Freespace IV (6)

Nog niet geraden.  Daarom pleeg ik deze tweede foto van deze plek in hartje Brugge.  Het is aan u om te raden/ontdekken /weten waar in Brugge dit precies is.

En dit is dan de achterhoede ... van achteren bekeken.  Let wel: met alle respect bekeken!

De Damse Vaart is uiteraard synoniem voor lange rechte stukken water met daarlangs riet en op de dijken ernaast schitterende loop- en fietspaden in de schaduw van hoge, ranke bomen.

Naar het schijnt liepen er een vijftal acteurs en actrices uit de soapserie 'Familie' (VTM) mee met deze Levenslijnloop.  Dit zijn er alvast twee van.  En naar men mij verteld heeft haspelde de Jan Van den Bossche - in het echte leven luisterend naar de naam Jef De Smedt - eerst de 4 km wedstrijd af om daarna deze 9 km wedstrijd aan te pakken.  Zou het daarom zijn dat hij er zo sip uitziet?  In alle geval ziet hij er in levende lijve net zo uit als ik van hem verwacht had. ;-)

Niet-sportievelingen toveren altijd dezelfde grapjes met een lange baard uit hun hoed.  Van voetballers zeggen ze bijvoorbeeld dat ze het ronduit stom vinden om een bal weg te trappen en er dan direct achteraan te gaan lopen.  Ook over het lopersras kunnen deze luiebankzitter scherp maar stompzinnig uit de hoek komen.  Hun dooddoener luidt: wat voor zin heeft het om je het hart uit je lijf te hollen vanuit Damme als je uiteindelijk weer op dezelfde plek, namelijk de Markt van Damme, aanbelandt?

Op deze foto ben ik nu eens echt fier.  Het toont effenaf alles van deze prachtwedstrijd voor het goede doel die startte in Damme en daar effectief ook weer eindigde.  Deze foto toont de weggeworpen blikjes opgedronken water, zij toont lopers en loopsters langs weerskanten van de Damse Vaart, allemaal in grandioze actie, zij toont de bevoorraders, zij toont de mooie omgeving....

Halfweg de afstand Damme-Brugge-Damme verstrekte men de lopers en loopsters water uit bekertjes.  Dit is de bevoorradingspost.  De man rechts in beeld liep de drankbevoorradingspost radicaal voorbij, maar vond het toen al blijkbaar zonde dat hij zich niet tijdig bevoorraad had.

Dit is de winnaar.  Eigenlijk weet ik niet of hij vandaag gewonnen heeft, maar ik vermoed van wel.  Nog voor halfweg lag hij al een stuk voor op de nummer twee.  Ik heb het over Ghirma Woldu.  Let wel: dit is een Westvlaming.  Ingeweken weliswaar, maar hij woont - en loopt vooral - hier al genoeg jaren om zich van nu af aan als een Westvlaming te laten bestempelen.  Dat deze man geen sukkelaar is bewijst o.a. zijn tweede plaats verleden jaar in de 20km van Brussel van 2006.   Hij liet zich daar enkel en alleen kloppen door de huidige Belgische  veldloopkampioen, Rik Ceulemans.

Ik druk lopers en loopsters graag aan mijn borst.  Vooral die laatste soort geniet mijn bijzondere belangstelling.  Vandaag was er, vertrekkend vanuit Damme, de loopwedstrijd Damme-Brugge-Damme.  Dat de opbrengst van deze wedstrijd naar goede doelen gaat (Levenslijn Kinderfond en de vzw's Zebra en Roda-Helis) maakte dat ik met nog grotere bewondering naar de dames en heren gluurde die deze namiddag vooral de 'Damse Vaart', elk op hun eigen tempo, van Damme naar Brugge en terug afhaspelden.

Wat me nog meer staaft in mijn overtuiging dat men op 1 april met de cultureel begane Bruggeling een loopje wil nemen, dat vindt u hier bovenaan links op deze meeneembrief die in de Bogardenkapel ligt naar aanleiding van de installatie van Pierre Goetinck.  Op 1 april kan iedereen hier gratis witlof afhalen.  Als een brief met deze hoofding - namelijk een vis - dat aankondigt, wat moet elke niet naïeve Bruggeling dan niet denken?

Zoals daarstraks beloofd heb ik vanavond voor u al een nieuwe fotovraag.  Waar in het centrum van Brugge is deze foto genomen?  Het is lang niet een van de beste foto's hier op Brugge, maar bij een quizvraag staat alles nu eenmaal in het teken van de quiz zelf.  De rest is bijzaak.  Wel, waar is dit te zien?

Deze namiddag dwaalde dit grappig groepje Nederlandssprekenden door onze Brugse binnenstad.  Zeven vrouwen die allemaal ongeveer dezelfde leeftijd hebben en daarbij een (één, 1) oudere man in rolstoel met een sigaar in zijn mond.  Met uitzondering van de man in de rolstoel en zijn begeleidster wezen alle neuzen in de verkeerde richting.  Ze waren krampachtig op zoek naar het Sint-Jansplein waar het Chocolademuseum gevestigd is, en dat is compleet de andere richting uit.  Toen ik hen de juiste weg naar het museum uitlegde, begaf het groepje zich in de richting van de Dijver.  Ze stonden hier namelijk aan de brug aan het Arentshuis.  De begeleidster van het oudje was blijkbaar iets te voortvarend want ze schepte met de rolstoel op deze brug gelijk iemand van haar vriendinnen op die terstond op de schoot van de man viel.  Laatstgenoemde vond het allemaal niet erg en rookte rustig zijn sigaar op maar de vrouw tastte met een verongelijkt gezicht bij het opnieuw rechtstaan naar haar pijnlijke kuiten. 
De moraal van dit verhaal?  Dat het een feit is dat de mooiste, de grappigste situaties zelden of nooit gefotografeerd worden omdat men (in dit geval ik) zijn camera uitgerekend op dat ogenblik net niet in de aanslag gehouden heeft.  Maar ik veronderstel dat u verbeelding genoeg heeft en zich deze hilarische situatie ook zonder foto inbeelden kunt.

Weer ga ik niet moeilijk doen.  Normaal gezien vraag ik waar de geplaatste foto's te zien zijn.  Gisterenavond vroeg ik u uitzonderlijk niet om de plaats van het gefotografeerde te noemen maar wel wat er eigenlijk in dat oranje balkje voor tekst staat.  Daar staat de naam van de halteplaats van de lijn.  Dat is in dit geval "Schaarstraat".  Maar natuurlijk heeft Marnix Knockaert de plaats juist geraden.  Deze halte bevindt zich aan de Coupurebrug.  Dat is ook vlakbij het standbeeld van Marieke en ook vlakbij de hoek van de Predikherenrei met de Schaarstraat.  Vandaar dus de naam van de halte.
Straks is er weer een nieuwe quizvraag.

Om nog even in de omgeving van de tentoonstelling in de Bogardenkapel te blijven.  Naast de ingang van de kapel hangt er een groot beeld van Maria met Kind met daaronder dit opschrift.  Is er iemand die ons (en dus ook mij) vertellen kan wat daar precies te lezen staat en waarover het gaat?

Iedereen die de tentoonstelling 'mais il faut cultiver notre jardin' verlaat krijgt dit papieren zakje mee.  Op de laatste dag van de tentoonstelling (op zondag 1 april 2007, van 10.00 tot 17.00 uur) kan men hiermee het gekweekte witlof van de installatie komen ophalen en 'op die manier een portie eetbare kunst mee naar huis nemen'.  Als u het mij vraagt: dit ruikt verdacht naar een artistieke aprilvis, een grap waar men ons, domme Bruggelingen, op kunstige wijze wil laten intuinen.  ...Of zou het dan toch waar zijn?

Omdat witlof vooral in een verduisterde plek groeien moet blijft deze deur dicht, maar zoals de tekst op het papieren zakje vermeld, ze is niet gesloten, tenminste toch niet op vrijdag, zaterdag en zondag van 10 tot 17 uur.  Foto's van het groeiende witlof kan ik niet tonen omdat mijn geflits in deze Bogardenruimte deze delicaat groeiende groente wel eens in meer dan een betekenis van het woord zou doen 'verschieten'.  De paar honderd kilogram witlof is geplaatst in bakken die in twee (een grotere en een kleinere) in elkaar geschoven U-vormen aangebracht werden, zoals kunstenaar Goetinck het verwoordt: 'in de vorm van het grondplan van een mythisch gebouw'.  Toen ik er vandaag was, was juist het speelkwartier van de kunstacademie bezig.  Enkele jongeren glipten binnen en liepen op en af door dit voor hen grappige doolhof.

Vanwaar die benaming 'Freespace IV'?
Sinds vorig jaar al presenteert Cultuurcentrum Brugge in de 'vrije ruimte' van de Bogardenkapel vier solotentoonstellingen per jaar, in hoofdzaak van kunstenaars met Brugse of West-Vlaamse roots.
Op het ogenblik is het de beurt aan Pierre Goetinck en diens tentoonstelling luistert naar de naam:
'mais il faut cultiver notre jardin', een uitspraak die hij geleend heeft van Voltaire.  Pierre Goetinck bedoelt ermee: "Laat men mij hier maar rustig mijn witlof telen in de verduisterde kapel.  Ik doe er niemand kwaad mee.  Misschien leert het ons wel op een andere manier kijken naar Brugges historische erfgoed en zijn mythes."  De gebruikers die groenten kweken in de volkstuintjes langs de Peterseliestraat hebben er dus tijdelijk een concurrent bij.  En wat meer is: dit heerschap hier werkt 'volledig in het zwart'!

In de Brugse binnenstad is momenteel een witlofteler bedrijvig.  De man in kwestie, Pierre Goetinck (°1953, Brugge) ziet zich waarschijnlijk niet graag zo bestempeld worden.  Hij is namelijk een kunstenaar en zijn witlof is opgevat als 'een kunstinstallatie'.  En eigelijk is het toch ook de heer Goetinck zelf niet die de echte teler is.  Hij heeft alleen het idee uitgewerkt voor deze tentoonstelling.  Zonder de medewerking van de échte witlofteler Vandevannet uit Hertsberge zou het waarschijnlijk niet gelukt zijn.  Of de heer Vandevannet willekeurig gekozen werd of niet, feit is dat er zich rechttegenover deze Bogardenkapel (waar de tentoonstelling nog uitsluitend volgend weekend te bezichtigen valt) de godshuizen bevinden met als naam ... Hertsberghe.  Die godshuizen werden genoemd naar een stichting uit 1335 van Jan van Hertsberghe.

U maakt het mij de laatste tijd gemakkelijk.  Ik plaats de foto's en u geeft er deskundige commentaar bij!  Met dank vooral aan Chris Weymeis en Jean-Pierre de Keersmaeker.
Voor diegenen die niet altijd naar de reacties onderaan de artikels kijken, herhaal ik hier wat Cris Weymeis schreef als antwoord op de vraag wie dit standbeeld van Marieke gemaakt heeft:
"U vraagt, wij draaien! Johan Anthierens, journalist en bewonderaar van Jacques Brel, is de man die de stad Brugge voorstelde om als hommage aan Brel een beeld van "Marieke" te plaatsen langs de Coupure. De stad stemde met dit voorstel in en gaf opdracht aan beeldhouwer Jef Claerhout om het beeld te vervaardigen. In 1988 werd het door de toenmalige burgemeester Frank Van Acker onthuld. "Marieke" bestond echt. Haar naam was Marie-Louise Deschacht, geboren in Brugge maar woonachtig in Knokke. Ze overleed op 6 mei 2000 op 69-jarige leeftijd."
Valt het u ook op dat - afgezien van de beeldhouwer zelf - alle vier andere voornoemde personen niet meer leven?