de heilige Matthias

Het was toch wel weer Marnix Knockaert die als eerste de naam Stoofstraat liet vallen.  Dit beeld van de heilige Matthias staat inderdaad in de nis boven de deur van het huis op nummer 11, Stoofstraat.  Toch verdient zeer zeker ook Jean Pierre de Keersmaeker een pluim want hij was het die wist dat het beeldje de heilige Matthias betreft.  Nu vond ik het nogal vreemd dat deze plek zo moeilijk gevonden werd.  Is dit soms niet een der meest bewandelde straatjes van Brugge?  Het is er dagelijks bijna even druk als in de Steenstraat.  Ik vraag me trouwens af sinds wanneer dit beeldje hier geplaatst werd en waarom dit nu uitgerekend de heilige Matthias is?  In alle geval was dit beeld nog niet te zien in 1975 want anders had de schrijver Johan Ballegeer het zeker vermeld in zijn boekje 'Langs Brugse beelden'.

En dit is 'm dan: de jonge Vlaamse wielergod Tom Boonen.  Voor alle duidelijkheid, het is de man rechts op de fiets, staande op zijn trappers.  Maar dat wist u natuurlijk ook.  Zelfs rabiate sporthaters kennen Tommeke omdat men nu eenmaal niet om het fenomeen 'Tom Boonen' heen kan.  In de kranten, op de televisie, op reclamepanelen, 'den Tom' is alomtegenwoordig.
En nu ga ik rap televisie kijken, zie, naar de finale van de Ronde.

Het viel me op hoe gedisciplineerd iedereen langs de kant van de weg bleef staan tot de renners voorbij waren.  Het viel me ook op hoe ongedisciplineerd iedereen onmiddellijk daarna kriskras door elkaar begon te lopen.

Ik heb vanmorgen veel meer racefietsen omgekeerd en vastgeklemd op volgwagens gezien dan fietsen die op de gebruikelijke manier over de straat bolden.  De renners mogen gerust zijn.  Als ze al eens 'panne' hebben, dan staat er onmiddellijk een reservefiets voor hen klaar.  Maar uiteraard wenst geen enkele renner zichzelf materiaalpech toe en zeker niet in de beslissende fase van de wedstrijd.

De 'eliterenners met profcontract' (klinkt chique, hé), rijdend doorheen de Bargeweg.  Aan weerskanten van de weg zien we iets wat langsheen het volledige traject van de Ronde van Vlaanderen opnieuw te zien is: massa's belangstellenden.  Jong of oud, man of vrouw, het maakt niet uit: iedereen leeft mee met 'De Ronde'.

En hier zijn ze dan, de renners, gespot tijdens hun kwartiertje opwarming op Brugse bodem.

Ook typisch, dit hier.  Bij elke koers, zowel een kermiskoers als een grote koers, komen wielertoeristen in tenue en met de fiets een kijkje nemen.

Belangstelling was er genoeg, vanmorgen in Brugge, voor de Ronde van Vlaanderen.  De mensen achter de dranghekken waren stuk voor stuk jaloers op de vips aan de andere kant die het hele gebeuren zullen meemaken vanuit een volgwagen.

Deze man op zijn fiets vindt het helemààl niet erg dat er in Brugge verschrikkelijk veel verkeersborden staan.  Integendeel: hij maakt handig gebruik van een dergelijk exemplaar om zeker niks te missen van het gebeuren op 't Zand, waar de renners en de hele karavaan vanmorgen vroeg opgesteld stonden.

Liefde is ...
samen op een lantaarnpaal klimmen om toch maar een glimp van Tommeke te kunnen opvangen.

Vanmorgen is de Ronde van Vlaanderen van start gegaan.  Verleden jaar kregen de renners tijdens het eerste uur nog wat regen te verwerken.  Nu, dit jaar, is het van in den beginne effenaf schitterend weer.  Dat is leuk voor alle supporters maar ook voor die groep van beroepsrenners die het vooral moeten hebben van zonnige omstandigheden.
In Brugge was er naar goeie gewoonte al van voor de start heel veel volk aanwezig.  Deze opa met zijn kleinzoon wilde er ook bij zijn op het Zand en samen trokken zij ernaartoe ... per fiets.

Als we goed kijken zien we dat het hoofd van de baron de Croeser, die tijdens de jaren 1795 tot 1828 bijna onafgebroken burgemeester van Brugge was, uit dit schilderij ooit weggeknipt werd.  Bijna schrijf ik hier, want in de jaren 1815-1816 was er even een kortstondige hapering in deze baron zijn burgemeesterschap.  Het tijdperk van de megalomane Napoleon Bonaparte was toen namelijk plotsklaps uitgezongen en men knipte uit dit schilderij vreemd genoeg niet de kop van Napoleon maar wel die van de baron Charles de Croeser uit.  Hij, baron de Croeser, was in die tijd dus in ons Brugge de kop van jut. 
Maar in 1816 kwamen de Nederlanders hier al aan het bewind en baron de Croeser zijn kop werd hier even vreemd genoeg toen opnieuw op dit schilderij geplakt.
Wie hier meer informatie over heeft, welnu, uw commentaar lezen we met veel plezier hieronder bij de reacties.

In het Brugs stadhuis hangt dit schilderij van de kunstschilder Joseph Denis Odevaere die dit tussen 1801 en 1810 in Rome schilderde.  Het stelt de Eerste Consul Napoleon Bonaparte voor die voor het Brugse stadhuis door de toenmalige burgemeester Charles de Croeser de Berghes ontvangen werd.  Dat zou moeten gebeurd zijn op 11 juli 1803.

Eerst en vooral dit: onze Lady, de lappenkat, zit momenteel in observatie bij de dierenarts waar zij antibiotica, cortisone en waarschijnlijk ook een infuus toegediend wordt.  Waarschijnlijk tengevolge van iets als een trombose is Lady op amper 1 dag tijd blind geworden, vandaar haar plotse vreemde gedrag.  Of haar toestand eventueel nog kan verbeteren valt nu af te wachten.
Nu de quizvraag.  Velen zullen zich echt op het voorhoofd kloppen want deze vierde foto is echt een weggevertje.  Toch is het nog altijd dezelfde plaats in Brugge die we zoeken als die van de vorige drie quizfoto's en die u totnogtoe nog altijd niet vond.  Wel, waar is dit te zien?

Deze boom stond in de weg toen men deze straat heraanlegde.  Dit is een straat die we als Bruggeling allemaal kennen, namelijk de ringweg die van de Unescorotonde langs het stationsplein leidt.  Vlak voor de eerste verkeerslichten voor het station staat deze boom gelukkig nog altijd boom te wezen.  Het is een treurbeuk.  Niet dat ik zo een planten-, bloemen- of bomenkenner ben maar op deze boom werd een groenwit plakkaatje geprikt met daarop deze benaming: 'treurbeuk'.  En ik geloof het plakkaatje.  Treuren moet deze waarschijnlijk een eeuw oude beuk niet doen want men heeft haar niet gerooid.  Het voetpad stopt zonder pardon aan weerszijden van de voet van de boom.  Wat moeten voetgangers in een dergelijke onaangekondigde verkeerssituatie eigenlijk doen?  Kunnen ze letterlijk de boom in?  Het gras in?  Het fietspad op?  En wat dan als een voetganger op het fietspad naast deze boom aangereden wordt door een (brom-)fietser?  'k Zou 't nie weten wie dan in zijn recht is!

foto en idee: Jean-Pierre de Keersmaeker

Mijn excuses dat ik vandaag totnogtoe alweer niet aan bloggen toe kwam.  Maar heel de morgen hebben ik en mijn vrouw voor oppas gespeeld bij drie van onze kleinkinderen en daarstraks ben ik met Lady, mijn lappenkat, in allerijl naar de veeartse gereden.  Wat onze Lady nu precies heeft is vooralsnog een raadsel, maar het feit is dat ze nergens meer op of af durft te springen, ze waggelt, en heeft hoge koorts.  Vermoedelijk heeft ze ofwel een griepje (de allereerste van haar vijfjarige leven) ofwel heeft ze zich - en dat is veel meer waarschijnlijk - bij het landen na een sprong ergens min of meer bezeerd en dat is serieus beginnen ontsteken.
U interesseert zich natuurlijk niks voor mijn Lady, en u kent uiteraard mijn kleinkinderen niet, maar u interesseert zich des te meer voor de lopende quizvraag die stilaan naar zijn ontknoping toegaat.  In alle geval heeft Jean Pierre de Keersmaeker al gevonden dat dit een beeldje is dat de heilige Matthias voorstelt.  Nu er alleen nog een Brugse straatnaam opplakken (de straat - ahum! - waarin dit te zien is, graag) en dan ben ik helemaal tevreden.
P.S.: naar goeie gewoonte heb ik het huisnummer gewist

Tijdens de jaren '80 heb ik zelf ooit in Moskou een circus bezocht.  Dat was ronduit fenomenabel.  Acrobatie en entertainment van de bovenste plank werd er mij daar geserveerd.  Later, tijdens het jaar 2002 heb ik een Witrussisch circus bezocht.  Dat was schitterend , maar ook niks meer, het verbleekte namelijk ogenblikkelijk bij het beeld dat ik had van het onvergetelijjke circus indertijd in Moskou zelf..  Nog later, tijdens dit jaar 2007 staat hier aan het Brugs station een zogezegd 'Moskou Circus'.  Alleen al de verlichting buiten zegt me overduidelijk dat ik hier niet binnenstappen mag want als ik dat ooit zou doen, dan zou ik er meer dan ooit ontgoocheld buitenstappen.   De circuslat ligt bij mij nu eenmaal onnoemelijk hoog en een dergelijk derderangscircusje dat hier in onze stad neerstrijkt met de nochtans ronkende maar nauwelijks leesbare naam "Moskou Circus" kan daar helaas niks aan veranderen.   Jammer hoor, echt jammer voor dit circusje, maar de definitieve doodsteek voor de kleine circussen zoals dit er eentje is, welnu die is meer dan nakend.   Wie van u wist er trouwens dat er momenteel in Brugge een circus was?

Elk jaar tijdens het paasverlof bevindt er zich in de omtrek van het station van Brugge een circus.  Weinigen weten dit.  Deze affiche is nochtans veelbelovend.

Neen, de heilige die we hier zien is nog niet vermeld, en ook de plaats in Brugge nog niet.  Daarom foto nummer twee.  Waar is dit te zien en wie stelt het voor?  Een tip: wie dit is kunt u aflezen van een bordje aan dit huis.