u, want dat zijn vooral de uren waarop de dagjestoeristen afgesproken hebben om hier weer met de bus opgehaald te worden.
De tweede verkeersovertreding moogt u zelf uitzoeken.

Vreemd, ik vind het echt vreemd dat u deze plaats in de binnenstad van Brugge nog altijd niet herkent.  Ik kan er slechts 1 verklaring voor geven: uit het oog, uit het hart!  In alle geval, als u na deze vierde foto het antwoord nog altijd niet kunt geven, dan voel ik mij verplicht om zelf de oplossing te geven.

   ... als de vorige, maar om u een beter idee te geven van de plaats waar het opschrift zich bevindt, toon ik u deze foto.   Het staat onder het venster boven de inrit.

... en ik vermoed dat het weer niet zo simpel is om het op te lossen.  Halverwege de Sulferbergstraat is er een inrit naar parkeergarages die zich tussen de Sulferbergstraat en de Katelijnestraat in bevinden.  Welnu, aan de binnenzijde van het poorthuis dat via de Sulferbergstraat toegang verschaft tot de garages is dit opschrift te zien.  Zou het kunnen dat hier vroeger godshuizen gestaan hebben en dat het echtpaar Pieter De Klerck - Joanna Karre de milde schenkers waren?

Schitterend weer was het vandaag en daarom waren de bankjes in het Minnewaterpark deze namiddag goed gevuld.  En ook het grasliggen of graszitten blijkt opnieuw voor velen een favoriete vorm van tijdverdrijf te zijn.

De politie legt altijd een fotografische database aan van graffitti die op huizen en openbare gebouwen aangetroffen worden.  Als ze dan eens zo een bekladder op heterdaad kunnen betrappen kunnen ze diens stijl van graffitti vergelijken met voorgaande gevallen en hem of haar daarvoor een gepeperde rekening voorleggen.
Deze foto van de Conzettbrug kan de politie gelijk in zijn fotomap stoppen.

Om nog eens terug te keren op dat opschrift dat onderaan het beeld van Maria met Kind hangt aan de muur van de voormalige Bogardenschool.  Ik vroeg aan u om tekst en uitleg in verband met het opschrift.  Mijn vraag was blijkbaar aan geen dovemansoren gezegd.
Chris Weymeis vertelde er dit over:
"Allereerst de gedenksteen. Die is gedateerd 1549 en de tekst is gebeiteld in een laatgotisch schrift. Bovenaan is een figuurtje afgebeeld. Het is een jongenskopje dat verwijst naar een scholier van de Bogardenschool, de oorspronkelijk functie van het gebouw waar thans de stedelijke academie is in ondergebracht. De tekst zelf is zeer moeilijk te lezen, zelfs na de jongste restauratie, maar is gelukkig in de Brugse literatuur terug te vinden. Daarnaast bevat de tekst enkele afkortingen. De tekst is eigenlijk een kwatrijn en zelfs de auteur ervan is bekend: Eduard de Dene, een belangrijke 16de-eeuwse Brugse rederijker. Als we de letters die ontbreken tussen haakjes plaatsen, kunnen we lezen: “Met pe(n)nijnghe(n) ghegadert ter loterie / bij die vande(r) boghaerde vrij upghestelt / was dit werck begho(n)ne(n) zoot elck a(en) zie / leist de roode letteren t’jaer ghij telt”. In gewone mensentaal omgezet, lezen we: “Met de opbrengst van de loterij, ingericht door de gouverneurs van de Bogardenschool, werd dit (bouw)werk begonnen, zoals elkeen kan zien. Lees de roodgeschilderde letters om het jaar te kennen waarin dit gebeurde”. Als we de rode letters lezen, komen we uit op 1550 (M = 1000; D = 500; L = 50). Het is hier niet de plaats om dieper in te gaan op de loterijen die de Bogardenschool aan de Katelijnestraat en de Elisabethschool aan de Ezelstraat in 1549 en 1574 organiseerden. Beiden waren wezenscholen, de eerste voor jongens, de tweede voor meisjes. Zoals we uit de tekst vernemen, werden de loterijen georganiseerd om de herstellingen aan beide scholen te bekostigen."
En van Jean-Pierre de Keersmaeker kregen we nog de volgende aanvulling:
"Het gebruik van letters om een jaartal te vernoemen noemt men een JAARSPREUK. Het was echt in de mode. Wij vinden er nog in Brugge bijvoorbeeld aan de Poortersloge. Ook op bidprentjes en bedevaardersprentjes vinden wij dit gebruik terug."
Zelf weet ik dus dat dit ook een chronogram genoemd wordt, maar het woordenboek van Dale heeft er nog een hele rist andere synoniemen voor: jaardicht, jaartalvers, jaarvers, getalvers, tijdvers.
Vooral dankzij de uitleg van Chris Weymeis begrijp ik nu beter een paragraaf uit de nogal warrige tekst van de kunstenaar Pierre Goetinck die te lezen valt op de meeneemtekst die men mij in mijn handen stopte bij het verlaten van de tentoonstelling "mais il faut cultiver notre jardin";
Die paragraaf gaat als volgt:
"De loterij van de Bogaerdenschool.  Foto, de fundering is zichtbaar, het huis wordt gebouwd, we zijn al boven de grond (dat was soms het halve werk.  Een goede fundering is het halve werk!) er is alleen nog wat geld tekort, vandaar de loterij."
Laat ik tot slot nog vermelden dat Chris Weymeis niet de eerste de beste is.  Hij is historicus en van hem kunnen we op regelmatige basis artikelen lezen in het gratis aan huis bedeelde blad Publishop - Passe-Partout.  Zijn artikelenreeks heeft als titel: "Brugse straten en pleinen" en die is deze week al aan aflevering 47 (de Jakobinessenstraat; ondertitel: 't klein zothuis in de Clophamerstraat) toe.  Voor al wie geïnteresseerd is in de Brugse geschiedenis is deze reeks sterk aan te raden. Te lezen dus in het reclameblaadje Publishop / Passe-Partout.

Het verwondert mij dat ik al een derde foto plegen moet vooraleer iemand mij vertellen kan waar in het centrum van Brugge dit kruisbeeld te zien is.  Zou het soms op een afgelegen, nauwelijks bereikbare plek hangen?