toeristen

Een paasverlof zonder paaslelies is als een broek zonder pijpen
is als een stoel zonder poten, een pruik zonder haren, katten zonder jongen
is als berispen zonder blaam, tenen zonder voet, zangers zonder lied,
is als gras zonder tuin, vingers zonder hand, wortels zonder tand
is als een kop zonder kip, dooiers zonder ei, schooiers zonder stad,

een paasverlof zonder paaslelies is stomweg een paasverlof zonder paaslelies
en daarom staan in dit, jawel in dit paasverlof overal in Brugge paaslelies
want Brugge is nooit zonder bruggen en Pasen nooit zonder paassen
daarom kunnen lelies lekker leliën tijdens dit zalig paasverlof
lekker samen met massa's andere paaslelies!

Er is al een beetje gespeculeerd over wat dit is en waar het in Brugge staat, maar totnogtoe zag ik geen juiste oplossing verschijnen.  Misschien lukt het nu wel?

Een nieuwe fotovraag voor u.  Waar in 's hemelsnaam kan dit te zien zijn in het hartje van ons dierbaar Brugge?  Iedereen mag uiteraard antwoorden, behalve Martine Verhaeghe, want van haar kwam het idee om deze plek als onderwerp voor een nieuwe fotovraag te maken.  En gelijk heeft zij!
Awel, waar is 't?

Tot slot van dit Freespacegebeuren toon ik nog welgeteld één halve bladzijde van het gastenboek van Pierre Goetincks tentoonstelling 'mais il faut cultiver notre jardin'.
Geen commentaar, want de commentaren spreken namelijk voor zichzelf.

Er wordt dikwijls - soms nogal achteloos - beweerd: 'kunst moet je proeven'.  Kunstenaar Pierre Goetinck nam deze uitdrukking vandaag uiterst letterlijk op en bood vandaag aan eenieder die de tentoonstellingsruimte van de Bogardenkapel binnenging een portie eetbaar witlof aan.  Normaal gezien ben ik een waarnemer en neem ik Brugge waar en blijf ik met mijn camera op een afstandje.  Maar voor een keer nam ik persoonlijk ook eens deel aan dit kunstgebeuren en wachtte gedwee het rijtje af tot ik mijn prachtige portie witlof kon krijgen.  Welnu, dit was vanmiddag het uiteindelijke resultaat na mijn geduldig wachten op mijn portie en na het daarna zelf in mijn keuken de rol van keukenpiet spelen.  Dit was dus uiteindelijk te zien op het bord van Bruggeblog: 'hamrolletjes met witlof en puree'.  Mmmm..., echt, het proefde effenaf lekker!  In tijden dat groenten (en in het bijzonder biogroenten) onwaarschijnlijk duur staan kregen wij ten huize Bruggeblog vandaag 1 april 2007 een uiterst lekkere maar daarnaast ook erg goedkope biomaaltijd op ons bord geserveerd.  Het bijzondere feit daarenboven dat we vanmiddag een portie cultuur tot ons namen maakte dat wij hier ten huize uweetwel ons op deze zonnige zondag voor de rest van de dag in een opperste stemming bevonden.

Bij momenten was het aanschuiven om aan het zakje kunstcreatie te geraken, geschonken door de artiest van dienst: Pierre Goetinck.

De primeurs van dit 'Brugs lof' waren voor deze twee heren bestemd die vanmorgen als allereersten aanschoven voor hun gratis portie kunst en cultuur.

Zou 't hier soms kunnen zijn dat we vandaag op 1 april uitzonderlijk eens niet beetgenomen worden, maar daarentegen wel degelijk een portie cultuur in natura geheel gratis meekrijgen?

Een foto van de kunstenaar Pierre Goetinck, staande naast zijn tijdelijke creatie, kan hier uiteraard niet ontbreken.  Deze Pierre is een uiterst aimabel persoon en iemand die volgens mij de laatste jaren naast de biocultuur ook de biokunst aan het uitvinden is.

"Wit(h) lof from Brugge"
De kunstenaar Pierre Goetinck maakte er, voortbordurend op dit thema, vandaag zijn werk van.  Nu moet u - afgaande op deze foto - niet denken dat hij een nieuwe variëteit witlof uitgevonden heeft, een soort Brugs lof of zoiets, neen, wat u hier ziet is gewoonweg een kunstige creatie in een ruimte waar vroeger wezen van de mannelijke kunne in onderwezen werden, niks meer maar ook niks minder.  Cultuur bij deze jongens  moest gaandeweg groeien en had diepe wortels nodig.  Witlofcultuur toevallig ook, tiens!

Met alle aprilgrappen die de ronde deden (ook hier op Bruggeblog, de verkeerscampagne was er een) zou men haast niet willen geloven dat er op 1 april iets gratis weggegeven wordt.  Toch was dit vandaag wel degelijk het geval in de Bogardenkapel die tegenwoordig als expositieruimte gebruikt wordt.  Daar was er wel degelijk witlof voor U gratis te verkrijgen.  Om dit gegeven te versterken stond vanmorgen vanaf 10 uur  het witlof in grote bakken in de vorm van een U naar U te blinken.

De anderen moeten er hun hoofd niet meer op breken.  De oplossing is na 4 foto's gevonden.  Dit is café Munckenhuis in het Hoogstuk en de winnaar die dit als de plek die we zochten aangaf is Marnix Knockaert.  Hoogstuk is een van die straten waar weinig of nooit volk dat niet van de wijk zelf is komt.  Het is een van die verbindingsstraten tussen de Predikherenrei en de Ganzenstraat.

Neen, deze dame met het witte jasje en rugzak en paraplu deed deze namiddag in geen geval een poging om de verregaande verzuiling in Brugge tegen te gaan.  Ook was zij geen vrouwelijk Jerommeke die dacht dat ze met haar brute kracht zomaar deze zuil zou omverduwen.
De waarheid is simpeler: met dit gebaar probeerde deze stadsgids(e) haar soms nogal afwezige gezelschap er attent op te maken dat er in het Arentshof twee alleenstaande zuilen staan en dit is er eentje van.  In welke taal ze ook haar commentaar ging geven, ik wist genoeg.  Ze zou het hebben over de voormalige Laken- of Waterhalle op de Markt, en over deze unieke restanten daarvan.  Deze zuil was een der drie dertiende-eeuwse zuilen die in 1908-1910 opgegraven werden toen men op de hoek van de Markt en de Philipstockstraat toen de nieuwe ambstwoning van de gouverneur wou bouwen.

Daarstraks een der mooiste vrouwentenniswedstrijden ooit zitten bekijken.  Justine Henin tegen Serena Williams.  Spijtig dat Jujuuke een bijna gewonnen partij aan het einde van de tweede set nog uit handen gaf.  Het is echt niet haar gewoonte om dat te doen.  Het uur dat daarop volgde heb ik als vurige Heninfan echt 'mijn kas opgevreten'.  Om mijn frustratie van de uiteindelijke nederlaag te verwerken heb ik daarna maar mijn loopgerief aangetrokken en een rondje Brugse Vesten gelopen.
Eenmaal teruggekeerd schoot er me iets te binnen: o ja, ik moet u nog een vierde foto voor de quizvraag.  Net zoals bij quizvraag 151 stopt het bij deze vierde foto.  Vindt u het nog niet, dan zie ik me verplicht om morgen zelf te vertellen waar in het centrum van Brugge dit hier te zien is.  Maar ik hoop nog altijd dat er iemand is die voor morgenavond deze plek herkent.  Of tenminste iemand die - misschien met een truc - toch tot de juiste oplossing komt.
Zo dus, waar in Brugge is dit?
P.S.: de naam van de zaak en ook het huisnummer heb ik opnieuw gewist.  Al té gemakkelijk mag deze quiz nu ook weer niet worden, hé?

Het Brugs stadsbestuur volgt blijkbaar goed het nieuws op.  Zelf sterk begaan met maatregelen die alleen maar leiden kunnen tot een nog veiligere verkeerssituatie in Brugge zijn ze de laatste tijd op zoek gegaan naar een nieuwe manier om dat nog beter dan voorheen te promoten.  En aangezien men onlangs in Denemarken een wereldwijd fel gesmaakte campagne gevoerd heeft waarin erg schaars geklede dames de automobilisten aanmaanden om zeker niet een loopje te nemen met de snelheidsbeperking, dacht men om dit idee uiteindelijk ook eens in Brugge te lanceren.  Komende zondagnamiddag tussen 14 en 17 uur (volgens de recentste weersvoorspellingen zal het op dat ogenblik een prachtig, zonnig weertje zijn) wil men alles voorlopig eens uittesten in een normaal gezien weinig bereden straat van Brugge maar waar automobilisten volgens de recentste statistieken keer op keer aan overdreven snelheid over de kasseien blijven razen.  Sinds enkele jaren geldt namelijk in heel de binnenstad van Brugge een snelheidslimiet van maximaal 30 km per uur en als men met een wagen nog sneller over onze wereldvermaarde kasseien raast, dan brengt men niet alleen levens in gedrang, maar ook de lawaaihinder die men daarbij veroorzaakt stoort zelfs de meest vrijdenkende mens.
Vandaar deze ludieke actie vanwege het stadsbestuur zondagnamiddag langsheen de Potterierei.  In bikini geklede dames zullen daar namelijk met de glimlach bordjes met de vermelding "maximum 30 km per uur" met zich meedragen.  Als zij merken dat de passerende automobilist(e) zich aan de regels houdt, dan zou het wel eens kunnen dat zij - conform het Deense voorbeeld - wel eens hun topje willen verliezen.
Nog 1 iets.  Omdat het stadsbestuur vreest dat door het ruchtbaar maken van dit initiatief men wel eens een verkeerschaos zou kunnen creëren langs deze anders meestal vrij rustige Potterierei, heeft men dit initiatief voorlopig binnenskamers willen houden.  Maar Bruggeblog zou Bruggeblog niet zijn als hij dit misschien belangwekkende nieuws niet voor zijn schamele lezers op zijn blog kenbaar zou maken.  Als Bruggeblog u een Brugse primeur kan melden, dan zal hij het echt niet laten.  Het is het voordeel van zijn anonimiteit.

Voor de derde keer al deze plek in het centrum van Brugge, zomaar een straat ergens in dat lapje van een paar vierkante kilometers Brugge waarvan iedereen zo erg houdt.  Maar blijkbaar weet u voorlopig nog deze plaats niet goed te situeren.  Om het u nog altijd niet helemaal gemakkelijk te maken het ik het woord dat te lezen valt in de rode band vooralsnog verwijderd.
Waar in Brugge is dit te zien?

Vanmorgen was er naar het schijnt een automobilist die langs de Coupure reed zo over zijn toeren geraakt bij of na een dispuut met zijn vrouw dat hij een ramkraak pleegde op deze bestuurscabine van de Conzettbrug.  Resultaat: het eindelijk goed werkende besturingsmechanisme dat men na enkele jaren van mankementen na het plaatsen van de brug hier installeerde is quasi compleet naar de vaantjes.  De schade werd na een eerste raming geschat op zo'n goeie 50.000 euro.  Ik vermoed dat de relatie tussen de automobilist en zijn vrouw er na dit voorval zeker niet op verbeterd is.
Brugge 2002!  Er rust blijkbaar een vloek op de kunstwerken die gemaakt werden naar aanleiding van dat jaar.  Welk werk wordt het volgende?

De kunstwerken van Brugge 2002, culturele hoofdstad van Europa, daar is toch ook altijd wat mee!  Na de recente perikelen in verband met het afgelopen zomer gehavende Toyo Ito paviljoen en het welles-nietes getouwtrek over het verdere voortbestaan ervan dat, jawel, zelfs tot op de hoogste echelons uitgevochten werd, is het nu opnieuw de beurt aan de Conzettbrug.  De onlangs aangebrachte graffitti werden vakkkundig verwijderd, maar vandaag was het aan deze brug opnieuw hommeles (in het Vlaams: koekenbak)!  Het resultaat is alleszins weer niet mis: deze brug die door de voetgangers en fietsers die graag gebruik maken van dit stukje Vesten een handige doorsteek over de Coupure vormde,  welnu, deze brug is weer maar eens voor maanden buiten gebruik.  De reden?  Die leest u in het volgende artikel.

Als het goed is mag het ook altijd gezegd worden.  Een achttal dagen geleden publiceerde ik nog deze foto waarop de beeldhouwer Hendrik Pickery in een nogal potsierlijke situatie wel heel erg groen over de Begijnenvest uit lachte.  Zijn mutsje werd tamelijk snel verwijderd, maar met dat groen lachen, tsja, dat was nog een ander paar mouwen.  Toch heeft onzen 'Piek' sinds kort die 'wellnesskuur' ondergaan waar hij al sinds lang recht op had.   Maar nu duikt er een nieuw probleem op.  Onzen 'Piek' lacht niet langer meer groen maar wel tamelijk zuur.  Zijn standbeeld blijkt na reiniging namelijk erg onderhevig geweest te zijn aan de zure regen van de afgelopen decennia, en zo is het uiteindelijk toch ook weer niet goed!