Leona Sels

Laat ik eerst en vooral stellen dat u allemaal de winnaar bent maar Marnix was het toch maar weer eens een ietsje meer.  Dit kunstwerkje noemt dus 'de nieuwe wereld' en is gemaakt door Leona Sels.  Maar... dit werk bevindt zich niet zoals u vermeldde op het domein van het Oud St.-Jan maar wel in de aanpalende tuin van het internaat en peda St.-Jansinstituut, en dat is iets totaal anders. 
Om maar te zeggen dat ik u af en toe extra hints geef: op de site van mijn collega van Weathercam verscheen er gisterennamiddag al een foto van deze tuin aan de achterzijde van het gebouw dat zich langsheen Oostmeers bevindt.  Het was deze foto, weliswaar zonder het kunstwerk natuurlijk.  Die bevond zich iets meer naar links, juist buiten beeld.

Voor de echte Bruggekenners zou deze foto nu een weggevertje moeten zijn.  Iemand die een beetje in Brugge ronddweilt zal dit hier ongetwijfeld herkennen.  Maar de voorgaande foto's bewijzen eens te meer hoe moeilijk een fotovraag soms kan zijn als men iets (in dit geval een onderdeel van een kunstwerk) erg close in beeld brengt.
Voila, mijn werk is af.  Ik ben vanaf nu heel benieuwd wie als eerste het juiste antwoord zal geven op de vraag: waar in het centrum van Brugge staat dit?  Bijkomende vraag: wat is de titel van dit werk?  Tweede bijkomende vraag: wie is de artiest die dit gemaakt heeft?
Maar laat ik het zo stellen dat het correct antwoorden op de eerste vraag u zeker al recht geeft om uitgeroepen te worden tot dagwinnaar van de Bruggeblogquiz.

   Deze gouden boom, zichzelf weerspiegelend in het water en gefotografeerd op deze gouden avond van twee april tweeduizend en zeven, is er om u te helpen herinneren aan het feit dat er dit jaar opnieuw een "Praalstoet van de Gouden Boom" in onze stad plaatsheeft.  Meer bepaald op zaterdag 25 en zondag 26 augustus.  Deze stoet is vrij uniek, vooral ook omwille van het feit dat die maar om de vijf jaar uitgaat.  2007 is dus een jaar van de Gouden Boomstoet en die herdenkt vooral het huwelijk van Karel de Stoute en Margaretha van York in 1468.
(mocht u zich trouwens geroepen voelen om op die twee dagen in augustus als figurant in de hele stoet mee te spelen, aarzel dan niet en meldt u zich hier)

   Gewoon een fotootje tussenin.  Omdat ik vind dat het iets speciaals heeft.  Genomen vanuit de Wollestraat in de richting van 't Bourgoensche Cruyce.

De truc met de hoed.  Deze orgelman charmeert de toevallige toeristen dankzij zijn vrolijke deuntjes en zijn truc met de hoed.  Wij, wij hebben het hem al tientallen keren zien doen en vinden zijn show leuk maar gauw afgezaagd.  Het zal de orgelman worst wezen.  Als zijn 'centenbakje' maar goed gevuld raakt!

Het is mijn grootste en zonder twijfel mijn grappigste hobby: toeristen fotograferen.  Deze namiddag op de Dijver liepen ze weer allemaal samen op een kluitje.  U vraagt zich natuurlijk af wat zij hier nu zo interessant vonden.  Daarvoor moet u bij de volgende foto zijn.

Een paasverlof zonder paaslelies is als een broek zonder pijpen
is als een stoel zonder poten, een pruik zonder haren, katten zonder jongen
is als berispen zonder blaam, tenen zonder voet, zangers zonder lied,
is als gras zonder tuin, vingers zonder hand, wortels zonder tand
is als een kop zonder kip, dooiers zonder ei, schooiers zonder stad,

een paasverlof zonder paaslelies is stomweg een paasverlof zonder paaslelies
en daarom staan in dit, jawel in dit paasverlof overal in Brugge paaslelies
want Brugge is nooit zonder bruggen en Pasen nooit zonder paassen
daarom kunnen lelies lekker leliën tijdens dit zalig paasverlof
lekker samen met massa's andere paaslelies!

Er is al een beetje gespeculeerd over wat dit is en waar het in Brugge staat, maar totnogtoe zag ik geen juiste oplossing verschijnen.  Misschien lukt het nu wel?

Een nieuwe fotovraag voor u.  Waar in 's hemelsnaam kan dit te zien zijn in het hartje van ons dierbaar Brugge?  Iedereen mag uiteraard antwoorden, behalve Martine Verhaeghe, want van haar kwam het idee om deze plek als onderwerp voor een nieuwe fotovraag te maken.  En gelijk heeft zij!
Awel, waar is 't?

Tot slot van dit Freespacegebeuren toon ik nog welgeteld één halve bladzijde van het gastenboek van Pierre Goetincks tentoonstelling 'mais il faut cultiver notre jardin'.
Geen commentaar, want de commentaren spreken namelijk voor zichzelf.

Er wordt dikwijls - soms nogal achteloos - beweerd: 'kunst moet je proeven'.  Kunstenaar Pierre Goetinck nam deze uitdrukking vandaag uiterst letterlijk op en bood vandaag aan eenieder die de tentoonstellingsruimte van de Bogardenkapel binnenging een portie eetbaar witlof aan.  Normaal gezien ben ik een waarnemer en neem ik Brugge waar en blijf ik met mijn camera op een afstandje.  Maar voor een keer nam ik persoonlijk ook eens deel aan dit kunstgebeuren en wachtte gedwee het rijtje af tot ik mijn prachtige portie witlof kon krijgen.  Welnu, dit was vanmiddag het uiteindelijke resultaat na mijn geduldig wachten op mijn portie en na het daarna zelf in mijn keuken de rol van keukenpiet spelen.  Dit was dus uiteindelijk te zien op het bord van Bruggeblog: 'hamrolletjes met witlof en puree'.  Mmmm..., echt, het proefde effenaf lekker!  In tijden dat groenten (en in het bijzonder biogroenten) onwaarschijnlijk duur staan kregen wij ten huize Bruggeblog vandaag 1 april 2007 een uiterst lekkere maar daarnaast ook erg goedkope biomaaltijd op ons bord geserveerd.  Het bijzondere feit daarenboven dat we vanmiddag een portie cultuur tot ons namen maakte dat wij hier ten huize uweetwel ons op deze zonnige zondag voor de rest van de dag in een opperste stemming bevonden.

Bij momenten was het aanschuiven om aan het zakje kunstcreatie te geraken, geschonken door de artiest van dienst: Pierre Goetinck.

De primeurs van dit 'Brugs lof' waren voor deze twee heren bestemd die vanmorgen als allereersten aanschoven voor hun gratis portie kunst en cultuur.

Zou 't hier soms kunnen zijn dat we vandaag op 1 april uitzonderlijk eens niet beetgenomen worden, maar daarentegen wel degelijk een portie cultuur in natura geheel gratis meekrijgen?

Een foto van de kunstenaar Pierre Goetinck, staande naast zijn tijdelijke creatie, kan hier uiteraard niet ontbreken.  Deze Pierre is een uiterst aimabel persoon en iemand die volgens mij de laatste jaren naast de biocultuur ook de biokunst aan het uitvinden is.

"Wit(h) lof from Brugge"
De kunstenaar Pierre Goetinck maakte er, voortbordurend op dit thema, vandaag zijn werk van.  Nu moet u - afgaande op deze foto - niet denken dat hij een nieuwe variëteit witlof uitgevonden heeft, een soort Brugs lof of zoiets, neen, wat u hier ziet is gewoonweg een kunstige creatie in een ruimte waar vroeger wezen van de mannelijke kunne in onderwezen werden, niks meer maar ook niks minder.  Cultuur bij deze jongens  moest gaandeweg groeien en had diepe wortels nodig.  Witlofcultuur toevallig ook, tiens!

Met alle aprilgrappen die de ronde deden (ook hier op Bruggeblog, de verkeerscampagne was er een) zou men haast niet willen geloven dat er op 1 april iets gratis weggegeven wordt.  Toch was dit vandaag wel degelijk het geval in de Bogardenkapel die tegenwoordig als expositieruimte gebruikt wordt.  Daar was er wel degelijk witlof voor U gratis te verkrijgen.  Om dit gegeven te versterken stond vanmorgen vanaf 10 uur  het witlof in grote bakken in de vorm van een U naar U te blinken.

De anderen moeten er hun hoofd niet meer op breken.  De oplossing is na 4 foto's gevonden.  Dit is café Munckenhuis in het Hoogstuk en de winnaar die dit als de plek die we zochten aangaf is Marnix Knockaert.  Hoogstuk is een van die straten waar weinig of nooit volk dat niet van de wijk zelf is komt.  Het is een van die verbindingsstraten tussen de Predikherenrei en de Ganzenstraat.

Neen, deze dame met het witte jasje en rugzak en paraplu deed deze namiddag in geen geval een poging om de verregaande verzuiling in Brugge tegen te gaan.  Ook was zij geen vrouwelijk Jerommeke die dacht dat ze met haar brute kracht zomaar deze zuil zou omverduwen.
De waarheid is simpeler: met dit gebaar probeerde deze stadsgids(e) haar soms nogal afwezige gezelschap er attent op te maken dat er in het Arentshof twee alleenstaande zuilen staan en dit is er eentje van.  In welke taal ze ook haar commentaar ging geven, ik wist genoeg.  Ze zou het hebben over de voormalige Laken- of Waterhalle op de Markt, en over deze unieke restanten daarvan.  Deze zuil was een der drie dertiende-eeuwse zuilen die in 1908-1910 opgegraven werden toen men op de hoek van de Markt en de Philipstockstraat toen de nieuwe ambstwoning van de gouverneur wou bouwen.